Court dismissed appeal, ruling that civil court jurisdiction depends on the enforcing court's location, not the asset's location.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Szczecin dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's decision transferring a third-party objection case to a different district. The plaintiff argued that jurisdiction should be based on the location of the seized movable property, while the lower court correctly identified the enforcing court's seat as the determining factor. The appellate court upheld this view, clarifying that the relevant 'court' is the one where the enforcement organ is seated, not where the asset resides.
Legislator headnote
AI generatedArt. 843 § 1 k.p.c.; Art. 773 § 1 k.p.c.: Jurisdiction for third-party objection proceedings is determined by the seat of the enforcement organ conducting the execution, not by the location of the subject matter of the execution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 800/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Małgorzata Grzesik (spr.) SO Sławomir Krajewski SO Agnieszka Bednarek - Moraś po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa G. B. przeciwko Bankowi (...) spółce akcyjnej w W. o zwolnienie spod egzekucji na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Myśliborzu z dnia 20 marca 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia niewłaściwości, sygn. akt VI C 130/13 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 20 marca 2013 r. Sąd Rejonowy w Myśliborzu stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie i przekazał ją Sądowi Rejonowemu w Stargardzie Szczecińskim do rozpoznania i orzekania jako miejscowo i rzeczowo właściwemu. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że postępowanie egzekucyjne, którego pozew dotyczy toczy się obecnie przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim. Sąd odwołał się do treści art. 758 kpc oraz art. 200 § 1 kpc. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła powódka, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 843 § 1 w zw. z art. 844 § 1 k.p.c. poprzez uznanie, że miejsce prowadzenia postępowania egzekucyjnego znajduje się w S. z uwagi na to, że postępowanie to prowadzi Komornik przy tym Sądzie, podczas gdy miejsce prowadzenia egzekucji nie wyznacza siedziba Komornika, które je prowadzi lecz przepisy kodeksu postępowania cywilnego w odniesieniu do konkretnego przedmiotu, w stosunku do którego egzekucja została skierowana. W przedmiotowej sprawie przedmiotem zajęcia pozostaje ruchomość, zatem miejscem prowadzenia egzekucji w oparciu o art. 844 § 1 k.p.c. pozostaje miejsce, w którym owa ruchomość się znajduje.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie powódki nie zasługiwało na uwzględnienie. Kwestię właściwości Sądu do rozpoznania powództwa przeciwegzekucyjnego reguluje przepis art. 843 § 1 k.p.c., zgodnie z którym powództwo takie wytacza się przed sąd rzeczowo właściwy, w którego okręgu prowadzi się egzekucję. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy egzekucja prowadzona jest, zgodnie ze skutecznym od daty wydania postanowieniem z dnia 15 października 2012 r., przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim M. K.. Pozew w niniejszej sprawie wniesiony został w dniu 18 października 2012 r. a zatem przyjąć należało, że na dzień jego wniesienia egzekucja prowadzona była przez Komornika przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim.
Zdaniem Sądu Okręgowego, przez „sąd, w którego okręgu prowadzi się egzekucję” należy rozumieć sąd, w którego okręgu siedzibą ma organ egzekucyjny prowadzący egzekucję. Miejsce prowadzenia egzekucji nie wyznacza natomiast miejsce położenia majątku, co do którego skierowana została egzekucja. Miejsce położenia majątku dłużnika pozostaje w takim wypadku bez znaczenia. Gdyby ustawodawca chciał uzależnić właściwość sądu, od miejsca położenia rzeczy, uczyniłby to w sposób wyraźny, stanowiąc, że właściwy jest sąd, w którego okręgu znajduje się przedmiot, którego wyłączenia spod egzekucji domaga się osoba trzecia.
Pogląd ten znajduje uzasadnienie w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2003 r. wydanej w sprawie III CZP 89/02, w której zostało wskazane, że w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i egzekucji sądowej do tej samej rzeczy lub prawa majątkowego, o wyznaczeniu organu egzekucyjnego do łącznego dalszego prowadzenia egzekucji rozstrzyga sąd rejonowy, w którego okręgu znajduje się siedziba komornika lub administracyjnego organu egzekucyjnego, który pierwszy wszczął egzekucję (art. 773 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.). Art. 773 § 1 kpc i art. 843 § 1 kpc posługują się zbliżonymi pojęciami, a zatem należy uznać aktualność wywodów Sądu Najwyższego również co do właściwości sądu przy powództwach przeciwegzekucyjnych.
W świetle powyższych rozważań Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.