Legislator Case Law & Legislation
I C 360/15 AI generated

Civil court dismisses plaintiff's suit to invalidate bank enforcement title due to procedural defects and lack of evidence.

Case Number I C 360/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Warsaw District Court dismissed the plaintiff's lawsuit seeking to invalidate a bank enforcement title issued in 2013. The plaintiff argued that the enforcement notice was sent to the wrong address and that the underlying loan contract was void due to unauthorized agency, but failed to provide evidence for these claims. The court ruled that these issues concerned events preceding the title's issuance and should have been raised in a prior appeal, not in a separate enforcement invalidation proceeding, thus violating the principle of non-repetition of merits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 840 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 96 ust. 2, 97, 98 Prawo bankowe; The court must reject a suit to invalidate an enforcement title if the alleged defects relate to events preceding the title's issuance and could have been raised in a prior appeal, as such proceedings cannot lead to a re-examination of the merits of the underlying dispute.

Keywords

AI generated
enforcement title invalidation bank enforcement title procedural defects principle of non-repetition burden of proof civil procedure law enforcement notice

Cited Legislation

AI generated
Art. 840 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.
Z treści pism procesowych, wynika, że podstawą żądania jest treść art. 840 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Art. 96 ust. 2, 97, 98 Prawo bankowe
W uzasadnieniu pozwu powódka zarzuciła pozwanemu, iż postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności zapadło z naruszeniem art. 96 ust.
Art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
części opłatę od pozwu Sąd przejął na rachunek Skarbu Państwa w oparciu o z art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 roku (Dz.U.
art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c
Zgodnie z treścią art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c
Przepis art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.
art.840 k.p.c
W konsekwencji stwierdzić należy, iż to na powódce spoczywał ciężar udowodnienia przesłanek wynikających z dyspozycji art.840 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 360/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Bożena Chłopecka Protokolant: Protokolant sądowy Karolina Ostasiuk po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa J. K. przeciwko Bankowi (...) S.A. w W. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego orzeka: I. oddala powództwo w całości; II. nieuiszczoną przez powódkę w części opłatę od pozwu przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IC 360/15

UZASADNIENIE

9 kwietnia 2015 roku powódka J. K. (poprzednio J. L.) wniosła pozew przeciwko (...) Bank (...) S.A. w W.. W pozwie powódka wniosła o pozbawienie w całości wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego wystawionego przez (...) BANK (...) S.A. przeciwko J. L. w dniu 16 września 2013 roku na kwotę 300.522,53 euro, który został zaopatrzony w klauzulę wykonalności na podstawie postanowienia referendarza sądowego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie Wydział I Cywilny z dnia 31 października 2013 roku, sygn. akt I Co 2998/13.

Ponadto powódka wniosła o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódka zarzuciła pozwanemu, iż postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności zapadło z naruszeniem art. 96 ust. 2 oraz art. 97 i 98 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe (tj. Dz.U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.) w zakresie treści tytułu egzekucyjnego. Ponadto powódka wskazała, iż zawiadomienie o wszczęciu egzekucji zostało doręczone dłużnikowi na inny adres niż miejsce zamieszkania oraz inny niż w tytule egzekucyjnym.

Zakwestionowała ponadto istnienie wierzytelności jako podstawę wystąpienia przez pozwanego o bankowy tytuł egzekucyjny (BTE). W końcu powódka zakwestionowała umowę kredytu gotówkowego, wskazując iż jest ona nieważna wobec naruszenia zasad reprezentacji pozwanego banku /pozew k. 2-7/. Pozwany w dniu 22 czerwca 2016 roku wniósł o oddalenie powództwa. Pozwany zakwestionował żądanie pozwu i zaprzeczył wszelkim twierdzeniom powódki /protokół rozprawy k. 163/. W dalszym toku postępowania strony podtrzymywały swoje stanowiska w sprawie /protokół rozprawy k. 163/.

Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 26 lipca 2007 roku J. K. (poprzednio J. L.) zawarła z (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. (poprzednikiem prawnym pozwanego Banku (...) S.A. w W.) umowę kredytu gotówkowego Nr (...), na podstawie której Bank przyznał powódce kredyt w wysokości 300.000 EUR na 180 miesięcy z przeznaczeniem na zakup nieruchomości we Francji. Jednocześnie w tym samym dniu tj. 26 lipca 2007 roku powódka złożyła oświadczenie, iż w zakresie jej zobowiązań wynikających z zawartej z pozwanym Bankiem umowy oraz z tytułu prawnych zabezpieczeń wierzytelności Banku wynikającej z udzielonego przez Bank kredytu na mocy Umowy, poddaje się egzekucji w trybie art. 97 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe (Dz.U. z 2002 r.

Nr 72. Poz. 665, z późn zm.). Oświadczenie powódki upoważniało Bank do wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego do kwoty zadłużenia dłużnika wobec Banku, ale nie wyższej niż 450.000 euro oraz do wystąpienia o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu w terminie do dnia 05 czerwca 2025 roku / dowody: umowa k.35-36, oświadczenie o poddaniu się egzekucji k. 34/. Wobec trudności ze spłatą zawartego kredytu pismem z dnia 30 kwietnia 2012 roku powódka zwróciła się do Banku o zakreślenie ram czasowych dla zawarcia ugody, mającej na celu spłatę zaciągniętego kredytu / dowód: pismo k. 21/.

