Appeal dismissed; court upheld lower court's finding of mild disability based on expert medical opinions.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the applicant's appeal against the regional court's decision to establish a mild disability degree. The applicant argued that monocular vision and eye conditions warranted a moderate disability, but the court found the lower court's factual findings and legal assessment correct. The decision relied on expert opinions from ophthalmologists, psychiatrists, and psychologists who confirmed the mild classification, leading the appellate court to reject the appeal under Article 385 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 385 KPC; Art. 233 § 1 k.p.c.: The appellate court must uphold the first-instance judgment if it is logically reasoned and based on verified evidence, rejecting arguments that do not substantively challenge the factual findings or legal evaluation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ua 2/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2013r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Jerzy Zalasiński (spr.) Sędziowie: SSO Katarzyna Antoniak SSO Jacek Witkowski Protokolant: st.sekr.sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. w Siedlcach na rozprawie, sprawy z wniosku K. D. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. o ustalenie stopnia niepełnosprawności na skutek apelacji wnioskodawcy K. D. od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 stycznia 2013r. sygn. akt IV U 189/12 oddala apelację. Sygn. akt IV Ua 2/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17.01.2013r. Sąd Rejonowy w Siedlcach Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie K. D. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W.. Z ustaleń Sądu Rejonowego wynika, że wnioskodawca K. D. posiada lekki stopień niepełnosprawności z powodu schorzenia narządu wzroku. Od wyroku tego apelację złożył wnioskodawca K. D. podnosząc, że praktyczna jednooczność i schorzenia drugiego oka sprowadzają u niego niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym. Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja jest niezasadna i jako taka na uwzględnienie nie zasługuje. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń i wydał trafne, odpowiadające prawu rozstrzygnięcie. Logicznie uzasadnił swoje stanowisko. Sąd Okręgowy w całej rozciągłości podziela zarówno ustalenia faktyczne, jak i ocenę prawną Sądu I instancji, zatem nie zachodzi konieczność ich powtarzania (por. wyrok Sądu Najwyższego z 08.10.1998r. IICKN 923/97, OSNC 1999/3/60). Odnosząc się do zarzutów apelacji podnieść należy, że w żaden sposób nie podważają one prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji.
Sąd Rejonowy dokonał wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego oceniając wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania zgodnie z art. 233 par.1 kpc. Ustalenia Sądu Rejonowego zostały potwierdzone dowodem w postaci opinii biegłych: okulisty, psychiatry i psychologa, którzy nie stwierdzili u wnioskodawcy umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Ustalenia te potwierdzone zostały dowodem z uzupełniającej opinii biegłej okulistki przeprowadzonym przed sądem II instancji (k. 75). Biegła po zapoznaniu się z dodatkową dokumentacja medyczną złożona przez wnioskodawcę podtrzymała swoje stanowisko zawarte w opinii z dnia 06.08.2012r.
Sąd Okręgowy podzielił opinię biegłej, ponieważ biegła oparła się na dokumentacji medycznej dołączonej do akt sprawy i przeanalizowała wyniki badań dotychczasowego leczenia wnioskodawcy. Z tych względów i na mocy art.385 KPC Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.