Legislator Case Law & Legislation
I ACa 450/13 AI generated

Appeal dismissed; court held salary increase law did not apply to uninsured healthcare services in contract.

Case Number I ACa 450/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's claim for additional payment regarding salary increases for 2008. The plaintiff argued that the National Health Fund failed to cover the cost difference between recognized services and actual expenses, while the defendant contended the contract price was fixed and excluded uninsured patients. The court ruled that the specific salary increase law did not apply to services rendered to uninsured individuals, as the contract explicitly excluded them from the funding increase. Consequently, the plaintiff's request was rejected, and the defendant was awarded process costs.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń; Umowa o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej: wzrost wynagrodzeń pracowników nie dotyczy świadczeń dla osób nieubezpieczonych, gdy umowa wyklucza tę kategorię pacjentów.

Keywords

AI generated
salary increase law uninsured patients healthcare contract public funds allocation civil appeal dismissal healthcare pricing statutory interpretation

Cited Legislation

AI generated
art. 398 20 kpc
Mając na uwadze wiążącą wykładnię prawa dokonaną w niniejszej sprawie przez Sąd Najwyższy (art. 398 20 kpc) należało uznać, że w zasadniczo bezspornych ustaleniach faktycznych strona pozwana w związku z przepisami ustawy z 22 lipca 2006r.
art. 10 c ustawy z 2006r o wzroście wynagrodzeń
Umowa ta, co wynika z treści przepisu art. 10 c ustawy z 2006r o wzroście wynagrodzeń nie obejmowała świadczeń udzielonych osobom nieubezpieczonym, a zatem przewidziane w niej zwiększenie wysokości zobowiązań NFZ z tytułu wzrostu wynagrodzeń w 2008r.
art. 12 pkt 2 i 4 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
– 18.951,060,90 zł), zaś w ust 6 tego paragrafu ustaliły, że należności z tytułu realizacji świadczeń udzielonych osobom wymienionym w art. 12 pkt 2-6 i 6 ustawy z 27 sierpnia 2004r.
art. 3 i 10 c ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego wyrażając ocenę, że zgodnie z art. 3 ustawy z 2006r.
art. 98 kpc
Orzeczenie o kosztach procesu za pierwszą instancję opiera się o przepis art. 98 kpc, zaś w odniesieniu do kosztów postępowania apelacyjnego i kasacyjnego – art.
art. 391 § 1 kpc
98 kpc w związku z art. 391 § 1 kpc.
art. 386 § 1 kpc
Z tych przyczyn mając na uwadze przytoczoną wykładnię prawa należało orzec jak w sentencji działając na mocy art. 386 § 1 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt. I ACa 450/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSA Anna Gawełko Sędziowie: SA Kazimierz Rusin (spr.) SO del. Marek Nowak Protokolant: st.sekr.sądowy Justyna Stępień po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na rozprawie sprawy z powództwa Specjalistycznego Psychiatrycznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w J. przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia w W. Oddział Wojewódzki NFZ o zapłatę na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt I C 552/11 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1. oddala powództwo, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.617zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście ) tytułem kosztów procesu, II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 15.360zł (piętnaście tysięcy trzysta sześćdziesiąt) tytułem kosztów postępowań odwoławczych.

UZASADNIENIE

Powód Specjalistyczny Psychiatryczny Zespół Opieki Zdrowotnej w J. żądał w pozwie zasądzenia na jego rzecz od pozwanego Narodowego Funduszu Zdrowia – (...) Oddziału Wojewódzkiego w R. kwoty 81.592,20 zł z ustawowymi odsetkami od 28 maja 2010r. w związku z wzrostem wynagrodzeń pracowników powoda wynikającym z brzmieniem ustawy z ustawy z 22 lipca 2006r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzenia, wskazał, że dochodzona kwota stanowi różnicę pomiędzy uznanymi przez pozwanego kwotami świadczeń zdrowotnych dla nieubezpieczonych za okres od 1 kwietnia do 31 grudnia 2008r., a faktycznymi kosztami poniesionymi przez powoda.

