Appeal dismissed; consumer's claim rejected on currency grounds; appeal costs awarded to plaintiff under Art. 102 CPC.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against the first-instance judgment that rejected the plaintiff's consumer claim. The defendant argued that the appeal was inadmissible regarding the dismissal of the main claim and sought costs based on conflicting case law. The court held that no appeal remedies exist for the substantive dismissal and found the appeal on costs to be unfounded because the plaintiff's subjective belief in the claim's validity, given the legal uncertainty, justified the exception to the general cost rule.
Legislator headnote
AI generatedArt. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych: Appeals against the substantive decision of the court of appeal are inadmissible; the exception to the general rule of cost allocation under Art. 102 k.p.c. applies when the losing party had a justified subjective belief in the claim due to conflicting judicial practice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 882/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2017 r.. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Tomasz Pawlik po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa I. K. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na rozstrzygnięcia zawarte w punktach 1a i 2 wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2016r., sygn. akt III Ca 882/16 postanawia:
1. odrzucić zażalenie na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1a wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2016r.;
2. oddalić zażalenie na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2016r.;
3. zasądzić od pozwanej na rzecz powódki kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. SSO Tomasz Pawlik Sygn. akt III Ca 882/16
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 26 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego: - zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że oddalił powództwo (pkt 1 a) - nie obciążył powódki kosztami procesu toczącego się przed Sądem I Instancji (pkt 1 b) - nie obciążył powódki kosztami postępowania odwoławczego (pkt 2). O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art.102 k.p.c.. Wskazał w tym zakresie na charakter sprawy, w której powódka miała status konsumenta oraz na rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych rozstrzygających o podobnych roszczeniach.
Wypada jednocześnie zauważyć, że przyczyną zmiany uwzględniającego roszczenie powódki wyroku Sądu Rejonowego był wyłącznie pogląd Sądu Okręgowego, że wierzycielowi nie przysługuje wynikające wprost z ustawy uprawnienie do wyboru waluty w jakiej świadczenie ma być spełnione, także w razie opóźnienia dłużnika. Roszczenie powódki dotyczyło przy tym odszkodowania dla pasażera z tytułu opóźnienia lotu, a pozwana nie kwestionowała tego opóźnienia, a jedynie walutę w jakiej miałaby nastąpić zapłata. Pozwana wniosła zażalenie do równoległego składu Sądu Okręgowego na rozstrzygnięcia zawarte w pkt. 1 a i 2 opisanego wyroku Sądu Okręgowego.
Skarżąca, zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie art.98 § 1 i art.102 k.p.c., poprzez niezastosowanie pierwszego z tych przepisów i zastosowanie drugiego, w sytuacji gdy powódkę reprezentował profesjonalny pełnomocnik specjalizujący się w podobnych sprawach. Wskazała też, że orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące rozpatrywanej problematyki jest obecnie jednoznaczne. W konsekwencji wniosła o zmianę postanowienia zawartego w zaskarżonym wyroku i zasądzenia na jej rzecz od powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, a także kosztów postępowania zażaleniowego.
Powódka wniosła o oddalenie zażalenia i o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego. W odpowiedzi na zażalenie podniosła, że pkt 1 a wyroku nie podlegał zaskarżeniu, gdyż oddalono nim powództwo. Nadto wskazała, że istniały rozbieżności w orzecznictwie dotyczące waluty w jakiej powinno być wypłacane odszkodowanie, a tym samym po stronie powodowej powstało subiektywne przekonanie o słuszności roszczenia. Podkreśliła też swój status konsumenta. Sąd Okręgowy zważył:
Zażalenie, w zakresie w jakim dotyczyło pkt 1 a wyroku, podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na zasadzie art.373 w zw. z art.397 § 2 k.p.c.. Nie przysługują bowiem żadne środki odwoławcze od rozstrzygnięcia sądu odwoławczego co do istoty sprawy, co dotyczy także zmiany wyroku Sądu Rejonowego poprzez oddalenie powództwa. W pozostałym zakresie zażalenie okazało się bezzasadne. Zastosowanie odstępstwa z art. 102 k.p.c. od ogólnej reguły z art. 98 k.p.c. wymaga ustalenia, że w danym postępowaniu zachodzi przypadek szczególnie uzasadniony.
Nieobciążanie strony przegrywającej kosztami postępowania powinno mieć miejsce wyjątkowo, tj. w sytuacji, gdy zobligowanie jej do poniesienia tych kosztów byłoby rażąco niezgodne z zasadami słuszności. Nadto, aby sięgnąć po art. 102 k.p.c., w grę wchodzić musi jeszcze inna, dodatkowa przesłanka zasługująca na aprobatę społeczną, jak np. charakter dochodzonego roszczenia, czy też usprawiedliwione okolicznościami sprawy subiektywne przekonanie powoda o jego przysługiwaniu. W realiach sprawy, wbrew twierdzeniom zażalenia, zaistniały przesłanki do zastosowania art.102 k.p.c..
Przede wszystkim obciążenie tymi kosztami powódki, której roszczenie konsumenckie zostało oddalone wyłącznie z powodu wskazania niewłaściwej waluty odszkodowania byłoby rażąco sprzeczne z zasadami słuszności. Bez znaczenia przy tym było, że powódka reprezentowana jest przez fachowego pełnomocnika. W sprawie występowało bowiem zagadnienie prawne w różny sposób rozwiązywane przez orzecznictwo i doktrynę prawa. Brak przy tym jednoznacznym przepisów rozwiązujących występujący problem. W tej sytuacji istniało usprawiedliwione okolicznościami sprawy subiektywne przekonanie powódki o przysługiwaniu jej roszczenia, a jej działanie nie można zasadnie ocenić jako bezzasadne wszczynanie sporu, generujące jedynie koszty i zmuszające drugą stronę do podjęcia obrony.
Z tych wszystkich względów, odnośnie zażalenia w jakim dotyczyło ono postanowienia zawartego w pkt 2 wyroku, orzeczono jak w pkt 2 sentencji na zasadzie art.385 k.p.c. w zw. z art.397§ 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art.98 i art.108 § 1 k.p.c. przy uwzględnieniu § 2 pkt 3 i § 10 ust.2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. nr 1804 z 2015 r. – tekst pierwotny). SSO Tomasz Pawlik