Civil court dismisses passenger ticket claim due to statute of limitations expiration under transport contract rules.

Sygn. akt VIII C 2441/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 27 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym w składzie: przewodniczący: SSR Bartek Męcina protokolant: sekr. sąd. Kamila Zientalak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2017 roku w Ł. sprawy z powództwa (...) S.K.A. w W. przeciwko D. C. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt VIII C 2441/16

UZASADNIENIE

W pozwie wniesionym w dniu 2 sierpnia 2016 roku powód (...) z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od D. C. kwoty 248,76 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód wskazał, że podczas kontroli w pojeździe nr 7 w dniu 24 maja 2005 r. stwierdzono u pozwanej brak ważnego biletu podróżnego. W związku z tym pozwana była zobowiązana do wniesienia opłaty dodatkowej w kwocie 110 zł. Ponadto na dochodzoną przez powoda kwotę składają się skapitalizowane odsetki na dzień 19 października 2015 r. w kwocie 138,76 zł.

W dniu 16 sierpnia 2012 r. (...) z siedzibą w W. nabył od R. K. prowadzącego Zakład (...) w Ł. wierzytelność przysługującą wobec pozwanej. (pozew k. 2- 5) Nakazem zapłaty z dnia 5 sierpnia 2016 roku Sąd Rejonowy zasądził od D. C. na rzecz powoda kwotę 248,76 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 2 sierpnia 2016 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 137 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. (nakaz zapłaty k.

19) Sprzeciwem wniesionym w dniu 2 września 2016 r. pozwana zaskarżyła nakaz w całości i zgłosiła zarzut przedawnienia roszczenia. (sprzeciw k. 28- 29) Na rozprawie w dniu 27 lutego 2017 r. pełnomocnik powoda prawidłowo zawiadomiony nie stawił się, natomiast pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz zgłosiła zarzut przedawnienia roszczenia. (protokół rozprawy k.

38) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Podczas kontroli w pojeździe powoda nr 7 w dniu 24 maja 2005 r. stwierdzono u D. C. brak ważnego biletu podróżnego. (okoliczność bezsporna, raport kontrolera k. 16). W dniu 16 sierpnia 2012 r. powód (...) z siedzibą w W. nabył od R. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład (...) w Ł. wierzytelność przysługującą wobec pozwanej. (umowa przelewu wierzytelności k. 10, wykaz wierzytelności k. 11, zawiadomienie o sprzedaży wierzytelności k.

12) Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie powołanych wyżej dowodu w postaci dokumentów.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu w całości. Powód dochodził od pozwanej kwoty 248,76 zł. tytułem opłaty dodatkowej i skapitalizowanych odsetek ustawowych w związku z wynikiem kontroli przeprowadzonej w dniu 24 maja 2005 r. Pozwana nie kwestionowała, że tego dnia podróżowała pojazdem powoda nr 7 bez ważnego biletu podróżnego. Natomiast D. C. podniosła zarzut przedawnienia roszczenia, który w ocenie Sądu jest zasadny. Zgodnie z art. 117 § 2 kc po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.

Nie ulega wątpliwości, że zobowiązanie pozwanej wobec powoda jest świadczeniem wynikającym z umowy przewozu. W myśl przepisu art. 118 kc, który stanowi, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej- trzy lata. W przypadku roszczenia powoda będzie miał zastosowanie przepis szczególny, a mianowicie art. 778 kc, zgodnie z którym roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia wykonania przewozu.

Wobec tego nie ulega wątpliwości, że termin przedawnienia roszczenia dochodzonego przez powoda wynosi 1 rok. W myśl art. 120 § 1 kc zdanie pierwsze bieg przedawnienia zaczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. W przypadku roszczenia powoda należy przyjąć, że roszczenie stało się wymagalne w dniu 24 maja 2005 r. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, roszczenie powoda przedawniło się w dniu 25 maja 2006 r. Tymczasem powództwo w przedmiotowej sprawie zostało wytoczone dopiero w dniu 2 sierpnia 2016 r. W związku z przedawnieniem należności głównej, nie ulega wątpliwości, że przedawnieniu uległo również roszczenie o odsetki od należności głównej.

Uwzględnienie podniesionego przez pozwaną zarzutu przedawnienia roszczenia skutkowało oddaleniem powództwa. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.