Legislator Case Law & Legislation
III RC 471/16 AI generated

Court dismisses alimentary claim after parties reach a settlement agreement under civil procedure law.

Case Number III RC 471/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the alimentary claim following a settlement agreement reached between the parties during the trial. The plaintiff, a disabled university student, sought monthly support while the defendant initially admitted partial liability before agreeing to a specific payment amount. The court validated the settlement as a valid procedural act that extinguished the need for a substantive judgment on the support obligation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 917 kc; Art. 203 § 4 kpc; Art. 223 § 2 kpc; Art. 355 § 1 kpc: A court settlement is a hybrid act subject to both substantive and procedural law; if valid and not evading the law, it constitutes a withdrawal of the claim leading to the dismissal of proceedings.

Keywords

AI generated
court settlement agreement dismissal of proceedings alimentary obligation civil procedure law withdrawal of claim substantive law validity court costs allocation

Cited Legislation

AI generated
Art. 917 kc
Art. 203 § 4 kpc
Ugoda sądowa jako czynność procesowa podlega ocenie w płaszczyźnie przesłanek z art. 203 § 4 kpc w zw.
Art. 223 § 2 kpc
Zawarta przez strony ugoda jest w ocenie Sądu dopuszczalna w świetle przesłanek z art. 223 § 2 kpc w zw.
Art. 355 § 1 kpc
Stosownie do treści art. 355 § 1 kpc Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
Art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Sąd obciążył pozwanego kosztami sądowymi w kwocie 300 zł na podstawie art. 113 ust.
Art. 13 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Zgodnie zaś z treścią art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
Art. 79 ust. 1 pkt 3 lit c) ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
1 w związku z art. 79 ust.
Art. 104 kpc
O kosztach procesu Sąd orzekł ma podstawie art. 104 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III RC 471/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Pruszkowie Wydział III Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Mirosław Barszcz Protokolant: sekr.sądowy Katarzyna Nowicka po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. w Pruszkowie na rozprawie sprawy z powództwa K. C. przeciwko M. C. o alimenty postanawia:

1. umorzyć postępowanie; 2. ściągnąć od pozwanego M. C. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych;

3. znosi koszty procesu między stronami.

UZASADNIENIE

K. C. w dniu 18 października 2016 r. wniosła do tutejszego Sądu powództwo o zasądzenie od M. C. na jej rzecz alimentów w kwocie 1200 złotych miesięcznie, płatnych do dnia 10-tego każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia wniesienia pozwu. W uzasadnieniu pozwu podała m.in., że do chwili obecnej nie został ustalony obowiązek alimentacyjny pozwanego wobec powódki. Od chwili, gdy pozwany wyprowadził się z domu, tj. od dnia (...) r. przekazał trzykrotnie środki na jej utrzymanie.

Ze względu na to, że jest studentką II roku studiów magisterskich stacjonarnych na kierunkach administracja i stosunki międzynarodowe nie jest w stanie podjąć zatrudnienia. Jest osobą niepełnosprawną z uwagi na (...). Mieszka z matką i pozostaje na jej utrzymaniu. Finansowo pomaga jej babcia (k. 3-6). W odpowiedzi na pozew z dnia 1 grudnia 2016 r. M. C. uznał powództwo do kwoty 800 zł miesięcznie i wnosił o jego oddalenie w pozostałym zakresie (k. 46-48). Na rozprawie w dniu 24 stycznia 2017r. strony zawarły ugodę, na mocy której M.

C. zobowiązał się do łożenia na rzecz córki – K. C. kwoty po 1000 zł tytułem alimentów, płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie w przypadku uchybienia płatności którejkolwiek z rat poczynając od 18 października 2016r. (k. 79). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: K. C. ma 25 lat, zamieszkuje wraz z matką i pozostaje na jej utrzymaniu. Wspomaga ją także finansowo babcia. Studiuje równolegle dwa kierunki na (...) w W. na II roku tj. (...) oraz (...). Są to studia stacjonarne, drugiego stopnia, planowany termin ukończenia to 30 września 2017 r.

Jest osobą niepełnosprawną w stopniu (...)z uwagi na (...). Koszty swojego utrzymania oszacowała na kwotę 1700 zł, na którą składa się: bilet okresowy na 3 miesiące - 286 zł, wyżywienie - 500zł, ubrania, kosmetyki - ok. 300 zł, wizyty kontrolne u lekarza (2 razy do roku) - 400zł, zabiegi ortopedyczne – 50 zł za jeden zabieg, zakupu pomocy naukowych – 100 zł oraz wyjścia do teatru, kina, wypoczynek wakacyjne. Matka powódki E. C. pracuje i z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 1282,98 zł netto miesięcznie oraz kwotę 500 zł z tytułu wynajmu domu oraz przyznane w sprawie rozwodowej zabezpieczenie alimentacyjne w kwocie 1200 zł.

M. C. jest (...) oraz pełni funkcję (...) w P.. Uzyskuje dochód na poziomie 6758,15 zł netto miesięcznie. Zgodnie z oświadczeniem majątkowym w 2015 roku uzyskał wynagrodzenie w kwocie 138 726 zł brutto, 380 zł z tytułu funduszu socjalnego, 23 720 zł z tytułu diet oraz 2880 zł z tytułu najmu. W ramach wspólności majątkowej posiada środki pieniężne w kwocie 175 000 zł, dwa samochody osobowe oraz kilka nieruchomości o znacznej wartości. Od 2015 roku pozwany przelewem przekazał na utrzymanie córki kwoty po 800 zł w miesiącach lipcu i sierpniu 2016 r. oraz kwotę 400 zł w miesiącu październiku 2016 r.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody: odpis skrócony aktu urodzenia k. 7, zaświadczenie k. 8, zaświadczenie k. 9, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 10, zaświadczenie k. 11, oświadczenie majątkowe k. 12-15, umowę najmu k. 16-117, postanowienie Sądu k. 18-20, potwierdzenie przelewu k. 21-23, faktura VAT k. 24, zaświadczenie k. 49, potwierdzenia wykonania przelewu k. 50-53, k. 55, k. 57, k. 62-65, k. 67-68, k. 72-73, polisa ubezpieczeniowa k. 54, faktura Vat k. 56, k. 58-61, k. 69-70, rachunek k. 66, k. 71, skierowanie na badania k. 74-75.

Sąd zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 128 kro obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Zgodnie zaś z treścią art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Z kolei zakres obowiązku alimentacyjnego zależy z jednej strony od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, z drugiej zaś - od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Natomiast jak wynika z art. 10 kpc w sprawach, w których zawarcie ugody jest dopuszczalne, Sąd powinien w każdym stanie postępowania dążyć do ich ugodowego załatwienia. Przywołany przepis nakłada zatem na Sąd obowiązek dążenia do ugodowego załatwienia sprawy w każdym stadium postępowania, nie wyłączając postępowania przed Sądami wyższej instancji. Przepisy nie wyłączają spraw alimentacyjnych z kategorii spraw, w których możliwe jest zawarcie ugody. W niniejszej sprawie doszło do zawarcia między stronami ugody. Przedstawiając istotę ugody sądowej stwierdzić należy, iż jest ona aktem, w którym występują zarówno elementy materialno-prawne jak i procesowe.

Z jednej bowiem strony składane przez strony zgodne oświadczenia woli są czynnościami materialno-prawnymi zmierzającymi do wywołania skutków w dziedzinie prawa materialnego, gdyż zawarte pomiędzy stronami sporu porozumienie jest ugodą w rozumieniu art. 917 kc, a zatem z tego względu oceniane jest według przepisów prawa materialnego, z drugiej zaś strony ugoda sądowa jest czynnością procesową, gdyż składane przez strony oświadczenia są oświadczeniami procesowymi zmierzającymi do zakończeniowa procesu poprzez umorzenie postępowania i z tego właśnie względu ugoda oceniana jest również w świetle przepisów procesowych.

Ugoda sądowa jako czynność procesowa podlega ocenie w płaszczyźnie przesłanek z art. 203 § 4 kpc w zw. z art. 223 § 2 kpc. Ugoda zawarta przed sądem nie może być zatem sprzeczna z prawem, zasadami współżycia społecznego ani też zmierzać do obejścia prawa. Zawarcie ugody przed Sądem w toku procesu oznacza w świetle przepisów kodeksu postępowania cywilnego dorozumiana wolę odstąpienia od zgłoszonego w pozwie żądania, gdyż celem ugody sądowej jest niedopuszczenie do dalszego postępowania sądowego, a tym samym wyłączenie rozstrzygnięcia merytorycznego przez Sąd.

Zawarta przez strony ugoda jest w ocenie Sądu dopuszczalna w świetle przesłanek z art. 223 § 2 kpc w zw. z art. 203 § 4 kpc. Nie jest ona bowiem sprzeczna z prawem, a okoliczności sprawy pozwalają przyjąć, iż nie została ona zawarta wbrew zasadom współżycia społecznego bądź miałaby zmierzać do obejścia prawa. Przede wszystkim jej treść została poddana analizie z punktu widzenia przesłanek decydujących o wysokości obowiązku alimentacyjnego. Zgodnie bowiem z art. 135 kro to ocena możliwości majątkowych i zarobkowych zobowiązanego oraz usprawiedliwione potrzeby uprawnionego są wyznacznikiem kwoty zasądzonych alimentów.

Sytuacja finansowa pozwanego pozwala mu na udział w partycypowaniu w kosztach utrzymania córki w kwocie po 1000 zł miesięcznie. Pozwany jest (...) i z tego tytułu uzyskuje dochód w kwocie 6758,15 zł miesięcznie. Co istotne to nie rzeczywiste dochody pozwanego, ale jego możliwości zarobkowe i majątkowe są brane pod uwagę przy szacowaniu kwoty alimentów. Co się zaś tyczy potrzeb powódki to szczegółowo zostały one wyliczone w uzasadnieniu pozwu. Łączny koszt jej utrzymania został wyliczony na kwotę 1700 zł. i zdaniem Sądu można taką sumę przyjąć jako uzasadnioną, tym bardziej iż matka powódki jest w stanie, z uwagi na wysokość swoich poborów, partycypować w pozostałym zakresie w tychże kosztach.

Stosownie do treści art. 355 § 1 kpc Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Skutkiem procesowym zawarcia ugody jest więc umorzenie postępowania. Na podstawie art. 355 § 1 kpc, Sąd umorzył postępowanie w sprawie. Sąd obciążył pozwanego kosztami sądowymi w kwocie 300 zł na podstawie art. 113 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 w związku z art. 79 ust. 1 pkt. 3 lit c) ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

O kosztach procesu Sąd orzekł ma podstawie art. 104 kpc.