Court reversed lower court ruling, holding debtor must pay enforcement costs even if creditor withdraws suit.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court reversed the district court's decision to shift enforcement costs to the creditor. While the creditor argued withdrawing the lawsuit constituted a loss, the court found the enforcement was intentional and based on a valid title. Consequently, the court ruled that under the Civil Procedure Code, the debtor must bear the costs of the intentional enforcement process.
Legislator headnote
AI generatedArt. 770 k.p.c.; Art. 386§1 k.p.c.; Art. 397§1 k.p.c.; Art. 13§2 k.p.c.; Art. 767 k.p.c.: Withdrawal of a lawsuit by the creditor does not exempt the debtor from paying enforcement costs if the enforcement was initiated intentionally and based on a valid title.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V Cz 2301/12 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2012 roku Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny-Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Bogusława Jarmołowicz-Łochańska Sędziowie: SSO Oskar Rudziński SSR Anna Strączyńska (del.) po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2012 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi na czynności komornika dłużnika J. B. na skutek zażalenia wierzyciela od postanowienia Sądu Rejonowego (...) w Warszawie z dnia 12 marca 2012 r. sygn. akt I Co 743/12 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie i oddalić skargę. Sygn. akt. V Cz 2301/12
UZASADNIENIE
Skargą z dnia 16 marca 2011 r. dłużniczka J. B. zaskarżyła postanowienie komornika sądowego A. M. z dnia 22 litego 2011 r. w sprawie (...) m.in. w zakresie obciążenia jej kosztami postępowania egzekucyjnego i wniosła rozliczenie kosztów postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia 12 marca 2012 r. Sąd rejonowy (...) w Warszawie zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że koszty postępowania egzekucyjnego ustalił na kwotę 1.237,36zł i obciążył nimi wierzyciela, a ponadto nakazał pobrać od wierzyciela na rzecz skarbu Państwa kwotę 100,00 zł tytułem nieziszczonej opłaty sadowej od skargi na czynności komornika, z której zwolniona została dłużniczka, a w pozostałym zakresie skargę oddalił.
Od powyższego postanowienia zażalenie złożył wierzyciel zarzucając mu naruszenie art. 770 k.p.c. oraz art. 49 ust.4 w zw. z art. 49 ust. 1 i 2 ustawy o komornikach sadowych i egzekucji poprzez ich nieprawidłowa wykładnię. Wierzyciel podniósł, iż Sąd Rejonowy nieprawidłowo ustalił, że zaistniały podstawy do obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego, a w szczególności opłatą stosunkową w kwocie 1.143,23 zł, a ponadto do uznania, że wierzyciel wszczął postępowanie niecelowo.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie było o tyle zasadne, że skutkowało zmianą zaskarżonego postanowienia. Wbrew stanowisku Sadu pierwszej instancji nie można podzielić zawartego w treści uzasadnienia poglądu, że zawsze cofnięcia przez wierzyciela powództwa, nie spowodowane spełnieniem dochodzonego roszczenia, należy zakwalifikować jako przegranie przez niego sprawy. Ocena powyższego winna zdaniem Sądu drugiej instancji zależeć od zbadania okoliczności konkretnej sprawy. Z akt (...) wynika, że podstawą egzekucji był prawomocny tytuł egzekucyjny nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym wydany 29 grudnia 2009 r. w sprawie I Nc 8849/09 wydany rzez Sąd Rejonowy (...) w Warszawie zaopatrzony w klauzulę wykonalności w dniu 15.03.2010 r.
Egzekucja została wszczęta w dniu 31 marca 2010 r. a tytuł egzekucyjny został uchylony dopiero postanowieniem Sądu Rejonowego (...) w Warszawie w dniu 21 marca 2011 r. w sprawie I C-upr 7/11. wniosek wierzyciela o umorzenie postępowania egzekucyjnego został natomiast złożony z uzasadnieniem, że dłużnikowi został przywrócony do wniesienia zarzutów do nakazu zapłaty wobec czego wierzyciel cofnął powództwo. Ze skargi zaś wynika, że pozwana a dłużniczka w niniejszej sprawie podniosła zarzut przedawnienia roszczenia. Przedstawiona analiza okoliczności przedmiotowej sprawy prowadzi w ocenie Sądu Okręgowego do wniosku, że wszczęcie egzekucji w niniejszej sprawie było celowe i znajdowało uzasadnienie w treści tytułu wykonawczego.
Zgodnie z art. 770 zd.1 k.p.c. dłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji. Koszty ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem. W tej sytuacji w myśl cytowanego przepisu mimo umorzenia egzekucji na wniosek wierzyciela koszty egzekucji wbrew stanowisku sądu pierwszej instancji powinna ponieść dłużniczka a nie wierzyciel. Dlatego zaskarżone postanowienie należało zmienić, w trybie art. 386§1 k.p.c. w zw. z art. 397§1 k.p.c. w zw. z art. 13§2 k.p.c. a skargę oddalić na podstawie art. 767 k.p.c. Nie można natomiast podzielić zarzutu wierzyciela dotyczącego nieprawidłowego wyliczenia wysokości opłaty stosunkowej, o której mowa w art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.
Postanowienie Komornika sadowego umarzające postępowanie egzekucyjne i ustalające koszty egzekucji wydane zostało w dniu 22 lutego 2011 roku, kiedy tytuł egzekucyjny pozostawał w mocy, a uchylony został później tj. w dniu 21 marca 2011 roku.