Legislator Case Law & Legislation
V Ka 470/16 AI generated

Appeal court partially allows sentence modification by applying the older, more lenient Criminal Code version to probation conditions.

Case Number V Ka 470/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appeal court partially modified the first-instance judgment regarding defendant K. B. (2), correcting the legal basis for probation. The lower court had applied the new Criminal Code provisions, but the appellant argued the old law was more favorable as the crimes occurred before its enactment. The court ruled that since the new law did not improve the defendant's situation, the older, more lenient version must apply to the probation conditions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4 § 1 kk; Art. 1 § 1 kk: In cases of conflicting criminal laws, the court must apply the law that is more favorable to the offender, meaning the older law prevails if the new law does not improve the defendant's legal position.

Keywords

AI generated
non-retroactivity of criminal law favorable retroactivity principle probation conditions Criminal Code amendment principle of leniency

Cited Legislation

AI generated
Art. 4 § 1 kk
1 kpk Prokurator zarzucił: 1.obrazę przepisów prawa materialnego a to art. 4 § 1 kk i art.
Art. 1 § 1 kk
271 § 1 i 3 kk i art. 18 § 3 kk w zw.
Art. 69 § 1 kk
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - w punktach 11, 27 i 32 jako podstawę warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności wskazuje art. 69 §1 i 2 kk w zw.
Art. 69 § 2 kk
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - w punktach 11, 27 i 32 jako podstawę warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności wskazuje art. 69 §1 i 2 kk w zw.
Art. 70 § 1 pkt 1 kk
70 § 1 kk – zamiast art. 70 § 1 pkt 1 kk w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015r.
Art. 72 kk
Mimo warunkowego zawieszenia oskarżonemu orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd Rejonowy nie orzekł żadnego obowiązku probacyjnego określonego art. 72 kk.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V .2 Ka 470/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza w składzie: Przewodniczący: SSO Sławomir Klekocki Sędziowie: SSO Katarzyna Gozdawa-Grajewska (spr.) SSO Lucyna Pradelska-Staniczek Protokolant: Ewelina Grobelny w obecności Macieja Stojałowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 r. sprawy:

1. K. B. (1) /B./, syna Z. i L., ur. (...) w P. oskarżonego o przestępstwa z art. 230 § 1 kk, art. 271 § 1 i 3 kk i art. 18 § 3 kk w zw. z art. 273 kk i art. 272 kk przy zast. art. 11 § 2 kk 2. A. W. (1) /W./, syna B. i E., ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwo z art. 230 § 1 kk 3. K. B. (2) /B./, syna S. i A., ur. (...) w R. oskarżonego o przestępstwo z art. 230 § 1 kk 4. S. R. /R./, syna W. i J., ur. (...) w K. oskarżonego o przestępstwo z art. 230 a § 1 kk 5. L. W. (1), córki J. i M., ur. (...) w G. oskarżonej o przestępstwo z art. 230 a § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 26 kwietnia 2016r. sygn. akt VI K 834/15 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - w punktach 11, 27 i 32 jako podstawę warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności wskazuje art. 69 §1 i 2 kk w zw. z art. 70 §1 pkt 1 kk przy zast. art. 4 §1 kk, - w punktach 34 i 35 eliminuje z kwalifikacji prawnej czynów art. 12 kk, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

SSO Sławomir Klekocki SSO Katarzyna Gozdawa-Grajewska (spr.) SSO Lucyna Pradelska-Staniczek Sygn. akt. V.2 Ka 470/16

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim w dniu 26 kwietnia 2016r. w sprawie o sygn. akt. VI K 834/15 wydał w trybie art. 335 kpk wyrok w stosunku do oskarżonych K. B. (1), A. W. (1), K. B. (2) S. R. i L. W. (2). Wszystkich oskarżonych uznał za winnych popełnienia zarzucanych im czynów i wymierzył kary uzgodnione na etapie postępowania przygotowawczego między nimi, a oskarżycielem publicznym. W punkcie 29 zaskarżonego wyroku Sąd uznał oskarżonego K. B. (2) za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów polegających na tym, że: -w okresie pomiędzy październikiem, a 5 grudniem 2007r. w J. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, powołując się na wpływy w instytucji samorządowej – Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w J. podjął się pośrednictwa w załatwieniu pozytywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy L.

M. i przyjął korzyść majątkową w wysokości 1700 zł -w okresie drugiej połowy 2007r. przed 5 grudnia 2007r. w J. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, powołując się na wpływy w instytucji samorządowej – Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w J. podjął się pośrednictwa w załatwieniu pozytywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy dla J. S. i przyjął korzyść majątkową w wysokości 2000 zł -w okresie drugiej połowy 2007r. przed 3 września 2007r. w J. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, powołując się na wpływy w instytucji samorządowej – Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w J. podjął się pośrednictwa w załatwieniu pozytywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy dla A.

