Legislator Case Law & Legislation
XVII AmC 15/04 AI generated

Court declares unfair contract terms regarding excessive late fees and non-refundable payments as prohibited under Polish law.

Case Number XVII AmC 15/04
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal in Warsaw declared specific clauses in standard education service contracts prohibited and ordered the defendant to cease their use. The plaintiff, the Consumer Protection Office, argued that the clauses imposed excessively high penalty interest and prevented refunds after course commencement, violating consumer protection statutes. The court agreed, ruling that these terms created a significant imbalance between parties' rights and obligations, thereby justifying their invalidation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 385 ust. 3 pkt 12, 13, 16, 17, 23 k.c.; Art. 479 ust. 39, 40 k.p.c.; Art. 98, 99 k.p.c.; Art. 479 ust. 44 § 2 k.p.c.: Standard contract terms imposing excessive penalty interest or prohibiting refunds after service commencement are prohibited as they create a significant imbalance between parties' rights and obligations.

Keywords

AI generated
unfair contract terms excessive penalty interest non-refundable payments consumer protection standard clauses imbalance of rights prohibition of use

Cited Legislation

AI generated
Art. 385 ust. 3 pkt 12, 13, 16, 17, 23 k.c.
Zdaniem powoda zakwestionowane postanowienia umowne wzorca umowy z pkt I A pozwu jest niedozwolone na podstawie art. 385 3 pkt 17 kc i art.
Art. 479 ust. 39 k.p.c.
Zgodnie z art. 479 39 kpc z żądaniem uznania postanowień wzorca umowy za niedozwolone można wystąpić również wtedy, gdy pozwany zaniechał jego stosowania, jeżeli od tego zaniechania nie minęło sześć miesięcy.
Art. 479 ust. 40 k.p.c.
Zgodnie z art. 479 39 kpc z żądaniem uznania postanowień wzorca umowy za niedozwolone można wystąpić również wtedy, gdy pozwany zaniechał jego stosowania, jeżeli od tego zaniechania nie minęło sześć miesięcy.
Art. 98 k.p.c.
Z tych powodów Sąd orzekł jak w wyroku, zaś w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 98 i 99 kpc i art.
Art. 99 k.p.c.
Art. 479 ust. 44 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 479 39 kpc z żądaniem uznania postanowień wzorca umowy za niedozwolone można wystąpić również wtedy, gdy pozwany zaniechał jego stosowania, jeżeli od tego zaniechania nie minęło sześć miesięcy.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. Akt XVII AmC 15/04

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 grudnia 200#r. Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Wydział XVII w składzie: Przewodniczący SSR del. Marta Sadowska Protokolant sekr. sąd Monika Rasińska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004r. w Warszawie sprawy z powództwa Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeciwko A. K. (...) Szkoła (...) w K. o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone 0 Uznaje za niedozwolone stosowanie i zakazuje wykorzystywania w obrocie z konsumentami postanowień wzorców umów o nazwie „umowa o świadczeniu usług w zakresie kształcenia" i „umowa o świadczeniu usług w zakresie kształcenia indywidualnego" o następującej treści:

1) pkt 3.4 wzorca umowy o świadczenie usług w zakresie kształcenia i pkt 3.3 wzorca umowy o świadczenie usług w zakresie kształcenia indywidualnego: „W przypadku niedokonania przez słuchacza odpowiedniej wpłaty w terminie przewidzianym niniejszą umową (...) naliczać będzie odsetki karne w wysokości 1% (jednego procenta) wartości zaległej zapłaty za każdy dzień zwłoki." 2) zdanie pierwsze pkt 3.5 wzorca umowy o świadczeniu usług w zakresie kształcenia i pkt 3.4 wzorca umowy o świadczenie usług w zakresie kształcenia indywidualnego:

„wpłaty dokonane przez słuchacza na rzecz (...) mają charakter bezzwrotny" 3) pkt 6.5 wzorca umowy o świadczenie usług w zakresie kształcenia oraz pkt 6.5 wzorca umowy o świadczeniu usług w zakresie kształcenia indywidualnego: „Za Sąd właściwy do rozpoznawania spraw spornych strony uznają Sąd miejscowo właściwy dla (...)" II Zasądza od pozwanego A. K. (...) Szkoła (...) w K. na rzecz powoda Prezesa Urzędu OchronyKonkurencji i Konsumentów kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt ) złotych tytułemzwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

III Wpis tymczasowy w kwocie 500 (pięćset złotych) uznaje za ostateczny i nakazuje go pobrać na rzecz Skarbu Państwa od pozwanego tytułem zwrotu nieuiszczonego wpisu od którego powód był zwolniony. IV Zarządza publikację prawomocnego wyroku w Monitorze Sądowym i Gospodarczym na koszt pozwanego. SSR del. Marta Sadowska

UZASADNIENIE

Powód Prezes Urzędu Ochrony konkurencji i konsumentów wnosił o uznanie za niedozwolone stosowanie i zakazanie stosowania przez pozwanego w obrocie z konsumentami postanowień wzorców umów o nazwie „umowa o świadczenie usług w zakresie kształcenia" oraz „umowa o świadczenie usług w zakresie kształcenia indywidualnego" o treści następującej: A) pkt 3.4 wzorca umowy świadczenia usług w zakresie kształcenia i pkt 3.3 wzorca umowy o świadczenie usług w zakresie kształcenia indywidualnego: „W przypadku nie dokonania przez słuchacza odpowiedniej wpłaty w terminie przewidzianym niniejszą umową (...) naliczać będzie odsetki karne w wysokości 1% (jednego procenta) wartości zaległej zapłaty za każdy dzień zwłoki".

B) pkt 3.5 wzorca umowy o świadczenie usług w zakresie kształcenia oraz pkt 3.4 wzorca umowy o świadczenie usług w zakresie kształcenia indywidualnego", w zakresie: „ Wpłaty dokonane przez słuchacza na rzecz (...) mają charakter bezzwrotny" C) pkt 6.5 wzorca umowy o świadczenie usług w zakresie usług w zakresie kształcenia i pkt 6.5 wzorca umowy o świadczenie usług w zakresie kształcenia indywidualnego: „ Za Sąd właściwy do rozpatrywania spraw spornych strony uznają Sąd miejscowo właściwy dla (...)" Ponadto powód wnosił o publikację prawomocnego wyroku i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu pozwu powód podał, że pozwany prowadzi działalność gospodarczą jako szkoła (...) w K. i w obrocie z konsumentami posługuje się w/w wzorcami umów, w których zamieszczone są zakwestionowane postanowienia umowne, które nie były uzgodnione indywidualnie z konsumentami. Zdaniem powoda zakwestionowane postanowienia umowne wzorca umowy z pkt I A pozwu jest niedozwolone na podstawie art. 385 3 pkt 17 kc i art. 385 1 § 1 kc, gdyż przewiduje rażąco wysokie odsetki dla konsumenta w przypadku nieterminowych wpłat na rzecz pozwanego.

Odnośnie zakwestionowanych postanowień wzorców z pkt I B pozwu, to zdaniem powoda stanowi ono niedozwoloną klauzulę określoną w art. 385 1 § 1 kc i art. 385 3 pkt 12 i 13, pkt 16 kc min. Gdyż uniemożliwia zwrot konsumentowi uiszczonej kwoty za świadczenie nie spełnione w całości lub w części. Odnośnie zakwestionowanych postanowień wzorców umów z pkt I C, to stanowi niedozwoloną klauzulę umowną określoną w art. 385 3 pkt 23 kc, gdyż choć nie zamyka konsumentowi drogi sądowej, to faktycznie może ją utrudnić. Według powoda powyższe postanowienia wzorca umowy może stanowić zagrożenie interesu konsumenta w sytuacjach, kiedy zmuszałoby go do prowadzenia procesu przed sądem w odległej miejscowości.

