Court allows appeal to grant enforceability clause to assignee of claim under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Kalisz granted the appeal, ordering the Regional Court to issue an enforceability clause for the new creditor. The lower court had rejected the request because the applicant failed to prove the transfer of the claim with a certified document. The appellate court ruled that the statutory requirements were met and that the law does not distinguish between the original and assignee creditor when issuing the clause. Consequently, the court also decided not to charge the debtor with the costs of the enforcement procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 788 § 1 k.p.c.; Art. 776 k.p.c. w zw. z art. 783 § 1 k.p.c.: If a right or obligation passes to another person after the title of execution arises, the court must grant an enforceability clause to that person upon proof by a document with an officially certified signature.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 864/16 POSTANOWIENIE K., dnia 20 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt – spr. Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. przeciwko dłużnikowi K. L. o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy wierzyciela na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 7 listopada 2016 r. sygn. akt I Co 1936/16 postanawia: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nadać mu następujące brzmienie: „ 1. nadać klauzulę wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przez Sąd Rejonowy w K. Wydział I Cywilny w sprawie o sygnaturze akt I C 149/12 z dnia 19 stycznia 2012 r. na rzecz nowego wierzyciela Asekuracja spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.;
2. nie obciążać dłużniczki kosztami postępowania klauzulowego.”, II. nie obciążać dłużniczki kosztami postępowania zażaleniowego. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 257/16
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 18 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy wierzyciela wyrokowi Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 19 stycznia 2012 r., wydanemu w sprawie o sygnaturze akt I C 149/12. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek podlegał oddaleniu albowiem w ocenie Sądu I instancji wnioskodawca nie wykazał skuteczności przeniesienia wierzytelności gdyż nie przedłożył tytułu wykonawczego wystawionego na rzecz cedenta z zaznaczeniem wyniku prowadzonej dotychczas egzekucji. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożył wierzyciel zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 788 § l k.p.c. oraz art. 776 k.p.c. w zw. z art. 783 § 1 1 k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, a w konsekwencji odmowę nadania klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień mimo spełnienia przesłanek opisanych w tym przepisie.
W oparciu o ten zarzut skarżący wniósł o zmianę postanowienia przez uwzględnienie wniosku o nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień i zasądzenie kosztów postępowania klauzulowego oraz zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 788 § l k.p.c., jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty są dokumentami z podpisami urzędowo poświadczonymi. Z uwagi na wspomniane brzmienie art. 788 § 1 k.p.c. jako uzasadniony należy uznać zarzut skarżącego, że, wbrew stanowisku Sądu Rejonowego, nie ma podstaw do uznania, iż przeszkodą w uwzględnieniu przedmiotowego wniosku jest brak przedłożenia, przez wnioskodawcę tytułu wykonawczego wydanego na rzecz poprzedniego wierzyciela.
Jak zasadnie wskazał skarżący, wymóg przedłożenia tego rodzaju dokumentu nie wynika z obowiązujących przepisów, tj. zarówno z dyspozycji art. 788 § l k.p.c., jak i z § 193 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 grudnia 2015 r. Regulamin urzędowania sądów powszechnych (j.t. Dz. U. z 2015, poz. 2316). Warto zauważyć, iż klauzulę wykonalności na rzecz nabywcy wierzytelności nadaje się tytułowi egzekucyjnemu, a nie tytułowi wykonawczemu, co wynika implicite z treści przepisu art. 788 § l k.p.c. Z kolei z przepisu powołanego § 193 wspomnianego rozporządzenia wynika, że postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności łączy się trwale z tytułem egzekucyjnym, a nie wykonawczym, i taki tytuł opatruje się klauzulą wykonalności.
Przy czym zgodnie z § 193 ust. 2 rozporządzenia przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku określonym w art. 783 § 3 k.p.c., który dotyczy, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, prawomocnych orzeczeń sądu. Regulacja ta nie wprowadza także rozróżnienia pomiędzy nadawaniem klauzuli wykonalności na rzecz wierzyciela, na którego przedmiotowy tytuł egzekucyjny został wystawiony, a wierzycielem, na którego przeszło dane uprawnienie. Podkreślenia wymaga przy tym okoliczność, że jak zasadnie wskazał Sąd Najwyższy w powoływanej przez Sąd I instancji uchwale z dnia 4 sierpnia 1992 r., sygn. akt III CZP 94/92, publ.
OSNC 1993/3/92, skutkiem nadania klauzuli wykonalności na rzecz nabywcy wierzytelności także w przypadku, gdy przed przeniesieniem wierzytelności - na wniosek zbywcy - sąd już nadał na jego rzecz tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wykonalności, będzie istnienie w stosunku do tej samej wierzytelności - co najmniej - dwóch tytułów wykonawczych na rzecz różnych osób, a mianowicie zbywcy i nabywcy wierzytelności. Mimo to przepisy nie przewidują możliwości uchylenia w takiej sytuacji klauzuli wykonalności nadanej na korzyść pierwotnego wierzyciela i w jej miejsce nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następczego wierzyciela.
W konsekwencji przedłożenie sądowi rozpoznającemu wniosek o nadanie klauzuli na podstawie art. 788 § 1 k.p.c. tytułu wykonawczego pełniłoby jedynie nieprzewidzianą przez przepisy obowiązującego prawa funkcję prewencyjną, zapobiegającą prowadzeniu egzekucji na podstawie dwóch tytułów wykonawczych. Tego rodzaju funkcja jest realizowana przez instytucję powództwa przeciwegzekucyjnego uregulowanego w art. 840 k.p.c. W razie nadużycia swoich praw przez zbywcę wierzytelności na podstawie tego przepisu dłużnikowi będzie przysługiwało powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego klauzuli wykonalności, co z reszta zauważył Sad rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 386 § l k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzec jak w punkcie I. sentencji. Wspomnienia wymaga, że w myśl generalnej zasady cesja wierzytelności dokonana na podstawie art. 509 k.c. nie powoduje zmiany zobowiązania a co istotne nie może pogorszyć sytuacji dłużnika. Dłużnik dalej ma zatem obowiązek świadczenia tylko tego, do czego był zobowiązany w stosunku do zbywcy (H. Ciepła (w:) Komentarz do kodeksu cywilnego, wyd. Lexis Nexis s. 587; B. Łubkowski (w:) Kodeks cywilny – komentarz, t.
II, Warszawa 1972, s. 1220). Z tej przyczyny w ocenie Sądu Okręgowego nie ma podstaw do obciążania dłużniczki kosztami kolejnego postępowania klauzulowego. Tym samym zdaniem Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie z uwagi na zbycie wierzytelności oraz fakt, że dłużniczka zobowiązana została już do poniesienia kosztów postępowania klauzulowego (postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 6 czerwca 2013 r. wydane w sprawie I C 1738/12 – k. 142 akt sprawy Sądu Rejonowego w Kaliszu sygn. akt I C 1738/12) o kosztach sądowych zarówno postępowania I, jak i II instancyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. S.S.O.
Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski