Legislator Case Law & Legislation
VIII U 1032/15 AI generated

Social court grants pension by recognizing 15 years of special conditions work despite ZUS's shorter calculation.

Case Number VIII U 1032/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The social court granted the insured's pension claim, overturning the Social Insurance Institution's refusal based on insufficient special conditions work duration. The insured argued that his varied construction work between 1991 and 1993 constituted special conditions employment, while the ZUS only recognized 13 years and 2 months. The court determined that the insured performed qualifying tasks for over 15 years cumulatively, including periods of free leave, and legally merged these distinct employment periods to satisfy the statutory requirement.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych art. 184 ust. 1; Rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. art. 1; The court may aggregate separate periods of employment under special conditions to meet the fifteen-year threshold if the nature of work remains consistent with the official list.

Keywords

AI generated
social security pension special conditions employment cumulative work periods social insurance institution pension eligibility criteria administrative reconsideration construction work classification

Cited Legislation

AI generated
art. 184 ust. 1 and 2 in conjunction with art. 32 ust. 1 and 2 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
Ubezpieczony ukończył 60 lat (...) i od tej daty Sąd przyznał mu prawo do emerytury na podstawie art. 184 ust.
art. 1 of the Decree of the Council of Ministers of 7 February 1983 on the retirement age of employees working under special conditions or in a special character
Ubezpieczony ukończył 60 lat (...) i od tej daty Sąd przyznał mu prawo do emerytury na podstawie art. 184 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 1032/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Protokolant: Justyna Jarzombek po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. w Gliwicach sprawy S. N. (N.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. o prawo do emerytury na skutek odwołania S. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 22 maja 2015 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu S. N. prawo do emerytury począwszy od 20 maja 2015r. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sygn. akt VIII U 1032/15

UZASADNIENIE

(...) Decyzją z 22 maja 2015 roku Zakład (...) Oddział w C. odmówił ubezpieczonemu S. N. prawa do emerytury. W uzasadnianiu organ rentowy podał, że ubezpieczony nie udokumentował 15 lat pracy w warunkach szczególnych, a jedynie 13 lat, 2 miesiące i 6 dni. W odwołaniu ubezpieczony domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu podniósł, że pracował jako cieśla, dekarz, zbrojarz, betoniarz, monter konstrukcji stalowych na wysokości. Domagał się uwzględnienia do pracy w warunkach szczególnych także okresu od 2 stycznia 1991 roku do 30 kwietnia 1993 roku, w którym był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) Agencja nr (...).

Ubezpieczony wskazał, że organ rentowy zaliczył mu okres pracy w tym przedsiębiorstwie od 5 kwietnia 1978 roku do 31 grudnia 1990 roku, a charakter jego pracy był taki sam, jedynie zakład pracy został podzielony na agencje. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia 22 maja 2015 roku ZUS odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury. Decyzją tą stwierdził, że ubezpieczony na dzień 31 grudnia 1998 roku posiada staż 27 lat, 9 miesięcy i 5 dni okresów składkowych i nieskładkowych oraz 13 lat, 2 miesiące i 6 dni pracy w warunkach szczególnych.

S. N. urodził się (...). Ubezpieczony nie jest członkiem OFE. Wniosek o emeryturę złożył 8 maja 2015 roku. Na dzień 31 grudnia 1998 roku ubezpieczony legitymował się stażem ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych – okoliczność niesporna. Organ rentowy zaliczył do okresów pracy w warunkach szczególnych okresy zatrudnienia:  od 5 kwietnia 1978 roku do 31 grudnia 1990 roku – Przedsiębiorstwo (...) w Ś. – monter konstrukcji na wysokości,  od 27 października 1995 roku do 5 kwietnia 1996 roku – Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Usługowo - Handlowe (...) – monter konstrukcji metalowych na wysokości.

