Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 330/16 AI generated

Court quashes criminal appeal verdict due to procedural violation regarding electronic monitoring permission and absent defendant rights.

Case Number IV Ka 330/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court quashed the first-instance verdict and remanded the case for retrial due to a procedural violation affecting the defendant's rights. The defendant appealed, arguing he could not attend the main hearing and requested electronic monitoring instead of prison, but the lower court proceeded with a default judgment using outdated procedural rules. The court ruled that the trial was conducted under laws no longer applicable at the time of the verdict, necessitating a complete retrial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 32 k.p.k.; Art. 479 § 1 k.p.k.: Proceedings initiated or conducted before the new Criminal Procedure Code entered into force must continue in the former form and manner, meaning a default judgment rendered under obsolete rules violates the defendant's right to defense and requires remittal.

Keywords

AI generated
procedural violation default judgment Criminal Procedure Code electronic monitoring remittal for retrial right to defense intertemporal rule

Cited Legislation

AI generated
Art. 270 § 1 k.k.
o czyn z art. 270 § 1 k.k. II.
Art. 85-86 § 1 k.k.
na podstawie art. 85-86 § 1 k.k. za zbiegające się przestępstwa wymierzył oskarżonemu karę łączną 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolości;
Art. 32 k.p.k.
z art. 32 ustawy z dnia 27.09.2013 roku o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw postanowił prowadzić postępowanie pomimo nieobecności oskarżonego T.
Art. 479 § 1 k.p.k.
Zauważyć należy, iż jak wynika z protokołu rozprawy głównej z dnia 24 listopada 2015 roku sąd rejonowy procedując w sprawie na podstawie art. 479§1 kpk w zw.
Art. 437 § 2 k.p.k.
Art. 440 k.p.k.
art. 270 § 1 k.k
o czyn z art. 270 § 1 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 330/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Waldemar Majka Protokolant: Ewa Ślemp przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. sprawy T. M. syna Z. i K. z domu B. (...) roku w K. z art. 270 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 24 listopada 2015 r. sygnatura akt VI K 368/15 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygnatura akt IV Ka 330/16

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Kłodzku wniósł akt oskarżenia przeciwko T. M. oskarżając go o to, że: I. w dniu 30 grudnia 2013 roku, w P., pow. (...) woj. (...) w celu użycia za autentyczny podrobił podpis A. M., na przekazie pocztowym o numerze nadawczym (...), opiewającego na kwotę 138,01 złotych, działając na szkodę (...) S.A. tj. o czyn z art. 270 § 1 k.k. II. w dniu 18 lutego 2014 roku, w P., pow. (...) woj. (...) w celu użycia za autentyczny podrobił podpis A. K., na przekazie pocztowym o numerze nadawczym (...), opiewającego na kwotę 314,05 złotych, działając na szkodę (...) S.A. tj. o czyn z art. 270 § 1 k.k. Wyrokiem zaocznym z dnia 24 listopada 2015 roku (sygnatura akt VI K 368/15) Sąd Rejonowy w Kłodzku:

I. oskarżonego T. M. uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 270 § 1 k.k. wymierzył mu 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności; II. oskarżonego T. M. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 270 § 1 k.k. wymierzył mu 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 85-86 § 1 k.k. za zbiegające się przestępstwa wymierzył oskarżonemu karę łączną 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolości;

IV. zwolnił oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych, a poniesione w sprawie wydatki zaliczył na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od wskazanego wyroku wywiódł oskarżony T. M. skarżąc wyrok w zakresie orzeczenia o karze wskazał, iż postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21.10.2015 r. udzielono wymienionemu zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem wydanym przez Sąd Rejonowy w Kłodzku z dnia 25.03.2015r. poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, ponadto czyniąc uwagi, iż nie mógł stawić się na termin rozprawy głównej wyznaczonej na dzień 24 listopada 2015 roku na godzinę 13.00 oraz wniósł o zawieszenie wykonania kary.

Sąd okręgowy zważył: kontrola instancyjna wydanego wyroku wykazała, iż koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji albowiem orzeczenie to wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia. Zauważyć należy, iż jak wynika z protokołu rozprawy głównej z dnia 24 listopada 2015 roku sąd rejonowy procedując w sprawie na podstawie art. 479§1 kpk w zw. z art. 32 ustawy z dnia 27.09.2013 roku o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw postanowił prowadzić postępowanie pomimo nieobecności oskarżonego T.

