Appeal against a court order dismissing a creditor's objection to a bailiff's seizure notice is inadmissible.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Kalisz dismissed the debtor's appeal against a lower court order rejecting his objection to a bailiff's seizure notice. The debtor argued the decision was factually and legally incorrect, but the appellate court found the appeal procedurally barred. The court ruled that the contested order did not conclude the execution proceedings and was not listed as appealable under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 767 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal against a court order dismissing a creditor's objection to a bailiff's act is inadmissible if the order does not conclude the execution proceedings and is not specifically provided for in the law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 3/17 POSTANOWIENIE K., dnia 7 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Barbara Mokras SSO Janusz Roszewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) w P. z udziałem dłużnika R. P. na skutek skargi dłużnika na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ś. D. K. w postaci zawiadomienia o wszczęciu egzekucji w sprawie egzekucyjnej Km 18405/14 w przedmiocie zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 1 września 2016 r., I Co 139/15 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 3/17
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie dłużnika R. P. na punkt II postanowienia Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 26 sierpnia 2015 r. oddalającego skargę na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Środzie Wielkopolskiej D. K. w postaci zawiadomienia o wszczęciu egzekucji w sprawie egzekucyjnej Km 18405/14 z powodu jego niedopuszczalności. Powyższe orzeczenie zostało zaskarżone przez dłużnika w całości, jako niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Mając to na uwadze, dłużnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak zasadnie podniósł Sąd Rejonowy, zgodnie z dyspozycją art. 767 4 § 1 k.p.c. w zw. z art. 767 § 1 k.p.c., zażalenie na postanowienie sądu wydane w wyniku rozpoznania skargi na czynności komornika przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie. Z powyższego przepisu wynika, że przedmiotowe zażalenie nie przysługuje, gdy nie kończy postępowania w sprawie i nie jest wyszczególnione w punktach 1 – 12 przepisu art. 394 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., jak również nie przewiduje jego przepis szczególny (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 1998 r., III CZP 1/98, OSNC 1998, nr 10, poz. 153, oraz z dnia 20 listopada 2008 r., III CZP 107/08, OSNC 2009, nr 10, poz. 139).
Nie każde postanowienie sądu rozstrzygające skargę na czynność komornika jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie - w rozumieniu regulacji art. 394 § 1 k.p.c. - jest postanowienie kończące sprawę jako całość. Należy więc przyjąć, że zaskarżalne zażaleniem będzie tylko takie postanowienie, które zakończy postępowanie egzekucyjne jako całość, a nie postanowienie rozstrzygające sprawę wpadkową, za którą uznać należy rozstrzygnięcie skargi na czynność komornika (M.
G., Zaskarżalność postanowień sądowych rozstrzygających skargę na czynność komornika, R. 2002, nr 1, s. 63). Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy zważyć, że na czynności komornika w postaci wszczęcia postępowania egzekucyjnego przysługuje skarga z art. 767 k.p.c., jednak na postanowienie sądu o rozstrzygnięciu skargi w tym przedmiocie zażalenie nie przysługuje. Wynika to faktu, że postanowienie sądu rozstrzygające skargę w tym przedmiocie, nie kończy postępowania egzekucyjnego jako całości, nie jest wymienione w katalogu zawartym w art. 394 § 1 pkt 1 -12 k.p.c., jak również jego zaskarżenie nie jest przewidziane w żadnym przepisie szczególnym.
W konsekwencji zażalenie skarżącego podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., o czym orzeczono, jak w sentencji. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski