Legislator Case Law & Legislation
V Pa 88/16 AI generated

Appeal dismissed for fraudulently falsifying cash registers to hide a 16,500 PLN cash shortage. The court upheld the immediate termination of the employee's contract.

Case Number V Pa 88/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the employee's appeal against the first-instance judgment terminating their employment contract due to fraud. The employee had falsified cash register documents to conceal a 16,500 PLN shortage in the store's cash register, a fact confirmed by cash reports and witness testimonies. Although the employee argued that a regional manager knew about the issue and allegedly instructed the falsification, the court found no evidence supporting this claim in the record. Consequently, the court ruled that the employee's deliberate violation of their duty to safeguard company property justified the immediate termination of the contract.

Legislator headnote

AI generated

Art. 233 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 98 § 1, 3 k.p.c.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. The court's evaluation of evidence is binding if logically sound and consistent with life experience, even if alternative conclusions could be drawn, unless the reasoning lacks logic or violates formal logic rules.

Keywords

AI generated
employment contract termination falsification of cash registers cash shortage concealment employee fraud evaluation of evidence immediate termination duty to safeguard property

Cited Legislation

AI generated
Art. 233 k.p.c.
Sad Rejonowy nie popełnił zatem błędu w ustaleniach faktycznych, a dowody ocenił zgodnie z dyspozycją art. 233 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Z tych względów apelacja – jako nieuzasadniona – podlegała oddaleniu (art. 385 k.p.c.).
Art. 98 § 1 and 3 k.p.c.
O kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
§§ 9 ust. 1 pkt 1 and 10 ust. 1 pkt 1 of the Ministry of Justice Regulation of 22.10.2015 on fees for legal counsel activities
art. 233 k.p.c
Sad Rejonowy nie popełnił zatem błędu w ustaleniach faktycznych, a dowody ocenił zgodnie z dyspozycją art. 233 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
Warto w tym miejscu podkreślić, że jeżeli wnioski wyprowadzone przez sąd orzekający z zebranego materiału dowodowego są logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, ocena tego sądu nie narusza przepisu art. 233 § 1 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Z tych względów apelacja – jako nieuzasadniona – podlegała oddaleniu (art. 385 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V Pa 88/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Jacek Wilga Sędziowie: SSO Krzysztof Główczyński, SSO Andrzej Marek (spr.) Protokolant star. sekr. sądowy Ewa Sawiak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. w Legnicy na rozprawie sprawy z powództwa T. S. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością we W. o odszkodowanie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 września 2016 r. sygn. akt IV P 223/15 I. oddala apelację, II. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. SSO Andrzej Marek SSO Jacek Wilga SSO Krzysztof Główczyński

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 września 2016 r. Sąd Rejonowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń społecznych w Legnicy oddalił powództwo o odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o prace w trybie natychmiastowym z winy pracownika wskazując, że do obowiązków powoda, jako kierownika sklepu w Z. należało m.in.: dbanie o właściwe użytkowanie i zabezpieczenie mienia pracodawcy, przejawianie troski o mienie sklepu (za które odpowiada materialnie) i korzystanie z tego mienia zgodnie z jego przeznaczeniem oraz informowanie przełożonych o wszystkich zjawiskach, które mogą stworzyć zagrożenie dla mienia i bezpieczeństwa firmy.

Powód naruszył sposób ciężki te obowiązki wystawiając w lipcu 2015 r. fikcyjne dowody wypłaty (KW) oraz wpłaty (KP) na kwotę 16.500. Powyższe operacje powód przeprowadził w celu ukrycia braku w kasie sklepu strony pozwanej w Z. kwoty 16 500 zł. Okoliczność te strona pozwana ustaliła w dniu 24 lipca 2015 r. na podstawie rozliczenia utargów. Kierownik Regionu M. Ł., na polecenie N. Z., ustalił bezpośrednio w sklepie w Z. brak w/w kwoty. Praktyka wystawiania przez powoda dokumentów KW i KP w przedmiocie fikcyjnych operacji trwała od miesiąca maja 2015 r.

