Legislator Case Law & Legislation
X Ka 26/13 AI generated

Criminal appeal court quashes joint sentence due to procedural error in combining convictions and remands case for retrial.

Case Number X Ka 26/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Pruszków quashed the joint sentence and remanded the case to the first-instance court for a retrial. The defendant argued that the combined penalty was too severe and that a procedural error regarding the timing of one conviction affected the legality of the joint sentencing. The appellate court found that while the procedural flaw did not invalidate the decision to dismiss the prosecution, the joint sentence itself was flawed because it failed to account for the full scope of the defendant's offenses and the principle of asperation. Consequently, the court ordered a new trial where the lower court must carefully select the basis for combining penalties and ensure the total sentence does not violate the prohibition of reformationis in peius.

Legislator headnote

AI generated

Art. 424 k.p.k.; Art. 425 k.p.k.: The court must quash a joint sentence if the combination of penalties violates the principles of asperation or cumulation, requiring a retrial to ensure the total penalty reflects the totality of the offender's misconduct without exceeding the statutory limits.

Keywords

AI generated
joint sentence asperation principle cumulation of penalties reformationis in peius procedural error criminal appeal remand for retrial

Cited Legislation

AI generated
Art. 424 k.p.k.
Sąd Rejonowy na ewentualny wniosek strony sporządzi uzasadnienie wyroku w sposób zgodny z treścią art. 424 k.p.k. umożliwiający sądowi wyższej instancji kontrolę orzeczenia i zaprezentowanego przez sąd I instancji rozumowania.
Art. 425 k.p.k.
§ 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
art. 279 § 1 k.k
w sprawie II K 674/07 za czyny: z art. 279 § 1 k.k.
art. 569 § 1 k.p.k
Zgodnie z przepisem art. 569 § 1 k.p.k., sąd wydaje wyrok łączny, gdy zachodzą warunki do orzeczenia wobec osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów kary łącznej, które to przesłanki określa art.
art. 85 k.k
569 § 1 k.p.k., sąd wydaje wyrok łączny, gdy zachodzą warunki do orzeczenia wobec osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów kary łącznej, które to przesłanki określa art. 85 k.k.
art. 4 k.k
Sąd Rejonowy na ewentualny wniosek strony sporządzi uzasadnienie wyroku w sposób zgodny z treścią art. 424 k.p.k.
art. 424 k.p.k
Sąd Rejonowy na ewentualny wniosek strony sporządzi uzasadnienie wyroku w sposób zgodny z treścią art. 424 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt X Ka 26/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie w X Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSO - Agnieszka Zakrzewska Sędziowie SO - Wanda Jankowska Bebeszko (spr.) SO - Eliza Proniewska Protokolant. - prot. sąd. stażysta Maria Stachyra przy udziale Prokuratora Jolanty Pydyniak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. sprawy A. G. w przedmiocie wydania wyroku łącznego z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt II K 209/12 1. zaskarżony wyrok uchyla j sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Pruszkowie do ponownego rozpoznania 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. C. kwotę 120 zł powiększoną o podatek VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt: X Ka 26/13

UZASADNIENIE

A. G. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 16.04.2003 r. w sprawie V K 314/02 za czyn z art. 178a § 1 k.k. popełniony w dniu 2 października 2002 r. na karę 3 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym, 1 rok zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych; 50 zł świadczenia pieniężnego;

2. Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 27.11.2003 r. w sprawie V K 2440/02 za czyn z art. 178a § 1 kk popełniony w dniu 12.10.2002 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres lat 3 tytułem próby; w okresie próby Sąd oddał skazanego pod dozór kuratora sądowego, zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu, orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, świadczenie pieniężne w wysokości 100 zł i zwolnił od kosztów postępowania; prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli z dnia 15.11.2006 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

3. Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie z dnia 7.03.2006 r. w sprawie V K 513/05 za czyn z art. 178a § 1 kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełniony w dniu 1.01.2005 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności; Sąd orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres lat 3 i zasądził od oskarżonego koszty postępowania;

4. Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 2.09.2008 r. w sprawie II K 325/08 za czyn z art. 178a § 1 kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełniony w dniu 27 stycznia 2007 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; Sąd orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres lat 5 i zasądził od oskarżonego koszty postępowania;

5. Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 4.12.2009 r. w sprawie II K 674/07 za czyny: z art. 279 § 1 k.k. popełniony w nocy z 11 na 12 maja 2000 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda; z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk popełniony w okresie od 2001 r. do lutego 2003 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności i 80 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda; z art. 291 § 1 kk popełniony w bliżej nieustalonym dniu w 2001 lub 2002 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; z art. 291 § 1 kk popełniony w bliżej nieustalonym dniu lecz nie wcześniej niż w dniu 28.01.2003 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda; wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres lat 5 tytułem próby, oddano w tym czasie oskarżonego pod dozór kuratora sądowego i zasądzono od oskarżonego koszty postępowania; prawomocnym postanowieniem z dnia 9.07.2012r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

6. Sądu Rejonowego ,w Grodzisku Mazowieckim z dnia 20.12.2010r. w sprawie II K 119/10 za czyny popełnione w dniach: 4.12.2009 r. z art.279 § l kk i 30.01.2010 r. z art. 178a § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk skazanego na kary po 1 rok pozbawienia wolności; wobec skazanego orzeczono karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzono karę grzywny 50 stawek dziennych po 10 zł każda; orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych na okres 6 lat; zasądzono świadczenie pieniężne w wysokości 1000 zł i zasądzono koszty postępowania;

7. Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 23.12.2010 r. w sprawie V K 1739/10 za czyn z art. 278 § 1 kk popełniony w dniu 17.04.2009r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3 tytułem próby oraz karę grzywny 100 stawek dziennych po 10 zł każda; skazanego w okresie próby oddano pod dozór kuratora sądowego; zaliczono na poczet kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 19.08.2009r. i zasądzono koszty postępowania;

8. Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 8.09.2011 r. w sprawie II K 448/11 za czyn z art. 178a § 1 i 4 kk popełniony w dniu 27.03.2011 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 4 tytułem próby oraz karę grzywny 150 stawek dziennych po 10 zł każda; orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat i zasądzono koszty postępowania;

9. Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 17.11.2011 r. w sprawie II K 809/11 za czyny z art. 284 § 2 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i z art. 285 § 2 kk popełnione w dniu 29.08.2010 r. odpowiednio na kary 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 30 stawek dziennych po 10 zł oraz na karę 9 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny 30 stawek dziennych po 10 zł każda; wobec oskarżonego orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych po 10 zł każda; wykonanie kary łącznej warunkowo zawieszono na okres lat 5 tytułem próby; orzeczono obowiązek naprawienia szkody i zwolniono skazanego od kosztów postępowania;

10. Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 20.12.2011 r. w sprawie II K 366/11 za czyn z art. 244 w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 10.01.2011 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności; skazanego zwolniono od kosztów postępowania;

11. Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 15.11.201lr. w sprawie II K 665/11 za czyn z art. 244 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności; skazanego zwolniono od kosztów postępowania; Wyrokiem łącznym z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II K 209/12 Sąd Rejonowy w Pruszkowie orzekł w przedmiotowej sprawie następująco: I. na podstawie art. 569 § 1 kpk w zw. z art. 85 kk , art. 86 §1 i § 2 kk, 87 kk rozwiązał kary łączne pozbawienia wolności i grzywny orzeczone w wyroku Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 4.12.2009 r. w sprawie II K 674/07 i w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności, grzywny i ograniczenia wolności orzeczonych za poszczególne przestępstwa w wyrokach Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 4.12 2009 r. sygn. akt II K 674/07, Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 16.04.2003 r. sygn. akt V K 314/02 i Sądu Rejonowego dla m.st.

Warszawy w Warszawie z dnia 27.11.2003. sygn. akt V K 2440/02 orzekł karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, karę łączną środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres lat 4 (czterech) lat oraz karę łączną grzywny 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) zł każda; II. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 12.10.2002 oraz od dnia 15 .10 .2007 r. do dnia 14.04.2008r; oraz od dnia 4.10.2005 r. do dnia 18.11.2005 r.