J. K. zaprzestała spłaty kredytu, zaś (...) Bank (...) S.A. działając w oparciu o art. 75 ustawy Prawo bankowe pismem z dnia 31 sierpnia 2012 roku wypowiedział powódce umowę z dnia 26 lipca 2007 roku i wezwał ją do spłaty zadłużenia w wysokości: 224.615,50 zł EUR tytułem niewymagalnej należności głównej, 17.959,71 EUR tytułem wymagalnej należności głównej, 9.114,35 EUR tytułem wymagalnych odsetek umownych, 1.727,84 EUR tytułem wymagalnych odsetek karnych / dowód: wypowiedzenie umowy k. 37/. Powódka korespondowała z Bankiem w sprawie zawarcia ugody dotyczącej spłaty zadłużenia / dowód: pismo k. 22/.

Wobec zaprzestania przez J. K. spłaty zaciągniętego kredytu (...) Bank (...) S.A. wystawił w dniu 16 września 2013 roku bankowy tytuł egzekucyjny, któremu Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie postanowieniem z dnia 31 października 2013 roku w sprawie I Co 298/13 nadał klauzulę wykonalności / dowód: bankowy tytuł egzekucyjny k. 8/. W dniu 26 czerwca 2009 roku F. Bank połączył się z (...) Bankiem S.A. i został przekształcony w (...) Bank (...) S.A. w W.. Z kolei uchwałą Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Banku (...) Spółki Akcyjnej z dnia 25 lutego 2015 roku doszło połączenia Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. z (...) Bankiem (...) S.A. w W..

Po połączeniu bank funkcjonuje pod nazwą Bank (...) S.A z siedzibą w W. /dowody: KRS k. 164, KRS k. 176/. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów, które przez żadną ze stron nie były kwestionowane pod względem autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Sąd nie znalazł podstaw, by z urzędu zakwestionować te dowody. Przydał im zatem walor wiarygodności i uczynił podstawą faktyczną rozstrzygnięcia.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Powódka J. K. swoje roszczenie wywodzi z instytucji powództwa przeciwegzekucyjnego, którego celem jest wzruszenie tytułu wykonawczego. Z treści pism procesowych, wynika, że podstawą żądania jest treść art. 840 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Zgodnie z treścią art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym nie będącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście.

W stosunku do tych tytułów dopuszczalne jest zaprzeczenie zdarzeń zaszłych tylko po ich wydaniu. Przepis art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. również odnosi się do zdarzeń, które nastąpiły po powstaniu tytułu egzekucyjnego, a wypadku orzeczenia sądowego po zamknięciu rozprawy, wskutek których zobowiązanie wygasło albo powodują one niemożność egzekwowania świadczenia. Podnoszone przez powódkę zarzuty nie mieszczą się w katalogu okoliczności określonych w art. 840 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., lecz dotyczą zdarzeń zaistniałych przed wydaniem tytułu egzekucyjnego.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do tego, że powódka zakwestionowała istnienie zdarzeń będących podstawą wydania klauzuli wykonalności, stwierdzić należy, że nie zostało to przez stronę powodową wykazane. Po pierwsze powódka podnosiła, iż w zawiadomienie o wszczęciu egzekucji zostało doręczone jej na inny adres niż miejsce zamieszkania i inny niż w tytule wykonawczym. Powyższa okoliczność nie została w żaden sposób przez powódkę wykazana i nie może stanowić skutecznego zarzutu w postępowaniu przeciwegzekucyjnym.

Po drugie powódka zakwestionowała zawarcie przez nią z pozwanym umowy, stanowiącej postawę wydania przeciwko niej bankowego tytułu egzekucyjnego. Podniosła nieważność umowy z uwagi na brak umocowania pełnomocników pozwanego Banku. Nie wdając się w merytoryczną ocenę podniesionych przez powódkę okoliczności, zważyć należy, iż nie mogą one stanowić skutecznego zarzutu w postępowaniu przeciwegzekucyjnym, gdyż dotyczącą zdarzeń zaistniałych przed wydaniem tytułu wykonawczego, w związku z czym mogły zostać podniesione przez powódkę w zażaleniu na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności.

Z okoliczności podnoszonych przez pozwanego, a nie zaprzeczonych przez powódkę wynika, iż powódka nie kwestionowała wierzytelności ani na etapie postępowania przesądowego, ani komorniczego. Powódka jeszcze prze wydaniem BTE korespondowała z pozwanym Bankiem z zamiarem ugodowego załatwienia sporu. Zatem była świadoma konsekwencji wynikających z zawartej przez nią z pozwanym Bankiem umowy kredytu. Natomiast podnoszenie przez powódkę w toku postępowania o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego okoliczności, które mogły zostać podniesione w toku postępowania w przedmiocie zażalenia na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności nie mieści się w zakresie okoliczności określonych w art. 840 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. stanowiących postawę powództwa przeciwegzekucyjnego.

W konsekwencji stwierdzić należy, iż to na powódce spoczywał ciężar udowodnienia przesłanek wynikających z dyspozycji art.840 k.p.c. Wskazać należy, że żądanie musi być wykazane uzasadniającymi je faktami, a niespełnienie tego obowiązku naraża stronę na oczywiste konsekwencje w postaci nie wykazania zasadności dochodzonego roszczenia, co miało miejsce w przedmiotowym postępowaniu. Ponadto powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego wykonalności nie może prowadzić do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy oznaczonej sygnaturą akt ICo 2298/13 i nie może podważać treści wydanego w tej sprawie postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu.

Nie może również prowadzić do ponownego rozważania zasadności wydania Bankowego Tytułu Egzekucyjnego. Z powyższych względów powództwo podlegało oddaleniu w całości. Nieuiszczoną przez powódkę J. K. części opłatę od pozwu Sąd przejął na rachunek Skarbu Państwa w oparciu o z art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 roku (Dz.U. Nr 167 z 2005 roku, poz. 1398 ze zm).