Court dismissed appeal regarding late filing of appeal due to missing power of attorney evidence.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's objection to the lower court's decision rejecting an appeal filed after the deadline. The appellant argued that a non-formal authorization from other parties proved the appeal was timely, but the court found no evidence in the power of attorney documents dated July 2016 indicating they were granted before the June 2016 deadline. Consequently, the court upheld the lower court's ruling that the appeal was untimely under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 369 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 370 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal filed after the statutory deadline is inadmissible unless proven otherwise by evidence showing the power of attorney was granted prior to the expiration of the time limit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 18/17 POSTANOWIENIE K., dnia 7 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Barbara Mokras SSO Janusz Roszewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. J. przy udziale K. S., E. C., T. S., W. M., S. O., Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta K. o zasiedzenie w przedmiocie zażalenia uczestnika postępowania T. S. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 1 sierpnia 2016 r., I Ns 1730/14 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 18/17
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił apelację L. J., K. S., E. C. i W. M. od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 3 czerwca 2016 r. oddalającego wniosek o zasiedzenie nieruchomości, zapadłego w sprawie I Ns 1730/14, z powodu wniesienia po terminie. Powyższe orzeczenie zostało zaskarżone przez uczestnika postępowania T. S. w całości. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia w postaci bezzasadnego przyjęcia, że apelujący wnieśli apelację po terminie. Mając na uwadze powyższy zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpatrzenie apelacji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy podziela w całości ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego oraz poczynione na ich podstawie rozważania prawne i uznaje je za własne. Jak zasadnie podniósł Sąd Rejonowy, z przedłożonych przez wnioskodawczynię L. J. i uczestniczki postępowania K. S., E. C. i W. M. pełnomocnictw, datowanych na dzień 20 i 21 lipca 2016 r., w żaden sposób nie wynika, że pełnomocnictwa te zostały udzielone przed upływem terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu postanowienia z dnia 3 czerwca 2016 r. wraz z uzasadnieniem.
Podnoszona przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia okoliczność otrzymania nieformalnego upoważnienia do pozostałych uczestników do popierania sprawy nie może wywrzeć prawnie relewantnego skutku. W konsekwencji słusznie Sąd I instancji zważył, że nie ma podstaw do uznania, iż doręczony uczestnikowi postępowania T. S. w dniu 23 czerwca 2016 r. przedmiotowy odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, został doręczony także wnioskodawczyni i uczestniczkom postępowania K. S., E. C. i W. M., i to niezależnie od kwestii braku wskazania w treści wniosku uczestnika T.
S. o doręczenie odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem, że wniosek ten złożony został także w imieniu ww. osób. Rację ma zatem Sąd a quo , że apelacje wnioskodawczyni i uczestniczek postępowania K. S., E. C. i W. M. zostały wniesione po upływie terminu do wniesienia środka odwoławczego, oznaczonego w przepisie art. 369 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Trafnie zatem Sąd I instancji orzekł o odrzuceniu przedmiotowych apelacji na podstawie przepisu art. 370 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Dlatego zażalenie skarżącego podlegało oddaleniu, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., o czym orzeczono, jak w sentencji.
SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski