Legislator Case Law & Legislation
VI Gz 67/17 AI generated

Court dismissed appeal on jurisdiction; VAT invoice does not constitute a valid forum selection agreement.

Case Number VI Gz 67/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court overturned the lower court's decision transferring the case to Krakow, ruling that the defendant failed to prove the court in Rzeszow lacked jurisdiction. The defendant argued a VAT invoice served as a forum selection clause, but the court held that private invoices merely document sales and cannot establish a separate procedural agreement. Consequently, the appeal was rejected, and the case remains with the Rzeszow court for cost allocation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 200 § 1 k.p.c. w zw. z art. 46 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: A private VAT invoice is insufficient to constitute a valid forum selection agreement as it only documents a sale and does not independently establish a procedural waiver of local jurisdiction.

Keywords

AI generated
forum selection agreement VAT invoice validity jurisdictional objection procedural agreement court of first instance

Cited Legislation

AI generated
Art. 200 § 1 k.p.c.
Sąd Rejonowy w Rzeszowie stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Krakowa – Śródmieścia V Wydziałowi Gospodarczemu, stwierdzając w uzasadnieniu, ze znajduje to oparcie w przepisach art. 200 par 1 kpc w zw.
Art. 46 § 1 k.p.c.
z art. 46 par 1 kpc – bowiem strony niniejszej sprawy uzgodniły, iż spory powstałe na tle realizacji umowy podlegać będą rozstrzygnięciu przez sąd właściwy dla siedziby zamawiającego.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Reasumując powyższe, należało przyjąć, iż w niniejszym przypadku pozwany nie wykazał zarzutu co do niewłaściwości Sądu, wobec czego postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 386 par 1 kpc w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 par 2 kpc, pozostawiając Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego stosownie do art.
Art. 108 § 2 k.p.c.
397 par 2 kpc, pozostawiając Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego stosownie do art. 108 par 2 kpc.

Cited Case Law

AI generated
V GC 1881/16
akt V GC 1881/16 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie, pozostawiając Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Gz 67/17 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Hass – Kloc Sędziowie: SO Renata Bober (spr.) SO Marta Zalewska Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Krztoń po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. C. przeciwko (...) Sp. z o.o. Sp. k. z/s w K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 28 grudnia 2016 r., sygn. akt V GC 1881/16 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie, pozostawiając Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Krakowa – Śródmieścia V Wydziałowi Gospodarczemu, stwierdzając w uzasadnieniu, ze znajduje to oparcie w przepisach art. 200 par 1 kpc w zw. z art. 46 par 1 kpc – bowiem strony niniejszej sprawy uzgodniły, iż spory powstałe na tle realizacji umowy podlegać będą rozstrzygnięciu przez sąd właściwy dla siedziby zamawiającego. Powyższe potwierdził też zapis na wystawionej przez pozwanego fakturze VAT nr (...) z dnia 11 marca 2016r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód i w ocenie Sądu Okręgowego zarzuty w nim podniesione należało uznać za zasadne. Wnosząc bowiem sprzeciw od wydanego w sprawie nakazu zapłaty pozwany podniósł zarzut braku właściwości Sądu w Rzeszowie, uzasadniając go zasadniczo zapisem w treści wystawionej przez siebie faktury i wskazując jedynie, że był on potwierdzeniem warunków umowy (której jednak nie przedłożył w formie pisemnej). Z w/wym. dokumentu, zdaniem Sądu Okręgowego, nie można jednak wywieść, by strony niniejszego sporu zawarły tzw. umowę prorogacją.

Trzeba podkreślić przede wszystkim, że faktura VAT jest dokumentem prywatnym, a nie urzędowym i nie stanowi dokumentu umowy. Dokument prywatny zaś stanowi jedynie dowód tego, że osoba która go podpisała złożyła oświadczenie zawarte w tym dokumencie. Co do zasady faktury, zgodnie z brzmieniem przepisów ustawy o VAT dokumentują dokonanie sprzedaży, którą należy rozumieć szeroko, jako odpłatną dostawę towarów, świadczenie usług i inne – a wiec w żaden sposób nie mogą dokumentować ustaleń w przedmiocie poddania do rozstrzygnięcia sprawy sądowi I instancji, który według ustawy nie jest właściwy miejscowo (sporu już wynikłego lub mogącego wyniknąć w przyszłości).

Przyjęcie i zaksięgowanie bez żadnych korekt dokumentu faktury może w tym kontekście dać ewentualnie podstawę, że kontrahent nie miał zastrzeżeń co do przeprowadzonej transakcji (umowy sprzedaży), nie zaś co do potwierdzenia ustaleń umowy prorogacyjnej. Trzeba nadto zaznaczyć, że przyjmuje się, iż umowa ta ma charakter umowy procesowej, a istotą jej jest samodzielny charakter. To powoduje, że nawet w sytuacji, gdy zapis w tym przedmiocie występuje jako klauzula w umowie materialnoprawnej, podlega odrębnym ocenom prawnym. Reasumując powyższe, należało przyjąć, iż w niniejszym przypadku pozwany nie wykazał zarzutu co do niewłaściwości Sądu, wobec czego postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 386 par 1 kpc w zw. z art. 397 par 2 kpc, pozostawiając Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego stosownie do art. 108 par 2 kpc.