Appeal dismissed for threatening neighbor with acid; court upheld conditional dismissal of criminal proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal filed by the defendant and his lawyer against the first-instance judgment. The defendant had been conditionally acquitted of threatening a neighbor with acid and arson, but argued the evidence was flawed and the reasoning incorrect. The court rejected these claims, noting the appeal merely denied the lower court's findings without presenting specific errors, and upheld the decision to conditionally dismiss the criminal proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 66 k.k., art. 67 § 1 k.k., art. 624 § 1 k.p.k.; The appellate court may uphold a first-instance judgment conditionally dismissing criminal proceedings if the appeal fails to demonstrate specific procedural errors or factual mistakes that would undermine the original decision's correctness.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 439/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Paweł Pratkowiecki (spr.) Sędziowie SO Lech Mużyło SO Andrzej Grochmal Protokolant stażysta Antonina Kubiena przy udziale Katarzyny Kasperczak Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej w Legnicy po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. sprawy D. K. (K.) oskarżonego o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 21 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 725/12 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne, II. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
UZASADNIENIE
Oskarżony D. K. stanął pod zarzutem tego, że w kwietniu 2012 roku w L. na ul. (...) groził sąsiadowi J. P. pozbawieniem życia oraz narażeniem na utratę zdrowia oblaniem kwasem oraz spaleniem mieszkania które to groźby wzbudziły u wymienionego uzasadnione obawy ich spełnienia, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Legnicy w sprawie o sygn. akt IIK 725/12: I. na mocy art. 66 k.k. i art. 67 § l k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego D. K. na okres próby l (jednego) roku II. na mocy art. 627 k.p.k. i art. 629 k.p.k. i art. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 400 złotych, a nadto wymierzył mu opłatę w kwocie 100 złotych.
Powyższy wyrok zaskarżyli w całości oskarżony i jego obrońca 1 stawiając zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawęrozstrzygnięcia oraz obrazy prawa procesowego, które to uchybienia miaływpływ na treść orzeczenia, wnieśli o zmianę zaskarżonego wyrokui uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawysądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Obie apelacje nie zasługiwały na uwzględnienie. Lektura środków odwoławczy sporządzonych przez obrońcę oraz oskarżonego pokazuje, iż w rzeczywistości sprowadzają się one do prostego zanegowania stanowiska Sądu Rejonowego i nie wskazują żadnych konkretnych uchybień, które mogłyby podważyć trafność zaskarżonego wyroku. To, że oskarżony nie przyznał się do winy i zaprzeczył wypowiadaniu gróźb pod adresem pokrzywdzonego, nie oznacza bowiem, że tym samym zeznania J. P. uznać należało za niewiarygodne, a w istocie do tego sposobu rozumowania sprowadzają się obie apelacje, nie dostrzegając, że Sąd Rejonowy dokonał kompleksowej oceny wszystkich zgromadzonych i przeprowadzonych dowodów i słusznie wskazał na konsekwencje i logikę w zeznaniach pokrzywdzonego oraz na to, że korespondują one z zeznaniami innych przesłuchanych w sprawie świadków.
Chybione są twierdzenia apelujących, że brak jest podstaw do przyjęcia, że ewentualnie wypowiadane przez oskarżonego słowa wzbudziły u J. P. obawę, że mogą zostać spełnione. Zupełnie co innego wynika bowiem z obszernych zeznań pokrzywdzonego, w których tłumaczył on w sposób logiczny przyczyny, dla których obawia się oskarżonego i wypowiadanych przez niego gróźb. Trafnie przyjął Sąd Rejonowy, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy są nagrania obrazujące przebieg zdarzeń, które nie dotyczyły sytuacji, jaka legła u podstaw zarzutu zamieszczonego w akcie oskarżenia.
To, że pomiędzy oskarżonym i pokrzywdzonym oraz innymi mieszkańcami budynku przy ul. (...) w L. istniał konflikt jest w niniejszej sprawie bezsporne. Fakt ten nie oznacza jednak, że konsekwentne zeznania pokrzywdzonego miały na celu jedynie złośliwe pomówienie oskarżonego, jak chcą tego oboje apelujący. Reasumując, sąd odwoławczy nie dopatrzył się w apelacjach żadnych argumentów, które w sposób skuteczny mogłyby podważyć prawidłowość ustaleń Sądu Rejonowego co do winy i sprawstwa oskarżonego, a także w pełni zaakceptował decyzje o warunkowym umorzeniu postępowania.
Z wszystkich tych przyczyn zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, a o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto na podstawie art. 624 § l k.p.k. mając na względzie trudną sytuację majątkową oskarżonego.