Pozwany: A. K.- (...) Szkoła (...) w K. wnosił o oddalenie powództwa i podał, że od dnia 15 listopada 2003r. zaprzestał stosowania niektórych z zakwestionowanych postanowień wzorców umów oraz że od 4.11.2004r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i zważył co następuje: Pozwany prowadził działalność gospodarczą w zakresie nauczania języków obcych do dnia 4.11.04r /dowód wypisy zaświadczeń o prowadzeniu działalności gospodarczej k.20, 65/. W obrocie z konsumentami /słuchaczami/ pozwany przy zawieraniu umów o nazwie:

„Umowa o świadczenie usług w zakresie kształcenia" i „Umowa o świadczeniu usług w zakresie kształcenia indywidualnego", w których znajdowały się zakwestionowane postanowienia umowne. Od 15 listopada 2003r. pozwany zaprzestał stosować zakwestionowane postanowienia umowne wzorców z pkt I A i C pozwu. /dowód: wzorce umów k 11-12, 13-14, umowy zawierane z konsumentami k-15-16, k 23, 28-29, k 31-32, pismo pozwanego z k 41-42-43, zmieniony wzorzec umowny k 45-46/. Powództwo jest uzasadnione. Zgodnie z art. 479 39 kpc z żądaniem uznania postanowień wzorca umowy za niedozwolone można wystąpić również wtedy, gdy pozwany zaniechał jego stosowania, jeżeli od tego zaniechania nie minęło sześć miesięcy.

W związku z tym, że pozwany zaniechał stosowania niektórych zakwestionowanych wzorów przed upływem sześciu miesięcy od wniesienia pozwu /23.02.2004r/ wytoczenie niniejszego powództwa było możliwe. Z kolei zaniechanie stosowania przez pozwanego zakwestionowanych postanowień wzorca po wniesieniu powództwa pozostaje bez wpływu na bieg sprawy /art. 479 40kpc/. Odnośnie analizy zakwestionowanych postanowień umownych wzorów, to te z pkt I A pozwu są niedozwolone, gdyż w porównaniu z wysokością ustawowych odsetek za opóźnienia w spełnieniu świadczenia, przewidują dla konsumenta rażąco wygórowane odsetki umowne co narusza art. 385 3 pkt 17 kc jak również narusza dobre obyczaje i rażąco narusza interes konsumenta, gdyż powyższy zapis zmierza do nadmiernego wzbogacenia się pozwanego kosztem konsumenta.

Odnośnie postanowień umownych wzorców umów z pkt I B pozwu, to mają one charakter niedozwolony, gdyż uniemożliwiają zwrot konsumentowi dokonanych przez niego opłat w przypadku jego rezygnacji z kursu po jego rozpoczęciu, co stanowi naruszenie zakazów z art. 385 3pkt 12, 13 i 16 kc. Konsument uprawniony jest do żądania zwrotu wpłaconych kwot, jeżeli rezygnuje przed rozpoczęciem kursu. W przypadku, gdy pozwany odwołuje zorganizowanie kursu obowiązany jest jedynie do zwrotu tego co otrzymał od konsumenta. W przypadku zaś rezygnacji konsumenta jest to tylko możliwe, gdy następuje ona przed rozpoczęciem kursu.

Po rozpoczęciu kursu słuchacz nie ma prawa do zwrotu części swojego świadczenia za częściowo niewykorzystany kurs- w przypadku jego rezygnacji. Powyższe powoduje nierówne rozłożenie praw i obowiązków stron umowy z pokrzywdzeniem konsumenta. Odnośnie ostatniego zakwestionowanego wzorca umowy, to Sąd w pełni podziela stanowisko powoda przedstawione w pozwie, że jest to niedozwolona klauzula umowna w świetle art. 385 3 pkt 23 kc, gdyż wymusza w przypadku sporów sądowych wynikających z umowy, aby były one rozpoznawane przez sąd miejsca siedziby pozwanego, co może narażać konsumenta na duże utrudnienia związane z podróżą do odległych miejscowości, a przecież w przypadku gdy stroną pozwaną jest konsument sądem właściwym jest sąd miejsca zamieszkania.

Z tych powodów Sąd orzekł jak w wyroku, zaś w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 98 i 99 kpc i art. 479 44 § 2 kpc.