Legislator Case Law & Legislation
VI U 1530/16 AI generated

Social Security Court grants pension for special conditions work despite missing work certificates due to employer refusal.

Case Number VI U 1530/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court reversed the Social Insurance Institute's denial of a pension for work under special conditions. The insured claimed he worked in hazardous conditions but lacked official work certificates because his former employer refused to issue them. The court found the insured was not a member of an open pension fund and granted the pension from the date of his application, while dismissing the institute's liability for not verifying the missing certificates.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach i rentach społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.: When an insured person lacks work certificates for special conditions work due to employer refusal but is not a member of an open pension fund, the court may grant the pension upon verification of other facts.

Keywords

AI generated
pension for special conditions work certificates missing employer refusal open pension fund social security liability administrative procedure hazardous work

Cited Legislation

AI generated
Ustawa o emeryturach i rentach społecznych
Kodeks postępowania cywilnego art. 477 § 14
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI U 1530/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: S. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 9 maja 2016 r., znak: (...) w sprawie: S. G. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o emeryturę I zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu S. G. prawo do emerytury od dnia 1 kwietnia 2016 r.; II nie stwierdza odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sygn.akt VIU 1530/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9 maja 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. po rozpoznaniu wniosku S. G. z dnia 29 kwietnia 2016 roku odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury, wskazując jako przyczynę tego rodzaju rozstrzygnięcia to, i..., iż ubezpieczony przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego i nie złożył wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w Otwartym Funduszu Emerytalnym za pośrednictwem Zakładu na dochody Budżetu Państwa, nie osiągnął wymaganego na dzień 1 stycznia 1999 roku zatrudnienia w szczególnych warunkach wykonywanego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy wynoszący co najmniej 15 lat, brak świadectw pracy w wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy wynoszący co najmniej piętnaści..., brak świadectw pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze określających charakter pracy zgodnie z Zarządzeniem Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku; chodziło o Rozporządzenie Rady Ministrów, wykaz, dział, pozycja oraz wystawionych na podstawie aktualnie obowiązujących rozporządzeń branżowych i resortowych aktów prawnych właściwego ministra, wykaz, dział, pozycja, punkt.

Na podstawie dołączonych do wniosku i uzyskanych w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodów, organ rentowy przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 roku okresy nieskładkowe w wymiarze 6 miesięcy, 21 dni, składkowe w wymiarze 27 lat i 25 dni, stażu sumarycznego 27 lat, 7 miesięcy i 16 dni. W odwołaniu od tej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do emerytury. W uzasadnieniu zaskarżenia ubezpieczony wskazywał, że od 1969 roku do 1991 roku pracował w (...) G. w szczególnych warunkach i że zwracał się w ostatnim czasie do tego pracodawcy o wydanie, czy też następcy prawnego tego pracodawcy, o wydanie stosownego świadectwa pracy, jednakże spotkał się z decyzją odmowną, dla niego niezrozumiałą.

Twierdził, że pracował na stanowisku mechanika, była to praca w szczególnych warunkach. Na okoliczność uzasadnienia swego stanowiska procesowego powoływał dowody z zeznań świadków. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie wskazując, iż na dzień 31 grudnia 1999 roku ubezpieczony udokumentował okres ubezpieczenia wynoszący 27 lat 7, miesięcy i 16 dni, natomiast nie przedłożył świadectwa pra..., na, świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach na okres, wydanego na okres zatrudnienia w (...) G..

A ze zwykłego świadectwa pracy wynika, iż ubezpieczony początkowo zatrudniony był jako uczeń, a następnie w okresach od 2 do 29 kwietnia 1991 roku, 18 czerwca do 21 czerwca 1991 roku, 27 lipca 1991 roku oraz od 2 do 30 sierpnia 1991 roku przebywał na urlopie bezpłatnym.

Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje:

ubezpieczony S. G. w dniu 29 kwietnia 2016 roku złożył wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury. W treści wniosku, w rubryce drugiej rzymskiej, podpunkcie drugim wskazał, że nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego. Wniosek ten z..., załatwiony został przez organ rentowy decyzją odmowną z dnia dwu..., 9 maja 2016 roku zaskarżoną w niniejszej sprawie. Sąd Okręgowy ustalił, iż ubezpieczony w okresie od 1 września 1969 roku do 31 sierpnia 1991 roku zatrudniony był w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w B. Oddziale w G..

Następnie w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w G., które było następcą prawnym wcześniej wskazanego pracodawcy i które to Przedsiębiorstwo wystawiło ubezpieczonemu świadectwo pracy z 29 sierpnia 1991 roku. W okresie tego zatrudnienia ubezpieczony od dwuna..., od 1 września 1969 roku do 20 lipca 1972 roku pobierał naukę zawodu na podstawie umowy o naukę zawodu w zawodzie kierowca mechanik. Natomiast od 21 lipca 1972 roku do końca zatrudnienia 31 sierpnia 1991 roku z przerwami na okresy urlopów bezpłatnych wskazane przez organ rentowy w zaskarżonej decyzji i w odpowiedzi na odwołanie, w, przepraszam, w odpowiedzi na odwołanie, ubezpieczony pracował na stanowisku montera samochodowego i mechanika samochodowego, przy czym jego praca była pracą wykonywaną stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w kanałach remontowych.

Ubezpieczony zajmował się pracując w kanałach wymianą zawieszenia w pojazdach autobusowych i w ciężarowych marki J., S., K. i innych. Przedsiębiorstwo miało w tym czasie ponad 100 autobusów i ponad 100 pojazdów ciężarowych w okresie zatrudnienia ubezpieczonego. Ubezpieczony tylko sporadycznie wyjeżdżał w trasę do napraw na miejscu awarii. Były to czynności wykonywane kilka razy w roku. Także przez okres pół roku ubezpieczony pracował w silnikowni, natomiast w pozostałym zakresie pracował w warsztacie remontowym, w którym było, było od 7 do dzi..., 9 kanałów remontowych.

Pracował na 3 zmiany. Powyższych ustaleń Sąd Okręgowy dokonał na podstawie dowodów z dokumentów z akt osobowych ubezpieczonego, zeznań świadków S. M. i M. T. złożonych na rozprawie oraz dowodu z przesłuchania S. G., jak również dowodu z kserokopii świadectwa pracy wystawionego dla świadka S. M., którą to kserokopię Sąd dołączył do akt sprawy jako dowód w sprawie. Dowód ten potwierdzał, że sa..., świadek wykonywał pracę w kanałach remontowych w okresie swojego zatrudnienia w Przedsiębiorstwie, w którym pracował razem z powodem. [koniec części 01:11:24.385] FWO388877_02 [Przewodniczący 01:11:24.805] Świadkowie zgodnie zeznali, iż ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace w kanałach remontowych.

Zeznania świadków były wiarygodne i korespondowały z zeznaniami ubezpieczonego oraz z dowodem ze świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionego przez (...) Spółkę z o.o. w G. następcą prawnego Przedsiębiorstwa Państwowego w dniu 8 marca 2009 roku S. M. zeznającemu w sprawie jako świadek. Podkreślić należy, iż dowody z dokumentów zebranych w aktach osobowych w zasadzie nie zaprzeczyły twierdzeniom świadków i ubezpieczonego co do tego, że ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w kanałach remontowych.

Jego ewentualne wyjazdy na miejsce awarii miały charakter sporadyczny i nie mogły wpłynąć na ocenę rzeczywistego charakteru zatrudnienia ubezpieczonego. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd Okręgowy uznał go za spójny, w pełni wiarygodny i potwierdzający pracę w szczególnych warunkach ubezpieczonego w kanałach remontowych przez przeważający okres zatrudnienia, który wynosił ponad, znacznie ponad 18 lat w szczególnych warunkach licząc na dzień 1 stycznia 1999 roku. Dokonując subsumpcji ustalonego w sprawie stanu faktycznego pod właściwe normy przepis..., normy prawa materialnego Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności wskazuje, iż zgodnie z artykułem 184-tym ustępem 1-szym i ustępem 2-gim Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, tekst jednolity Dziennik Ustaw z 2016 roku pozycja 887 z późniejszymi zmianami ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w artykule 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w artykule 27-mym.

