Legislator Case Law & Legislation
VI GC 384/16 AI generated

Court orders payment of loan debt and interest to bank after defendant failed to prove repayment.

Case Number VI GC 384/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court fully granted the bank's claim for a loan principal of 598,200 zł plus contractual penalties totaling 631,961.42 zł, along with process costs. The defendant, who had defaulted on the revolving credit agreement, argued that he had made repayments and sought an extension of the payment deadline. However, the court found that the defendant failed to provide any documentary evidence of these payments or proof of the bank's agreement to extend the due date. Consequently, the court ruled that the burden of proof remained with the defendant, who could not substantiate his claims, leading to a judgment in favor of the plaintiff.

Legislator headnote

AI generated

Art. 69 ust. 1 ustawy o usługach bankowych; Art. 98 k.p.c.: Where a borrower defaults on a bank loan and fails to prove partial repayment or a mutual agreement to extend the deadline, the court must rule in favor of the bank based on the original contract terms.

Keywords

AI generated
revolving credit agreement default on loan burden of proof contractual penalties banking law civil procedure judgment for plaintiff

Cited Legislation

AI generated
Art. 69 ust. 1 ustawy o usługach bankowych
Art. 98 k.p.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. obciążając nimi pozwanego jako przegrywającego sprawę.
art. 98 k.p.c
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI GC 384/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Harmata Protokolant: Małgorzata Florek po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. w Rzeszowie na rozprawie sprawy z powództwa: (...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W. przeciwko: M. K. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego M. K. na rzecz powoda (...) (...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W. kwotę 631 961,42 zł (sześćset trzydzieści jeden tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt jeden złotych czterdzieści dwa grosze) z odsetkami umownymi od kwoty 598 200,00 zł od dnia 4.04.2016r. do dnia zapłaty w wysokości 10% w stosunku rocznym, z zastrzeżeniem iż maksymalna ich wysokość nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie, 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 46.019,69 zł (czterdzieści sześć tysięcy dziewiętnaście złotych 69/100) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VI GC 384/16

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 28 grudnia 2016 r. Pozwem z dnia 27 lipca 2016 r. sprecyzowanym pismem z dnia 16 września 2016 r. (k.

47) powód (...) Bank (...) S. A. w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego M. K. kwoty 631 961,42 zł wraz z odsetkami umownymi liczonymi od kwoty 598 200,00 zł od dnia 4.04.2016r. w wysokości 10% w stosunku rocznym, z zastrzeżeniem, iż maksymalna ich wysokość nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie, a ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i kosztów 6 notarialnie poświadczonych pełnomocnictw procesowych i majątkowych.

Na uzasadnienie powyższego wskazał, że pozwany zawarł w dniu 09.05.2013 r. z (...) Bankiem (...) S.A. Oddział 1 w R. umowę kredytu obrotowego (...) nr (...) postawionego do dyspozycji kredytobiorcy jako kredyt w rachunku bieżącym (...). Okres spłaty kredytu określony w umowie upłynął z dniem 09.05.2015 r. Pozwany swoich zobowiązań z powyższej umowy nie uregulował, wobec czego wierzytelność z niej wynikająca stała się w całości wymagalna od dnia 10.05.2015r. Zabezpieczeniem spłaty udzielonego kredytu była gwarancja de minimis udzielona przez (...).

Wobec braku spłaty kredytu przez kredytobiorcę Bank skorzystał z gwarancji spłaty kredytu w wysokości do 60% kwoty kredytu. W dniu 09.09.2015 r. Bank wypłacił gwarancję w wysokości 598 200 zł, a następnie na podstawie umowy przelewu wierzytelności przelał na powoda wierzytelność przysługującą mu względem pozwanego M. K. wraz z roszczeniami o zapłatę odsetek w celu przeprowadzenia przez (...) Bank (...) SA windykacji wierzytelności wypłaconej gwarancji na podstawie zawartej z bankami umowy portfelowej linii gwarancji de minimis nr (...) z dnia 04.03.2013 r.

