Social Security Court allows disability pension appeal based on medical incapacity despite prior partial disability finding.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court allowed the applicant's appeal against the Social Security Agency's refusal of a total disability pension. The agency had previously granted a total disability pension but later revoked it due to a new medical finding of partial incapacity, arguing the applicant failed statutory conditions. The court reversed this decision, finding that the applicant's specific medical conditions rendered him incapable of any work, thereby satisfying the legal requirements for the pension.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 Ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: The court may grant a disability pension if the applicant's medical condition causes a total loss of work capacity, even if a prior medical assessment indicated only partial incapacity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 663/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 lutego 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. odmówił P. B. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu, organ rentowy wskazał, że decyzją z dnia 26.05.2010r. ZUS przyznał wnioskodawcy prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w oparciu o przepis art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ponieważ nie spełnił warunku z pkt 3 cyt. przepisu . Komisja Lekarska ZUS, orzeczeniem z dnia 19.05.2010 r., uznała wnioskodawcę za osobę całkowicie niezdolną do pracy od dnia 10.12.2009r. , zatem niezdolność do pracy powstała po upływie 18 miesięcy od zaprzestania pobierania , w dniu 25.04.2008r., świadczenia rehabilitacyjnego .
A z uwagi na fakt, że Komisja lekarska ZUS , orzeczeniem z dnia 20.01.2015r. uznała, ze wnioskodawca jest częściowo niedolny do pracy , brak podstaw do przyznania prawa do renty od dnia 1.10.2015r. Z uwagi na fakt nie spełnienia wszystkich przesłanek wymienionych w art. 57 cyt. ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ZUS odmówił wnioskodawcy przyznania świadczenia. /decyzja odmowna - akta ZUS strona nienumerowana / W dniu 25 lutego 2015 r. do organu rentowego wpłynęło odwołanie P. B., skierowane do Sądu Okręgowego w Łodzi od tej decyzji.
Wnioskodawca wniósł o przyznanie mu prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności od pracy. Poniósł, że cierpi na szereg dolegliwości , które, w konsekwencji, czynią go całkowicie, a nie – częściowo, jak uznała Komisja Lekarska ZUS, niezdolnego do pracy. / odwołanie k. 2-4/ W dniu 13 marca 2015 r. wpłynęła odpowiedź organu rentowego na odwołanie. W uzasadnieniu organ rentowy przytoczył argumentację, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyjaśniając , że z uwagi na fakt nie spełnienia wszystkich przesłanek wymienionych w art. 57 cyt. ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ZUS odmówił wnioskodawcy przyznania świadczenia.
ZUS podniósł, ze wnioskodawca udokumentował, wymagane ustawą, 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnich dziesięcioleciach , o jakich mowa w art. 58 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U z 2013 r. poz. 1440) . /odpowiedź na odwołanie k.5-5 odwrót/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: P. B. urodził się (...), posiada średnie wykształcenie techniczne. Z zawodu jest technikiem elektrykiem. Pracował w swoim zawodzie. W okresie 1999-2001 prowadził działalność gospodarczą, a w latach 2002-2009 wykonywał prace pracownika punktu skupu surowców wtórnych .
W okresie od 1.11.2006r. do 1.05.2007r. wnioskodawca pobierał zasiłek chorobowy, a w okresie od 2.095.2007r. do 25.04.2008r. – świadczenie rehabilitacyjne /okoliczności bezsporne, nadto –świadectwa pracy , powtórzenie ubezpieczenia, decyzja o przyznaniu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego – akta ZUS / Ostatnio – do pracowniczego ubezpieczenia społecznego wnioskodawca był zgłoszony od 20 grudnia 2007r. do 30 czerwca 2008r.; w okresie od 24.04.2008r. do 30.06.2008r. korzystał z urlopu bezpłatnego . Od dnia 17 lutego 2009r. wnioskodawca był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna , bez prawa do zasiłku / okoliczność bezsporna , nadto zaświadczenie z PUP – akta ZUS / Wnioskodawca posiada udowodniony okres składkowy i nieskładkowy wynoszący ponad 25 lat, / okoliczność bezsporna/ Wnioskodawca pobierał rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w okresie od 1.02.2010r. do 31.12.2014r. ; ostatni okres – przyznanego prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy - ustalony decyzją ZUS z dnia 10 lutego 2014r. /okoliczności bezsporne, decyzja ZUS z 10.02.2014r. k. 143 akt ZUS/ W dniu 25 listopada 2014 r.
P. B. złożył wniosek o dalsze prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. /wniosek k.1-4 akt ZUS/ Lekarz orzecznik ZUS, po przeprowadzeniu bezpośredniego badania w dniu 23.12.2014r. , i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej, rozpoznał u ubezpieczonego: przewlekłą chorobę niedokrwienną serca, w okresie niewydolności (...) stopnia wg (...), u osoby po przebytym zawale ściany przedniej [2006 - (...)] z restenozą [ 2007r.-P. stent DES] , po przebytym P. (...) , powikłanym zawałem komory prawej [2010r.], stan po (...) [04.2012r.] , powikłanym zakażeniem rany pooperacyjnej [ obecnie zagojona] , przebyte P. (...) z powodu restenozy w stencie [ 01.2013r.] , nadciśnienie tętnicze ,z cechami nefropatii nadciśnieniowej , obecnie w okresie względnej niewydolności nerek , zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa L-S , obecnie w okresie niedowładu lewej stopy, z kwalifikacją do leczenia operacyjnego , jaskra, zaburzenia nerwicowe .
Orzeczeniem z 23 grudnia 2014 roku, Lekarz Orzecznik ZUS stwierdził, że wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy na okres trzech lat, ale daty powstania niezdolności do pracy nie da się ustalić. / orzeczenie lekarza orzecznika z dnia 23.12.2014r. k. 86-85 akt ZUS / Wnioskodawca, w dniu 2 stycznia 2015r., złożył sprzeciw od tego orzeczenia. /sprzeciw – karta 87 akt ZUS / Komisja Lekarska ZUS, orzeczeniem z 20 stycznia 2015 roku, po rozpoznaniu sprzeciwu wnioskodawcy, stwierdziła, że wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy na trzy lata, nie jest osobą całkowicie niezdolną do pracy .
Podstawą orzeczenia było rozpoznanie u ubezpieczonego: przewlekłej choroby niedokrwiennej serca, w okresie niewydolności (...) stopnia wg (...), stan po przebytym zawale ściany przedniej [2006 - (...)] , restenozą [ 2007r.-P. stent DES] , po przebytym P. (...) , powikłanym zawałem komory prawej [2010r.], stan po (...) [04.2012r.] , powikłanym zakażeniem rany pooperacyjnej [ obecnie zagojona] , przebyte P. (...) z powodu restenozy w stencie [ 01.2013r.] , nadciśnienie tętnicze chwiejne , zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa L-S , bez istotnego upośledzenia sprawności ruchowej , jaskra, zaburzenia nerwicowe . / orzeczenie komisji lekarskiej z dnia 20.01.2015r. k. 92-90 w aktach ZUS/ Zaskarżoną decyzją z dnia 2 lutego 2015 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. odmówił wnioskodawcy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu, organ rentowy wskazał, że decyzją z dnia 26.05.2010r. ZUS przyznał wnioskodawcy prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w oparciu o przepis art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ponieważ nie spełnił warunku z pkt 3 cyt. przepisu . Komisja Lekarska ZUS, orzeczeniem z dnia 19.05.2010 r., uznała wnioskodawcę za osobę całkowicie niezdolną do pracy od dnia 10.12.2009r. , zatem niezdolność do pracy powstała po upływie 18 miesięcy od zaprzestania pobierania , w dniu 25.04.2008r., świadczenia rehabilitacyjnego .
A z uwagi na fakt, że Komisja Lekarska ZUS , orzeczeniem z dnia 20.01.2015r. uznała, ze wnioskodawca jest częściowo niedolny do pracy , brak podstaw do przyznania prawa do renty od dnia 1.10.2015r. Z uwagi na fakt nie spełnienia wszystkich przesłanek wymienionych w art. 57 cyt. ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ZUS odmówił wnioskodawcy przyznania świadczenia. /decyzja odmowna - akta ZUS strona nienumerowana / Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe z opinii biegłych sądowych : kardiologa, okulisty, neurologa, powołanych z uwagi na udokumentowane schorzenia wnioskodawcy .
Wnioskodawca cierpi na astygmatyzm małego stopnia obu oczu, starczowzrocznośc, zaćmę początkową obu oczu , jaskrę prostą od 2008r. [V. = 1,0, V. = 1,0], przy zachowanym widzeniu obu oczu. Te schorzenia, z przyczyn internistycznych , nie naruszają sprawności organizmu wnioskodawcy w stopniu powodującym niezdolność do pracy . W opinii uzupełniającej z dnia 3 marca 2016r. , stanowiącej odpowiedź na uwagi pełnomocnika wnioskodawcy , zawarte w piśmie procesowym z dnia 9.12.2015r. , biegła okulista, po zapoznaniu się z przedstawioną w załączeniu do pisma, dokumentacją medyczną – okulistyczną, nie zmieniła , sformułowanych w opinii podstawowej, wniosków orzeczniczych, dotyczących wymiaru niezdolności wnioskodawcy do pracy, z przyczyn okulistycznych .
W kolejnej opinii uzupełniającej z dnia 13 maja 2016r. , biegła okulista , po zapoznaniu się z uwagami pełnomocnika wnioskodawcy , zawartymi w piśmie procesowym z dnia 22 .04.2016r. i załączonym dokumentem medycznym [ k. 109] , także nie zmieniła wniosku orzeczniczego dotyczącego zdolności wnioskodawcy do pracy , podkreślając, że po operacji zaćmy oka lewego wnioskodawcy , nastąpiła poprawa widzenia tym okiem . /opinia biegłego sądowego okulisty k. 8-9, pismo procesowe pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 9.12.2015r. k. 52-56 , dokumentacja medyczna –okulistyczna k. 58, 62, 63 , opinia uzupełniająca biegłego okulisty k. 69, pismo procesowe pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 22.04.2016r. k. 97, dokumentacja medyczna –okulistyczna k. 109, k. 120, opinia uzupełniająca biegłej okulisty z dnia 13.05.2016r.k 114/ Nadto wnioskodawca cierpi na przebyte, operacyjne, leczenie dyskopatii L4/L5, obecnie bez objawów ograniczenia sprawności ruchowej .
Występujące schorzenia naruszają sprawność organizmu wnioskodawcy w stopniu powodującym częściową niezdolność do pracy okresową do końca stycznia 2018r. W opinii uzupełniającej z dnia 22 grudnia 2015r. , stanowiącej odpowiedź na uwagi pełnomocnika wnioskodawcy , zawarte w piśmie procesowym z dnia 9.12.2015r. , biegły neurolog podtrzymał, sformułowane w opinii podstawowej, wnioski orzecznicze, dotyczące wymiaru niezdolności wnioskodawcy do pracy, z przyczyn neurologicznych. W kolejnej opinii uzupełniającej z dnia 30 maja 2016r. , biegły neurolog , po zapoznaniu się z uwagami pełnomocnika wnioskodawcy , zawartymi w piśmie procesowym z dnia 22 .04.2016r. , także nie zmienił wniosku orzeczniczego, sformułowanego w opinii podstawowej , i podtrzymanym w opinii uzupełniającej, dotyczącego częściowej niezdolności wnioskodawcy do pracy. /opinia biegłego sądowego neurologa k. 40-41, pismo procesowe pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 9.12.2015r. k. 52-56 , o dokumentacja medyczna – neurologiczna k. 59, 60 ,o pinia uzupełniająca biegłego neurologa k. 65 , pismo procesowe pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 22.04.2016r. k. 115-119 , , opinia uzupełniająca biegłego neurologa k. 124/ Nadto wnioskodawca cierpi na postępująca wielonaczyniową chorobę niedokrwienną serca , przewlekłą niewydolność serca II stopnia wg (...), dysfunkcję skurczową mięśnia lewej komory serca umiarkowanego stopnia z frakcją wyrzutową EF-45%, upośledzona funkcja rozkurczowa mięśnia lewej komory serca [zaburzenia relaksacji rozkurczowej ], upośledzona funkcja skurczowa prawej komory serca, stan po zabiegu angioplastyki balonowej [ (...)] , (...) [ tj. gałęzi przedniej , zstępującej] powodu restenozy w stencie [I/2013r.] , stan po (...) [04.2012r.
– operacja wszczepienia pomostów ], powikłanym zakażeniem rany pooperacyjnej mostka [17.04.2012r.] stan po P. (...) [ angioplastyka prawej tętnicy wieńcowej] , z implantacją dwóch stentów, DES [ 24.05.2010] – powikłane dystalną dyssekcją i skurczem tętnicy z wszczepieniem stentu (...) oraz ekstrawazacja do mięśnia zaopatrzone implantacją stent graftu z zamknięciem gałęzi prawokomorowej , stan po przebytym zawale prawej komory serca [ 24.05.2010r.] , stan po zawale mięśnia sercowego ściany przedniej [ (...)] , leczony P. (...) – czyli angioplastyką restenozy w (...) [ tj. gałęzi przedniej zstępującej ] z implantacją stentu DES [ 2007] , zespół (...) w wywiadzie, nadciśnienie tętnicze, uporczywa tachykardia zatokowa .
U podstawy rozpoznawalnej, przewlekłej choroby niedokrwiennej serca leży wybitnie szybki i postępujący proces miażdżycowy . W ostatniej koronarografii, przeprowadzonej w lutym 2015r. , nie uwidoczniono wprawdzie, istotnych hemodynamicznie, zmian w natywnych tętnicach wieńcowych i pomostach naczyniowych, ale nie oznacza to całkowitego braku zmian np. jest amputacja tj. gałęzi marginalnej . Te schorzenia naruszają sprawność organizmu wnioskodawcy , powodując całkowitą niezdolność do pracy od dnia 1 .01.2014r. tj. kontynuacja w terminie stwierdzonej całkowitej niezdolności do pracy przez biegłego kardiologa , wydającego opinie w sprawie VIII U 254/12 z dnia 29.05.2012r. do dnia 31.12.2016r.
W opinii uzupełniającej z dnia 17 lutego 2016r. , stanowiącej odpowiedź na uwagi ZUS, poczynione w piśmie procesowym z dnia 3.12.2015r. , biegły kardiologa podtrzymał wniosku orzecznicze, sformułowane w opinii podstawowej, dotyczące wymiaru niezdolności do pracy . Biegły podkreślił, ze najważniejszą rolę, przy ocenie stopnia naruszenia sprawności organizmu wnioskodawcy pod kątem zdolności do pracy – całkowitej niezdolności do pracy, pełni, nie sama obecność postępującej choroby niedokrwiennej serca [ i wtórnej do niej – niewydolności serca, zawałów mięśnia sercowego], ale upośledzenie układu krążenia w jej skutek..
A jest ono istotne , czego pośrednim dowodem jest kwalifikowaniem wnioskodawcy do licznych zabiegów poszerzania tętnic wieńcowych i także kardiochirurgicznej rewaskularyzacji [tj. zabieg bypass`ów] i ciągła progresja choroby. Występujące , u wnioskodawcy, schorzenia powodują dolegliwości nawet przy niedużym wysiłku wnioskodawcy – znaczne ograniczenia tolerancji , objawy nawet w stanie spoczynku . A takie objawy – maja uzasadnienie w innych, bardziej obiektywnych , badaniach kardiologicznych, takich jak koronarografia , Echo , (...).
W kolejnej opinii uzupełniającej, stanowiącej odpowiedź na uwagi ZUS, zawarte w piśmie procesowym z dnia 26.04.2016r, biegły nie zmienił wniosków orzeczniczych, zawartych w opinii podstawowej , i podtrzymanych w opinii uzupełniającej [k. 66] , podkreślając, że u wnioskodawcy występuje ciągła progresja choroby niedokrwiennej serca przy, współistniejącej niewydolności serca, cechach uszkodzenia mięśnia sercowego , chwiejnym nadciśnieniu tętniczym . /opinia biegłego sądowego kardiologa dra R. G. k. 43-47 , pismo procesowe pełnomocnika ZUS z dn. 3.12.2015r. k. 50 , opinia uzupełniająca biegłego kardiologa R.
G. k. 66, 67, pismo procesowe pełnomocnika ZUS z dn. 26.04.2016r. k. 105 , opinia uzupełniająca biegłego kardiologa R. G. z dnia 28.07.2016r. k. 133-134 / W związku z kolejnymi uwagami krytycznymi pod adres opinii podstawowej i uzupełniających – biegłego kardiologa R. G. , Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii innego biegłego kardiologa [ doktor nauk medycznych B. Lao-G.] na okoliczności wskazane w postanowieniu Sądu z dnia 25 marca 2015r. [k. 4] i ustalił, że wnioskodawca cierpi na zaawansowaną wielonaczyniową chorobę niedokrwienną serca , okresowo niestabilną, stan po przebytym zawale ściany przedniej [2006-P. (...) + 2 stenty] , dwukrotną restenozę [ 2007r.-P. stent DES] , po przebytym P. (...) , powikłanym zawałem komory prawej [24.05.2010r.], stan po (...) [17. 04.2012r.] , powikłanym zakażeniem rany pooperacyjnej mostka , przebyte P. (...) z powodu restenozy w stencie [ 01.2013r.] , nadciśnienie tętnicze chwiejne , niewydolność serca II/III stopień (...) z upośledzoną funkcją rozkurczowa lewej komory z hypokinezą ściany przedniej i części ściany dolnej i dolnobocznej, z upośledzeniem funkcji skurczowej prawej komory , frakcję wyrzutową EF-45%,, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, [ tachykardia skurcze dodatkowe] , stan po usunięciu zatoru tętnicy udowej powierzchniowej prawej 1.03.2015r. , zatorowość obwodową.
Te schorzenia naruszają sprawność organizmu wnioskodawcy , powodując całkowitą niezdolność do pracy od dnia 1 .01.2015r. do dnia 1.01.2018r. /opinia biegłego kardiologa dr B. Lao-G. k. 143-145/ Organ rentowy w piśmie z dnia 10 października 2016r. przedstawił uwagi merytoryczne pod adresem opinii biegłej kardiolog i kolejne uwagi po adresem wniosków orzeczniczych – stwierdzających całkowitą niezdolność wnioskodawcy do pracy. /pismo procesowe pełnomocnika ZUS z dnia 10.10.2016r. k. 155/ Postanowieniem z dnia 14 października 2016r., Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłego kardiologa [innego niż R.
G. i dr n. med. B. Lao-G.], zawierając prośbę do biegłego o zapoznanie się z opiniami biegłych kardiologów, którzy już wydali opinie w tej sprawie i ustosunkowanie się do wniosków orzeczniczych , zawartych w opiniach. /postanowienie z dnia 14.10.2016r. k. 156/ Biegła kardiolog doktor nauk medycznych U. F. , po przebadaniu wnioskodawcy w dniu 15..11.2016r. , wskazała - rozpoznanie schorzenia wnioskodawcy , takie, jak biegli kardiolodzy, podkreślając, że wnioskodawca cierpi na zaawansowaną trójnaczyniową chorobę wieńcową z dysfunkcją skurczową lewej komory serca [ EF 45%] , a schorzenia wnioskodawcy, mające charakter zaawansowany, samoistny , przewlekły i postępujący , pomimo intensywnej farmakoterapii , nie udaje się opanować uporczywej tachykardii, dolegliwości bólowych w klatce piersiowej , klinicznych cech niewydolności krążenia , naruszają sprawność jego organizmu , powodując całkowitą niezdolność do pracy od dnia 1 .01.2015r.