K. i przyjął korzyść majątkową w wysokości 2000 zł -w okresie pierwszej połowy 2008r. przed 8 czerwca 2008r. w J. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, powołując się na wpływy w instytucji samorządowej – Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w J. podjął się pośrednictwa w załatwieniu pozytywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy dla Ł. P. i przyjął korzyść majątkową w wysokości 2000 zł -w okresie pomiędzy 27 kwietnia a 25 września 2007r. przed 5 grudnia 2007r. w R. i J. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, powołując się na wpływy w instytucji samorządowej – Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w J. podjął się pośrednictwa w załatwieniu pozytywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy dla A.

W. (2) i przyjął korzyść majątkową w wysokości 3500 zł wyczerpujących znamiona przestępstwa z art. 230 § 1 kk i za to na mocy tego przepisu i art. 33 § 1 , 2 i 3 kk w zw z art. 91 § 1 kk wymierzył mu karę jednego roku pozbawienia wolności i 70 stawek dziennych grzywny przyjmując że jedna stawka dzienna grzywny odpowiada kwocie 30 zł. W punkcie 30 wyroku na zasadzie art. 45 § 1 kk orzekł względem oskarżonego K. B. (2) przepadek osiągniętych korzyści majątkowych w kwocie 2500 zł. W pkt. 31 zaskarżonego wyroku na mocy art. 41 § 2 kk orzekł względem skazanego K.

B. (2) zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w postaci ośrodka szkolenia kierowców na okres 2 lat. W kolejnym punkcie (32) na mocy art. 69 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 kk wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Zaś na mocy art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu K. B. (2) na poczet orzeczonej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 8 lutego do 9 lutego 2010r. Nadto zwolnił oskarżonego K. B. (2) od ponoszenia opłaty i wydatków postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa.

Wyrok został zaskarżony jedynie przez oskarżyciela publicznego w części na niekorzyść oskarżonych: K. B. (1), A. W. (1), K. B., S. R. i L. W. (2). Powołując się na przepis art. 438 pkt. 1 kpk Prokurator zarzucił: 1.obrazę przepisów prawa materialnego a to art. 4 § 1 kk i art. 70 § 1 kk poprzez wskazanie w pkt. 11, 27 i 32 wyroku, że podstawą zawieszenia wykonania orzeczonej wobec K. B. (1) kary 2 lat pozbawienia wolności wobec A. W. (1) kary 2 lat pozbawienia wolności, a wobec K. B. (2) kary 1 roku pozbawienia wolności jest art. 70 § 1 kk – zamiast art. 70 § 1 pkt 1 kk w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015r. w związku z art. 4 § 1 kk, 2. obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 12 kk poprzez niezasadne przyjęcie w pkt. 34 i 35 wyroku, że oskarżeni S. R. i L.

W. (2) popełnili zarzucane im przestępstwa działając w warunkach art. 12 kk podczas gdy brak jest podstaw do przyjęcia że zarzucany im czyn z art. 230 a § 1 kk stanowiły dwa lub więcej zachowań podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Stawiając powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: -wskazanie w pkt. 11, 27, 32 wyroku, że podstawą zawieszenia wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności wobec K. B. (1), A. W. (1) i K. B. (2) jest art. 70 § 1 pkt. 1 kk w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015r. w zw. z art. 4 § 1 kk - wyeliminowanie w pkt. 34 i 35 wyroku z opisów czynów przypisanych S. R. i L.

W. (2) art. 12 kk i przyjęcie, że ich działanie wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 230 a § 1 kk. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Z uwagi na fakt, iż wina oskarżonego K. B. (2) nie była kwestionowana tak zresztą jak i orzeczona wobec niego kara, a wyrok został zaskarżony jedynie przez Prokuratora Sąd II Instancji po myśli art. 422 kpk ograniczy sporządzenie uzasadnienia wyroku jedynie do zarzutów apelacji i to tylko tych, które odnoszą się do oskarżonego K. B. (2). Sąd Okręgowy akceptuje i stosuje zapatrywanie Sądu Najwyższego wyrażone w następującej tezie:

„Sąd odwoławczy może wezwać do uzupełnienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednak art. 457 § 2 KPK nakazuje stosowanie art. 422 KPK w sposób odpowiedni, a nie wprost. Powyższe rozumieć należy w kontekście art. 433 § 1 KPK wskazującym, że sąd odwoławczy rozpoznaje sprawę w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów (z uwzględnieniem sytuacji szczególnych wymienionych w tym przepisie).” Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karna z 2016-01-27, III KZ 86/15 O.: L.. Tym samym ponieważ wina i sprawstwo oskarżonego K.

