Legislator Case Law & Legislation
VIII U 710/16 AI generated

Court dismisses request for pre-retirement benefit due to unemployment registration loss after 90 days of sick leave.

Case Number VIII U 710/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the applicant's request for a pre-retirement benefit, ruling that the administrative appeal was inadmissible due to a missed deadline. The applicant argued that losing unemployment status after 90 days of sick leave violated constitutional rights to social security and equal treatment. The court held that the statutory requirement for immediate status loss does not conflict with the Constitution, as the law specifically defines the scope of social security benefits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 33 ust. 4 pkt 9 ustawy o promocji zatrudnienia; Art. 67 ust. 1 Konstytucji: The loss of unemployment status after 90 days of involuntary inability to work does not violate the constitutional right to social security protection.

Keywords

AI generated
pre-retirement benefit unemployment status sick leave period constitutional complaint social security rights administrative appeal equal treatment

Cited Legislation

AI generated
Art. 33 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Art. 2 ust. 3 i Art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych
Art. 67 ust. 1 Konstytucji
Art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji
Art. 71 ust. 2 Konstytucji
art.67 ust.1 Konstytucji
z art.2 ust.3 i art.1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych są zgodne z art.67 ust.1 Konstytucji w zw.
art.2 Konstytucji
art.71 ust.2 Konstytucji
Wskazana ochrona powołanej grupy społecznej ma bowiem uzasadnienie w treści art.71 ust.2 Konstytucji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Decyzją z dnia 26 lutego 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 18 stycznia 2016 roku odmówił B. F. (1) prawa do świadczenia przedemerytalnego wskazując, że na dzień zgłoszenia wniosku o to świadczenie wnioskodawca nie był zarejestrowany jako bezrobotny wobec wykreślenia go przez Powiatowy Urząd Pracy z dniem 13 stycznia 2016 roku z rejestru osób bezrobotnych z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim przez okres 90 dni i braku dalszej gotowości do pracy. (decyzja – k. 34-34 odw. akt ZUS) W dniu 25 marca 2016 roku wnioskodawca złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę i przyznanie świadczenia przedemerytalnego.

Podał, że decyzja Starosty (...) Wschodniego o wykreśleniu go z rejestru bezrobotnych jest sprzeczna z prawem jako wydana bez pouczenia go o możliwości pozbawienia statusu bezrobotnego i została przez niego zaskarżona. Podniósł nadto, że spełnił warunek posiadania ogólnego stażu pracy, wymaganego wieku, okresów ubezpieczenia i okresu ostatniego zatrudnienia. (odwołanie – k. 2-3) Odpowiadając na odwołanie pismem z dnia 7 kwietnia 2016 roku organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację podniesioną w zaskarżonej decyzji. (odpowiedź na odwołanie k. 8-8 odw.) Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2017 roku pełnomocnik wnioskodawcy złożył wniosek o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego „Czy przepisy art.33 ust.4 pkt 9 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w zw. z art.2 ust.3 i art.1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych są zgodne z art.67 ust.1 Konstytucji w zw. z art.32 ust.1 i 2 oraz art.2 Konstytucji w takim zakresie, w jakim ustalają, że niezawiniona niezdolność do pracy trwająca dłużej niż 90 dni powoduje utratę statusu bezrobotnego skutkujące niespełnieniem przesłanki warunkującej przyznanie świadczenia przedemerytalnego, a nie przedłuża ona odpowiednio okresu, w którym osoba niezdolna do pracy zachowuje status bezrobotnego?” (pismo k 49-52) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

B. F. (2) urodził się w dniu (...). (bezsporne) Wnioskodawca legitymuje się ponad 35 – letnim okresem składkowym i nieskładkowym, w tym okresem składkowym w wymiarze 33 lat, 9 miesięcy i 1 dnia oraz okresem nieskładkowym w wymiarze 3 lat, 7 miesięcy i 11 dni. (wyliczenie - k. 33-33 odw. akt ZUS, decyzja – k. 34-34 odw. akt ZUS) W okresie od dnia 1 września 2013 roku do dnia 25 kwietnia 2015 roku wnioskodawca był zatrudniony w P.P.H.U. (...) W. M. w R.. Stosunek pracy został rozwiązany za wypowiedzeniem przez pracodawcę. Jako przyczynę rozwiązania umowy o pracę wskazano likwidację stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych. (świadectwo pracy – k. 2-2 odw. akt ZUS, sprostowane świadectwo pracy – k. 19 - 20 akt ZUS, pismo rozwiązujące umowę o pracę za wypowiedzeniem – k. 3 akt ZUS).

W okresie od dnia 29 kwietnia 2015 roku do dnia 12 stycznia 2016 roku wnioskodawca był zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna z prawem zasiłku. Z dniem 13 stycznia 2016 roku został wykreślony z rejestru osób bezrobotnych z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim przez okres 90 dni i braku dalszej gotowości do pracy. W dniu 26 października 2015 roku upłynął 180-dniowy okres pobierania przez niego zasiłku dla bezrobotnych. W okresie rejestracji nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych. (zaświadczenie z PUP – k. 4 akt ZUS) Decyzją z dnia 15 stycznia 2016 roku Starosta (...) Wschodni orzekł o utracie przez B.