III. na podstawie art. 569 § 1 kpk w zw. z art. 85 kk , art. 86 §1 i § 2 kk i art. 89 § 1 kk rozwiązał kary łączne pozbawienia wolności i grzywny orzeczone w wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 17.11.2011 r. w sprawie II K 809/11 i w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności i grzywny orzeczonych za poszczególne przestępstwa w wyrokach Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 8.09.2011 r. sygn. akt II K 448/11, Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 17.11.2011 r. sygn. akt II K 809/11, Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 15.11.2011 r. sygn. akt II K 665/11 i Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 20.12.2011 r. sygn. akt II K 366/11 orzekł karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) zł każda;

IV. na zasadzie art. 572 kpk umorzył postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym wyroków Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w sprawie V K 513/05, Sądu Rejonowego w Pruszkowie w sprawie II K 325/08, Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim w sprawie II K 119/10 i Sądu Rejonowego w Pruszkowie w sprawie V K 1739/10; V. ustalił, że w pozostałym zakresie poszczególne orzeczenia z wyroków podlegających łączeniu, a nie objęte niniejszym wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu; VI. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.

A. C. wynagrodzenie w wysokości 144 zł + VAT tytułem obrony wykonywanej z urzędu, VII. na zasadzie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych zwolnił skazanego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego. Wyrok powyższy zaskarżył w całości na korzyść skazanego jego obrońca, wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku:

a) w zakresie pkt. I poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności w miejsce kar jednostkowych wymierzonych w wyroku Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 4 grudnia 2009 roku w sprawie II K 674/07 oraz w wyrokach Sądu Rejonowego w Grodzisku Maz. z dnia 16 kwietnia 2003 roku w sprawie V K 314/12 oraz Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy z dnia 27 listopada 2003 roku w sprawie V K 2440/12;

b) w zakresie pkt. III poprzez wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności w miejsce kar jednostkowych wymierzonych w wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 17 listopada 2011 roku w sprawie II K 809/11 oraz w wyrokach Sądu Rejonowego w Grodzisku Maz. z dnia 8 września 2011 roku w sprawie II K 448/11 oraz z 15 listopada 2011 roku w sprawie II K 665/11, jak również Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 20 grudnia 2011 roku w sprawie II K 366/11 c) w zakresie pkt. IV poprzez 1. wymierzenie skazanemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności w miejsce kar jednostkowych orzeczonych w wyrokach Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia z dnia 7 marca 2006 roku w sprawie V K 513/05 oraz Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 2 września 2008 roku w sprawie II K 325/08 2. wymierzenie skazanemu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 w miejsce kar jednostkowych orzeczonych w wyrokach Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 23 grudnia 2010 roku w sprawie V K 1739/10 oraz Sądu Rejonowego w Grodzisku Maz. z dnia 20 grudnia 2010 roku w sprawie II K 119/10. - zasądzenie wynagrodzenia adwokackiego w instancji odwoławczej wg norm przepisanych Z ostrożności procesowej na wypadek nieuwzględnienia powyższego wniosku, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Pruszkowie.

Na rozprawie apelacyjnej obrońca skazanego i skazany poparli apelację i wnioski w niej zawarte. Prokurator wniósł natomiast o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy w pkt I i II, natomiast o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w pozostałym zakresie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy jest zasadna tylko w zakresie wniosku o uchylenie wyroku w celu ponownego rozpoznania, jednak nie z powodów w niej wskazanych. Sąd Okręgowy z urzędu dostrzegł konieczność uchylenia wyroku, niezależnie od treści podniesionych zarzutów. Zgodnie z przepisem art. 569 § 1 k.p.k., sąd wydaje wyrok łączny, gdy zachodzą warunki do orzeczenia wobec osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów kary łącznej, które to przesłanki określa art. 85 k.k. Są nimi:

1) popełnienie przez sprawcę dwóch lub więcej przestępstw pozostających w realnym zbiegu (tj. popełnionych zanim zapadł pierwszy wyrok, choćby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich), 2) wymierzenie za te przestępstwa kar tego samego rodzaju albo innych podlegających łączeniu. Wykładnia językowa spójnika „zanim” jasno wskazuje na następującą po sobie sekwencję zdarzeń - przestępstwa muszą być popełnione wcześniej niż zapadł wyrok, zatem wydanie wyroku skazującego powoduje, iż realny zbieg przestępstw ulega przerwaniu.