Pozwany został powiadomiony o nabyciu wierzytelności od (...) z tytułu zrealizowanej gwarancji. W dniu 4.04.2016 r. Bank wystawił wyciąg z ksiąg banku nr (...), który stwierdza wymagalną wierzytelność pozwanego na łączną kwotę 631 961,42 zł. Pomimo wezwań do zapłaty pozwany nie spłacił zadłużenia, nie podjął także próby dobrowolnego uregulowania zadłużenia. W sprzeciwie od wydanego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym pozwany M. K. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu pozwany przyznał zawarcie umowy kredytu obrotowego (...), zarzucił jednak przedwczesność powództwa wskazując, że regularnie spłaca udzielony kredyt. Podał, że chwilowe trudności z bieżącą spłatą kredytu wynikały z niespodziewanych i niezależnych od niego problemów finansowych, niemniej jednak informował o tym powoda, uzyskując zgodę na odroczenie terminu spłaty zadłużenia. Wobec faktu udzielenia prolongaty w spłacie zobowiązań roszczenie powoda jest przedwczesne, a w zakresie odsetek za opóźnienie w zapłacie niezasadne.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 9 maja 2013 r. pomiędzy (...) Bankiem (...) S. A. w W., a pozwanym M. K. została zawarta umowa kredytu obrotowego (...) nr (...) postawionego do dyspozycji jako kredyt w rachunku bieżącym (...). Na podstawie tej umowy pozwanemu udzielono kredytu odnawialnego w ramach limitu kredytowego w wysokości 997 000 zł z przeznaczeniem na finansowanie bieżących zobowiązań wynikających z prowadzonej działalności. (§1 umowy). W umowie zastrzeżono, że okres wykorzystania i okres spłaty kredytu upływa z dniem zakończenia okresu kredytowania tj. z dniem 9 maja 2015 r. (§2 ust.

1) Zakończenie okresu wykorzystania kredytu przypada na dzień ustalony w ust. 1 albo na dzień następny po dniu złożenia przez kredytobiorcę pisemnego oświadczenia o rezygnacji z dalszego wykorzystania kredytu. Zgodnie z §3 ust. 1 i 2 umowy wykorzystywanie kredytu następować będzie w drodze realizacji dyspozycji kredytobiorcy w formie bezgotówkowej lub gotówkowej w ciężar rachunku bieżącego (...). Kredyt może być wykorzystany jednorazowo albo w częściach. W § 9 umowy zastrzeżono, że zadłużenie z tytułu niespłaconych odsetek, o których mowa w § 5 (odsetek od wykorzystanego kredytu), staje się wymagalne w następnym dniu po upływie umownego terminu spłaty.

W § 10 ust. 1 umowy wskazano, że niespłacenie kredytu w terminie powoduje, że po upływie umownego terminu spłaty niespłacona kwota staje się zadłużeniem przeterminowanym i wymagalnym. Strony w § 11 ust. 1 umowy zastrzegły przysługujące powodowi odsetki umowne od niespłaconej kwoty za okres od dnia, w którym powinna nastąpić spłata do dnia poprzedzającego dzień spłaty, według zmiennej stopy procentowej przewidzianej dla kredytów przeterminowanych (…) postawionych, po upływie terminu wypowiedzenia, w stan natychmiastowej wymagalności na cele gospodarcze i mieszkaniowe, określonej w uchwale Zarządu powoda obowiązującej w okresach, za które oprocentowanie jest naliczane i podawanej do wiadomości klientom w (...) S. A. udostępnionym w lokalach oddziałów powoda niezależnie od innych form powiadomienia.

Ponadto zastrzeżono, że stopa oprocentowania może ulegać zmianom w okresie obowiązywania umowy. Zabezpieczeniem udzielonego kredytu była m.in. gwarancja de minimis udzielona przez Bank (...) do kwoty 598 200 zł na podstawie umowy portfelowej linii gwarancyjnej de minimis nr (...) z dnia 04.03.2013 r. (§13 umowy kredytu) Dowód: umowa o kredyt obrotowy MSP postawiony do dyspozycji jako kredyt w rachunku bieżącym (...) z dnia 09.05.2013 r. k. 6-9, komunikaty odsetkowe, uchwała Zarządu Banku nr (...)z dnia 17 lutego 2004 r. k. 23-26 Okres spłaty kredytu upłynął z dniem 9 maja 2015 r.

Pozwany swoich zobowiązań z tytułu powyższej umowy nie uregulował, wobec czego wierzytelność z niej wynikająca wobec braku spłaty stała się w całości wymagalna z dniem 10 maja 2015 r. W związku z brakiem spłaty wymagalnego zadłużenia z w/w umowy kredytu przez pozwanego powód wystąpił do Banku (...) z wezwaniem do zapłaty z tytułu udzielonej gwarancji spłaty. (...) zrealizował wezwanie i w dniu 9 września 2015 r. wypłacił powodowi gwarancję do kwoty 598 200 zł. Konsekwencją wykonania zobowiązania przez gwaranta było zawarcie w dniu 26 stycznia 2016 r. umowy cesji wierzytelności na mocy której Bank (...) przelał na powoda wierzytelność z tytułu zrealizowanej gwarancji na rzecz powoda wraz z roszczeniami o zapłatę odsetek w celu przeprowadzenia przez powoda windykacji wierzytelności wypłaconej gwarancji na podstawie §11 zawartej z bankami umowy portfelowej z dnia 04.03.2013 r.