Powyższej praktyki nie stwierdzono w innych sklepach strony pozwanej. Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód zarzucając : - mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd Sądu I instancji w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia a polegający na uznaniu, że brak gotówki w kasie spowodowany był samodzielnym działaniem powoda bez wiedzy kierownika regionalnego sprzedaży, gdy tymczasem kierownik ten nie tylko posiadał wiedzę ale nawet wydawał polecenia w zakresie przesuwania towarów pomiędzy podległymi sklepami oraz wystawiania stosownych dokumentów księgowych, - mające wpływ na treść zaskarżonego wyroku naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 233 k.p.c. poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów poprzez uznanie że powód nie informował o nieprawidłowościach kierownika sprzedaży bo brak jest e maili w tym zakresie, gdy tymczasem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci zeznań świadków R.

Ł., D. R., F. P. i kierownika regionalnego sprzedaży oraz wyjaśnień powoda wynika, ze informacje przekazywano drogą telefoniczną zgodnie z poleceniem. Podnosząc te zarzuty powód wniósł o zmianę wyroku poprzez zasądzenie na jego rzecz odszkodowania za niegodne z prawem rozwiązanie umowy pracę ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Sąd Okręgowy – na podstawie prawidłowych ustaleń Sądu Rejonowego - zważył co następuje. Apelacja nie zawierała żadnych zarzutów mogących podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku Sąd Rejonowego.

Przyczyną rozwiązania umowy o prace z powodem było generował fikcyjne dokumentów kasowych KP i KW w celu ukrycia braku gotówki (16.500 zł). Przyczyna ta znalazła pełne potwierdzenie w dowodach przeprowadzonym w postępowaniu pierwszoinstancyjnym w szczególności w postaci przedłożonych w sprawie raportów kasowych i zestawienia tych raportów, a nadto z zeznań świadków N. Z., M. Ł. i P. P.. Sad Rejonowy nie popełnił zatem błędu w ustaleniach faktycznych, a dowody ocenił zgodnie z dyspozycją art. 233 k.p.c. Warto w tym miejscu podkreślić, że jeżeli wnioski wyprowadzone przez sąd orzekający z zebranego materiału dowodowego są logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, ocena tego sądu nie narusza przepisu art. 233 § 1 k.p.c. i musi się ostać, choćby z materiału tego dawały się wysnuć również wnioski odmienne.

Tylko wówczas, gdy brakuje logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych związków przyczynowo - skutkowych, przeprowadzona przez sąd orzekający ocena dowodów może być skutecznie podważona ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2005 roku IV CK 122/05). Apelacja nie dostarczyła żadnych argumentów skutkujących podważeniem oceny dowodów dokonanej przez Sad Rejonowy. W apelacji kładzie się główny nacisk na to, że wiedzę o zarzucanych powodowi nieprawidłowościach miał kierownik regionalny sprzedaży, który wręcz – jak twierdzi skarżący – wydawał powodowi polecenia dokonywania fikcyjnych operacji kasowych celem ukrycia niedoboru gotówki w kasie.

Problem jednak w tym, że okoliczność ta w żaden sposób nie wynika ze zgromadzonych w sprawie dowodów (w szczególności zeznań świadków powołanych w apelacji). Generalnie głównym mankamentem apelacji jest to, że zawiera ona własną wersje zdarzeń i motywacji działania powoda, która nie ma zakotwiczenia w dowodach zaoferowanych przez strony, przeprowadzonych i prawidłowo ocenionych przez Sąd Rejonowy. Nawet jednak – na co słusznie zwrócił uwagę Sad Rejonowy – przyjmując, iż przełożony powoda wiedział o nieprawidłowościach i nie reagował na nie - to nie mogło to ekskulpować powoda, skoro miał on jako kierownik sklepu szczególny (podstawowy) obowiązek dbać o mienie pracodawcy.

Dokonując fikcyjnego obrotu dokumentami w celu ukrycia niedoboru na dość znaczną kwotę (16.500 zł.) zł) w sposób ciężki obowiązek ten naruszył. Z tych względów apelacja – jako nieuzasadniona – podlegała oddaleniu (art. 385 k.p.c.). O kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz §§ 9 ust.1 pkt 1 i 10 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804). SSO Andrzej Marek SSO Jacek Wilga SSO Krzysztof Główczyński