Ubezpieczony w okresie od 2 stycznia 1991 roku do 30 kwietnia 1993 roku był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w Ś. Agencja nr (...). W czasie zatrudnienia przebywał na urlopie bezpłatnym: - od 11 stycznia 1992 roku do 29 stycznia 1992 roku, - od 1 grudnia 1992 roku do 11 grudnia 1992 roku, - od 21 grudnia 1992 roku do 31 grudnia 1992 roku, - od 8 lutego 1993 roku do 26 lutego 1993 roku, - od 1 marca 1993 roku do 27 marca 1993 roku. W świadectwie pracy z 30 kwietnia 1993 roku pracodawca podał, że zajmował on stanowisko cieśla, a ostatnio monter konstrukcji stalowych.

Zakład ten kontynuował działalność wcześniejszego pracodawcy ubezpieczonego tj. Przedsiębiorstwa (...) w Ś., gdzie ubezpieczony był zatrudniony od 5 kwietnia 1978 roku do 31 grudnia 1990 roku. Obaj pracodawcy zajmowali się wykonywaniem termoizolacji na ciągach technologicznych elektrowni – około 50% prac i budową domów – około 50%. Ponadto pracodawcy ci zajmowali się remontem i czyszczeniem konstrukcji metalowych w halach elektrociepłowni: D. M., S., M.. Następnie Przedsiębiorstwo (...) w Ś. Agencja nr (...) przekształciło się w PPHU (...) Spółkę z o.o. w Ś..

Ubezpieczony był tam zatrudniony od 1 maja 1993 roku do 31 marca 1994 roku na stanowisku cieśli. (...) działalności tego pracodawcy nie zmienił się i był taki jak poprzednich dwóch pracodawców ubezpieczonego. Ubezpieczony u wyżej wymienionych 3 pracodawców pracował razem z H. O., a w Przedsiębiorstwie (...) w Ś. i w Przedsiębiorstwie (...) w Ś. Agencja nr (...) razem z L. L.. U pracodawców tych było praktyką, że zatrudniano pracowników na stanowiskach odpowiadających ich zawodom, jednak faktycznie pracownicy wykonywali inne prace.

Około 50% czasu pracy w okresie od 2 stycznia 1991 roku do 31 marca 1994 roku S. N. pracował przy wykonywaniu termoizolacji i izolacji antykorozyjnych na ciągach technologicznych elektrowni. Praca była wykonywana przez pełne dniówki robocze. Polegała ona na zdemontowaniu starej izolacji i założeniu nowej tj. obłożeniu rurociągu wełną mineralną i zabezpieczeniu jej blachą. W czasie wykonywania tej pracy ubezpieczony był narażony na czynnik szkodliwy w postaci kontaktu z wełną mineralną, której pyłki przedostawały się do układu oddechowego powodując duszności.

Niewielką część czasu w wyżej wymienionym okresie zatrudnienia ubezpieczony przepracował jako monter i malarz konstrukcji metalowych na wysokości. Praca taka była przez niego wykonywana w elektrociepłowniach, a montowane i malowane przez niego konstrukcje metalowe miały wysokość od 4 do 15 m. Opisaną pracę ubezpieczony wykonywał przez 8 godzin dziennie. Pozostałą część czasu pracy we wskazanym okresie zatrudnienia ubezpieczony przepracował na dachach wykonując prace przy budowie dachów domów. Wtedy wykonywał zbrojenia i betonował konstrukcje stropów, następnie z drewna wykonywał konstrukcje dachów, a w dalszej kolejności prace dekarskie.

Wszystkie wymienione prace były wykonywane na wysokości. Prace ciesielskie były wstępnym etapem prac dekarskich i stanowiły około 50% tych prac – w ocenie świadków najbardziej niebezpiecznym z uwagi na zagrożenie upadkiem z wysokości. Budowa dachu średnio przebiegała w ten sposób, że około 2 tygodnie wykonywano strop – prace zbrojarskie i betoniarskie i 2 tygodnie prace ciesielskie oraz 2 tygodnie prace dekarskie. Zatem prace ciesielskie zajmowały około 30 % czasu pracy na budowie. Ubezpieczony był także sporadycznie kierowany do prac przy zbrojeniu i betonowaniu fundamentów.