B. (2) jak również wymierzona mu kara nie budziły żadnych wątpliwości i w tym zakresie, ani sam oskarżony ani jego obrońca nie wywiedli apelacji Sąd Okręgowy ustosunkuje się jedynie do zarzutu apelacji oskarżyciela publicznego odnoszącego się do oskarżonego K. B. (2). W tym wypadku zarzut apelacji prokuratora obrazy prawa materialnego , a to art. 4 § 1 kk i art. 70 § 1 kk poprzez wskazanie w pkt. 32 wyroku, że podstawą zawieszenia orzeczonej wobec oskarżonego K. B. (2) kary jednego roku pozbawienia wolności jest art. 70 § 1 kk zamiast art. 70 § 1 pkt.1 kk w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015r. w zw z art. 4 § 1 kk jest całkowicie zasadny.

Nie ulega wątpliwości, że czyny przypisane oskarżonemu z lat 2007 i 2008 zostały popełnione przed wejściem w życie nowelizacji prawa karnego, która obowiązuje od dnia 1 lipca 2015r. Sąd Rejonowy orzekał w sprawie mając do wyboru zastosowanie dwóch reżimów prawa karnego: tego, które obowiązywało w dacie popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu przestępstw, bądź też tego, które obowiązywało w dacie wyrokowania. Polskie prawo karne rozstrzyga problem kolizji ustaw karnych w czasie, czyli kwestię działania lub niedziałania ustawy wstecz, opierając się na naczelnym założeniu, że zmiana ustawy karnej nie może działać na niekorzyść sprawcy.

Art. 4 § 1 kk oraz art. 1 § 1 kk dają Sądowi rozstrzygającemu sprawę przyjęcie następujących rozwiązań: 1/ w razie zmiany ustawy karnej obowiązuje ustawa nowa, jeżeli nie zmienia ona niczego w sytuacji prawnej sprawcy, 2/stosuje się ustawę nową jeżeli jest ona względniejsza dla sprawcy, 3/stosuje się ustawę dawną jeżeli jest ona dla sprawcy względniejsza. W przypadku oskarżonego K. B. (2) - wbrew wywodowi Sądu I instancji- niewątpliwie względniejszą jest ustawa karna w brzmieniu sprzed nowelizacji przepisów z 1 lipca 2015r. (zmiana ustawy z 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw /Dz.

U. poz. 396) Oskarżony uzgodnił z Prokuratorem za pięć popełnionych przestępstw wymiar jednej kary (przy przyjęciu art. 91 § 1 kk) 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 3 lat, karą grzywny 70 stawek dziennych przy przyjęciu wartości jednej stawki na kwotę 30 zł nadto przepadek osiągniętej korzyści majątkowej oraz zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w postaci ośrodka szkolenia kierowców na okres 2 lat. Mimo warunkowego zawieszenia oskarżonemu orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd Rejonowy nie orzekł żadnego obowiązku probacyjnego określonego art. 72 kk.

Tymczasem zgodnie z aktualnie obowiązującym kodeksem karnym nałożenie jednego z obowiązków wymienionych w tym przepisie jest obligatoryjne jeżeli sąd zawiesza wykonanie kary pozbawienia wolności. (zdanie ostatnie § 1 art. 72 kk ) W kodeksie karnym obowiązującym do 30 czerwca 2015r. ( a także w czasie popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów) orzeczenie obowiązków wymienionych w art. 72 § 1 kk było zawsze fakultatywne. Zatem należy uznać, że ustawa karna obowiązująca w dacie popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów była dla niego względniejsza.

Tym samym niezbędna była zmiana zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie w pkt.32 zaskarżonego wyroku, że podstawą zawieszenia wykonania orzeczonej względem oskarżonego K. B. (2) kary 1 roku pozbawienia wolności jest art. 69 § 1 i 2 kk w zw z art. 70 § 1 pkt. 1 kk przy zast. art. 4 § 1 kk – czyli w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r. W pozostałej części odnoszącej się do tego oskarżonego zaskarżony wyrok utrzymano w mocy nie znajdując żadnych powodów do wyjścia poza granice zaskarżenia. Kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa.

SSO Sławomir Klekocki SSO Katarzyna Gozdawa-Grajewska (spr.) SSO Lucyna Pradelska-Staniczek