Legislator Case Law & Legislation
II Cz 1212/16 AI generated

Appeal dismissed; court held formal defect in power of attorney does not justify dismissing proceedings.

Case Number II Cz 1212/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the first-instance court's decision to dismiss the proceedings due to a formal defect in the power of attorney. The plaintiff argued that submitting a photocopy of the authorization constituted a valid submission, citing Supreme Court precedent, while the defendant contended the document lacked the required signature verification. The court ruled that the specific statutory requirements for the first procedural act were not met and that the plaintiff's failure to correct the defect justified the dismissal, rejecting the argument that the same defect should be re-examined on appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 89 § 1 k.p.c.; Art. 505 § 37 k.p.c.: A formal defect in the power of attorney submitted at the first procedural act constitutes a ground for dismissing proceedings if not corrected, and such a defect cannot be cured by subsequent submission during the appeal phase.

Keywords

AI generated
power of attorney formal defect dismissal of proceedings civil procedure code appeal dismissal legal representation authorization

Cited Legislation

AI generated
Art. 89 § 1 k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie strona powodowa zarzucił naruszenie art. 89 § 1 k.p.c. i art.
Art. 505 § 37 k.p.c.
W razie przekazania sprawy sądowi według właściwości ogólnej przewodniczący zgodnie z art. 505 37 k.p.c.
Art. 68 § 1 k.p.c.
wzywa powoda do wykazania w terminie dwóch tygodni umocowania, zgodnie z wymaganiami, jakie ciążą na pełnomocniku w zwykłym postępowaniu (art. 68 zd.
Art. 395 § 2 k.p.c.
W związku z powyższym Strona powodowa wniosła o: - uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd I instancji na podstawie art. 395 § 2 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie podlegało oddaleniu.
Art. 130 § 1 k.p.c.
Zarzuty skarżącej w żaden sposób nie uzasadniają, dlaczego po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia pozwu wniesionego w postępowaniu elektronicznym miałaby zostać ponownie wezwana do uzupełnienia tego samego braku – tym razem na podstawie art. 130 § 1 k.p.c.
art. 89 § 1 k.p.c
W zażaleniu na powyższe postanowienie strona powodowa zarzucił naruszenie art. 89 § 1 k.p.c.
art. 395 § 2 k.p.c
W związku z powyższym Strona powodowa wniosła o: - uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd I instancji na podstawie art. 395 § 2 k.p.c.
art. 130 § 1 k.p.c
Zarzuty skarżącej w żaden sposób nie uzasadniają, dlaczego po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia pozwu wniesionego w postępowaniu elektronicznym miałaby zostać ponownie wezwana do uzupełnienia tego samego braku – tym razem na podstawie art. 130 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt II Cz 1212/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Agnieszka Terpiłowska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) S.A. w W. przeciwko R. P. o zapłatę na skutek zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt I Nc 5429/16 postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 października 2016 r., Sąd Rejonowy w Kłodzku umorzył postępowanie w sprawie z powództwa (...) S.A. w W. przeciwko R. P.. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w zakreślonym terminie pełnomocnik uzupełniając braki formalne pozwu złożył jedynie kserokopię pełnomocnictwa. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona powodowa zarzucił naruszenie art. 89 § 1 k.p.c. i art. 505 37 k.p.c. poprzez błędne uznanie, że powódka w przedmiotowej sprawie nie uzupełniła braków w zakreślonym przez Sąd terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania i w związku z tym umorzenie postępowania w sprawie, pomimo wniesienia przez pełnomocnika powódki do Sądu Rejonowego w Kłodzku w dniu 18 października 2016 r. pozwu wraz z załącznikami, w tym pełnomocnictwem i dokumentami wykazującymi umocowanie do działania w imieniu powódki wraz z odpisem pozwu i załączników.

Jednakże powód w odpisie dla strony pozwanej dołączył pełnomocnictwo w niewłaściwej formie, bo bez poświadczenia jego zgodności z oryginałem. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, w takiej sytuacji Sąd powinien potraktować złożenie pełnomocnictwa jako dokonanie czynności dotkniętej brakami i wezwać pełnomocnika do ich usunięcia, a nie umarzać postępowanie. W związku z powyższym Strona powodowa wniosła o: - uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd I instancji na podstawie art. 395 § 2 k.p.c. i podjęcie postępowania w sprawie, a w przypadku braku podstaw do uchylenia postanowienia w tym trybie o przekazanie zażalenia do rozpoznania Sądowi II instancji i uchylenie przez ten Sąd zaskarżonego postanowienia; - zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych; - zwrot opłaty od zażalenia na podstawie art. 79 ust. 1 lit. e ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, z powodu oczywistego naruszenia prawa.

W uzasadnieniu zażalenia strona powodowa podniosła, że w dniu 18 października 2016 r. nadała w placówce pocztowej operatora publicznego do Sądu Rejonowego w Kłodzku pozew wraz z odpisem na urzędowym formularzu, załączniki do pozwu wraz z odpisami, pełnomocnictwo wraz z wydrukiem z elektronicznego systemu (...)powódki. Odpis pisma dla strony pozwanej zawierał pełnomocnictwo w formie kserokopii, a nie jak stanowi art. 89 § 1 k.p.c. pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie jednak z orzecznictwem Sądu Najwyższego złożenie pisma w niewłaściwej formie nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych pozwu.

Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu. W razie przekazania sprawy sądowi według właściwości ogólnej przewodniczący zgodnie z art. 505 37 k.p.c. wzywa powoda do wykazania w terminie dwóch tygodni umocowania, zgodnie z wymaganiami, jakie ciążą na pełnomocniku w zwykłym postępowaniu (art. 68 zd. 1 k.p.c., art. 89 § 1 i 2 k.p.c.) – pod rygorem umorzenia postępowania. Przepis art. 89 § 1 k.p.c. w sposób jednoznaczny wskazuje, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa wraz z odpisem dla strony przeciwnej.

Zarządzenie Przewodniczącego z dnia 23 września 2016 r. także w sposób jasny formułowało braki pozwu do jakich uzupełnienia strona została wezwana. Zarzuty skarżącej w żaden sposób nie uzasadniają, dlaczego po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia pozwu wniesionego w postępowaniu elektronicznym miałaby zostać ponownie wezwana do uzupełnienia tego samego braku – tym razem na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. Takie samo stanowisko w analogicznej sprawie zajął Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z dnia 1 czerwca 2015 r., sygn. akt Ts 281/14.

Wprawdzie odmówiono w niej dalszego nadania biegu skardze kasacyjnej jednakże w uzasadnieniu wskazano, iż w sprawie (opartej na niemal identycznym stanie faktycznym jak niniejsza) nie może być mowy o naruszeniu art. 130 k.p.c. Sąd Okręgowy w niniejszym składzie w pełni podziela zawartą w cyt. orzeczeniu argumentację. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy uznał, iż nie było żadnych podstaw do ponownego wzywania profesjonalnego pełnomocnika strony powodowej do przedłożenia prawidłowego pełnomocnictwa, a zatem skoro skarżąca w sposób prawidłowy nie wykonała zobowiązania Sądu I instancji, słusznie Sąd pierwszej instancji umorzył postępowanie w niniejszej sprawie w oparciu o art. 505 37 § 1 k.p.c. Przedłożenie zaś pełnomocnictwa poświadczonego za zgodność z oryginałem przez reprezentującego stronę powodową radcę prawnego na etapie postępowania zażaleniowego nie mogło skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie podlegało oddaleniu.