Appeal dismissed; temporary arrest extended due to high probability of crime and obstruction of justice.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appeal filed by the suspect and his defense lawyer regarding the extension of temporary arrest. The lower court had extended the measure based on the high probability of the suspect committing a new crime and obstructing proceedings, supported by evidence of his mental state and weapon possession. The appellate court upheld this decision, confirming that no less severe measures were sufficient to ensure the proper conduct of the criminal investigation.
Legislator headnote
AI generatedart. 249 § 1 k.p.k.; art. 258 § 1 pkt 2, § 3 k.p.k.; art. 259 § 1 k.p.k.: The extension of temporary arrest is justified when evidence confirms a high probability of the suspect committing a new crime or obstructing proceedings, and no less severe coercive measures are adequate.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V Kz 28/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2017 roku Sąd Okręgowy w Łodzi, V Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Zbigniew Mierzejewski Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Matecka przy udziale Prokuratora Tomasza Przytuły po rozpoznaniu w sprawie K. R., syna J. i J., urodz. (...) podejrzanego o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 232 k.k. zażalenia wniesionego przez podejrzanego w dniu 29 grudnia 2016 roku oraz obrońcę w dniu 4 stycznia 2017 r. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 13 grudnia 2016 roku, w sprawie sygn. akt IV1 Kp 477/16, PR 1 Ds. 1111.2016 w przedmiocie przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2016 roku, w sprawie sygn. akt IV1 Kp 477/16, PR 1 Ds. 1111.2016 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi na podstawie art. 263 § 2 k.p.k. przedłużył w stosunku do podejrzanego K. R. stosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania do dnia 17 lutego 2017 roku, godz. 08.10. Postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżyli w całości zażaleniami podejrzany oraz obrońca. Podejrzany podnosił w zażaleniu, że nie popełnił żadnego przestępstwa, kwestionując w ten sposób istnienie ogólnej przesłanki stosowania środka zapobiegawczego z art. 249 § 1 k.p.k.
Obrońca podejrzanego zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia tj.: - art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k. poprzez przyjęcie, że zastosowanie tymczasowego aresztowania uzasadnione jest obawą, że podejrzany będzie podejmował działania utrudniające postępowanie; - art. 258 § 3 k.p.k. poprzez uznanie, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo, że w warunkach wolnościowych podejrzany popełni przestępstwo na szkodę pokrzywdzonych lub innych osób. W konkluzji zażaleń podejrzany i obrońca wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie zastosowanego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.
Obrońca podejrzanego wnosiła ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia i zastosowanie wobec podejrzanego nieizolacyjnych środków zapobiegawczych zaś podejrzany wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenia podejrzanego i obrońcy nie były zasadne. K. R. pozostaje pod zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 232 k.k. Należy wskazać, że wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu podejrzanego zgromadzone w sprawie dowody potwierdzają stanowisko Sądu Rejonowego, iż popełnienie przez podejrzanego zarzuconego mu czynu jest wysoce prawdopodobne.
Przesłanka ogólna warunkująca możliwość zastosowania najsurowszego środka zapobiegawczego w postaci dużego prawdopodobieństwa popełnienia zarzucanego podejrzanemu czynu z art. 249 § 1 k.p.k. została zatem potwierdzona zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności zeznaniami pracowników ochrony (...), a także zeznaniami interweniujących wobec podejrzanego funkcjonariuszy policji. Powyższa ocena dokonywana jest na potrzeby zastosowania tymczasowego aresztowania, a więc ustalenia czy w sprawie zachodzi duże prawdopodobieństwo, że podejrzany popełnił zarzucany mu czyn przestępczy.
Ostateczna ocena dowodów zostanie dokonana w trakcie postępowania sądowego. Podstawą zastosowania wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania, które zostało obecnie przedłużone, była obawa matactwa, a także, przede wszystkim obawa popełnienia przez podejrzanego przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu pracowników(...). Należy przypomnieć, że podejrzany został zatrzymany kiedy wchodził do (...)z ukrytym nożem o ostrzu długości około 35 cm i miał oświadczyć, że chce przestraszyć (...) w związku z podejmowaniem niewłaściwych, zdaniem podejrzanego, decyzji w jego sprawie.
Trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia na obawę, że z uwagi na stan psychiczny podejrzanego, wynikający z opinii biegłych wnioskujących o przeprowadzenie obserwacji psychiatrycznej, jest wysoce prawdopodobne, że podejrzany pozostając na wolności nie będzie chciał poddać się badaniom i uczestniczyć w czynnościach procesowych. Ów stan psychiczny podejrzanego oraz okoliczności zdarzenia, w związku z którym został zatrzymany, nakazują także na podzielnie oceny Sądu Rejonowego co do wysokiego prawdopodobieństwa, występującego na obecnym etapie postępowania, popełnienia przez podejrzanego przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu.
W celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego zachodzi zatem konieczność dalszego stosowania wobec podejrzanego najsurowszego środka zapobiegawczego o charakterze izolacyjnym, gdyż żaden inny środek nie byłby wystarczający. Dobro prowadzonego postępowania przygotowawczego wymaga wyeliminowania wszelkich możliwych sytuacji, w których mogłoby dojść do zakłócenia jego prawidłowego toku. Czas na jaki zostało przedłużone tymczasowe aresztowanie nie jest nadmierny i powinien być wystarczający dla wykonania czynności zaplanowanych przez prokuratora tj. zakończenia obserwacji psychiatrycznej podejrzanego i wydania przez biegłych lekarzy psychiatrów ostatecznej opinii na okoliczność poczytalności podejrzanego.
Odnosząc się do wniosku podejrzanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu należy wskazać, że doszło już do tej czynności i podejrzanemu został wyznaczony obrońca z urzędu w osobie adw. L. Ś., która to obrońca podejmuje działania procesowe w interesie podejrzanego. Sąd Okręgowy nie stwierdził jednocześnie, aby w realiach przedmiotowej sprawy występowały szczególne podstawy do odstąpienia od tymczasowego aresztowania, określone w art. 259 § 1 k.p.k. Mając na uwadze powyższe należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.