Court dismissed claim to invalidate bank enforcement title due to debt existing at title issuance date.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiffs' action to invalidate the bank's enforcement title, ruling that the debt existed at the time the title was issued. Although the plaintiffs argued that subsequent payments reduced the debt, the court held that the title accurately reflected the outstanding balance on the specific date it was created. Consequently, the enforcement proceedings initiated based on that title were deemed legally correct and the claim was rejected.
Legislator headnote
AI generatedArt. 840 k.p.c.; Art. 65 § 2 k.p.c.: A bank enforcement title issued based on the current debt status at issuance remains valid and enforceable even if the debtor makes partial payments after the title's creation, as the title reflects the obligation existing at the time of its issuance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV C 285/14
UZASADNIENIE
Powodowie W. M., Z. M. oraz M. M. w dniu 13 stycznia 2014 roku {data prezentaty) złożyli do Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim pozew o pozbawienie wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego wystawionego w dniu 9 października 2013 roku. W uzasadnieniu strona powodowa wskazała, że w związku z zobowiązaniem wynikającym z umowy kredytu nr (...), udzielonego przez stronę pozwaną (to jest (...) Bank (...) S.A.), został wystawiony bankowy tytuł egzekucyjny, a następnie Sąd Rejonowy w Grodzisku Mazowieckim nadał mu klauzulę wykonalności.
Powodem wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego były opóźnienia w spłacie kredytu. Następnie strona powodowa podniosła, że bankowy tytuł egzekucyjny został wystawiony na nieaktualnym stanie zadłużenia, gdyż jego część została spłacona. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2014 roku Sąd Rejonowy w Grodzisku Mazowieckim, I Wydział Cywilny stwierdził swą niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Warszawie, IV Wydziałowi Cywilnemu. Pozwany (...) Bank (...) S.A. w dniu 18 czerwca 2014 roku {data prezentaty) złożył do tutejszego Sądu odpowiedź na pozew, wnosząc o oddalenie powództwa w całości.
Zdaniem pozwanego powództwo w niniejszej sprawie jest bezzasadne, a zarzuty w nim podniesione są bezpodstawne i nie znajdują uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy. Wskazano, iż pozwany Bank wielokrotnie podejmował w stosunku do strony powodowej próby nawiązania kontaktu i działania prewencyjne, jednakże ostatecznie mimo licznych działań strony pozwanej, do spłaty zaległości z tytułu zawartej umowy kredytu hipotecznego nr (...) przez stronę powodową nie doszło, a zobowiązanie objęte tytułem wykonawczym nie zostało rozliczone.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Okolicznością bezsporną w niniejszym postępowaniu był fakt, iż pozwany (...) Bank (...) S.A. w oparciu o umowę nr (...) udzielił stronie powodowej kredytu w kwocie 271.500,00 zł na zakup i wykończenie lokalu mieszkalnego, natomiast powód zobowiązał się spłacić to zobowiązanie wraz z odsetkami oraz pozostałymi kosztami obsługi zobowiązania w ustalonych umownie kwotach i terminach spłaty. Zgodnie z postanowieniami umownymi, kwota udzielonego stronie powodowej kredytu została wypłacona w dniu 11 maja 2009 roku.
Spłata kredytu została rozłożona na 360 miesięcznych rat kapitałowo-odsetkowych płatnych do 15 dnia każdego miesiąca, począwszy od 15 czerwca 2009 roku. Dodatkowo zgodnie z umową kredytu powód skorzystał z karencji w spłacie kredytu przez okres od dnia uruchomienia kredytu do dnia 15 października 2009 roku {dowód z akt o sygn. I Co 1773/13 k. 14/21). Z analizy historii kredytowej umowy (...) wynika, iż od początku obowiązywania umowy strona powodowa nie wywiązywała się z warunków na jakich została zawarta. Pierwsza zaległość w spłacie kredytu pojawiła się w listopadzie 2010 roku czyli po upływie 15 miesięcy od terminu płatności pierwszej raty.
Spłata kolejnych rat również przebiegała niezgodnie z terminarzem wpłat, nieregularnie i w różnych wysokościach, niejednokrotnie dopiero wskutek interwencji banku {dowód k. 114-186, k. 102-113). Pomimo podjętych działań prewencyjno-windykacyjnych do zawarcia jakiejkolwiek ugody w zakresie spłaty zaległości i ostatecznej spłaty kredytu nie doszło. W konsekwencji braku terminowej spłaty rat kredytu jak i licznych bezskutecznych deklaracji spłaty składanych przez stronę powodową pozwany pismem z dnia 23 maja 2013 roku wezwał stronę powodową do uregulowania powstałych zaległości w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma pod rygorem wypowiedzenia umowy.
Wskazane wezwanie zostało odebrane przez stronę powodową w dniu 28 maja 2013 roku. W związku z nieuregulowaniem zaległości w spłacie rat kredytu w terminie wskazanym w wezwaniu z dnia 23 maja 2013 roku, pozwany w dniu 10 czerwca 2013 roku wypowiedział umowę kredytu i wezwał do spłaty całego zadłużenia w terminie 30 dni od daty odbioru wypowiedzenia. Wypowiedzenie umowy powód odebrał w dniu 12 czerwca 2013 roku, a tym samym do dnia 12 lipca 2013 roku powinna nastąpić całkowita spłata z tytułu zadłużenia udzielonego kredytu, {dowód z akt o sygn.
