Criminal appeal dismissed; court upheld significant guilt and social harm due to intoxication and prior record.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the prosecutor's appeal and remanded the case for a retrial. The prosecutor argued that the defendant's guilt and social harm were not significant enough to warrant a conditional suspension of proceedings, citing evidence of intoxication and a prior traffic offense. The court agreed, finding the defendant's level of intoxication far exceeded the statutory threshold for 'significant' impairment and noting her conscious decision to drink before driving, which negatively impacted her assessment of safety rules.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178a § 1 kk; Art. 115 § 16 kk: The court must assess the degree of social harm and guilt based on all circumstances; if the level of intoxication significantly exceeds the statutory threshold and the offender demonstrates disregard for safety rules, the circumstances cannot be deemed minor, precluding a conditional suspension of proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 1195/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Bożena Żywioł Protokolant Natalia Skalik-Paś przy udziale Barbary Wilimowicz Prokuratora Prokuratury Rejonowej w T. po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. sprawy L. J. (1), córki A. i W. ur. (...) w G. oskarżonej z art. 178a§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 16 września 2016 r. sygnatura akt VI K 544/16 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania. VI Ka 1195/16
UZASADNIENIE
Wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 16 września 2016r., sygn.akt VI K 544/16, został zaskarżony apelacją prokuratora, który wniósł środek odwoławczy na niekorzyść oskarżonej L. J. (1), od całości orzeczenia. Prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niesłusznej ocenie dowodów i wysnuciu niezasadnego wniosku, iż okoliczności podmiotowe i przedmiotowe czynu pozwalają na uznanie, że wina oskarżonej i stopień społecznej szkodliwości jej czynu nie są znaczne, co umożliwia warunkowe umorzenie postępowania karnego, podczas gdy zebrane dowody i ustalone okoliczności przestępstwa nie pozwalają na taką ocenę i zastosowanie wobec L.
J. (1) wskazanego środka probacyjnego. W oparciu o taki zarzut apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy podzielił zarzuty i wnioski apelacji. Rację ma bowiem skarżący podnosząc, że ustalone przez sąd pierwszej instancji okoliczności przestępstwa przypisanego L. J. (1) nie uzasadniają tezy, iż stopień społecznej szkodliwości czynu i stopień winy oskarżonej nie są znaczne. Przeciwna argumentacja przytoczona w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie jest przekonująca. Stopień nietrzeźwości oskarżonej o ponad 100% przekroczył próg, który ustawodawca, po myśli art.115 § 16 kk, przyjął za wyznaczający taki stan w rozumieniu kodeksu karnego.
Nie sposób zatem zgodzić się z twierdzeniem sądu meriti, że stopień ten nie był znaczny. Miejsce i pora popełnienia czynu /godz. 18.40, jedna z głównych ulic (...)/ nie uprawniają do umniejszania wagi czynu oskarżonej. Pozostaje faktem, że oskarżona nie była do tej pory karana za popełnienie przestępstwa, jednak z jej własnych wyjaśnień wynika, że jakiś czas temu została ukarana za wykroczenie polegające na prowadzeniu pojazdu w stanie po użyciu alkoholu. Akta sprawy nie wyjaśniają, czy ukaranie za to wykroczenie uległo już zatarciu, a jest rzeczą oczywistą, iż taki wcześniejszy epizod w życiu oskarżonej nakazywałby ostrożną ocenę jej dotychczasowego trybu życia.
Zauważyć nadto należy, że oskarżona spożyła alkohol z pełną świadomością, iż tego samego dnia będzie kierować samochodem, bo była umówiona z klientem. Pomimo tego nie zrezygnowała z wypicia alkoholu. Powyższa okoliczność wpływa w sposób negatywny na prezentowany przez oskarżoną stosunek do jednej z podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jak i stopień jej winy. Sąd Okręgowy zauważa także, iż kwestia ilości wypitego przez oskarżoną alkoholu jawi się jako niejasna, gdyż do protokołów badania stanu trzeźwości L.
J. zadeklarowała wypicie 0,5 l piwa o godz.12, co jest wątpliwie w sytuacji, gdy o godz. 18.49, a więc po ponad 6 godzinach stopień nietrzeźwości wynosił 0,55 mg/l wydychanego powietrza. Przy uwzględnieniu wersji oskarżonej wynik winien być - zwłaszcza po upływie takiego czasu, zdecydowanie niższy. W protokole przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym oskarżona podała, że alkohol we wskazanej ilości spożyła w godzinach rannych, co tym bardziej nie koresponduje z wynikami badań. Omawiana kwestia wymaga wyjaśnienia, gdyż albo oskarżona spożyła alkohol później, albo ilość spożytego alkoholu była większa, niż oskarżona deklarowała.
Z naprowadzonych względów Sąd Okręgowy uwzględniając apelację prokuratora uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, celem ustalenia okoliczności istotnych dla sprawy oraz wyboru stosownych do wagi czynu oskarżonej środków karnej reakcji.