I od tego dnia nie nastąpiła poprawa jego stanu zdrowia, umożliwiająca podjęcie pracy zarobkowej. /opinia biegłej kardiolog U. F. k. 183-185/ Powyższych ustaleń Sąd Okręgowy dokonał na podstawie zgromadzonych dokumentów w aktach sprawy, aktach rentowych oraz na podstawie opinii biegłych sądowych lekarzy: neurologa , okulisty oraz trzech kardiologów . Przy czym, dla oceny stopnia naruszenia sprawności organizmu wnioskodawcy pod kątem zdolności do pracy, Sąd oparł się na opiniach biegłych kardiologów : R. G.[ podstawowej i uzupełniających ] , dr n. med. B.
Lao-G., i dr n. med. U. F.] . Wszystkie, sporządzone w sprawie , opinie są wiarygodne i zostały przygotowane przez biegłych o specjalnościach, właściwych z punktu widzenia schorzeń, na jakie cierpi wnioskodawca, w oparciu analizę przedłożonej dokumentacji lekarskiej, złożonej także trakcie postepowania przed Sądem, i bezpośrednie badanie wnioskodawcy. Biegli kardiolodzy określili schorzenia, występujące u badanego, i ocenili ich znaczenie dla jego zdolności do pracy, odnosząc swą ocenę do jego kwalifikacji zawodowych. W ocenie Sądu Okręgowego, nie ma podstaw do tego, by podważać wiarygodność i moc dowodową opinii biegłych kardiologów, a kwestia niezdolności do pracy wnioskodawcy została dostatecznie wyjaśniona i znakomicie, merytorycznie uzasadniona w każdej z opinii.
Sąd zwraca uwagę, że , mimo trzech podmiotów – biegłych sądowych kardiologów , wydających opinie w sprawie - wnioski orzecznicze o całkowitej niezdolności do pracy wnioskodawcy, są tożsame. Mając na uwadze wyczerpujący charakter opinii biegłych kardiologów , Sąd odstąpił od przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego psychiatry.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Odwołanie wnioskodawcy jest uzasadnione. Zgodnie z treścią art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 748 z późn. zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1. jest niezdolny do pracy;
2. ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3. niezdolność do pracy powstała w wymienionych okresach składkowych lub nieskładkowych albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Zgodnie z art. 12 ust. 1 powyższej ustawy niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy /ust. 2/. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji /ust. 3/. Zgodnie z art. 13 ust. 1 cyt. ustawy przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się:
1) stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji;
2) możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Stosownie do art. 14 ust. 1 i 2a w/w ustawy oceny niezdolności do pracy, jej stopnia oraz ustalenia m. in. daty powstania niezdolności do pracy, trwałości niezdolności do pracy, związku przyczynowego niezdolności do pracy z określonymi okolicznościami dokonuje lekarz orzecznik ZUS, od którego orzeczenia osobie zainteresowanej przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej Zakładu w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia.
Zgodnie z art. 107 ustawy o emeryturach i rentach z FUS prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w toku badania lekarskiego przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie. W niniejszej sprawie postępowanie sprowadziło się do rozstrzygnięcia czy wnioskodawca jest niezdolny do pracy i czy , ewentualna, niezdolność ma charakter całkowity . Z dokonanych ustaleń wynika , że wnioskodawca cierpi na postępująca wielonaczyniową chorobę niedokrwienną serca , przewlekłą niewydolność serca II stopnia wg (...), dysfunkcję skurczową mięśnia lewej komory serca umiarkowanego stopnia z frakcją wyrzutową EF-45%, upośledzona funkcja rozkurczowa mięśnia lewej komory serca [zaburzenia relaksacji rozkurczowej ], upośledzona funkcja skurczowa prawej komory serca, stan po zabiegu angioplastyki balonowej [ (...)] , (...) [ tj. gałęzi przedniej , zstępującej] powodu restenozy w stencie [I/2013r.] , stan po (...) [04.2012r.
– operacja wszczepienia pomostów ], powikłanym zakażeniem rany pooperacyjnej mostka [17.04.2012r.] stan po P. (...) [ angioplastyka prawej tętnicy wieńcowej] , z implantacją dwóch stentów, DES [ 24.05.2010] – powikłane dystalną dyssekcją i skurczem tętnicy z wszczepieniem stentu (...) oraz ekstrawazacja do mięśnia zaopatrzone implantacją stent graftu z zamknięciem gałęzi prawokomorowej , stan po przebytym zawale prawej komory serca [ 24.05.2010r.] , stan po zawale mięśnia sercowego ściany przedniej [ (...)] , leczony P. (...) – czyli angioplastyką restenozy w (...) [ tj. gałęzi przedniej zstępującej ] z implantacją stentu DES [ 2007] , zespół (...) w wywiadzie, nadciśnienie tętnicze, uporczywa tachykardia zatokowa .
U podstawy rozpoznawalnej, przewlekłej choroby niedokrwiennej serca leży wybitnie szybki i postępujący proces miażdżycowy . W ostatniej koronarografii, przeprowadzonej w lutym 2015r. , nie uwidoczniono wprawdzie, istotnych hemodynamicznie, zmian w natywnych tętnicach wieńcowych i pomostach naczyniowych, ale nie oznacza to całkowitego braku zmian np. jest amputacja tj. gałęzi marginalnej . Te schorzenia naruszają sprawność organizmu wnioskodawcy , powodując całkowitą niezdolność do pracy. Biegły kardiolog R. G. , wskazał, jako dzień powstania – całkowitej niezdolności do pracy - 1 .01.2014r. tj. kontynuacja w terminie stwierdzonej całkowitej niezdolności do pracy przez biegłego kardiologa , wydającego opinie w sprawie VIII U 254/12 z dnia 29.05.2012r. i określił ją - do dnia 31.12.2016r.
Biegła kardiologa B. Lao-G. , także podzielając wniosek , że schorzenia wnioskodawcy, naruszają sprawność jego organizmu , powodując całkowitą niezdolność do pracy i wskazał, jako dzień powstania całkowitej niezdolności do pracy - 1 .01.2015r. , a datę końcową - okresowej całkowitej niezdolności - 1.01.2018r. Z dokonanych ustaleń wynika, że wnioski orzecznicze i określenie daty powstania całkowitej niezdolności do pracy – podzieliła biegła kardiolog U. F.. Wszyscy biegli kardiolodzy, wydający opinie w sprawie, podkreślili, że schorzenia wnioskodawcy, mają charakter zaawansowany, samoistny , przewlekły i postępujący , pomimo intensywnej farmakoterapii , nie udaje się opanować uporczywej tachykardii, dolegliwości bólowych w klatce piersiowej i klinicznych cech niewydolności krążenia , a najważniejszą rolę, przy ocenie stopnia naruszenia sprawności organizmu wnioskodawcy pod kątem zdolności do pracy – całkowitej niezdolności do pracy, pełni, nie sama obecność postępującej choroby niedokrwiennej serca [ i wtórnej do niej – niewydolności serca, zawałów mięśnia sercowego], ale upośledzenie układu krążenia w jej skutek..
A jest ono istotne , czego pośrednim dowodem jest kwalifikowaniem wnioskodawcy do licznych zabiegów poszerzania tętnic wieńcowych i także kardiochirurgicznej rewaskularyzacji [tj. zabieg bypass`ów] i ciągła progresja choroby. Występujące , u wnioskodawcy, schorzenia powodują dolegliwości nawet przy niedużym wysiłku wnioskodawcy – znaczne ograniczenia tolerancji , objawy nawet w stanie spoczynku . A takie objawy – maja uzasadnienie w innych, bardziej obiektywnych , badaniach kardiologicznych, takich jak koronarografia , Echo , (...).
Mając na uwadze wyczerpujący charakter każdej z opinii biegłych kardiologów, znakomite, merytoryczne uzasadnienia wniosków orzeczniczych i konsekwencję argumentów, w zakresie wymiaru niezdolności wnioskodawcy do pracy , Sąd podzielił wnioski orzecznicze biegłych kardiologów, a w zakresie okresu trwania – całkowitej niezdolności do pracy – wnioski bieglej dr B. Lao-G.. Z dokonanych ustaleń wynika, że wnioskodawca posiada udowodniony okres składkowy i nieskładkowy wynoszący ponad 25 lat, Z dokonanych ustaleń wynika, że wnioskodawca ma 64 lata , posiada średnie wykształcenie techniczne.
Z zawodu jest technikiem elektrykiem. Pracował w swoim zawodzie. W okresie 1999-2001 prowadził działalność gospodarczą, a w latach 2002-2009 wykonywał prace pracownika punktu skupu surowców wtórnych . W okresie od 1.11.2006r. do 1.05.2007r. wnioskodawca pobierał zasiłek chorobowy, a w okresie od 2.095.2007r. do 25.04.2008r. – świadczenie rehabilitacyjne. Z dokonanych ustaleń wynika, że ostatnio – do pracowniczego ubezpieczenia społecznego wnioskodawca był zgłoszony od 20 grudnia 2007r. do 30 czerwca 2008r.; w okresie od 24.04.2008r. do 30.06.2008r. korzystał z urlopu bezpłatnego .
Od dnia 17 lutego 2009r. wnioskodawca był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna , bez prawa do zasiłku Z dokonanych ustaleń wynika, że wnioskodawca pobierał rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w okresie od 1.02.2010r. do 31.12.2014r. ; ostatni okres – przyznanego prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy - ustalony decyzją ZUS z dnia 10 lutego 2014r. Wnioskodawca jest wprawdzie stosunkowo młodym człowiekiem , i, mając na uwadze posiadane przez wnioskodawcę przygotowanie do zawodu - teoretyczne i praktyczne [ doświadczenie zawodowe] , mimo trudnego rynku pracy w środowisku (...) , wnioskodawca mógłby podjąć próbę wykonywania pracy , dotychczas wykonywanej , jednakże Sąd uwzględnił charakter dolegliwości, stanowiących podstawę orzeczenia – całkowitej niezdolności wnioskodawcy do pracy , a te , zdaniem Sądu, powodują utratę zdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy , i wręcz uniemożliwiają zmobilizowanie się do uzyskania innych kwalifikacji i wykonywanie pracy , innej niż dotychczas .
Sąd przeanalizował sytuację wnioskodawcy w trybie art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 cyt. Ustawy. Mając powyższe na uwadze, wobec zaistnienia podstaw do uwzględnienia odwołania, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Z uwagi na treść art. 129 cyt. ustawy Sąd przyznał wnioskodawcy prawa do renty od pierwszego dnia miesiąca, po zakończeniu okresu pobierania, uprzednio orzeczonej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy [do 31.12.2014r.]. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik postępowania.
Sąd zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału w Ł. na rzecz wnioskodawcy kwotę 60 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika Sąd ustalił w oparciu o treść §12 ust.2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity Dz.U. 2013 roku , poz. 461 ze zm.), mając na uwadze treść §2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 lipca 2015 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2015 roku, poz.1079) - odwołanie zostało wniesione w dniu 25.02.2015r. .
ZARZĄDZENIE 1. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi organu rentowego.
2. Wypożyczyć pełnomocnikowi ZUS akta rentowe zobowiązując do zwrotu w razie złożenia apelacji.