Zgodnie z ustępem 2-gim artykułu 184-go emerytura, o której mowa w ustępie 1-szym, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Wspomnieć także należy, iż według artykułu 32-go ustępu 2-go Ustawy emerytalnej dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ustępie 1-wszym artykułu 32-go za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia.

Artykuł 184-ty ustęp 2-gi mówiąc o..., artykuł 184-ty ustęp 1-wszy Ustawy emerytalnej mówiąc o dotychczasowych przepisach ma na myśli przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, Dziennik Ustaw z 1983 roku numer 8 pozycja 43. Zgodnie z paragrafem 2-gim ustępem 1-wszym i ustępem 2-gim tego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.

Okresy pracy, o których mowa w ustępie 1-wszym, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie paragrafu 1-go ustępu 2-go rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Jeżeli pracownik nie dysponuje jednak takimi dokumentami, to w postępowaniu cywilnym wszczętym w wyniku odwołania od decyzji odmawiającej mu prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach może on wykazywać pracę, okoliczność pracy w szczególnych warunkach wszelkimi środkami dowodowymi, w tym zeznaniami świadków.

Za..., zgodnie z paragrafem 3-cim powołanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat - dla kobiet i 25 lat - dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia, a z kolei paragraf 4-ty ustęp 1-wszy rozporządzenia wskazuje, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat - dla kobiet i 60 lat - dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Wskazać także należy, że zgodnie z załącznikiem do tego rozporządzenia, wykazem A w dziale 14-tym tego wykazu prace różne pod pozycją 16-tą znajdują się wskazane prace w szczególnych warunkach polegające na wykonywaniu prac w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych. Jak wykazało postępowanie dowodowe ubezpieczony tego rodzaju pracę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez większość okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w G., wcześniej w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w B.

Oddziale w G.. 60 lat ukończył on z dniem (...)roku. We wniosku emerytalnym oświadczył, że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Organ rentowy nie wykazał, aby..., okoliczności przeciwnej, gdyż nie stawił się na rozprawie, a nawet gdyby obecnie ubezpieczony był członkiem to powinien jak najszybciej złożyć wniosek o przekazanie środków zgromadzonych w OFE na potrzeby budżetu państwa za pośrednictwem Zakładu w celu spełnienia koniecznego warunku nabycia prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach.

Sąd Okręgowy na podstawie oświadczenia złożonego we wniosku ustalił, iż ubezpieczony nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Jeśli..., wniosek o emeryturę złożył on 29 kwietnia 2016 roku, dlatego Sąd Okręgowy na podstawie powołanych wyżej przepisów prawa materialnego i artykułu 477 ze znaczkiem 14 paragraf 2 Kodeksu postępowania cywilnego zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od 1-go dnia miesiąca, w którym złożył on wniosek o to świadczenie zgodnie z artykułem 129-tym ustępem 1-szym Ustawy emerytalnej.

W punkcie drugim wyroku Sąd nie stwierdził odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, organ rentowy miał bowiem podstawy do kwestionowania możliwości przyznania w postępowaniu administracyjnym ubezpieczonemu prawa do emerytury, albowiem nie legitymował się on świadectwem wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionego przez pracodawcę lub następcę prawnego pracodawcy. W tej sytuacji Sąd Okręgowy uznał, iż nie ma powodów, aby obciążać ubezpieczonego..., aby obciążać organ rentowy odpowiedzialnością za nieprzyznanie w postępowaniu administracyjnym ubezpieczonemu prawa do emerytury.

Na tym wygłoszenie uzasadnienia zakończono.