Court dismissed seizure forfeiture request as vehicle removal for license plate mismatch lacked statutory grounds.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the Mayor's request to declare a vehicle forfeited to the County, ruling that the seizure grounds were insufficient. Although the vehicle owner was properly notified and the removal deadline passed, the police removed the car solely due to a license plate number discrepancy. The court held that such a discrepancy does not fall within the specific statutory categories of Article 130a of the Road Traffic Act that justify removal and subsequent forfeiture.
Legislator headnote
AI generatedArt. 130a ust. 1, 2, 10, 10e Prawo o ruchu drogowym; The court may not order forfeiture of a vehicle removed from the road unless the removal falls within the specific statutory grounds enumerated in the law, and a license plate mismatch alone does not constitute a valid ground for removal leading to forfeiture.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I Ns 554/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Człuchowie I Wydział Cywilny w składzie : Przewodniczący Sędzia Sądu Rejonowego Anna Wołujewicz Protokolant pracownik biurowy Magdalena Sadowska Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2016 roku w C. sprawy z wniosku Starosty (...) z udziałem Powiatu (...) i K. P. (1) o orzeczenie przepadku rzeczy postanawia: oddalić wniosek. Sygn. akt I Ns 554/16
UZASADNIENIE
Wnioskodawca Starosta (...) wniósł o orzeczenie przepadku na rzecz Powiatu (...) pojazdu marki Y. (...), bez numeru tablic rejestracyjnych, o nr vin (...), stanowiącego własność uczestnika postępowania K. P. (1) oraz o orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 15 maja 2015 roku w miejscowości K. funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w C. na podstawie art. 130a ust. 4 pkt 1 ustawy prawo o ruchu drogowym wydał dyspozycję usunięcia z drogi ww. pojazd. Dyspozycje wydano w związku z tym, że wystąpiła niezgodność numeru rejestracyjnego z (...).
Pojazd został przekazany na parking strzeżony, a uczestnik postępowania został zawiadomiony o usunięciu pojazdu i o skutkach prawnych związanych z jego nieodebraniem z parkingu w określonym czasie. Wnioskodawca wskazał, iż termin na odebranie pojazdu upłynął bezskutecznie. Na rozprawie w dniu 21 grudnia 2016 roku uczestnik postępowania K. P. (2) potwierdził okoliczności wskazane we wniosku, m.in. że jest właścicielem przedmiotowego pojazdu, który został zatrzymany z powodu niezgodności nr tablic rejestracyjnych oraz ze został pouczony o możliwości jego odebrania i skutkach nieodebrania.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W 15 stycznia 2015 roku w miejscowości K. funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w C. na podstawie art. 130a ust. 4 pkt 1 ustawy prawo o ruchu drogowym wydał dyspozycję usunięcia z drogi pojazd marki Y. (...), o nr vin (...), stanowiącego własność uczestnika postępowania K. P. (1). Dyspozycje wydano w związku z tym, że istniała niezgodność numeru rejestracyjnego z (...). Pojazd został przekazany na parking strzeżony. bezsporne ponadto dowód: dyspozycja usunięcia pojazdu k. 6, protokół k. 7, W piśmie z dnia 11 lutego 2015 r., skierowanym do K.
P. (2), funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji w C. wskazali, że wydano dyspozycję usunięcia przedmiotowego pojazdu na parking strzeżony oraz pouczyli o konieczności odebrania pojazdu i skutkach jego nieodebrania na podstawie art. 130 a ust 10 ustawy prawo o ruchu drogowym. Termin na odebranie pojazdu upłynął bezskutecznie. bezsporne dowód: pismo k. 10, 11
Sąd zważył, co następuje:
Wnioskodawca Starosta (...) wniósł o orzeczenie na rzecz Powiatu (...) przepadku pojazdu marki Y. (...), o nr vin (...), stanowiącego własność uczestnika postępowania K. P. (1). W ocenie Sądu wniosek, wbrew stanowisku wnoszącego, nie jest zasadny. W niniejszej sprawie uczestnicy postepowania nie kwestionowali, ze ww. pojazd został usunięty albowiem istniała niezgodność numeru rejestracyjnego z (...). Bezsporna była również okoliczność, ze właściciel samochodu nie odebrał go pomimo upływu 3 miesięcy od dnia jego usunięcia i powiadomienia go o możliwości odbioru pojazdu i skutkach jego nieodebrania (art. 130 a ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.
