Social Security Court grants pension to miner proving 15 years heavy machinery work under special conditions.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the Social Insurance Institute's denial of a pension, ruling that the applicant met the statutory requirements. The applicant, a former heavy machinery operator, presented employment certificates and witness testimony proving he worked continuously in special conditions for over 15 years by January 1, 1999. The court found the documentary evidence and witness statements credible and sufficient to establish the necessary work history, thereby granting the pension from July 1, 2016.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1, 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 32 ww. ustawy; Rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: The court must grant a pension when the insured proves, through credible documentary evidence and witness testimony, that they performed work in special conditions for at least 15 years by the statutory cutoff date.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 947/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lutego 2017r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017r. w Siedlcach na rozprawie odwołania M. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 14 października 2016 r. (Nr (...) ) w sprawie M. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżona decyzję i ustala M. J. prawo do emerytury od dnia 1 lipca 2016 roku. Sygn. akt IV U 947/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 14 października 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r. poz. 887) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983r. Nr 8 poz. 43 ze zm.), odmówił M. J. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił na dzień 1 stycznia 1999r. co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Do stażu pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 32 w/w ustawy zaliczono okres w wymiarze 3 lat, 6 miesięcy i 10 dni. Odwołanie od w/w decyzji złożył ubezpieczony M. J. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury. W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał czynności maszynisty koparek oraz ładowarek w Przedsiębiorstwie (...) w W., (...) B. (...)3 w B. oraz w (...) Zakładzie (...) w D., a praca ta podlega zaliczeniu do wykonywanych w szczególnych warunkach zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.
Podniesiono, że organ rentowy nie zaliczył w/w okresów zatrudnienia do pracy w szczególnych warunkach, bowiem ubezpieczony nie posiada stosownych świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach (odwołanie, k. 1-2 a.s.). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k. 3-5 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Ubezpieczony M. J., ur. (...), w dniu 11 lipca 2016r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury. We wniosku tym wskazał, iż nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (wniosek o emeryturę, k. l-3v a.e.). Na podstawie przedłożonych dokumentów organ rentowy przyjął za udowodniony na dzień 1 stycznia 1999r. okres składkowy i nieskładkowy w łącznym wymiarze 26 lat, 4 miesięcy i 29 dni, w tym 25 lat, 3 miesiące i 29 dni okresów składkowych oraz 1 rok i 1 miesiąc okresów nieskładkowych.
Do pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zaliczono okresy zatrudnienia od 21.03.1995r. do 30.06.1996r. w C. oraz od 01.07.1996r. do 31.12.1998r. w (...), tj. w łącznym wymiarze 3 lat, 6 miesięcy i 10 dni. Do stażu pracy w szczególnych warunkach Zakład nie zaliczył następujących okresów zatrudnienia: od 28.03.1978r. do 30.04.1979r. w Przedsiębiorstwie (...) w W.; od 26.07.1979r. do 31.07.1988r. w (...) B. oraz od 01.08.1988r. do 31.01.1994r. w (...) Zakładzie (...) w D., ponieważ na potwierdzenie w/w okresów nie przedłożono świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Z uwagi na brak wymaganych ustawą na dzień 1 stycznia 1999r. co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach zaskarżoną decyzją z dnia 14 października 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił M. J. prawa do emerytury (decyzja z 14.10.2016r. k. 45 a.e.). W okolicznościach niniejszej sprawy kwestią sporną pozostawało to, czy ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się co najmniej 15-letnim stażem pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało, że wnioskodawca spełnił przesłankę „ogólnego” stażu pracy, wykazując łącznie 26 lat, 4 miesiące i 29 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w dniu 17 maja 2016r. ukończył 60 lat, a także nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
W okresie od 28 marca 1978r. do 30 kwietnia 1979r. M. J. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w W., gdzie od 28.03.1978r. do 14.01.1979r. wykonywał czynności pomocnika maszynisty, a od 15.01.1979r. do 30.04.1979r. powierzono mu obowiązki maszynisty koparki. W trakcie zatrudnienia w w/w zakładzie pracy w 1979r. ubezpieczony ukończył kurs maszynistów koparek – operatora ładowarki jednonaczyniowej (kopia świadectwa pracy z 30.04.1979r. k. 7 akt emerytalnych za wnioskiem o ustalenie kapitału początkowego; wyjaśnienia i zeznania ubezpieczonego k. 17-18 a.s.).
Następnie od 26 lipca 1979r. do 31 lipca 1988r. w (...)3 w B. w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace operatora koparki i ładowarki (kopia świadectwa pracy z 30.07.1988r. k. 8 akt emerytalnych za wnioskiem o ustalenie kapitału początkowego; wyjaśnienia i zeznania ubezpieczonego k. 17-18 a.s.). Od 1 sierpnia 1988r. ubezpieczony podjął zatrudnienie w (...) Zakładzie (...) w D., gdzie do 17 listopada 1992r. wykonywał czynności operatora sprzętu – koparki i ładowarki (kopia świadectwa pracy z 31.01.1994r. k. 15 akt emerytalnych za wnioskiem o ustalenie kapitału początkowego; wyjaśnienia i zeznania ubezpieczonego k. 17-18 a.s.; zeznania świadka J.
K. k. 17v-18 a.s.). Zebrany w sprawie materiał dowodowy, w postaci spójnych zeznań świadka J. K., zeznań ubezpieczonego oraz dokumentów znajdujących się w aktach organu rentowego i aktach sprawy, dał postawy do uznania, iż w w/w zakładach pracy wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał obowiązki operatora koparki i ładowarki, do czego uzyskał uprawnienia w 1979r. Zeznania świadka i ubezpieczonego Sąd ocenił jako w całości wiarygodne, spójne i logiczne, a także korespondowały one z dokumentami pracowniczymi wnioskodawcy, w tym ze świadectwami pracy, w których jednoznacznie określono stanowisko pracy wnioskodawcy jako maszynista koparki, operator koparki, operator ładowarki czy też operator sprzętu.
Niewątpliwie praca świadczona przez M. J. w (...)3 w B. od 26.07.1979r. do 31.07.1988r. (9 lat i 5 dni) oraz w (...) Zakładzie (...) w D. od 1.08.1988r. do 17.11.1992r. (4 lata, 3 miesiące i 16 dni) odpowiada rodzajowo pracy ujętej w wykazie A, dziale V poz. 3 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, tj. pracom maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych. Po doliczeniu do stażu pracy w szczególnych warunkach dotychczas uznanego przez organ rentowy (3 lata, 6 miesięcy i 10 dni) wskazanych powyżej spornych okresów zatrudnienia w w/w zakładach pracy na stanowisku operatora/maszynisty koparki i ładowarki ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. wykazał ponad 15 lat pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Wobec powyższego, wnioskodawca - w dacie złożenia wniosku o emeryturę - spełnił wszystkie przesłanki do uzyskania prawa do emerytury wymienione art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Całokształt okoliczności sprawy dał zatem podstawy do ustalenia M. J. prawa do emerytury od dnia 1 lipca 2016r., tj. od miesiąca, w którym złożono wniosek o emeryturę.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 477 14 § 2 kpc, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.