Legislator Case Law & Legislation
VIII Cz 132/17 AI generated

Court dismissed appeal, ruling last habitual residence, not domicile, determines jurisdiction in inheritance proceedings under Polish law.

Case Number VIII Cz 132/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Toruń dismissed the appellant's appeal against a lower court decision transferring an inheritance case to Aleksandrów Kujawski. The appellant argued the deceased maintained her domicile in Toruń, citing coal purchases and lack of formal address changes, while the opposing party pointed to a notarial testament and hospital location. The appellate court rejected these claims, holding that the deceased's last habitual residence was Aleksandrów Kujawski based on her physical presence and registration there, establishing jurisdiction under Article 628 of the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 628 k.p.c.; Art. 27 k.c.: In inheritance proceedings, jurisdiction belongs to the court of the deceased's last habitual residence, distinguished from domicile which requires both physical presence and intent for permanent settlement.

Keywords

AI generated
inheritance proceedings jurisdiction habitual residence domicile Civil Procedure Code last habitual residence notarial testament

Cited Legislation

AI generated
Art. 628 k.p.c.
Zgodnie z art. 628 k.p.c. in principio do czynności w postępowaniu spadkowym, które należą do zakresu działania sądów, wyłącznie właściwy jest sąd ostatniego zwykłego miejsca pobytu spadkodawcy.
Art. 508 k.p.c.
Powyższy przepis, regulujący właściwość miejscową sądu w postępowaniu z zakresu prawa spadkowego, stanowi odstępstwo od ogólnej zasady wyrażonej w art. 508 k.p.c. w myśli której sądem właściwym jest sąd zamieszkania, a gdy brak miejsca zamieszkania to miejsca pobytu wnioskodawcy.
Art. 27 k.c.
Tym różni się ono od miejsca zamieszkania (art. 27 k.c.).
Art. 25 k.c.
Za miejsce zwykłego pobytu spadkodawcy należy zatem uznać miejscowość, w której w ostatnim czasie przed śmiercią znajdował się główny ośrodek życiowy spadkodawcy, miejscowość, w której spadkodawca przebywał przez pewien czas, jednak bez zamiaru stałego pobytu w rozumieniu art. 25 k.c.
Art. 385 k.p.c.
Zażalenie należało zatem oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. /SSO Włodzimierz Jasiński/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Rafał Krawczyk/
art.628 k.p.c
miał cechę trwałości, przez co jej ostatnim miejscem zwykłego pobytu w rozumieniu art.628 k.p.c.
art. 508 k.p.c
Powyższy przepis, regulujący właściwość miejscową sądu w postępowaniu z zakresu prawa spadkowego, stanowi odstępstwo od ogólnej zasady wyrażonej w art. 508 k.p.c.
art. 27 k.c
Tym różni się ono od miejsca zamieszkania (art. 27 k.c.).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Cz 132/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Małgorzata Kończal (spr.) Sędziowie SO Włodzimierz Jasiński, SO Rafał Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku : J. B. przy uczestnictwie : R. B. (1), D. B., T. B., H. B., R. B. (2), K. B. i W. G. (1) o stwierdzenie nabycia spadku po G. S. na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 30 września 2016 r. sygn. akt XI Ns 1206/16 postanawia: oddalić zażalenie. /SSO Włodzimierz Jasiński/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Rafał Krawczyk/

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Toruniu stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę o stwierdzenie nabycia spadku po G. S. według właściwości miejscowej Sądowi Rejonowemu w Aleksandrowie Kujawskim. Sąd ten wskazał, że w testamencie notarialnym sporządzonym w C. w dniu 12 stycznia 2016r. spadkodawczyni oświadczyła, że zamieszkuje w C.. Z odpowiedzi na wniosek uczestnika W. G. wynika, że spadkodawczyni zamieszkiwała wraz z nim i jego partnerką na przełomie listopada i grudnia 2015r. w C., a zmarła w szpitalu we W..

