Legislator Case Law & Legislation
VII K 57/16 AI generated

Court convicts defendant of failing to return to detention within three days, sentencing to three months imprisonment.

Case Number VII K 57/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant of violating the three-day return rule under Article 242 § 3 of the Criminal Code. The defendant, already serving a sentence with a six-month break, failed to return to the detention center without justification after the deadline. The court imposed a three-month prison sentence, noting the defendant's prior convictions and direct intent despite their confession.

Legislator headnote

AI generated

Art. 242 § 3 k.k.; Art. 242 § 2 k.k.: Failure to return to a detention facility within three days of a legally granted break constitutes a punishable offense punishable by imprisonment.

Keywords

AI generated
failure to return detention three day rule violation Criminal Code Article 242 imprisonment sentence suspended sentence eligibility prior convictions impact procedural compliance

Cited Legislation

AI generated
Art. 242 § 3 k.k.
o czyn z art. 242 § 3 kk 1.
Art. 242 § 2 k.k.
o czyn z art. 242 § 3 kk 1.
Art. 335 § 2 k.p.k.
W niniejszej sprawie Prokurator Prokuratury Rejonowej w P.złożył wniosek w trybie art. 335 § 2 kpk.
Art. 343 § 6 k.p.k.
Sąd na podstawie art. 343 § 6 kpk uwzględnił powyższy wniosek i wydał wyrok.
Art. 424 § 3 k.p.k.
Jak stanowi art. 424 § 3 kpk w wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie między innymi co do wyroku wydanego w trybie art.
Art. 69 § 1 k.k.
Art. 627 k.p.k.
akt (...), (...) O kosztach postępowania wobec oskarżonego orzeczono na podstawie art. 627 kpk.
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII K 57/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 października 2016 roku Sąd Rejonowy – w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Marcin Oleśko Protokolant: sekretarz sądowy Anna Krawczyńska przy udziale Prokuratora: xxx po rozpoznaniu w dniu 13.10.2016 roku sprawy A. M. s. J. i W. z d. K., ur. (...) w P. oskarżonego o to, że: w okresie od(...)r. do (...). w P. woj. (...) korzystając na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia (...)r. sygn. (...)z przerwy udzielonej na okres 6 miesięcy, tj. do dnia (...)r. w odbywaniu kary pozbawienia wolności w łącznym wymiarze 1 roku i 10 miesięcy orzeczonej wyrokami Sądu Rejonowego w P.z dnia (...)r. sygn. (...)w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności i z dnia(...)r. sygn. (...)w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności, nie powrócił bez usprawiedliwionej przyczyny najpóźniej w ciągu 3 dni po upływie wyznaczonego terminu do Aresztu Śledczego w P. tj. o czyn z art. 242 § 3 kk 1. oskarżonego A.

M. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 242 § 3 kk i za to na podstawie art. 242 § 3 kk w zw. z art. 242 § 2 kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

2. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty. Sygn. akt VII K 57/16

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie Prokurator Prokuratury Rejonowej w P.złożył wniosek w trybie art. 335 § 2 kpk. Na posiedzeniu w dniu 13 października 2016 roku oskarżony poparł wniosek organu prokuratorskiego i wyraził zgodę na wydanie wyroku skazującego oraz wymierzenie mu kary zaproponowanej przez prokuratora. Sąd na podstawie art. 343 § 6 kpk uwzględnił powyższy wniosek i wydał wyrok. Jak stanowi art. 424 § 3 kpk w wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie między innymi co do wyroku wydanego w trybie art. 343 kpk, sąd może ograniczyć zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej tego wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć.

Dlatego też Sąd w dalszej części ograniczy uzasadnienie do omówienia wskazanych okoliczności. Oskarżony A. M. w okresie od (...)r. do (...)r. w P. woj. (...) korzystając na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia(...)r. sygn.(...)z przerwy udzielonej na okres 6 miesięcy, tj. do dnia (...)r. w odbywaniu kary pozbawienia wolności w łącznym wymiarze 1 roku i 10 miesięcy orzeczonej wyrokami Sądu Rejonowego w P. z dnia (...)r. sygn.(...)w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności i z dnia (...)r. sygn. (...)w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności, nie powracając bez usprawiedliwionej przyczyny najpóźniej w ciągu 3 dni po upływie wyznaczonego terminu do Aresztu Śledczego w P., swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 242 § 3 kk.

Czynność sprawcza przestępstwa określonego w art. 242 § 3 kk polega na legalnym czasowym opuszczeniu zakładu karnego oraz niepowróceniu do niego w ciągu 3 dni od wyznaczonego terminu. Oskarżony w okresie od(...)r. do dnia (...)roku korzystał z przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności i mimo obowiązku powrotu w dniu (...)roku do Aresztu Śledczego w P. oraz w ciągu 3 dni po upływie wyznaczonego terminu z obowiązku tego się nie wywiązał. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, ponieważ nie zachodzi żadna okoliczność wyłączająca winę w rozumieniu Kodeksu Karnego.

Oskarżony nie dał posłuchu normie prawnej, mimo iż miał taką możliwość. Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne, analizując i oceniając zebrane w sprawie dowody, w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego stanowi czyn zabroniony, który charakteryzował się dość znaczną społeczną szkodliwością. Oceniając, iż stopień społecznej szkodliwości czynu jest dość znaczny Sąd wziął pod uwagę: - rodzaj i charakter dobra naruszonego przez zachowanie oskarżonego jakim jest zapewnienie prawidłowego i zgodnego z prawem wykonania orzeczenia sądu; - okoliczności popełnionego czynu – oskarżony popełnił ten czyn bez żadnego usprawiedliwionego powodu; - rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody – oskarżony swoim zachowaniem nie wyrządził żadnej szkody, ponadto nie stworzył żadnego niebezpieczeństwa; - postać zamiaru - popełnił przestępstwo z zamiarem bezpośrednim.

Wymierzając karę Sąd uwzględnił na korzyść oskarżonego fakt, iż A. M. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Zauważyć należy jednak, iż nastąpiło to z uwagi na zatrzymanie na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa i pod ciężarem zebranych dowodów. Na niekorzyść oskarżonego, Sąd poczytał, iż A. M. jest już osobą kilkukrotnie karaną. Mając na uwadze powyższe kwestie, a także zważając, aby kara była współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także, aby zrealizowała cele zapobiegawcze i poprawcze w stosunku do oskarżonego oraz wytyczne w zakresie prewencji ogólnej, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.

Wymierzając bezwzględną karę pozbawienia wolności Sąd miał na uwadze treść art. 69 § 1 kk, zgodnie z którym Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. W niniejszej sprawie oskarżony w czasie popełnienia przedmiotowego przestępstwa był już uprzednio trzykrotnie skazany na karę pozbawienia wolności w sprawach Sądu Rejonowego w P.sygn. akt (...), (...) O kosztach postępowania wobec oskarżonego orzeczono na podstawie art. 627 kpk.

Stanowią je: - ryczałty za doręczenia wezwań i innych pism w postępowaniu przygotowawczym i w I instancji (§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym – tekst jedn. Dz. U. 2013r., poz. 663) – 40 złotych; - opłata za dane o karalności (§ 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 roku w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego - Dz.U. 2014r., poz. 861) - 30 złotych; - zryczałtowana opłata za konwój – (§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym – tekst jedn.

Dz. U. 2013r., poz. 663) - 20 złotych. Natomiast opłatę wymierzono na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz.U. nr 49 z 1983 r. poz. 223 ze zmianami).