F. (3) statusu osoby bezrobotnej z dniem 13 stycznia 2016 roku oraz o pobawieniu go prawa do zasiłku z dniem 13 stycznia 2016 roku. (uzasadnienie wyroku k.

30) W dniu 18 stycznia 2016 roku złożył wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. (wniosek – k. 1 – 6 akt ZUS) W dniu 25 marca 2016 roku wnioskodawca odwołał się od decyzji Starosty z dnia 15 stycznia 2016 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. (uzasadnienie wyroku k.

30) Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2016 roku Wojewoda (...) odmówił wnioskodawcy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji wobec nieuprawdopodobnienia braku winy w złożeniu odwołania. (uzasadnienie wyroku k.

30) Wyrokiem z dnia 27 lipca 2016 roku wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 390/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę B. F. (3) na postanowienie Wojewody (...) z dnia 25 kwietnia 2016 roku odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej. (wyrok wraz z uzasadnieniem k. 29-36) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty załączone do akt sprawy, których prawdziwości żadna ze stron nie kwestionowała, uznając je za wystarczające do poczynienia przedmiotowych ustaleń. Sąd oddalił wniosek strony odwołującej o dopuszczenie dowodu z zeznań zgłoszonych przez niego świadków oraz wnioskodawcy wobec dostatecznego wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności w drodze pozostałego materiału dowodowego. Wniosek ten zmierzałby jedynie do przedłużenia postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art.2 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 170 ze zm.) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o promocji zatrudnienia”, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn. W myśl zaś art.2 ust.3 ustawy świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust.1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:

1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna;

2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych;

3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Z powyższych przepisów wynika, że osoba ubiegająca się o prawo do świadczenia przedemerytalnego musi spełniać łącznie wszystkie przesłanki prawne z art.2 ust.1 pkt 2 i ust.3 cytowanej ustawy. Ustalenia Sądu dokonane w przedmiotowej sprawie wykazały, że wnioskodawca na dzień złożenia wniosku o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego nie był zarejestrowany jako bezrobotny.

Prawomocną bowiem decyzją z dnia 15 stycznia 2016 roku Starosta (...) Wschodni orzekł o utracie przez B. F. (3) statusu osoby bezrobotnej z dniem 13 stycznia 2016 roku oraz o pozbawieniu go prawa do zasiłku z dniem 13 stycznia 2016 roku (prawomocnym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2016 roku Wojewoda (...) odmówił wnioskodawcy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji wobec nieuprawdopodobnienia braku winy w złożeniu odwołania). Wnioskodawca wyczerpał administracyjny tryb odwoławczy od powołanej decyzji z dnia 15 stycznia 2016 roku, wskutek którego decyzja stała się prawomocna.

Z wnioskiem o przyznanie świadczenia przedemerytalnego wnioskodawca wystąpił natomiast w dniu 18 stycznia 2016 roku. W tym stanie rzeczy, brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania, w związku z czym Sąd na postawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że brak jest podstaw do wystąpienia z wnioskiem o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego w kształcie sformułowanym na rozprawie – „czy przepisy art.33 ust.4 pkt 9 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w zw. z art.2 ust.3 i art.1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych są zgodne z art.67 ust.1 Konstytucji w zw. z art.32 ust.1 i 2 oraz art.2 Konstytucji w takim zakresie, w jakim ustalają, że niezawiniona niezdolność do pracy trwająca dłużej niż 90 dni powoduje utratę statusu bezrobotnego skutkujące niespełnieniem przesłanki warunkującej przyznanie świadczenia przedemerytalnego, a nie przedłuża ona odpowiednio okresu, w którym osoba niezdolna do pracy zachowuje status bezrobotnego?”.

Sąd uznał, że nie ma podstaw do stwierdzenia niekonstytucyjności powołanych przepisów ustawowych w zestawieniu z art.67 ust.1 Konstytucji, zgodnie z którym obywatel ma prawo do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy ze względu na chorobę lub inwalidztwo oraz po osiągnięciu wieku emerytalnego, a zakres i formy tego zabezpieczenia społecznego określa ustawa. Przepis ten dotyczy niezdolności do pracy, którą odrębnie regulują ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz ustawa o emeryturach i rentach z FUS.

Fakt powstania niezdolności do pracy w wymiarze przekraczającym 90 dni nie pozbawia zatem prawa do zabezpieczenia społecznego (zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego czy renty z tytułu niezdolności do pracy) osoby, która na mocy art.33 ust.4 pkt 9 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy utraciła status bezrobotnego. W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę wskazane przez skarżącego przepisy ustaw nie stoją także w sprzeczności z art.32 ust.1 i 2 Konstytucji, zgodnie z którym wszyscy są wobec prawa równi; wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne, nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Powoływane we wniosku uprawnienia kobiet w ciąży i w okresie macierzyństwa, wobec których nie obowiązuje nakaz skreślenia z rejestru bezrobotnych po upływie 90 dni niezdolności do pracy, nie pozostaje w sprzeczności ze wskazanym przepisem Konstytucji oraz z jej art.2 stanowiącym, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Wskazana ochrona powołanej grupy społecznej ma bowiem uzasadnienie w treści art.71 ust.2 Konstytucji. K.P.