Spadkodawczyni została też zgłoszona w Rejonowej Przychodni (...) w C.. W ocenie Sądu Rejonowego, pobyt spadkodawczyni w C. miał cechę trwałości, przez co jej ostatnim miejscem zwykłego pobytu w rozumieniu art.628 k.p.c. był C. położony w okręgu Sądu Rejonowego w Aleksandrowie Kujawskim. W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca podnosił, że spadkodawczyni nie zamierzała opuszczać swego miejsca zamieszkania, o czym świadczy zakup ok. 1 tony węgla na zimę oraz fakt, że nie zgłosiła zamiaru zmiany miejsca pobytu w Urzędzie Gminy O..

Nadto skarżący podał, że uczestnik postępowania W. G. sam również wniósł sprawę o stwierdzenie nabycia spadku do Sądu w Toruniu uznając, że Sądem spadku będzie Sąd Rejonowy w Toruniu. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 628 k.p.c. in principio do czynności w postępowaniu spadkowym, które należą do zakresu działania sądów, wyłącznie właściwy jest sąd ostatniego zwykłego miejsca pobytu spadkodawcy. Miejsce pobytu trzeba odróżnić od miejsca zamieszkania.

Powyższy przepis, regulujący właściwość miejscową sądu w postępowaniu z zakresu prawa spadkowego, stanowi odstępstwo od ogólnej zasady wyrażonej w art. 508 k.p.c. w myśli której sądem właściwym jest sąd zamieszkania, a gdy brak miejsca zamieszkania to miejsca pobytu wnioskodawcy. Przez miejsce pobytu należy rozumieć miejscowość, w której spadkodawca przebywał czasowo, bez zamiaru stałego pobytu. Tym różni się ono od miejsca zamieszkania (art. 27 k.c.). Przepisy ustawy nie zawierają definicji miejsca zwykłego pobytu.

Za miejsce zwykłego pobytu spadkodawcy należy zatem uznać miejscowość, w której w ostatnim czasie przed śmiercią znajdował się główny ośrodek życiowy spadkodawcy, miejscowość, w której spadkodawca przebywał przez pewien czas, jednak bez zamiaru stałego pobytu w rozumieniu art. 25 k.c. „Samo przebywanie w danej miejscowości nie stanowi bowiem o zamieszkaniu, lecz musi być połączone z zamiarem stałego pobytu, tj. z takim przebywaniem, które ma cechy założenia tam ośrodka swoich osobistych i majątkowych interesów. Powszechnie przyjmuje się, że oba te elementy – fizyczne przebywanie w danej miejscowości (corpus) i zamiar, wola stałego pobytu (animus), muszą występować łącznie.

Dla ustalenia miejsca zamieszkania osoby fizycznej nie wystarczy zatem ani samo zamieszkiwanie w sensie fizycznym, jednak bez zamiaru stałego pobytu, choćby zamieszkiwanie trwało przez dłuższy czas, ani sam zamiar stałego pobytu w danej miejscowości niepołączony z przebywaniem w tej miejscowości, przy czym od pojęcia zamieszkania należy odróżnić termin "pobyt", oznaczający fizyczne przebywanie w danym miejscu bez ustalenia zamiaru stałego pobytu” ( Komentarz do art. 628 k.p.c. red. Góra-Błaszczykowska 2015, wyd. 2/Malczyk). W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący nie ma racji powołując się na brak zamiaru po stronie spadkodawczyni stałego zamieszkiwania w C..

Nawet bowiem jeżeli nie można uznać, aby spadkodawczyni zamieszkiwała w C., to okoliczności sprawy wskazują, że C. był jej ostatnim zwykłym miejscem pobytu. Świadczy o tym nie tylko fakt wskazania C. w akcie notarialnym jako miejsca zamieszkania, ale również faktyczne przebywanie w C. do czasu pobytu w szpitalu we W. (nie w T.) oraz zarejestrowanie w Przychodni (...) w C.. Zażalenie należało zatem oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. /SSO Włodzimierz Jasiński/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Rafał Krawczyk/