Legislator Case Law & Legislation
II Cz 829/16 AI generated

Court dismissed debtors' appeals regarding property valuation and ownership shares in enforcement proceedings.

Case Number II Cz 829/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Krotoszyn rejected debtors' complaints about the valuation of their property and the calculation of their ownership shares. The debtors argued that the court failed to account for improvements they made to the property and incorrectly determined their respective shares. The Court of Appeal dismissed these appeals, ruling that the debtors provided no evidence of specific expenditures and that the valuation method followed statutory regulations.

Legislator headnote

AI generated

Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; Appeals against enforcement court decisions regarding property valuation and ownership shares are inadmissible when the appellant fails to substantiate claims with concrete evidence or demonstrate a special expertise contradicting the expert's report.

Keywords

AI generated
enforcement proceedings property valuation ownership shares expert report appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 829/16 POSTANOWIENIE K., dnia 17 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras – spr. S.S.O. Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzycieli (...) Sp. z o.o. we W. z udziałem dłużników M. G., T. G., P. A. i R. A. ze skargi na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Krotoszynie A. S. z dnia 18 maja 2015 r. w sprawie Km 2101/11 w postaci postanowienia o ukończeniu opisu i oszacowania nieruchomości w przedmiocie zażaleń dłużników M. G. i T. G., oraz P. A. i R. A. na postanowienie Sądu Rejonowego w Krotoszynie z dnia 29 sierpnia 2016 r., sygn. akt I Co 853/15 postanawia: oddalić oba zażalenia. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 829/16

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Krotoszynie oddalił skargi dłużników M. G. i T. G. oraz P. A. i R. A. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Krotoszynie A. S. z dnia 18 maja 2015 r. w sprawie Km 2101/11 w postaci postanowień o ukończeniu opisu i oszacowania nieruchomości, które to sprawy mocą postanowienia z dnia 14 czerwca 2016 r. (k.

57) połączone zostały do wspólnego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, iż Sąd Rejonowy analizują opinie sporządzone przez biegłego celem określenia wartości egzekwowanych nieruchomości ocenił, iż nie budzą one zastrzeżeń, są całościowe i zupełne jak również prawidłowe z punktu widzenia zasad logiki i doświadczenia życiowego. Sąd Rejonowy w oparciu o obowiązujące przepisy wskazał, że biegły zasadnie dokonał wyceny każdej z nieruchomości osobno. W każdym z operatów ustalono wartość każdej z nieruchomości w oparciu o przeciętne ceny sprzedaży kilkunastu podobnych nieruchomości w tej samej okolicy, z uwzględnieniem stanu nieruchomości w dniu dokonania oszacowania.

Z kolei dla wyceny ograniczonego prawa rzeczowego obciążającego nieruchomość zastosowano metodę dochodową, z uwzględnieniem stawek czynszu ustalonych za wynajem lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy K.. Sąd Rejonowy zauważył także, iż bezzasadny jest zarzut dłużników, co do pominięcia w operacie wyceny nakładów poczynionych na nieruchomość albowiem kwestia ta nie została objęta zleceniem organu egzekucyjnego a zadaniem biegłego było oszacowanie aktualnego stanu nieruchomości. Zażalenia na powyższe orzeczenie wnieśli dłużnicy M.

G. i T. G., oraz P. A. i R. A. zaskarżając je w całości i kwestionując jego zasadność z uwagi na pominięcie przez Sąd Rejonowy wartości nakładów poczynionych przez dłużników rzeczowych na przedmiotowej nieruchomości. Skarżący podnieśli również, iż Sąd Rejonowy błędnie ustalił udziały konkretnych dłużników w przedmiotowej nieruchomości.

Sąd Okręgowy, zważył co następuje:

Zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie. Analizując zarzuty zażaleń, które w swej treści są tożsame, w pierwszej kolejności zauważenia wymaga, że przepisy nie określają, według jakiej chwili i jakich kryteriów należy określać wartość świadczenia osoby trzeciej lub rzeczy wskazanej przez nią w majątku dłużnika w stosunku do korzyści uzyskanej przez osobę trzecią od dłużnika. W literaturze przedmiotu wskazuje się, że górnym zakresem odpowiedzialności osoby trzeciej pozostaje jednak nie wysokość wierzytelności, która ma podlegać ochronie pauliańskiej, ale rzeczywista wartość korzyści, którą osoba trzecia uzyskała w wyniku skarżonej czynności prawnej.

Wartość korzyści, w granicach której osoba trzecia ponosi odpowiedzialność, oceniana jest według stanu na dzień jej uzyskania, ale według cen z chwili spełnienia przez osobę trzecią świadczenia na rzecz wierzyciela pauliańskiego lub z chwili wskazania mienia dłużnika (M. Sychowicz, [w:] Bieniek, Komentarz. Zobowiązania, 2011, t. I, art. 533, pkt 4). Mając na uwadze powyższe założenia nieuzasadnionym jest twierdzenie podnoszone w obu zażaleniach, iż wartością, za którą odpowiadają dłużnicy jest jedynie wartość egzekwowanej nieruchomości wskazana w umowie darowizny z dnia 22 grudnia 2003 r.

Wartość ta musi bowiem być aktualna a zatem zostać określona na chwilę spełnienia przez osobę trzecią świadczenia na rzecz wierzyciela pauliańskiego lub z chwili wskazania mienia dłużnika. Dłużnicy zarówno w toku wcześniejszych czynności egzekucyjnych, w treści skargi na czynność komornika sądowego, ani w rozpoznawanym zażaleniu nie wskazali żadnych konkretnych nakładów jakie poczynili, czym w ich opinii zwiększyli wartość egzekwowanych nieruchomości. Z tej przyczyny nie sposób uznać tych zarzutów za znajdujące oparcie w rzeczywistym stanie faktycznym.

Wskazania wymaga, że dla oceny merytorycznej zaskarżonego orzeczenia nie ma żadnego znaczenia omyłka Sądu Rejonowego, w określeniu udziałów poszczególnych dłużników w przedmiotowych nieruchomościach. Z dokumentacji znajdującej się w aktach niniejszej sprawy oraz aktach komorniczych wynika jasno, iż M. G. i T. G. są obecnie właścicielami 1/10 wspomnianego udziału a P. A. i R. A. 9/10 części. W ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy dokonał również dokładnej i wnikliwej oceny opinii biegłego stanowiącej podstawę dokonania zaskarżonej czynności Komornika Sądowego w postaci dokonania opisu i oszacowania nieruchomości będących przedmiotem postępowania egzekucyjnego.

Zauważyć trzeba, że Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. z 2004 r., Nr 207, poz. 2109 z późn. zm.) – zwane dalej rozporządzeniem, wskazuje sposób określania wartości nieruchomości, które polega na określaniu wartości prawa własności lub innych praw do nieruchomości (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia określanie wartości nieruchomości poprzedza się analizą rynku nieruchomości, w szczególności w zakresie uzyskiwanych cen, stawek czynszów oraz warunków zawarcia transakcji.

Wskazać przy tym należy, iż podstawy do zastosowania poszczególnych przepisów zawartych w tym akcie prawnym pozostają w gestii biegłego, który posiada wiadomości specjalne, a w konsekwencji jest w stanie ocenić jaka metoda dokonania wyceny w danym stanie faktycznym jest możliwa do przeprowadzenia a także jaka będzie najbardziej miarodajna i obiektywnie wiarygodna. Podkreślić także trzeba, że oparcie zażalenia na jedynie subiektywnym, bliżej niesprecyzowanym, twierdzeniu dłużników o zaniżeniu wartości wycenianych nieruchomości, przy braku wykazania przymiotu posiadania wiadomości specjalnych w tym zakresie, oceniane być może jedynie w kategoriach dowolnej polemiki z wyceną dokonaną przez biegłego.

Tym samym w niniejszej sprawie również z tych względów nie ma żadnych podstaw do zakwestionowania zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski