Legislator Case Law & Legislation
VI U 830/15 AI generated

Social court adjusts initial pension capital by rejecting substitute salary based on wrong job roles and including all contribution-based components.

Case Number VI U 830/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially allowed the insured's appeal to correct the initial pension capital calculation for foreign employment in Libya. The insured argued for using actual foreign earnings or a substitute salary from a colleague, while the Social Insurance Office insisted on domestic equivalents. The court rejected the foreign salary evidence and the colleague's salary because the colleague held a different position and the court must include all components subject to social security contributions, not just the base wage.

Legislator headnote

AI generated

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent; substitute salary must reflect the same job role and include all components subject to social security contributions, not just the base wage.

Keywords

AI generated
initial pension capital substitute salary calculation foreign employment earnings social security contributions pension benefit adjustment social insurance office employment role equivalence

Cited Legislation

AI generated
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent (Dz.U.1989.11.63) § 10
art. 477 13 KPC
Wobec powyższego na podstawie art. 477 13 KPC sad umorzył postępowanie w zakresie uwzględnionym przez pozwanego.
art. 477 14 § 2 KPC
Na podstawie art. 477 14 § 2 KPC zmieniono decyzje ustając prawidłową wysokość kapitału początkowego.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt VI U 830/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 grudnia 2016 roku Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Tomasz Korzeń Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Kopala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2016 roku sprawy z odwołań M. K. od decyzji z dnia 7 października,18 listopada 2015 i 22 stycznia 2016 roku przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o wysokość kapitału początkowego I. umarza postępowanie w zakresie kapitału początkowego do 136.466,55 zł; II. zmienia zaskarżone decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w G. z dnia 7 października, 18 listopada 2015 roku i 22 stycznia 2016 roku znak (...)-2005 w ten sposób, że wysokość kapitału początkowego M. K. wynosi 154.887,36 zł przy przyjęciu wskaźnika wysokości kapitału początkowego 129,31 %. III. oddala odwołania w pozostałym zakresie. SSO Tomasz Korzeń VI U 830/15

UZASADNIENIE

Decyzjami z dnia 7 października,18 listopada 2015 i 22 stycznia 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. ponownie ustalał wysokość kapitału początkowego M. K.. Ubezpieczony w 3 odwołaniach wnosił o zmianę decyzji, wskazując iż kapitał został zaniżony. Podnosił, iż do wyliczeń pozwany winien przyjmować za lata pracy za granicą rzeczywiste zarobki w dolarach po oficjalnym kursie lub zarobi zastępcze W. S.. Sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Pozwany wnosił o oddalenie odwołań.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. K., ur. w (...) r., decyzją z dnia 7.10.2015 ponownie ustalono kapitał początkowy na 131.707,62 zł. Decyzją z dnia 18.11.2015 r. podwyższono go do 131.947,97 zł, a z dnia 22.0.12016 r. d o136.466,55zł. Ostatnio przyjęty w wskaźnik wysokości kapitału początkowego wynosi 106,57 %. dowód: decyzje z załącznikami k. 112-119, 120-123,162-165 M. K. pracował w Wojewódzkim Biurze (...) w G. W.. do 15.03.1980 r., ostatnio jako projektant. Następnie od 17.03.1980 do 15.08.1981 r. pracował jako kierownik zespołu projektowego - Architekt Miejski w Wojewódzkim Biurze (...) w G.

W.. Przejście nastąpiło na mocy porozumienia między zakładami pracy. Prowadził działalność rzemieślniczą od 1.11.1981 do 7.10.1983 r. OD 29.12.1984 została zatrudniony w Przedsiębiorstwie Usług (...) w W. jako starszy projektant w Libii. Pracował tam do 31..03.1987 r. Od 16.021987 do 6.05.1990 r. pracował jako starszy projektant w Wojewódzkim Biurze (...) w G. W.. Od 1.05.1987 do 18.06.1990 pracował także na 1/2 etatu w (...) Związku Spółdzielni (...) jako kierownik zespołu sprawdzającego. W. S. pracował z wnioskodawcą w Wojewódzkim Biurze (...).

Zajmował stanowisko kierownika zespołu projektowego. Urodził się w (...) r. J. M. urodził sie w 1951 r. W Wojewódzkim Biurze (...) pracował od 1983r. jako starszy asystent projektanta, a od 1.01.1985 jako projektant. J. S., ur. w (...) w tym zakładzie był zastępcą dyrektora i kierownikiem pracowni. A. P., pracowała w tym zakładzie jako projektant i starszy projektant. Kapitał początkowego ubezpieczonego na dzień 1.01.1999 roku, przy przyjęciu zarobków zastępczych osoby zatrudnionej na stanowisku starszego projektanta - A. P. zatrudnionej w Wojewódzkim Biurze (...), wynosi 154.877,36 zł (wskaźnik wysokości podstaw wymiaru kapitału początkowego - 129,31 %). dowód:

świadectwa pracy k. 7-13 t. I a.e kwestionariusz k. 2 t. I a.e. porozumienie zakładów z 1 .03.1980 r. k. 25 umowa k. 27-29 wynagrodzenie osoby zatrudnionej w informacja (...) k. 126 dokumentacja osobowa i angaże k. 128-135,141-144,150-156 karty płacowe k. 126-140,145-149,157-161 zeznania wnioskodawcy k. 51v wyliczenia pozwanego k. 57-61

Sąd zważył, co następuje:

Odwołania ubezpieczonego zasługiwały na uwzględnienie. Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2016.887; dalej jako ustawa emerytalna) stanowi, iż: Art. 173:

1. Dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy.

2. Kapitał początkowy stanowi równowartość kwoty obliczonej według zasad określonych w art. 174 pomnożonej przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia ustalone zgodnie z art. 26 ust. 3 dla osób w wieku 62 lat.

3. Wartość kapitału początkowego ustala się na dzień wejścia w życie ustawy.

4. Pierwszej waloryzacji kapitału początkowego dokonuje się od dnia 1 czerwca 2000 r. przez pomnożenie tego kapitału wskaźnikiem wzrostu przeciętnego wynagrodzenia z 1999 r., pomniejszonego o naliczone i potrącone od ubezpieczonego składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe, w stosunku do przeciętnego wynagrodzenia za 1998 r.

5. Drugiej waloryzacji przeprowadzanej od dnia 1 czerwca 2001 r. dokonuje się na zasadach określonych w art. 25 ust. 3-5, 9 i 10 oraz w art. 25a. 5a. Trzeciej waloryzacji przeprowadzanej od dnia 1 czerwca 2002 r. oraz kolejnych dokonuje się na zasadach określonych w art. 25 ust. 3-8 i 10 oraz w art. 25a.

6. Kapitał początkowy ewidencjonowany jest na koncie ubezpieczonego. 6a. W wyniku przeprowadzonej waloryzacji kapitał początkowy nie może ulec obniżeniu. Art. 174:

1. Kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-12.

2. Przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy:

1) okresy składkowe, o których mowa w art. 6;

2) okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 5;

3) okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 1-4 i 6-12, w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust. 2.

3. Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999 r. 3a. Przepis art. 17 ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli nie można ustalić podstawy wymiaru kapitału początkowego w myśl art. 15 ust. 1 dla ubezpieczonego urodzonego przed dniem 31 grudnia 1968 r. z powodu nauki w szkole wyższej, o której mowa w art. 7 pkt 9. 3b. Jeżeli okres wskazany do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego obejmuje rok kalendarzowy, w którym ubezpieczony pozostawał w ubezpieczeniu społecznym na podstawie przepisów prawa polskiego jedynie przez część miesięcy tego roku, do obliczenia stosunku sumy kwot podstaw wymiaru składek i kwot, o których mowa w art. 15 ust. 3, w okresie tego roku do przeciętnego wynagrodzenia, przyjmuje się sumę kwot przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłoszonego za ten rok kalendarzowy odpowiednią do liczby miesięcy pozostawania w ubezpieczeniu.

4. Do obliczenia kapitału początkowego dla osoby mającej ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy przyjmuje się, na jej wniosek, wskaźnik wysokości podstawy wymiaru renty przyjęty w decyzji ustalającej prawo do renty po raz pierwszy lub ponownie ustalającej jej wysokość. W przypadku gdy renta została przyznana przed dniem 15 listopada 1991 roku, do ustalenia kapitału początkowego przyjmuje się wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony w wyniku rewaloryzacji, chyba że po tej dacie ponownie była ustalana jego wysokość.

5. Jeżeli z powodu niemożności ustalenia podstawy wymiaru renty jej wysokość została ustalona w kwocie najniższej renty, do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego przyjmuje się najniższe wynagrodzenie pracowników obowiązujące w okresie przyjętym do obliczenia podstawy wymiaru renty.

6. Przepisy ust. 5 stosuje się odpowiednio do ustalenia kapitału początkowego osób uznanych za repatriantów.

7. Do obliczenia kapitału początkowego przyjmuje się kwotę bazową wynoszącą 100% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w II kwartale kalendarzowym 1998 r.

8. Przy obliczaniu kapitału początkowego część kwoty bazowej wynoszącej 24% tej kwoty mnoży się przez współczynnik proporcjonalny do wieku ubezpieczonego oraz okresu składkowego i nieskładkowego osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 r. Współczynnik ten oblicza się według następującego wzoru: gdzie: „p” - oznacza współczynnik; wiek ubezpieczonego - oznacza wiek w dniu 31 grudnia 1998 r.; wiek emerytalny - oznacza 60 - dla kobiet i 65 - dla mężczyzn; staż ubezpieczeniowy - oznacza udowodniony okres składkowy i nieskładkowy, wymagany staż - oznacza 20 - dla kobiet i 25 - dla mężczyzn; z zastrzeżeniem ust. 12.

9. Staż ubezpieczonego, o którym mowa w ust. 8, określa się w pełnych latach, z tym że jeżeli ubezpieczony ma więcej niż 6 miesięcy tego stażu ponad pełne lata, staż ten zaokrągla się w górę. 9a. Staż ubezpieczeniowy i wymagany staż, o których mowa w ust. 8, określa się w dniach, jeżeli jest to dla ubezpieczonego korzystniejsze.

10. Wiek ubezpieczonego, o którym mowa w ust. 8, określa się w pełnych latach, z tym że jeżeli w dniu 31 grudnia 1998 r. ubezpieczony ma więcej niż 6 miesięcy ponad wiek ustalony, to przyjmuje się pełne lata po zaokrągleniu w górę.

11. W przypadku gdy w momencie objęcia ubezpieczeniem po raz pierwszy, ubezpieczony nie ukończył 18 roku życia, we wzorze, o którym mowa w ust. 8, liczbę 18 zastępuje się faktycznym wiekiem, w którym powstał obowiązek ubezpieczenia.

12. Współczynnik, o którym mowa w ust. 8:

1) zaokrągla się do setnych części procenta;

2) nie może być wyższy od 100%.

13. Wartość współczynnika, obliczonego na podstawie ust. 8, w zależności od płci, wieku ubezpieczonego oraz stażu ubezpieczeniowego w dniu 31 grudnia 1998 r., przedstawiona jest w tabeli, stanowiącej załącznik do ustawy. Do obliczenia kapitału konieczne jest ustalenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego. Wskaźnik ten obliczany jest zgodnie z art. 15 ustawy. Przyjmuje się podstawy wymiaru składek z 10 kolejnych dowolnych lat sprzed 1999 r. lub 20 najkorzystniejszych lat z całego okresu ubezpieczenia sprzed 1999 r.; oblicza się stosunek każdej z tych sum kwot do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, wyrażając go w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu; oblicza się średnią arytmetyczną tych procentów.

Sporna w sprawie okazała się wysokość podstaw wymiaru składek od zarobków osiąganych przez ubezpieczonego w czasie pracy w Libii w latach 1984-86. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent (Dz.U.1989.11.63) w § 10 przewiduje, iż jeżeli w okresie, z którego wynagrodzenie przyjmuje się do ustalenia podstawy wymiaru, pracownik był zatrudniony za granicą, do ustalenia podstawy wymiaru przyjmuje się za okresy tego zatrudnienia:

1) kwoty, od których za te okresy opłacono składkę na ubezpieczenie społeczne w kraju, albo 2) jeżeli okres zatrudnienia za granicą przypada przed dniem 1 stycznia 1991 r. - kwoty wynagrodzenia przysługującego w tych okresach pracownikowi zatrudnionemu w kraju w takim samym lub podobnym charakterze, w jakim pracownik był zatrudniony przed wyjazdem za granicę. Ubezpieczony nie przedstawił dowodów opłacania w kraju składek za sporny okres. Tym samym zastosowanie znajdował pkt. § 10 pkt 2 (pozwany sam ustalił wysokość wynagrodzenia zastępczego w decyzji z 22.01.2016 r.) Wysokość zarobków W.

S. nie mogła być podstawą ustalania wynagrodzenia zastępczego, albowiem nie był on zatrudniony w tym samym zakładzie jak wnioskodawca przez wyjazdem za granicę. Wnioskodawca pracował ostatnio przed wyjazdem za granicę w Wojewódzkim Biurze (...) jako kierownik zespołu projektowego. W Libii wnioskodawca pracował zaś jako starszy projektant. Za nieadekwatne wzorce sąd przyjął również wynagrodzenia J. M. i J. S.. Pierwszy z nich zajmował stanowisko poniżej wnioskodawcy - starszy asystent i projektant), a drugi wyższe - zastępcy dyrektora i kierownika pracowni.

Ustalając wysokość wynagrodzenia zastępczego sąd uznał za właściwe przyjecie wynagrodzeń osiąganych przez A. P., tak jak uczynił to pozwany. Była to osoba zatrudniona jako projektant i starszy projektant, z podobnym wykształceniem i stażem zawodowym jak wnioskodawca. Wynagrodzenie zastępcze obejmuje wszelkie składniki wynagrodzenia, które stanowiły podstawę wymiaru składek, wypłacone pracownikowi, którego zarobki stanowią podstawę ustaleń. W rozporządzeniu mowa bowiem o "kwotach wynagrodzenia przysługującego w tych okresach pracownikowi", a nie o kwotach wynagrodzenia zasadniczego.

Tym samym brak było podstaw do uwzględniania jedynie wynagrodzenia zasadniczego i rekompensat, jak to uczynił pozwany. Ustaleń w sprawie Sąd dokonał na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach organu rentowego i aktach niniejszej sprawy, a także zeznań ubezpieczonego, których treść pozostaje w zgodzie z zaoferowanymi dokumentami i które były spójne, logiczne i wzajemnie się uzupełniały. Matematycznych wyliczeń pozwanego ubezpieczony kwestionował. Wobec powyższego na podstawie art. 477 13 KPC sad umorzył postępowanie w zakresie uwzględnionym przez pozwanego.

Na podstawie art. 477 14 § 2 KPC zmieniono decyzje ustając prawidłową wysokość kapitału początkowego. W pozostałym zakresie odwołania oddalono. SSO Tomasz Korzeń