Pozwany wniósł o oddalenie powództwa zarzucając przede wszystkim, że kwota przeznaczona na wzrost wynagrodzeń w 2008r. jest stała, została uwzględniona w łączącej strony umowie o udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej i nie ma możliwości jej podwyższenia. Zarzucił także brak legitymacji biernej w sytuacji, kiedy świadczenia zdrowotne związane z leczeniem uzależnień są finansowane z budżetu państwa, a nie ze składek zdrowotnych. Sąd Okręgowy ustalił że 28 grudnia 2007r. strony zawarły umowę o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, a w jej § 5 ust 1 określiły, że w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2008r. kwota zobowiązań pozwanego wobec powoda wyniesie maksymalnie 4.385,036,40 zł (a według aneksu nr (...) z 31 lipca 2008r.

– 18.951,060,90 zł), zaś w ust 6 tego paragrafu ustaliły, że należności z tytułu realizacji świadczeń udzielonych osobom wymienionym w art. 12 pkt 2-6 i 6 ustawy z 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych będą określone w rachunkach wystawianych odrębnie dla każdej kategorii tych osób. Umowa ta przewidywała również, że powyższa kwota zobowiązań zawiera w sobie kwotę przeznaczoną na wzrost wynagrodzeń w 2008r. stosownie do postanowień rozdziału 3. cyt. ustawy z 2006r. w wysokości 3.329.021,40 zł.

W dniu 20 kwietnia 2010r. powód wystawił fakturę na kwotę 155.325,94 zł (skorygowaną na 126.921,20 zł) obejmującą należność z tytułu wzrostu kosztów świadczeń zdrowotnych wynikającego z przepisów cyt. ustawy z 2006r. Sąd Okręgowy uwzględnił powództwo argumentując, że świadczenia w zakresie opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień są udzielane bez względu na uprawnienia z tytułu ubezpieczenia społecznego (a więc także nieubezpieczonym) i podlegają finansowaniu przez pozwanego ze środków budżetu państwa i świadczenia takie były przez powoda udzielone od 1 kwietnia do 31 grudnia 2008r.

Skoro zatem powód był zobligowany do podwyższenia pracownikom wynagrodzeń w związku z wejściem w życie cyt. ustawy z 2006r. o kwotę 81.592,205, to zwiększa ono zobowiązania pozwanego z mocy prawa i podlega pokryciu jako część składową ceny każdego z udzielonych świadczeń. Sąd ten wskazał także, że kwota 3.329.021,40 zł wymieniona w umowie o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie zawierała kosztów podwyżki wynagrodzenia za świadczenia udzielone tej kategorii świadczeniobiorców. Wyrokiem z 19 kwietnia 2012r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego wyrażając ocenę, że zgodnie z art. 3 ustawy z 2006r. wprowadzony nią wzrost wynagrodzeń zwiększył zobowiązania pozwanego z mocy prawa, niezależnie od późniejszego aneksowania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, a zwiększenie tego zobowiązania podwyższa wartość poszczególnych świadczeń zdrowotnych o kwotę tej podwyżki, gdyż koszty pracy stanowią składnik kształtowania ceny świadczeń zdrowotnych, także w odniesieniu do nieubezpieczonych.

Na skutek skargi kasacyjnej pozwanego Sąd Najwyższy uchylił ten wyrok i przekazał sprawę tutejszemu Sądowi do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Sąd Najwyższy wyraził zapatrywanie, że brzmienie art. 10 c ustawy z 2006r. o wzroście wynagrodzeń wskazuje, że zwiększenie wysokości zobowiązania NFZ z tytułu wzrostu wynagrodzeń w 2008r. było objęte umowami o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej na 2008r. i regulacja ta nie obejmowała świadczeń udzielonych osobom nieubezpieczonym, a zatem nie jest zasadna ocena, że ustawa ta jedynie nie zawierała odrębnej regulacji dotyczącej pokrywania wzrostu zobowiązań NFZ w przypadku świadczeń zdrowotnych udzielanych tym osobom.

