Appeal against a transfer order under Art. 395§2 CPC is inadmissible as it only suspends proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Jaworzne transferred the paternity and alimony case to the Regional Court in Ełk, rejecting the defendant's appeal on jurisdictional grounds. The defendant argued that the case should be heard in his place of residence, but the Court of Appeal dismissed the appeal as inadmissible. The court ruled that decisions made under Article 395§2 of the Civil Procedure Code, which merely set aside a prior ruling, are not subject to appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 395§2 k.p.c.; Art. 373§1 k.p.c. in conjunction with Art. 370 k.p.c. and Art. 397§2 k.p.c.: A decision by a court of first instance under Art. 395§2 k.p.c. that sets aside a previous ruling is not appealable, as it does not conclude the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: I. Cz. 25/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2017 roku Sąd Okręgowy w Suwałkach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędziowie: SSO Aneta Ineza Sztukowska (spr.) SSO Alicja Wiśniewska SSO Cezary Olszewski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 roku w Suwałkach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. T. i małoletniej N. T. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową K. T. i przeciwko M. K. o ustalenie ojcostwa i alimenty na skutek zażalenia pozwanego M. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 2 listopada 2016 r. w sprawie sygn. akt III. RC. 265/16 postanawia: odrzucić zażalenie. SSO Alicja Wiśniewska SSO Aneta Ineza Sztukowska SSO Cezary Olszewski
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 2 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Ełku, w trybie art. 395§2 kpc w zw. z art. 202 zd. 1 kpc oraz art. 46 § 1 kpc, uchylił wydane uprzednio przez siebie postanowienie z dnia 24 października 2016 r., w którym to stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jaworznie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pozwany M. K.. Domagał się w nim przekazania sprawy do merytorycznego rozpoznania sądowi, w okręgu którego ma on miejsce zamieszkania i zameldowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu. W sprawie niniejszej zaskarżone postanowienie zapadło w trybie art. 395§2 kpc, na skutek uwzględnienia zażalenia wywiedzionego przez powódkę na uprzednio wydane przez Sąd I instancji postanowienie z dnia 24 października 2016 r. w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jaworznie. Podkreślenia wymaga, że w razie spełnienia przesłanek art. 395§2 kpc (tj. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione) sąd I instancji poprzestaje na uchyleniu zaskarżonego postanowienia bądź też, uchylając postanowienie, rozpoznaje sprawę na nowo i wydaje postanowienie.
O ile natomiast postanowienie wydane przez sąd I instancji po uchyleniu zaskarżonego postanowienia jest zaskarżalne na ogólnych zasadach, o tyle na postanowienie jedynie uchylające zaskarżone postanowienie zażalenie nie służy. Oznacza to, że zażalenie na postanowienie wydane w trybie art. 395§2 kpc jedynie uchylające wcześniej wydane orzeczenie – tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – jest niedopuszczalne. Zważyć należy, iż w razie spełnienia przesłanek art. 395 § 2 k.p.c. (tj. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione) sąd I instancji poprzestaje na uchyleniu zaskarżonego postanowienia bądź też, uchylając postanowienie, rozpoznaje sprawę na nowo i wydaje postanowienie.
O ile natomiast postanowienie wydane przez sąd I instancji po uchyleniu zaskarżonego postanowienia jest zaskarżalne na ogólnych zasadach, o tyle na postanowienie jedynie uchylające zaskarżone postanowienie zażalenie nie służy. Oznacza to, że na postanowienie wydane w trybie art. 395 § 2 k.p.c. jedynie uchylające wcześniej wydane orzeczenie – tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - nie przysługuje zażalenie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 01 grudnia 1967 r. w sprawie I CZ 105/67, Legalis nr 104594). W powyższym wniosku gruntuje okoliczność, iż przedmiotowe postanowienie nie należy do kategorii postanowień kończących postępowanie w sprawie ani też do katalogu rozstrzygnięć enumeratywnie wymienionych w powołanym powyżej art. 394§1 kpc.
Dodać w tym miejscu godzi się, że przymiotu zaskarżalności przedmiotowemu postanowieniu nie mógł przydać fakt, iż Sąd I instancji pouczył pozwanego o tym, że zażalenie na to postanowienie przysługuje. Błędne pouczenie strony o możliwości zaskarżenia postanowienia nie tworzy bowiem uprawnienia do zaskarżenia postanowienia. Stąd też, z mocy art. 373§1 kpc w zw. z art. 370 kpc w zw. z art. 397§2 kpc orzeczono jak w sentencji. Na marginesie należy zwrócić uwagę, że wskutek uchylenia zaskarżonym postanowieniem postanowienia z dnia 24 października 2016 r. w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jaworznie nierozpoznany pozostaje wniosek pozwanego złożony w trybie art. 202 kpc w zw. z art. 200§1 kpc.
Wniosek ten Sąd I instancji winien zatem rozpoznać, biorąc pod rozwagę przepisy Rozporządzenie Rady (WE) NR 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych. Tak uzasadnienie pozwu, jak też treść informacji złożonych przez przedstawicielkę ustawową małoletniej powódki K. T. na rozprawie w dniu 24 października 2016 r. wskazują bowiem, iż miejsce zamieszkania powódek mieści się w A. (...)). SSO Alicja Wiśniewska SSO Aneta Ineza Sztukowska SSO Cezary Olszewski