Prawo o ruchu drogowym). Wynika to również z potwierdzenia odbioru zawiadomienia ( dowód: potwierdzenie odbioru k. 8). Zasadniczą kwestią konieczną do rozstrzygnięcia była okoliczność czy zaistniały przesłanki koniczne do orzeczenia przepadku pojazdu w trybie ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 roku, nr. 108, poz. 908 ze zm.) . Zgodnie z art. 130a ust. 1 i 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym w chwili usunięcia motoru uczestnika postępowania, pojazd był usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku pozostawienia go w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób zagraża bezpieczeństwu; nieokazania przez kierującego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, przekroczenia wymiarów, dopuszczalnej masy całkowitej lub nacisku osi określonych w przepisach ruchu drogowego, w przypadku pozostawienia pojazdu nieoznakowanego kartą parkingową, pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela.
Pojazd mógł być także usunięty z drogi na koszt właściciela, jeżeli nie było możliwości zabezpieczenia go w inny sposób, w przypadku gdy kierowała nim osoba: znajdująca się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu, nieposiadająca przy sobie dokumentów uprawniających do kierowania lub używania pojazdu; lub gdy jego stan techniczny zagrażał bezpieczeństwu ruchu drogowego, powodował uszkodzenie drogi albo naruszał wymagania ochrony środowiska. Zgodnie z treścią ustępu 10e ww. artykułu, w sprawach o przepadek pojazdu sąd stwierdza, czy zostały spełnione wszystkie przesłanki niezbędne do orzeczenia przepadku, w szczególności, czy usunięcie pojazdu było zasadne i czy w poszukiwaniu osoby uprawnionej do jego odbioru, dołożono należytej staranności oraz czy orzeczenie przepadku nie będzie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 130a ust 10 ww. ustawy starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi tylko w przypadkach określonych w ww. ust. 1 lub 2 art. 130a, występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu. W związku z powyższym Sąd rozpoznając złożony w niniejszej sprawie wniosek, miał obowiązek zbadać przede wszystkim czy zostały spełnione przesłanki do orzeczenia przepadku pojazdu. Nie budzi wątpliwości Sądu, że przesłanki uzasadniające orzeczenie przepadku obowiązany jest wykazać wnioskodawca, a sąd rozstrzyga czy zostały wszystkie one spełnione.
W ocenie Sądu usunięcie pojazdu nie było zasadne w trybie art. 130a ww ustawy, albowiem wśród enumeratywnie wymienionych przez ustawodawcę przyczyn nie wskazano niezgodności nr tablic rejestracyjnych z systemem (...). Wprawdzie właściciel pojazdu także prawidłowo został powiadomiony o możliwości jego odebrania z parkingu i skutkach jego nieodebrania, jednakże brak jest podstaw aby Sąd mógł orzec przepadek na podstawie wyżej powołanego przepisu art. 130a prawa o ruchu drogowym. Sad oddalił wniosek wnioskodawcy w przedmiocie przesłuchania świadka – funkcjonariusza policji - na okoliczność ustalenia przyczyn zatrzymania a także o zwrócenie się do KPP w C. z wnioskiem czy istnieje dodatkowa dokumentacja.
Podkreślić należy, ze z dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę wynika wprost przyczyna zatrzymania pojazdu, okoliczności te potwierdził również uczestnik postępowania. Materiał zebrany w sprawie nie budzi jakikolwiek wątpliwości co do ustalenia przyczyn zatrzymania. W ocenie Sądu, jeżeli byłyby również inne przyczyny usunięcia pojazdu, to musiałyby być one wymienione zarówno w dyspozycji usunięcia pojazdu jak i powiadomieniu o zatrzymaniu i możliwości odbioru. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 217 § 3 k.p.c. pominął ww. wnioski dowodowe wnioskodawcy.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, ze orzeczenie przepadku pojazdu w niniejszej sprawie naruszyłoby – w ocenie Sadu - przepisy art. 130a ust. 10 i 10 e ww. ustawy prawo o ruchu drogowym, dlatego też Sąd oddalił przedmiotowy wniosek.