Dowód: odpis umowy portfelowej linii gwarancyjnej de minimis nr (...) z dnia 04.03.2013 r. k. 10-16, umowa przelewu wierzytelności z dnia 26.01.2016 r. k. 9 Pismem z dnia 5 luty 2016 r. powód powiadomił pozwanego o nabyciu względem niego wierzytelności w kwocie wypłaconej gwarancji, kierując jednocześnie do pozwanego pismem z tej samej daty wezwanie do zapłaty kwoty niespłaconego kapitału w kwocie 598 200 zł oraz zaległych odsetek w kwocie 24 419,67 zł. Dowód: pisma powoda z dn. 5.02.2016 r. k. 17-18 wraz z potwierdzeniem odbioru k. 19 W dniu 4 kwietnia 2016 r. powód wystawił wyciąg z ksiąg bankowych nr (...), z którego wynikało istnienie wymagalnego zadłużenia pozwanego z tytułu umowy kredytu obrotowego MSP nr (...) z dnia 9 maja 2013 r.

Zgodnie z treścią wyciągu na wymagalną wierzytelność w łącznej kwocie 631 961,42 zł składała się kwota 598 200 zł jako należność główna i odsetki umowne karne w wysokości 33 761,42 zł. Powód pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. wezwał pozwanego do zapłaty powyższej kwoty w terminie 14 dni od daty doręczenia wezwania. Dowód: wyciąg z ksiąg bankowych nr (...) z dn. 4.04.2016 r. k. 22, wezwanie do zapłaty z dnia 4.04.2016 r. k. 20 Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił w oparciu o powołane powyżej dowody z dokumentów, które nie były kwestionowane przez strony postępowania.

Na rozprawie w dniu 28.12.2016 r. Sąd pominął dowód z przesłuchania stron, pozwany nie stawił się na rozprawę pomimo wezwania celem przesłuchania w charakterze strony p/r pominięcia dowodu z zeznań strony niestawającej.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo podlegało uwzględnieniu w całości. Analiza dokumentacji przedłożonej do pozwu wskazuje, że pozwany posiada względem powoda zadłużenie w wysokości objętej pozwem. Powód wywodził swoje roszczenie z zawartej z pozwanym umowy kredytu obrotowego postawionego do dyspozycji jako kredyt w rachunku bieżącym prowadzonym u powoda. Na potrzeby postępowania sądowego powód powołał dowody świadczące o powstaniu i istnieniu przedmiotowego zobowiązania. Przedłożone przez powoda dokumenty prywatne w tym wyciąg z ksiąg banku nr (...) potwierdzają rzeczywisty stan zadłużenia pozwanego względem powoda jako wierzyciela pierwotnego, w tym wysokość naliczonych odsetek umownych.

Trzeba wskazać , iż pozwany nie kwestionował powyższych dowodów, swe zarzuty opierając jedynie na fakcie, iż spłacał kredyt, a kiedy zaprzestał spłaty z uwagi na niezależne od niego problemy finansowe informował o tym powoda, uzyskując zgodę na odroczenie spłaty zadłużenia. Powyższych okoliczności jednak pozwany w żaden sposób nie wykazał i nie udowodnił. Zarówno fakt zapłaty - zaspokojenia roszczenia, jak i zgody powoda na odroczenie płatności winien być przez niego wykazany , on bowiem z faktów tych wywodził dla siebie skutki prawne.

Tymczasem pozwany nie przedłożył dowodów wpłat, nie wskazał i nie wykazał kiedy i w jakiej wysokości wpłat dokonywał. Nie przedłożył również żadnej dokumentacji wskazującej na to, że strony poczyniły jakiekolwiek ustalenia w zakresie zmiany terminu wymagalności roszczenia. Zgłoszony przez pozwanego na te okoliczności dowód z przesłuchania stron nie był w żadnej mierze wystarczający, zresztą pozwany prawidłowo wezwany celem przesłuchania w charakterze strony na termin rozprawy się nie stawił. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd w oparciu o postanowienia łączącej strony umowy z dnia 9 maja 2013 r. i art. 69 ustawy pr. bankowe orzekł jak w pkt.

I wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. obciążając nimi pozwanego jako przegrywającego sprawę. Na koszty procesu poniesione przez powoda składają się koszty zastępstwa radcy prawnego w kwocie 14 400 zł ustalone na podstawie §2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (DZ.U. 2015.1804), opłata sądowa od pozwu w kwocie 31 599 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł oraz kwota 3,69 zł tytułem zwrotu kosztów 3 notarialnie potwierdzonych pełnomocnictw (3 x 1,12 zł) (pkt II).