Jest również oczywiste, że sąd nie ma dowolności w wyborze wyroków, które podlegają połączeniu, w celu ustalenia wariantu najkorzystniejszego z punktu widzenia interesów skazanego. Realny zbieg przestępstw jest bowiem instytucją prawa materialnego, opartą na obiektywnych przesłankach, co wyklucza jakakolwiek wybiórczość czy swobodę poprzez wykluczanie ze zbiegu przestępstw, które winny w nim pozostawać czy też włączanie do zbiegu przestępstw popełnionych po tym, jak zapadł pierwszy wyrok. Sąd Rejonowy wskazał na powyższe zasady, lecz tylko częściowo je zastosował.

Sąd I instancji prawidłowo wyznaczył pierwszy zbieg przestępstw, wskazując, iż zanim zapadł pierwszy chronologicznie wyrok, co miało miejsce w dniu 16 kwietnia 2003 r. w sprawie V K 314/02, skazany popełnił przestępstwa, za które został skazany w sprawach V K 2440/02 oraz II K 674/07. Właściwie także sąd I instancji ustalił, iż kolejnym „pierwszym” chronologicznie wyrokiem w rozumieniu art. 85 k.k. jest wyrok Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt II K 119/10. Rozważaniom sąd poświęcił jednak wyłącznie kwestię możliwości połączenia kary orzeczonej wskazanym wyrokiem z karą orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 23 grudnia 2010 r. sygn.

V K 1739/10. Pominął natomiast zupełnie fakt, iż przed wydaniem wyroku SR w Grodzisku Maz. II K 119/10 zostały popełnione czyny objęte wyrokami Sądu Rejonowego w Wołominie II K 809/11 ( 29 sierpnia 2010 r. ) oraz Sądu Rejonowego w Grodzisku Maz. II K 665/11 ( 5 listopada 2010 r. ), za które orzeczono bezwzględne kary pozbawienia wolności. Wszystkie zatem przestępstwa, za które A. G. został skazany wyrokami opisanymi w pkt 6, 7, 9 i 10, pozostawały w realnym zbiegu . Sąd Okręgowy dostrzega przy tym, że kara pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 23 grudnia 2010 r., sygn. akt V K 1739/10 ( pkt 7 ) została wymierzona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, zaś data czynu (17 kwietnia 2009 r.), w świetle brzmienia art. 4 k.k., nie pozwala na połączenie tej kary z bezwzględnymi karami pozbawienia wolności w ten sposób, by wymierzona została bezwzględna kara łączna pozbawienia wolności.

Biorąc pod uwagę wielokrotną karalność skazanego, słuszna była natomiast konstatacja Sądu Rejonowego o braku podstaw do warunkowego zawieszenia kary łącznej. Niezależnie od powyższego, fakt, iż nie jest celowe połączenie jednej z kar wymierzonej za przestępstwo pozostające w realnym zbiegu, nie uprawnia do odmiennego wyznaczenia kolejnego zbiegu przestępstw, niż wynikałoby to z przepisów prawa materialnego. Trzecim chronologicznie granicznym wyrokiem jest wyrok Sądu Rejonowego w Grodzisku Maz. z dnia 8 września 2011 r. sygn.

II K 448/11 ( pkt 8 ). Ustalenie sądu I instancji jest więc w tym zakresie trafne, natomiast przyjęty zbieg przestępstw jest niewłaściwy. Przed wydaniem powyższego wyroku skazany wprawdzie popełnił czyny, za które skazano go wyrokami opisanymi w pkt 9, 10 i 11, ale przecież kary orzeczone wyrokami z pkt 9 i 10 podlegają połączeniu z wcześniejszym chronologicznie wyrokiem Sądu Rejonowego w Grodzisku Maz. z dnia 20 grudnia 2010 r. ( pkt 6 ). W efekcie trzeci zbieg przestępstw tworzą wyroki – Sądu Rejonowego w Grodzisku Maz. z 8.09.2011 r. ( pkt 8 ) i Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 20 grudnia 2011 r. ( pkt 11 ).