I Co 1773/13 k 26). W wyniku wypowiedzenia umowy na rachunku odnotowano jedynie wpłaty 1.000,00 zł (w dniu 4 lipca 2013 roku), 5.000,00 zł (8 lipca 2013 roku), 16,55 zł (w dniu 15 lipca 2013 roku). W dniu 9 października 2013 roku pozwany wystawił bankowy tytuł egzekucyjny, a następnie Sąd Rejonowy w Grodzisku Mazowieckim w dniu 20 listopada 2013 roku nadał mu klauzulę wykonalności do kwoty 407.250,00 zł (dowody z akt o sygn. I Co 1773/13 k. 24-25). W dniu 18 stycznia 2013 roku strona powodowa zwróciła się do pozwanego z podaniem o restrukturyzację kredytu nr (...) z dnia 5 maja 2009 roku polegającej na wprowadzeniu karencji na okres 12 miesięcy oraz wydłużeniu okresu kredytowania lub zmniejszenia wysokości rat tego kredytu do 1000 zł na okres 18 miesięcy oraz o objęcie zaległości w wysokości 3.927,66 zł kwotą do restrukturyzacji.
Pismem z dnia 1 lutego 2013 roku pozwany nie wyraził zgody na pozytywne rozpatrzenie wniosku strony powodowej (dowód k. 6-7). W związku z faktem, iż do ostatecznej spłaty zobowiązania nie doszło, pozwany w dniu 24 października 2013 roku skierował do Sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności Bankowemu Tytułowi Egzekucyjnemu wystawionemu w dniu 9 października 2013 roku. Następnie pozwany na podstawie uzyskanego tytuły wykonawczego uruchomił postępowanie egzekucyjne, kierując w dniu 16 grudnia 2013 roku wniosek o wszczęcie egzekucji z nieruchomości do Komornika przy Sądzie Rejonowym w Grodzisku Mazowieckim K.
Z., w treści którego wskazał aktualny stan zadłużenia w sprawie na dzień wniosku z uwzględnieniem wpłat strony powodowej zaksięgowanych na rachunku kredytu do dnia 16 grudnia 2013 roku. Powyższy stan faktyczny, Sąd Okręgowy ustalił na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego, pism procesowych oraz dowodów z dokumentów złożonych do akt sprawy w toku procesu, jak również do akt sprawy o sygn. I Co 1773/13. Przedmiotowe dokumenty Sąd uznał za wiarygodne, gdyż nie były kwestionowane przez strony, a Sąd nie znalazł podstaw by podważyć ich wiarygodność z urzędu.
Treść dokumentów oraz pism procesowych stron wzajemnie się uzupełniała oraz dała Sądowi możliwość ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości stanu faktycznego w niniejszej sprawie.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zgodnie z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie.
Zgodnie z art. 840 § 1 pkt 1 dłużnik może wytoczyć powództwo w celu pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności, jeżeli przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, przez co w doktrynie rozumie się zaprzeczenie przez dłużnika obowiązkowi spełnienia na rzecz wierzyciela świadczenia objętego tytułem egzekucyjnym. Zdarzeniem, na którym oparto klauzulę wykonalności, jest tytuł egzekucyjny. W piśmiennictwie od dawna zwraca się uwagę, że należy odróżniać sytuacje, gdy tytuł egzekucyjny korzysta z powagi rzeczy osądzonej oraz gdy tytuł ten takiej cechy nie posiada.
Brzmienie art. 840 § 1 pkt 1 ustalone od dnia 5 lutego 2005 r. sankcjonuje utrwalone poglądy doktryny i orzecznictwa. Powództwo opozycyjne oparte na omawianej podstawie, jest dopuszczalne, o ile nie występują przeszkody w postaci niedopuszczalności drogi sądowej, powagi rzeczy osądzonej lub zawisłości sporu. Dłużnik nie może w drodze tego powództwa zmierzać do wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia sądu stanowiącego tytuł egzekucyjny (por. m.in. wyrok SN z dnia 12 grudnia 1972 r., 11 PR 372/72, OSP 1973, z. 11, poz. 222), ale może przeczyć treści innych tytułów egzekucyjnych, których nie chroni prawomocność materialna (res iudicata) czy zawisłość sporu (lis pendens), m.in.: ugody sądowej, ugody zawartej przed sądem polubownym, aktu notarialnego, bankowego tytułu egzekucyjnego (postanowienie SN z dnia 27 listopada 2003 r., III CZP 78/03, Prok. i Pr.-wkł. 2004, nr 6, poz. 36).
W toku procesu strona powodowa wskazywała, że Bankowy Tytuł Egzekucyjny z dnia 9 października 2013 roku został wystawiony na nieaktualnym stanie zadłużenia, gdyż jego część została spłacona. Zdaniem Sądu, po przeanalizowaniu materiału dowodowego w niniejszej sprawie, jak i w sprawie o sygn. I Co 1773/13 stwierdzić należy, że skoro Sąd zdecydował o nadaniu klauzuli wykonalności istniały podstawy aby przyjąć, iż został uwzględniony aktualny stan zadłużenia w sprawie z uwzględnieniem wpłat strony powodowej zaksięgowanych na rachunku kredytu.
W doktrynie podkreśla się, że celem powództwa opozycyjnego z art. 840 k.p.c. jest pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub w części albo jego ograniczenie, co należy wyraźnie odróżnić od uchylenia postanowienia sądu o nadaniu klauzuli wykonalności. Weryfikacja postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności niewątpliwie zmierza do zakwestionowania tej klauzuli, jednak może nastąpić tylko poprzez wniesienie zażalenia i z powołaniem się na uchybienia proceduralne w toku postępowania klauzulowego. Tymczasem powództwo z art. 840 k.p.c, jako środek merytorycznej obrony dłużnika, pozwala na zakwestionowanie wykonalności tytułu wykonawczego w drodze badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tym tytułem i w konsekwencji musi być oparte na przyczynach materialno prawnych (por. też: uchwala SN z dnia 17 kwietnia 1985 r., III CZP 14/85, OSNC 1985, nr 12, poz. 192; wyrok SN z dnia 21 lipca 1972 r., II CR 193/72, OSNC 1973, nr 4, poz. 68; postanowienie SN z dnia 24 sierpnia 1973 r., II PZ 34/73, LEX nr 7295; postanowienie SN z dnia 18 marca 1971 r., I CZ 110/70, LEX nr 6896).
Następnie w nawiązaniu do zawartej umowy kredytu, zgodnie z art. 65 § 2 k.p.c. w umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu. Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż celem zawarcia umowy kredytu przez strony był zakup i wykończenie lokalu mieszkalnego. Zgodnie z umową kredytu nr (...) z dnia 5 maja 2009 roku pozwany udzielił stronie powodowej kredytu w kwocie 271.500,00 zł, natomiast powód zobowiązał się spłacić to zobowiązanie wraz z odsetkami oraz pozostałymi kosztami obsługi zobowiązania w ustalonych umownie kwotach i terminach spłaty.
Zgodnie z postanowieniami umownymi kwota udzielonego stronie powodowej kredytu została wypłacona w dniu 11 maja 2009 roku, natomiast spłata kredytu została rozłożona na 360 miesięcznych rat kapitałowo-odsetkowych płatnych do dnia 15 każdego miesiąca, począwszy od 15 czerwca 2009 roku. Zgodnie z umową kredytu, strona powodowa skorzystała dodatkowo z karencji w spłacie kredytu przez okres od dnia uruchomienia kredytu do dnia 15 października 2009 roku. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy iż pozwany wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku zobowiązaniowego.
Jak wykazało postępowanie dowodowe pozwany był zmuszony do podjęcia działań w celu wyegzekwowania należności wobec bierności zobowiązanej strony powodowej. Wskazać zatem należy, iż do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie do spłaty zaległości z tytułu zawartej umowy kredytu hipotecznego nr (...) przez stronę powodową nie doszło, a zobowiązanie objęte tytułem wykonawczym nie zostało rozliczone. Podkreślenia wymaga fakt, iż w dniu 24 października 2013 roku został skierowany do sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wniesionemu w dniu 9 października 2013 roku.
Z uwagi na to, iż Bankowy Tytuł Egzekucyjny został wystawiony przez pozwany bank w dniu 9 października 2013 roku uwzględniał aktualny stan zadłużenia w sprawie na ten dzień, dlatego też odnosząc się do zarzutów zawartych w pozwie - wpłaty powoda dokonane po dniu sporządzenia bankowego tytułu egzekucyjnego nie mogły zostać uwzględnione w tytule. Następnie pozwany bank na podstawie uzyskanego tytułu wykonawczego uruchomił postępowanie egzekucyjne w sprawie, kierując w dniu 16 grudnia 2013 roku do Komornika przy Sądzie Rejonowym w Grodzisku Mazowieckim wniosek o wszczęcie egzekucji, w tym wszczęcie egzekucji z nieruchomości, w treści którego wskazał stan zadłużenia w sprawie aktualny na dzień wniosku, z uwzględnieniem wpłat strony powodowej zaksięgowanych na rachunku do dnia 16 grudnia 2013 roku.
Zdaniem Sądu, niniejsze postępowanie pozwanego należy ocenić za prawidłowe. W związku z faktem, iż w niniejszym postępowaniu nie zachodziły przesłanki mogące w trybie art. 840 k.p.c. stanowić podstawę pozbawienia wykonalności tytułu uzyskanego przez pozwanego w sprawie, mając na uwadze powyższe rozważania powództwo należało oddalić. O kosztach orzeczono na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 10 u.o.k.s. zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, która została zwolniona od kosztów sądowych przez sąd – w zakresie przyznanego jej zwolnienia.