M. albowiem - jak wskazał w uzasadnieniu wydanego postanowienia – oskarżony mimo zawiadomienia, nie stawił się na rozprawę. Ponadto w tym samym dniu sąd zamknął przewód sądowy oraz wydał wyrok zaoczny. Zwrócić jednakże w tym miejscu należy uwagę, iż zgodnie z art. 1 pkt 166 ustawy z dnia 27 września 2013r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013r., poz. 1247) w dziale X kodeksu postępowania karnego został uchylony rozdział 51 w którym zamieszczony był przywołany powyżej art. 479§1 kpk, zmiana ta weszła w życie z dniem 1 lipca 2015r.

Rozpatrując sprawę zaakcentowania przy tym nadto także wymaga, iż art. 479§1kpk nie został wymieniony w treści art. 36 pkt 2 wymienionej ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw a w którym to przepisie określona została reguła intertemporalna. Zgodnie z treścią tego przepisu w sprawach, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wniesiono do sądu akt oskarżenia art. 167, art. 171 § 2, art. 366 § 1, art. 370, art. 389, art. 391, art. 397, art. 401 § 1, art. 427, art. 433 § 1, art. 434, art. 437 § 2, art. 443, art. 447, art. 452 oraz art. 454 ustawy, o której mowa w art. 1 niniejszej ustawy, stosuje się w brzmieniu dotychczasowym do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.

Zauważyć w tym miejscu należy, iż akt oskarżenia w sprawie tej wpłynął do Sądu Rejonowego w Kłodzku w dniu 26 czerwca 2015 roku, zaś postanowienie o prowadzeniu rozprawy pod nieobecność oskarżonego sąd rejonowy wydał jednak procedując na rozprawie w dniu 24 listopada 2015 roku. Przepis art. 32 wymienionej ustawy a który to przepis powołanym został w zw. z art. 479§1 kpk w podstawie prawnej wydanego przez sąd orzekający postanowienia stanowi, iż dochodzenie, śledztwo albo postępowanie sądowe wszczęte lub prowadzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzone jest nadal w dotychczasowej formie lub trybie i mają do niego zastosowanie przepisy szczególne dotyczącej tej formy lub trybu postępowania w brzmieniu dotychczasowym, z wyjątkiem art. 517g§1 oraz art. 517i§2 ustawy o której mowa w art. 1 niniejszej ustawy, które stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Jak zauważa się zaś w doktrynie niewątpliwie użyty w przepisie art. 32 termin „wszczęte" ma odniesienie do postępowania przygotowawczego, albowiem dochodzenie i śledztwo, aby mogło być „prowadzone", musi być zainicjowane postanowieniem o ich „wszczęciu" (art. 303, art. 325a § 2 kpk i odpowiednio do spraw o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe – art. 113 § 1 kks). Niewątpliwie więc komentowany przepis ma zastosowanie do dochodzenia i śledztwa, jeśli postanowienie o ich wszczęciu wydano przed dniem 1 lipca 2015 r., a także gdy przeprowadzono stosownie do odpowiedniej formy czynności w niezbędnym zakresie (art. 308§1 i § 6 kpk).

Odnośnie do postępowania sądowego ustawodawca nie używa w żadnym przepisie kodeksu postępowania karnego terminu, oznaczającego jego „wszczęcie". Przyjąć zatem należy, że to tego etapu postępowania karnego w komentowanym przepisie odnosi się termin, że było ono „prowadzone". Przez postępowanie sądowe rozumieć należy przeprowadzenie rozprawy głównej i wydanie końcowego orzeczenia, przy zachowaniu wszelkich warunków ustawowych. W świetle powyższego w dacie rozpoczęcia przewodu sądowego sąd I instancji nie był uprawniony do wydania wyroku zaocznego w oparciu o przepisy, które już nie obowiązywały.

Niezbędnym zatem pozostawało wyjście poza granice zaskarżenia (art.440 kpk) skoro oskarżonego dotknęły rygory wynikające z przepisów nie mających w dacie orzekania zastosowania. Z tych też względów konieczne stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji i przeprowadzenie przewodu sądowego w całości (art.437§2 kpk). eś