Nie ma natomiast racji obrońca zarzucając, że nie połączono kar wymierzonych wyrokami Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia z dnia 7 marca 2006 r. V K 513/05 oraz Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 2 września 2008 r. II K 325/08. Sąd Rejonowy omyłkowo wskazał ( w części wstępnej wyroku łącznego ) jako datę popełnienia przestępstwa w sprawie II K 325/08 dzień 1 stycznia 2005 r., co faktycznie sugerowałoby, że kara orzeczona w tej sprawie podlega łączeniu z karą orzeczoną w sprawie V K 513/05. Jednak z akt sprawy II K 325/08 w sposób jednoznaczny wynika jednak, iż przestępstwo, za które A.

G. został skazany, popełnił on w dniu 27 stycznia 2007 r., zatem po wydaniu wyroku w sprawie V K 513/05, który zapadł 7 marca 2006 r. Powyższe uchybienie, choć nie zostało sprostowane, co wytknął obrońca w swej apelacji, nie wpływa na zasadność rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie objęcia wyrokiem łącznym wyroków w sprawach V K 513/05 i II K 325/08. Na uwzględnienie nie zasługiwał też zarzut w zakresie wymierzenia zbyt surowej kary łącznej w pkt I części rozstrzygającej wyroku, bo wskutek zastosowania zasady kumulacji.

Wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności za przestępstwa pozostające w tym zbiegu na zasadzie kumulacji oznaczałoby jej orzeczenie w wymiarze 5 lat i 9,5 miesięcy pozbawienia wolności, nie zaś, jak sugeruje obrońca w swej apelacji, w wymiarze 2 lat i 7,5 miesiąca pozbawienia wolności. Kara łączna orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 4 grudnia 2009 r., sygn. akt II K 674/07 została bowiem rozwiązana, zatem podstawą nowego łączenia stają się wyłącznie kary jednostkowe wymierzone za poszczególne przestępstwa.

Kara łączna 2 lat i 6 miesięcy, wymierzona na zasadzie asperacji, rażąco surową na pewno nie jest. Z tych względów, zaskarżony wyrok należało uchylić, a sprawę przekazać do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Pomimo prawidłowości połączenia kar pozbawienia wolności w ramach pierwszego zbiegu przestępstw ( pkt I wyroku ) Sąd Okręgowy uznał za zasadne uchylenie orzeczenia w całości. Przy ponownym kształtowaniu wysokości kar łącznych należy bowiem mieć na względzie całość dolegliwości, jaką powinien ponieść skazany i kompleksowo oceniać jego postawę.

Nie można też wykluczyć, iż dojdzie do zmiany w jakimkolwiek zakresie jednostkowych wyroków skazujących. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy rozważy właściwie, które z orzeczonych poszczególnymi wyrokami skazującymi kar oraz środków karnych winny podlegać łączeniu oraz ponownie określi wysokość kary łącznej, będąc przy tym związany wyrażonymi w niniejszych motywach zapatrywaniami prawnymi Sądu Okręgowego. Sąd I instancji mieć również będzie na względzie, by w ponownym postępowaniu nie naruszyć zakazu reformationis in peius, albowiem wyrok łączny został zaskarżony wyłącznie na korzyść skazanego.

Sąd Rejonowy na ewentualny wniosek strony sporządzi uzasadnienie wyroku w sposób zgodny z treścią art. 424 k.p.k. umożliwiający sądowi wyższej instancji kontrolę orzeczenia i zaprezentowanego przez sąd I instancji rozumowania. W szczególności sąd I instancji wskaże, z jakich przyczyn oparł wymiar kar łącznych na wybranej przez siebie zasadzie (kumulacji, asperacji czy też absorpcji) oraz wnikliwie rozważy związek pomiędzy poszczególnymi przestępstwami, jak również zanalizuje względy prewencji ogólnej i szczególnej, które przemawiają za konkretnym wymiarem kary.

Na zasadzie § 14 ust. 5 w zw. § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd zasądził na rzecz adw. A. C. kwotę 120 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.