Court dismisses defendant's plea of inadmissibility, ruling that a full debt judgment stands due to plaintiff's admission.

Sygn. akt IC 1320/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy Wydział I Cywilny w składzie : Przewodniczący SSO Arkadiusz Marcia Protokolant : Marcelina Nowicka po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 roku w Świdnicy sprawy z powództwa Banku (...) w Z. przeciwko R. S. oraz M. S. o zapłatę I. zasądza solidarnie od pozwanych R. S. oraz M. S. na rzecz strony powodowej Banku (...) w Z. kwotę 102.488,87 (sto dwa tysiące czterysta osiemdziesiąt osiem złotych 87/100) zł, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21 czerwca 2016 roku do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz strony powodowej koszty procesu w kwocie 5.125 zł, III. wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. IC 1320/16

UZASADNIENIE

Strona powodowa Bank (...) w Z. wniosła o zasądzenie od pozwanych R. S. i M. S. solidarnie kwoty 102.488,87 zł., z odsetkami ustawowymi od dnia 21 czerwca 2016 r. waz z kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu podała, że w dniu 10 lutego 2015 r. została zawarta, pomiędzy stroną powodową a pozwanym R. S., umowa kredytowa. Mimo upływu terminu spłaty, pozwani nie uregulowali należności kredytowych. Do pozwu dołączyła wyciąg z ksiąg Banku (...) w Z. Śl. stwierdzający, że figuruje w nich zadłużenie dłużnika R. S. z tytułu zaciągniętego kredytu oraz dłużnika M. S. z tytułu poręczenia zaciągniętego kredytu w wysokości 102.658,61 zł, na którą to kwotę składa się 99.840,86 zł. niespłaconego kredytu, 2.648,01 odsetek oraz koszty dochodzonego roszczenia w wysokości 169,74 zł. Pozwani na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r. uznali powództwo w całości.

Sąd ustalił i zważył co następuje:

Bezspornym między stronami było, że pozwany R. S. w dniu 10 lutego 2015 r. zawarł ze stroną powodową umowę kredytową na podstawie, której Bank udzielił mu pożyczki w wysokości 100.000 zł. na okres od 10 lutego 2015 r. do dnia 20 stycznia 2016 r. Pozwana M. S. umową z dnia 10 lutego 2015 r. pożyczkę tę poręczyła. W dniu 20 stycznia 2016 r. niespłacone raty kredytu wynosiły 99.899,86 zł. W myśl art. 213 § 2 k.p.c. Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.

Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Zatem w oparciu o powyższy przepis strona powodowa mogła skutecznie dochodzić zwrotu niespłaconego kredytu od pożyczkodawcy jak i od poręczyciela.

Tym samym uznanie powództwa przez pozwanych w żaden sposób nie można uznać za sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego lub za zmierzające do obejścia prawa. W powyższej sprawie zatem, zgodnie z art. 213 § 2 k.p.c. Sąd był związany uznaniem powództwa przez stronę pozwaną, konsekwencją tego była konieczność uwzględnienia przez sąd powództwa w całości bez potrzeby przeprowadzania w tym zakresie postępowania dowodowego. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c., zasądzając na rzecz powoda zwrot uiszczonej opłaty.