Powołując się na utrwalone w orzecznictwie poglądy Sąd ten zaznaczył, że w świetle art. 3 i 10 c ustawy z 2006r. o wzroście wynagrodzeń nie można przyjąć, aby te przepisy umożliwiały zmianę ceny jednostkowej świadczeń zdrowotnych. Za zasadne uznał Sąd Najwyższy stanowisko pozwanego, według którego § 17 ust 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 6 października 2005r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oraz § 18 ust 2 zmieniającego go rozporządzenia z 6 maja 2008r. wskazują, że sposób ustalenia ceny za świadczenia opieki zdrowotnej nie uwzględnił jako czynnika wpływającego na wysokość ceny świadczenia wzrostu wynagrodzenia pracowników służby zdrowia spowodowanego przez ustawę z 2006r. o wzroście wynagrodzeń.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Mając na uwadze wiążącą wykładnię prawa dokonaną w niniejszej sprawie przez Sąd Najwyższy (art. 398 20 kpc) należało uznać, że w zasadniczo bezspornych ustaleniach faktycznych strona pozwana w związku z przepisami ustawy z 22 lipca 2006r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń nie była zobowiązana wobec powoda do poniesienia dodatkowo kosztów związanych z podwyżką wynagrodzeń w zakresie wynikającym z wykonywania świadczeń zdrowotnych osobom nieubezpieczonym w sytuacji, gdy kwota przeznaczona na podwyżki wynagrodzeń w umowie z 28 grudnia 2007r. o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie uwzględniła, jako podstawy jej określenia, wykonywania świadczeń na rzecz osób nieubezpieczonych.

Umowa ta, co wynika z treści przepisu art. 10 c ustawy z 2006r o wzroście wynagrodzeń nie obejmowała świadczeń udzielonych osobom nieubezpieczonym, a zatem przewidziane w niej zwiększenie wysokości zobowiązań NFZ z tytułu wzrostu wynagrodzeń w 2008r. nie odnosiło się do kosztów tych świadczeń. W tych uwarunkowaniach nie mógł być zaakceptowany pogląd, że zwiększenie kwoty zobowiązań NFZ o kwoty przeznaczone na wzrost wynagrodzeń spowodowało podwyższenie wartości poszczególnych świadczeń zdrowotnych (ich ceny jednostkowej), także gdy zważy się że przepisy zawarte w w/w rozporządzeniach Ministra Zdrowia nie pozwalają na przyjęcie, że wzrost wynagrodzeń pracowników służby zdrowia spowodowany przez przepisy ustawy z 2006r. o wzroście wynagrodzeń winien być uwzględniony przy ustalaniu ceny świadczenia opieki zdrowotnej.

Zasadny był zatem zarzut apelacji dotyczący naruszenia przepisu art. 12 pkt 2 i 4 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez przyjęcie, że stanowi on podstawę do stwierdzenia, że świadczenia zdrowotne w zakresie leczenia osób nieubezpieczonych finansowane są w tym samym trybie co świadczenia udzielane ubezpieczonym oraz przez uznanie, że stanowi on podstawę do ustalenia, że podwyżkę na rok 2008r. wynikającą z ustawy z 2006r. o wzroście wynagrodzeń należy obliczyć dodatkowo na podstawie środków przekazanych z budżetu państwa na sfinansowanie świadczeń udzielonych nieubezpieczonym.

Skarżący trafnie zarzucił, że art. 3 i 10 c tej ustawy nie mógł stanowić podstawy prawnej uwzględnienia roszczeń powoda. Z tych przyczyn mając na uwadze przytoczoną wykładnię prawa należało orzec jak w sentencji działając na mocy art. 386 § 1 kpc. Orzeczenie o kosztach procesu za pierwszą instancję opiera się o przepis art. 98 kpc, zaś w odniesieniu do kosztów postępowania apelacyjnego i kasacyjnego – art. 98 kpc w związku z art. 391 § 1 kpc. Te ostatnie obejmują opłaty sądowe od apelacji i skargi kasacyjnej (po 4.080 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym (po 3.600 zł).