Legislator Case Law & Legislation
I C 1006/16 AI generated

Court dismisses defendant's defense and awards full bank claim based on defendant's admission of debt.

Case Number I C 1006/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the bank, ordering the defendant to pay the full claimed amount plus process costs. The defendant admitted the factual circumstances of the loan contract and the default during the trial, citing temporary health issues as the reason for stopping payments. Because the defendant's admission was not contrary to law or social norms, the court was bound by it and granted the plaintiff's request immediately.

Legislator headnote

AI generated

Art. 213 § 2 k.p.c.; Art. 69 k.p.c.: A defendant's admission of the plaintiff's claim binds the court to rule in its favor unless the admission contradicts the law or public order.

Keywords

AI generated
civil procedure admission of claim loan contract default judgment court binding effect

Cited Legislation

AI generated
art. 213 § 2 k.p.c.
Zgodnie z przepisem art. 213 § 2 k.p.c., sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
art. 69 k.p.c.
Instytucja umowy kredytu została uregulowana w art. 69 i nast.
art. 98 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach procesu, zawarte w punkcie II oparte zostało o treść art. 98 k.p.c. ustanawiającym odpowiedzialność za wynik sporu.
art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c.
O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd orzekł na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c., bowiem zasądzone roszczenie zostało uznane przez pozwaną.
art. 505 § 37 pkt 1 k.p.c.
Powód w zakreślonym terminie uzupełnił braki formalne pozwu oraz pozew w trybie art. 505 37 § 1 k.p.c Pozwana nie wniosła odpowiedzi na pozew, a na rozprawie w dniu 18 października 2016 r.
art. 213 § 2 k.p.c
Zgodnie z przepisem art. 213 § 2 k.p.c., sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
art. 98 k.p.c
Orzeczenie o kosztach procesu, zawarte w punkcie II oparte zostało o treść art. 98 k.p.c.
art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c
O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd orzekł na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c., bowiem zasądzone roszczenie zostało uznane przez pozwaną.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1006/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 października 2016 roku Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Bogusław Glinka Protokolant: Joanna Bobrowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 roku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank S.A. w W. przeciwko Z. B. o zapłatę 35 586,38 zł I/ zasądza od pozwanej Z. B. na rzecz powoda (...) Bank S.A. w W. kwotę 35 586,38 zł (trzydzieści pięć tysięcy pięćset osiemdziesiąt sześć złotych trzydzieści osiem groszy) ; II/ zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1 826,52 zł tytułem zwrotu kosztów procesu; III/ nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank S.A. w W. w elektronicznym postępowaniu upominawczym wniósł o zasądzenie od pozwanej Z. B. kwoty 35 586,38 zł wraz kosztami procesu. Na uzasadnienie żądania wskazał, że strony w dniu 21.04.2015 r. zawarły umowę kredytu nr (...), a pozwany nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania terminiwego dokonywania spłat rat określonych w umowie, wobec czego powód wypowiedział umowę stawiajac cała należność w stan wymagalności. Pozwana nie spłaciła wymagalnej wierzytelności, a powód wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych banku stwierdzający zadłużenie pozwanej na dzień 18 maja 2016 r., na które składa się należność główna 32 802,31 zł oraz skapitalizowane odsetki umowne za okres korzystania z kapitału od 11.09.2015 r. do 05.04.2016 r. w kwocie 1631,15 zł i odsetki za opóźnienie za okres od 11.09.2015 r. do 18.05.2016 r. w kwocie 873,86 zł, a także opłaty i prowizje w kwocie 279 zł.

Powód wskazał, że nie dochodzi przysługujących mu dalszych odsetek umownych i ustawowych za opóźnienie za okres od sporządzenia pozwu. W dniu 17.06.2016 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie, pod sygn. akt VI Nc-e 827503/16, stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania Sadowi Rejonowemu w Dzierżoniowie. Powód w zakreślonym terminie uzupełnił braki formalne pozwu oraz pozew w trybie art. 505 37 § 1 k.p.c Pozwana nie wniosła odpowiedzi na pozew, a na rozprawie w dniu 18 października 2016 r. przyznała okoliczności faktyczne pozwu i uznała powództwo, usprawiedliwiając zaprzestanie spłaty kredytu przejściowymi kłopotami zdrowotnymi.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 213 § 2 k.p.c., sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Uznanie powództwa jest aktem dyspozycyjnym pozwanego, który nie tylko uznaje samo żądanie powoda, ale i to, że uzasadniają je przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne i godzi się na wydanie wyroku uwzględniającego to żądanie (por. M. Jędrzejewska, [w:] T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego.

Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, tom 1, Warszawa 2002, s. 467). W niniejszej sprawie pozwana uznała żądanie pozwu i Sąd jest związany tym uznaniem. Znajduje ono uzasadnienie w łączącym strony stosunku prawnym umowie kredytu konsolidacyjnego nr (...). Instytucja umowy kredytu została uregulowana w art. 69 i nast. prawa bankowego. Tym samym żądanie pozwu znajdowało swoją podstawę faktyczną w umowie kredytu, a podstawę prawną w umowie kredytu i w powołanych przepisach regulujących ten stosunek prawny. Z powyższych regulacji wynika podstawowy obowiązek kredytobiorcy polegający na spłacie kredytu w sposób i terminach określonych w umowie, czego pozwana nie czyniła, co uzasadniało wypowiedzenie umowy i wymagalność roszczenia w całości.

Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił powództwo w całości w pkt I sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach procesu, zawarte w punkcie II oparte zostało o treść art. 98 k.p.c. ustanawiającym odpowiedzialność za wynik sporu. Ponieważ pozwana przegrała spór obowiązana jest zwrócić poniesione przez powoda koszty, na które składają się: opłata sądowa 1780 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł i koszty notarialnego poświadczenia dokumentów 29,52 zł, łącznie 1826,52 zł. Powód wprawdzie wnosił o zasądzenie jeszcze zwrotu „innych kosztów 4,45 zł”, jednak nie wykazał ich celu i faktu poniesienia, wobec czego nie mogły zostać uwzględnione w zasądzonych do zwrotu kosztach.

O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd orzekł na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c., bowiem zasądzone roszczenie zostało uznane przez pozwaną. Mając powyższe argumenty na względzie Sąd orzekł jak sentencji wyroku.