Appeal dismissed; court upheld lower court's refusal of fee waiver due to applicant's income and case non-urgency.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the applicant's appeal against the regional court's decision to deny a waiver of court costs. The applicant argued that the lower court failed to properly apply cost statutes and did not sufficiently justify the refusal based on their financial situation. The appellate court rejected these claims, noting that the applicant's monthly net income and assets demonstrated they could afford the costs, and the property dispute was not urgent enough to warrant an exception.
Legislator headnote
AI generatedArt. 328 § 2 k.p.c.; Art. 361 k.p.c.; Art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: A defect in the reasoning of a ruling under Art. 328 § 2 k.p.c. only affects the outcome if it renders the motivation incomplete or unintelligible; otherwise, the appellate court will not overturn the decision if the lower court correctly applied the law and provided sufficient factual grounds for denying a fee waiver.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 789/16 POSTANOWIENIE K., dnia 28 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Marian Raszewski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. z udziałem (...) S.A. z siedzibą w G. o ustanowienie służebności przesyłu w przedmiocie zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 27 września 2016 r., sygn. akt I Ns 132/16 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. Sygn. akt II Cz 789/16
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek wnioskodawcy M. K. o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył wnioskodawca, zaskarżając postanowienie w całości. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez jego niezastosowanie i bezzasadne przyjęcie, że sytuacja bytowa skarżącego umożliwia jemu poniesienia kosztów sądowych oraz art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie i brak wyczerpującego uzasadnienia postanowienia. Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżący wniósł o zmianę postanowienia w całości poprzez przyznanie wnioskodawcy zwolnienia od kosztów sądowych w całości, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się, w pierwszej kolejności, do zarzutu naruszenia przepisu art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c., należy wskazać, że zgodnie z art. 361 k.p.c. do uzasadnienia postanowienia stosuje się odpowiednio przepis art. 328 § 2 k.p.c., a zatem uzasadnienie to powinno zawierać przytoczenie przepisów prawa stanowiących podstawę rozstrzygnięcia oraz wyjaśnienie dlaczego w indywidualnej sprawie mają zastosowanie powołane przepisy. Należy podnieść, że uchybienie przez sąd pierwszej instancji przepisowi art. 328 § 2 k.p.c. zachodzi tylko wtedy, gdy uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia nie posiada wszystkich koniecznych elementów, bądź zawiera braki w zakresie poczynionych ustaleń faktycznych i oceny prawnej tak znaczne, że sfera motywacyjna orzeczenia pozostaje nieujawniona bądź ujawniona w sposób uniemożliwiający poddanie jej ocenie instancyjnej.
Tylko bowiem w takim wypadku uchybienie art. 328 § 2 k.p.c. może być uznane za mogące mieć wpływ na wynik sprawy (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 07.02.2001 r., V CKN 606/00, Legalis Nr 326815; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20.02.2003 r., I CKN 65/01, Legalis Nr 57266; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13.05.2013 r., I ACa 280/15, Legalis Nr 1285568). Powyższy skutek nie ma jednak miejsca w niniejszej sprawie. Analiza pisemnych motywów zaskarżonego postanowienia wskazuje, że Sąd I instancji podał podstawę prawną orzeczenia, jak również podał szczegółowo powody, dla których nie zastosował w stosunku do wnioskodawcy przywileju zwolnienia od kosztów sądowych.
Przechodząc do zarzutu naruszenia art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez bezzasadne przyjęcie, że sytuacja bytowa skarżącego umożliwia jemu poniesienia kosztów sądowych, należy przyznać rację Sądowi Rejonowemu, że przedmiot niniejszej sprawy, którym jest ustanowienie służebności przesyłu, nie należy do kategorii spraw pilnych, a jej charakter pozwala na finansowe przygotowanie się do jej wniesienia, skoro wnioskodawca osiąga dochód w granicach przeciętnego wynagrodzenia. Zasadnie przy tym podniósł Sąd a quo , że fakt, iż wnioskodawca zaciągnął kredyt komercyjny i korzysta z samochodu osobowego, przemawia za tym, że jest w stanie zebrać środki pieniężne na koszty postępowania.
Uwzględniając, podniesioną przez Sąd I instancji, okoliczność, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest odstępstwem od zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości, należy podzielić stanowisko Sądu Rejonowego, że skoro gospodarstwo domowe wnioskodawcy dysponuje stałym budżetem w kwocie 3.400 zł netto miesięcznie, obowiązkiem wnioskodawcy było pozyskanie środków na prowadzenie niniejszej sprawy. Powyższe uzasadnia odmowę uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (j. t.
Dz. U. z 2016 r., poz. 623). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł, jak sentencji.