Legislator Case Law & Legislation
VI Gz 36/17 AI generated

Court dismisses appeal on enforcement costs, ruling the bailiff's order was valid despite lack of lawyer's power of attorney.

Case Number VI Gz 36/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Toruń dismissed the debtor's appeal against a lower court's order for enforcement costs. The debtor argued the bailiff's order was invalid because the lawyer representing her in the security proceeding lacked a proper power of attorney. The court rejected this claim, noting the creditor submitted a notarized document confirming the order's validity, which serves as official proof under civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 129 § 3 k.p.c.; Art. 244 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.: A notarized document confirming the validity of a bailiff's order constitutes official proof of the facts stated therein, rendering a claim of invalidity without contrary evidence inadmissible.

Keywords

AI generated
enforcement costs bailiff order power of attorney notarized document civil procedure code security proceeding legal representation

Cited Legislation

AI generated
Art. 129 § 3 k.p.c.
Zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie ma charakter dokumentu urzędowego (art. 129 § 3 k.p.c.).
Art. 244 § 1 k.p.c.
Taki sam charakter ma postanowienie komornika, a tym samym stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (art. 244 § 1 k.p.c.).
Art. 385 k.p.c.
W konsekwencji należało na podstawie art. 385 w zw.
Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Komornik bowiem w sposób wiążący ustala jedynie koszty wykonania zabezpieczenia, natomiast wysokość pozostałych kosztów ustala sąd, rozstrzygając o nich zgodnie z zasadami odpowiedzialności za wynik postępowania określonymi w art. 98 i nast.
Art. 99 k.p.c.
poz. 1667) - art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 i art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. Jerzy P. Naworski Małgorzata Bartczak-Sobierajska Joanna Rusińska (...) Z. 1. (...), 2. (...), 3. (...) T. 10/03/2017 r.
Art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.
99 i art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. Jerzy P.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. W konsekwencji należało na podstawie art.
Art. 98 i nast. k.p.c.
Komornik bowiem w sposób wiążący ustala jedynie koszty wykonania zabezpieczenia, natomiast wysokość pozostałych kosztów ustala sąd, rozstrzygając o nich zgodnie z zasadami odpowiedzialności za wynik postępowania określonymi w art. 98 i nast. k.p.c. w zw.
art. 129 § 3 k.p.c
Zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie ma charakter dokumentu urzędowego (art. 129 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Gz 36/17 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Jerzy P. Naworski (spr.) Sędziowie: SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska, SO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...) sp. z o.o. w O. przeciwko dłużniczce J. P. o zapłatę na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 grudnia 2016 r., sygn. akt V GNc 1614/16 postanawia 1. oddalić zażalenie, 2. zasądzić od dłużniczki na rzecz wierzyciela kwotę 300,00 zł (trzysta) złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego Jerzy P. Naworski Małgorzata Bartczak-Sobierajska Joanna Rusińska

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2016 t. Sąd Rejonowy zasądził od dłużniczki na rzecz wierzyciela kwotę 828,85 zł tytułem kosztów postępowania zabezpieczającego oraz kwotę 1.200,00 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego w tym postępowaniu wskazując m.in. na uprawomocnienie się postanowienia komornika z dnia 02 sierpnia 2016 r. ustalającego te pierwsze koszty (k. 44-45). W zażaleniu na to postanowienie dłużniczka wniosła o jego zmianę i oddalenie wniosku w całości, negując uprawomocnienie się postanowienia komornika. Żaląca się podniosła, że w postępowaniu zabezpieczającym była reprezentowana przez radcę prawnego, który zgłosił swój udział w postępowaniu pismem z dnia 11 lipca 206 r., lecz o treści postanowienia dowiedział się dopiero z zaskarżonego postanowienia (k. 59-59, s. 2). Wnioskodawca w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie i o zasądzenie od dłużniczki kosztów postępowania zażaleniowego zarzucając, że w toku postępowania zabezpieczającego nie otrzymał odpisu pełnomocnictwa radcy prawnego (k. 72-73).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. Komornik M. A. w odpowiedzi na zarządzenie Sądu w piśmie z dnia 28 lutego 2017 r. oświadczył, że obowiązana nie była w postępowaniu o udzielenie zabezpieczenia reprezentowana przez radcę prawnego. Wprawdzie w dniu 13 lipca 2016 r. wpłynął wniosek radcy prawnego T. G., lecz bez pełnomocnictwa (k. 85). Zarzut skarżącej, że postanowienie z dnia 02 sierpnia 2016 r. nie było prawomocne jest chybione. Niezależnie od oświadczenia powołanego komornika podkreślić trzeba, że wierzyciel dołączył do wniosku uwierzytelnione przez radcę prawnego postanowienia komornika z dnia 02 sierpnia 2016 r. ze stwierdzeniem prawomocności (k. 31).

Zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie ma charakter dokumentu urzędowego (art. 129 § 3 k.p.c.). Taki sam charakter ma postanowienie komornika, a tym samym stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (art. 244 § 1 k.p.c.). Skarżąca nie zaprzecza treści tego dokumentu, co powoduje, że jej zarzut podniesiony w zażaleniu jest nietrafny. Na marginesie dodać trzeba, że sformułowany w zażaleniu zarzut nie może odnosić się do zasądzonego przez Sąd od dłużniczki wynagrodzenia za zastępstwo prawne w postępowaniu zabezpieczającym.

Komornik bowiem w sposób wiążący ustala jedynie koszty wykonania zabezpieczenia, natomiast wysokość pozostałych kosztów ustala sąd, rozstrzygając o nich zgodnie z zasadami odpowiedzialności za wynik postępowania określonymi w art. 98 i nast. k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. W konsekwencji należało na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 i art. 13 § 2 k.p.c. zażalenie oddalić i zasądzić od dłużniczki na rzecz wierzyciela tytułem kosztów postępowania zażaleniowego kwotę 300,00 zł stanowiącą wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości określonej w taryfie radcowskiej przed jej zmianą dokonaną nowelą z dnia 3 października 2016 r. (Dz.

U. poz. 1667) - art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 i art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. Jerzy P. Naworski Małgorzata Bartczak-Sobierajska Joanna Rusińska (...) Z. 1. (...), 2. (...), 3. (...) T. 10/03/2017 r.