Default judgment granted for loan principal but partially dismissed for disputed contractual interest calculation.
Legislator summary
AI generatedThe court issued a default judgment against the defendant who failed to appear at the hearing. While the plaintiff's claim for the loan principal was upheld, the court dismissed the request for specific contractual interest due to factual inconsistencies regarding the last payment date. Consequently, the court awarded the principal amount plus interest calculated from the date the contract termination became effective.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 § 1 k.p.c.; Art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.: In default judgments, the court accepts the plaintiff's facts unless reasonable doubts exist; such doubts regarding the calculation basis of contractual interest require partial dismissal of that specific claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt III C 889/16 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ S., dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie III Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Joanna Suchecka Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Schultz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą we W. przeciwko E. S. - o roszczenia z umowy pożyczki I. zasądza od pozwanej E. S. na rzecz powoda (...) S.A. z siedzibą we W. kwotę 550,30 zł ( pięćset pięćdziesiąt złotych trzydzieści groszy ) z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP nie większej niż odsetki maksymalne za opóźnienie od dnia 7 czerwca 2016 r.; II. oddala powództwo w pozostałym zakresie; III. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 390 zł ( trzysta dziewięćdziesiąt złotych ) tytułem kosztów procesu; IV. nadaje wyrokowi w punkcie I i III rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt III C 889/16
UZASADNIENIE
wyroku zaocznego z dnia 30 listopada 2016r. wydanego w postępowaniu uproszczonym Pozwem z dnia 7 czerwca 2016r. złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) S.A. we W. wniósł o zasądzenie od pozwanej E. S. kwoty 561,42 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od 7 czerwca 2016r. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powyższych należności powód dochodzi tytułem umowy pożyczki, jaką pozwana zawarła z powodem w dniu 12 listopada 2014r. W skład dochodzonej kwoty wchodzi: niespłacony kapitał pożyczki w wysokości 529,86 zł oraz skapitalizowana kwota odsetek w wysokości 32,56 zł, w tym 11,12 zł odsetek umownych naliczonych od kwoty 542,04 zł od dnia 5 czerwca 2015r. do 5 lipca 2015r., od kwoty 405,63 zł od dnia 5 lipca 2015r. do 5 sierpnia 2015r., od kwoty 268,03 od dnia 5 sierpnia 2015r. do 5 września 2015r., od kwoty 129,35 zł od dnia 5 września 2015r. do 5 października 2015r. oraz 21,44 zł odsetek za opóźnienie naliczonych od kwoty 528,86 zł od dnia 11 stycznia 2016r. do 6 czerwca 2016r.
W elektronicznym postępowaniu upominawczym stwierdzono brak podstaw do wydania nakazu zapłaty. W dalszym toku postępowania powódka podtrzymała swoje żądanie w całości. Pozwana nie zajęła stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 7 listopada 2014r. została zawarta umowa pożyczki między E. S. a (...) S.A. we W. , na podstawie której pozwana otrzymała do dyspozycji kwotę 1000 zł, zaś całkowita kwota pożyczki wyniosła 1460,92 zł w tym 292,18 zł prowizja i 168,74 zł składka ubezpieczeniowa. Oprocentowanie pożyczki zostało ustalone na 12 % stopy stałej, z tym zastrzeżeniem, że w przypadku, gdy stopa ta będzie wyższa niż czterokrotność stopy kredytu lombardowej NBP, stopa zostanie obniżona do tego oprocentowania.
Pożyczkobiorca zobowiązany był do spłaty pożyczki w 11 miesięcznych ratach w wysokości 1140,91 zł każda poczynając od 5 grudnia 2014r. Zgodnie z umową w przypadku nie spłacenia dwóch pełnych rat pożyczki w terminach określonych w umowie, pożyczkodawca zastrzega sobie prawo pisemnego wypowiedzenia umowy w trinie 30 dni i postawienia całej pozostałej do spłaty kwoty pożyczki w stan natychmiastowej wymagalności. Pismem z dnia 9 grudnia 2015r. umowa została wypowiedziana z uwagi na brak co najmniej dwóch rat pożyczki. Zaległość wynosiła wówczas 539,98 zł.
Obowiązek spłaty pożyczki stał się wymagalny w dniu 10 stycznia 2016r.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo okazało się niemal w całości zasadne. Zgodnie z art. 339 § 1 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W takim wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (§2). W niniejszej sprawie zaistniały podstawy do wydania wyroku zaocznego, jednakże roszczenie nie mogło zostać uwzględnione w całości, albowiem zachodziły uzasadnione wątpliwości co do tego, czy powodowi przysługuje roszczenie z tytułu odsetek umownych w wysokości wskazanej w pozwie.
W uzasadnieniu wskazano, że ostatnia wpłata pozwanej została dokonana 16 czerwca 2015r., tymczasem terminy wskazane dla wyliczenia odsetek umownych nie pokrywają się z tą informacją, co powoduje, że zachodzi wątpliwość, czy wysokość odsetek umownych została ustalona w sposób prawidłowy. Takie wątpliwości nie występowały w stosunku do odsetek umownych za opóźnienie. Z datą, kiedy wypowiedzenie umowy stało się skuteczne, całe roszczenie stało się wymagalne, co uzasadniało naliczenie odsetek od niespłaconego kapitału za okres od 11 stycznia 2016r. do dnia poprzedzającego powództwa.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. i art. 100 k.p.c. przy uwzględnieniu, że powództwo niemal w całości zostało uwzględnione. Na koszty poniesione przez powoda składa się opłata od pozwu w kwocie 30 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej 360 zł, poniesienie opłata od pełnomocnictwa nie zostało wykazane. Na podstawie art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c. wyrokowi w części zasądzającej nadany został rygor natychmiastowej wykonalności.