Court dismisses tax evasion charge but grants exemption from penalty for full pre-proceeding tax payment.
Legislator summary
AI generatedThe court found the defendant guilty of tax evasion for failing to pay withheld income taxes on time but exempted him from criminal penalties. The defendant had voluntarily paid the total outstanding tax amount of over 5,900 PLN before the tax authority issued the order to initiate the investigation. The court applied the statutory provision allowing for penalty exemption when the full tax debt is settled prior to the commencement of proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 77 § 3 kks; Art. 77 § 5 kks: The court may exempt a tax offender from criminal penalties if the full amount of the tax debt is paid to the competent authority before the initiation of the investigation or prosecution proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX W 645/16 KS/60-57/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Rybniku IX Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Bilecka - Pawlica Protokolant: st.sekr.sądowy Lucyna Smoroń przy udziale oskarżyciela Kazimierza Kleszcza po rozpoznaniu dnia 19 stycznia 2017 r. sprawy : P. Z., s. J. i E.,ur. (...) w W. oskarżonego o to, że: będąc członkiem zarządu spółki (...) Sp. z o.o. z siedzibą w R. - płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w okresie od 20 kwietnia 2015 r. do 20 stycznia 2016 r. w R., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru nie wpłacał w imieniu spółki w terminie do dnia 20. następnego miesiąca na rachunek Urzędu Skarbowego w R. podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wynagrodzeń wypłaconych pracownikom, pobranego w marcu 2015 r., maju 2015 r., kolejnych miesiącach od lipca 2015 r. do sierpnia 2015 r. oraz od października 2015 r. do grudnia 2015 r. w łącznej wysokości 5.870 złotych tj. o wykroczenie skarbowe określone w art. 77 § 3 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i art. 9 § 3 kks 1. uznaje oskarżonego P. Z. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu szczegółowo opisanego wyczerpującego ustawowe znamiona wykroczenia skarbowego z art. 77 § 3 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i art. 9 § 3 kks i przy zast. art. 77 § 5 kks odstępuje od wymierzenia kary;
2. na mocy art. 627 k.p.k w zw. z art. 113 § 1 kks zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się wydatki w wysokości 70 zł (siedemdziesiąt złotych). Sędzia Sygn. akt IX W 645/16
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 19 stycznia 2017 r. co do rozstrzygnięcia o odstąpieniu od wymierzenia kary P. Z. wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 19 stycznia 2017 r. został uznany za winnego tego, że będąc członkiem zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w R. - płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w okresie od 20 kwietnia 2015 r. do 20 stycznia 2016 r. w R., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru nie wpłacał w imieniu spółki w terminie do dnia 20. następnego miesiąca na rachunek Urzędu Skarbowego w R. podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wynagrodzeń wypłaconych pracownikom, pobranego w marcu 2015 r., maju 2015 r., kolejnych miesiącach od lipca 2015 r. do sierpnia 2015 r. oraz od października 2015 r. do grudnia 2015 r. w łącznej wysokości 5.870 zł.
Swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia skarbowego określonego w art. 77 § 3 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 9 § 3 k.k.s. Czyn określony w art. 77 § 3 k.k.s. polega na nie wpłaceniu pobranego podatku przez płatnika lub inkasenta w terminie na rzecz właściwego organu. Pojęcie niewpłaconej kwoty podatku należy rozumieć jako kwotę pobraną od płatnika z tytułu podatku, lecz niewpłaconą w przepisanym terminie na rachunek organu podatkowego. Przedmiotem ochrony w art. 77 k.k.s. jest przestrzeganie obowiązków nakładanych przez materialne prawo podatkowe.
Ustawowy próg, o jakim mowa w przepisie § 3, jest to wysokość kwoty uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej albo wartość przedmiotu czynu nie przekracza pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia. Omawiane wykroczenie ma charakter czynu umyślnego, można go popełnić z zamiarem bezpośrednim, albo ewentualnym. Czyn przypisany oskarżonemu jest zawiniony. Można mu przypisać winę w czasie jego popełnienia, albowiem uzasadnionym było w konkretnej sytuacji wymagać od oskarżonego zachowania zgodnego z normą prawną, a nie zachodziły jednocześnie przyczyny, które odmowę takiego zachowania uzasadniałyby.
W ocenie Sądu, oskarżony będący dojrzałym, posiadającym dostateczny zasób doświadczenia życiowego i pracowniczego człowiekiem, zajmującym się sprawami gospodarczymi (...) sp. z o.o., w szczególności jej finansowymi, poprzez swoje postępowanie dowiódł, iż chciał popełnić czyn polegający na niewpłaceniu pobranego podatku, wskutek czego Sąd przypisał mu działanie z zamiarem co najmniej ewentualnym. W związku z tym należało przyjąć, że oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem ustawowe znamiona 77 § 3 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 9 § 3 k.k.s. Odstępując od wymierzenia oskarżonemu kary za przypisane mu wykroczenie skarbowe Sąd kierował się szczególnym wypadkiem czynnego żalu przewidzianym w art. 77 § 5 k.k.s., o co zresztą wnosił sam oskarżony w sprzeciwie od wyroku nakazowego, skutkującym możliwością skorzystania z tej instytucji.
Należy podkreślić, iż zastosowanie instytucji odstąpienia od wymierzenia kary jest możliwe wobec sprawcy, który przed wszczęciem postępowania w sprawie o wykroczenie skarbowe (lub o przestępstwo skarbowe) wpłacił w całości pobrany podatek na rachunek właściwego organu. Dla zastosowania dobrodziejstwa płynącego z regulacji § 5 nie ma znaczenia, czy sprawca dobrowolnie, czy też nie, wpłacił w całości pobrany podatek na rachunek właściwego organu (Komentarz do Kodeksu karnego skarbowego, Bartosiewicz, 2010, wyd. 4). Zgodnie z mającym odpowiednie zastosowanie w postępowaniu w sprawach przestępstw skarbowych art. 303 k.p.k., wszczęcie postępowania w sprawie następuje z chwilą wydania przez uprawniony organ postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia.
Wpłacenie podatku przed wszczęciem postępowania to jego wpłata przed dniem wydania postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia. Zgodnie z art. 60 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) za termin dokonania zapłaty podatku uważa się:
1. przy zapłacie gotówką - dzień wpłacenia kwoty podatku w kasie organu podatkowego lub w kasie podmiotu obsługującego organ podatkowy lub na rachunek tego organu w banku, w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, w biurze usług płatniczych, w instytucji płatniczej lub w instytucji pieniądza elektronicznego albo dzień pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta;
2. w obrocie bezgotówkowym - dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika, rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego na podstawie polecenia przelewu lub zapłaty za pomocą innego niż polecenie przelewu instrumentu płatniczego, zwanego dalej ,,innym instrumentem płatniczym”. Jak wynika z akt sprawy, postanowienie o wszczęciu dochodzenia przeciwko oskarżonemu o przedmiotowe wykroczenie skarbowe wydano w dniu 25 maja 2016 r. (k. 15).
Oskarżony natomiast, działając w imieniu (...) sp. z o.o., dokonał przelewem wpłat na rachunek Urzędu Skarbowego w R. odpowiednio: w dniu 16 lipca 2015 r. na kwotę 845 zł, w dniu 11 września 2015 r. na kwotę 829 zł, w dniu 18 grudnia 2015 r. – dwukrotnie na kwotę 849 zł oraz na kwotę 840 zł, w dniu 23 grudnia 2015 r. na kwotę 840 zł, w dniu 24 marca na kwotę 1.759,60 zł (k. 41-46), a zatem w łącznej wysokości 5.962,60 zł, co wyczerpuje w całości należny podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wynagrodzeń wypłaconych pracownikom, pobranego w marcu 2015 r., maju 2015 r., kolejnych miesiącach od lipca 2015 r. do sierpnia 2015 r. oraz od października 2015 r. do grudnia 2015 r.
W związku z odstąpieniem od wymierzenia kary Sąd obciążył oskarżonego jedynie wydatkami postępowania w wysokości 70 zł, a to na mocy art. 627 k.p.k w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. Sędzia