Na budowie ubezpieczony pracował pełne dniówki robocze. Z wyłączeniem okresów urlopów bezpłatnych ubezpieczony przepracował: - od 2 stycznia 1991 roku do 10 stycznia 1992 roku – 1 rok, 0 miesięcy, 9 dni; - od 30 stycznia 1992 roku do 30 listopada 1992 roku – 0 lat, 10 miesięcy, 0 dni; - od 12 grudnia 1992 roku do 20 grudnia 1992 roku – 0 lat, 0 miesięcy, 9 dni; - od 1 stycznia 1993 roku do 7 lutego 1993 roku – 0 lat, 1 miesiąc, 7 dni; - od 28 marca 1993 roku do 30 kwietnia 1993 roku – 0 lat, 1 miesiąc, 3 dni; - od 1 maja 1993 roku do 31 marca 1994 roku – 0 lat, 11 miesięcy, 0 dni.

Razem daje to 2 lata, 11 miesięcy i 28 dni. Z tego 50% ( prace przy izolacjach na ciągach technologicznych) to 1 rok, 6 miesięcy, 29 dni. Pozostały 1 rok, 6 miesięcy i 29 dni to prace na budowach, z których około 30% to prace ciesielskie kwestionowane przez ZUS - czyli około 6 miesięcy i 10 dni. Zatem z pewnością przez 2 lata 5 miesięcy i 18 dni ubezpieczony wykonywał prace przy izolacji ciągów technologicznych, zbrojarskie, betoniarskie, dekarskie oraz przy montażu i malowaniu konstrukcji metalowych na wysokości. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie dowodów : akt organu rentowego, zeznań świadków L.

L. / karta 17-18/, H. O. / karta 18-19/, przesłuchania stron / karta 19-20/. Sąd w całości oparł się na dowodach zgromadzonych w aktach organu rentowego. Oparł się Sąd na zeznaniach świadków i przesłuchaniu stron. Dowody te tworzyły całość.

Sąd zważył co następuje:

odwołanie było zasadne. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych / Dz. U. z 2004r. Nr 39, poz 353 ze zm. / prawo do emerytury ma ubezpieczony urodzony po 31 grudnia 1948 roku , który: - ukończył 60 lat, - udokumentował do dnia 31 grudnia 1998 roku 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia przy pracach wymienionych w wykazie A, - nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa.

W niniejszej sprawie spornym było czy S. N. przepracował co najmniej 15 lat w szczególnych warunkach. W stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze / Dz.U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm./ Wykazie A wymienione są prace: - Dział IV, poz. 38 – antykorozyjne i termoizolacyjne urządzeń i instalacji technologicznych; - Dział V, poz. 4 – zbrojarskie i betoniarskie; - Dział V, poz. 5 – przy montażu konstrukcji metalowych na wysokości; - Dział V, poz. 6 – malarskie konstrukcji na wysokości; - Dział V, poz. 9 - dekarskie.

Postępowanie dowodowe wykazało, że z całą pewnością przynajmniej przez 2 lata, 5 miesięcy i 18 dni w okresie od 2 stycznia 1991 roku do 31 marca 1994 roku ubezpieczony wykonywał wyżej opisane prace. Były one wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W ocenie Sądu fakt, że ubezpieczony wykonywał różne prace nie wyklucza możliwości zaliczenia tego okresu do pracy w szczególnych warunkach skoro wszystkie one zostały wymienione w wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Nie budzi wątpliwości, że ubezpieczony legitymuje się okresem ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych na dzień 31 grudnia 1998 roku łącznie z okresem uwzględnionym przez ZUS. Spełnianie pozostałych warunków nie było sporne. Ubezpieczony ukończył 60 lat (...) i od tej daty Sąd przyznał mu prawo do emerytury na podstawie art. 184 ust. 1 w zw. z art. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję odmawiającą prawa do emerytury. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek