Legislator Case Law & Legislation
VII K 299/16 AI generated

Court downgraded burglary theft to minor offense due to full restitution and remorse, imposing only a fine.

Case Number VII K 299/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant of theft by burglary but applied a reduction to a minor offense due to full restitution and genuine remorse. The prosecution argued for a prison sentence, but the court found the social harm negligible given the defendant's actions to repay the victim and apologize within eight days. Consequently, the court imposed a daily fine of 100 units instead of imprisonment and ordered partial cost recovery.

Legislator headnote

AI generated

Art. 279 § 1 kk; Art. 283 kk: When a theft by burglary is followed by full restitution and sincere apology accepted by the victim, the act may be classified as a minor offense under Art. 283 kk, allowing for a lighter penalty such as a fine rather than imprisonment.

Keywords

AI generated
theft by burglary minor offense reduction full restitution genuine remorse daily fine penalty costs of proceedings prosecution agreement

Cited Legislation

AI generated
Art. 279 § 1 kk
o czyn z art. 279 § 1 kk 1.
Art. 283 kk
uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmianą, iż przyjmuje, że czy stanowi wypadek mniejsze wagi określony w art. 283 kk w zw.
Art. 37a kk
z art. 37a kk jedynie karę samoistnej grzywny w ilości 100 stawek dziennych, w wysokości po 10 zł każda.
Art. 33 § 3 kk
Ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny Sąd kierował się wskazaniami z art. 33 § 3 kk, by wysokość grzywny nie wpłynęła w sposób znaczący na pogorszenie się sytuacji jego, a jednocześnie spełniła swoją rolę dotkliwości i dokuczliwości.
Art. 387 § 2 k.p.k.
Dlatego też Sąd na rozprawie przy akceptacji Prokuratora Rejonowego uwzględnił w/w okoliczności wypadku mniejszej wagi i wniosek oskarżonego o dobrowolne poddanie się karze w trybie art. 387§2 kpk i wymierzył oskarżonemu na art.
§ 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII K 299/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 09 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Mariusz Wieczorek Protokolant: st. sekretarz sądowy Anita Cichosz przy udziale Prokuratora: Włodzimierz Gusta po rozpoznaniu w dniu 09.11.2016 roku sprawy D. T. s. D. i I. z d. Ż., ur. (...) w P. oskarżonego o to, że: w dniu 1 lutego 2016 roku w miejscowości (...) gmina R., powiat (...), województwo (...) po uprzednim wyrwaniu okna w ganku domu jednorodzinnym wszedł do wewnątrz skąd z pokoju gościnnego dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 180 zł. na szkodę S. S., tj. o czyn z art. 279 § 1 kk 1. oskarżonego D. T. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmianą, iż przyjmuje, że czy stanowi wypadek mniejsze wagi określony w art. 283 kk w zw. art.279 § 1 kk i za to na podstawie art. 283 kk w zw. z art.37a kk wymierza mu karę 100 (sto) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata K. R. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej oskarżonemu z urzędu;

3. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem częściowego zwrotu wydatków, a w pozostałej części zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych oraz od opłaty, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt VII K 299/16

UZASADNIENIE

W dniu 1 lutego 2016 roku oskarżony D. T. będąc mieszkańcem, przebywał w miejscowości W., gm. R., powiat (...), woj. (...). Kiedy oskarżony D. T. przechodził piechotą koło domu na posesji nr.(...) należącej do S. S. w godzinach 11:30 chcą pożyczyć od w/w pieniądze. Kiedy zobaczył, iż nie ma nikogo w domu, wówczas postanowił włamać się do domu jednorodzinnego i w tym celu wyrwał okno w ganku domu jednorodzinnego, po czym wszedł do środka, skąd z pokoju gościnnego ze stołu zabrał w celu przywłaszczenia leżące tam pieniądze w kwocie 180 złotych.

Tym samym łączna wartość strat wyniosła ok.230 złotych na szkodę S. S.. Skradzione pieniądze oskarżony przeznaczył na lekarstwa dla dziecka, a część na spłatę długów i inne wydatki. W dniu 09 lutego 2016r. oskarżony D. T. przyszedł do pokrzywdzonego S. S. i oddał mu skradzione pieniądze w kwocie180 zł oraz zapłacił mu za uszkodzonego okno w ganku. Jednocześnie oskarżony przeprosił pokrzywdzonego za swoje zachowanie. /dowód: wyjaśnienia oskarżonego D. T. k. 30verte-31, zbiór dokumentów „A”- k. 21- 22, 27-28; protokół zeznań S. S. k. 6-9 zbiór dokumentów „C”, zbiór dokumentów „A”- Notatka urzędowa k. 1, 14, oświadczenie oskarżonego k. 29, protokół oględzin k.10-11, protokół przeszukania k.16-17/ Oskarżony D.

T. nie jest osobą chorą psychicznie, ani nie jest upośledzony umysłowo. Oskarżony jest uzależniony od substancji psychoaktywnych (alkohol, dopalacze), obecnie w abstynencji. W czasie popełnienia zarzucanego mu czynu miał zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem. /dowód: opinia psychiatryczna k.21-23/ Oskarżony D. T. ma 24 lata. Ma wykształcenie podstawowe, jego wyuczony zawód to brukarz. Pracuje dorywczo w firmie (...) jako pracownik fizyczny z dochodem ok. 1500 złotych miesięcznie. Jest kawalerem, ma na utrzymaniu 1 dziecko w wieku 1 rok i 3 m-ce, nie posiada żadnego majątku.

Oskarżony był już karany za czyn z art. 280§ 1 kk i innych, wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia (...). w sprawie (...)na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat i grzywnę 150stawek dziennych po 20 złotych każda. / dowód: dane o oskarżonym- k. 30verte, zbiór dokumentów „A”: karta karna- k. 24, wywiad środowiskowy k.26/ Oskarżony D. T. w toku postępowania przygotowawczego i sądowego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W swoich wyjaśnieniach wskazał, iż chciał pierwotnie od S. S. pożyczyć pieniądze, ale gdy stwierdził, że nie ma nikogo w domu, to wypchnął okno w ganku i wszedł do środka, gdzie ze stołu zabrał gotówkę kwocie 180 zł, które następnie przeznaczył na lekarstwa dla dziecka, a część na spłatę długów i inne wydatki.

Przed Sądem oskarżony żałował tego co zrobił, wskazał, iż naprawił szkodę,, zwrócił pieniądze pokrzywdzonemu zarówno skradzione jak i za okno. Przeprosił pokrzywdzonego, a on przyjął przeprosiny. Chciałbym dobrowolnie poddać się karze i prosić o karę grzywny. Mam wyznaczony termin leczenia odwykowego na 2017 r. ale nie pamiętam dokładnie daty. W kilku wyjaśnieniach podnosił swoją trudną sytuację materialną, która skłoniła go do kradzieży. /dowód: zbiór dokumentów „A” - protokoły wyjaśnień k. 11-13, 18-21, 29-32,39-40/

Sąd zważył co następuje:

Sąd w świetle wyjaśnień oskarżonego, protokołu zeznań pokrzywdzonego S. S. oraz materiału dowodowego rzeczowego dołączonego do aktu oskarżenia znajdującego się generalnie w zbiorze dokumentów „A” i „C” uznał, iż okoliczności popełnienia czynu zarzucanego oskarżonemu nie budzą wątpliwości. W dużej mierze Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie właśnie na podstawie wyjaśnień oskarżonego w/w, które to wyjaśnienia znajdują odzwierciedlenie w zeznaniach samego pokrzywdzonego S. S. oraz pozostałym materiale dowodowym – rzeczowym w postaci: notatce urzędowej, protokole zawiadomienia o przestępstwie, protokole oględzin, protokole przeszukania.

Pozostały materiał dowodowy ujawniony w toku postępowania jako jasny, pełny i niekwestionowany przez żadną ze stron nie budzi w ocenie Sądu żadnych wątpliwości. Sąd na podstawie zebranego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie uznał, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu szczegółowo opisanego w akcie oskarżenia, wyczerpującego znamiona kradzieży z włamaniem z art.279 § 1 kk. Jednakże wobec szczególnych okoliczności podmiotowo-przedmiotowych występujących w sprawie takich jak naprawienie szkody w całości wyrządzonej przestępstwem przez oskarżonego już w osiem dni po zdarzeniu, szczere przeprosiny i żal oskarżonego, które zostały przyjęte przez pokrzywdzonego i potwierdzone przed sądem na rozprawie, a nadto dodatkowo motyw jaki popchnął oskarżonego do przestępstwa – konieczność wykupienia leków dla małego dziecka, to wszystko spowodowało, iż stopień społecznej szkodliwości był nieznaczny i należało rozpatrywać czyn oskarżonego jako wypadek mniejszej wagi określony w art. 283 kk zw. z art.279§1 kk .

Okoliczność, iż oskarżony był wcześniej karany za p-stwo p-ko mieniu nie mogło zdyskwalifikować uwzględnienia w/w przesłanek do uznania czynu oskarżonego jako drobnej kradzieży z włamaniem. Wcześniejszy wniosek oskarżyciela publicznego o skazanie oskarżonego w trybie art.335 kpk na karę 1 roku pozbawienia wolności, wobec braku zgody oskarżonego, nie podlegał uwzględnieniu, jako rażąco surowy. Dlatego też Sąd na rozprawie przy akceptacji Prokuratora Rejonowego uwzględnił w/w okoliczności wypadku mniejszej wagi i wniosek oskarżonego o dobrowolne poddanie się karze w trybie art. 387§2 kpk i wymierzył oskarżonemu na art. 283 kk w zw. z art. 37a kk jedynie karę samoistnej grzywny w ilości 100 stawek dziennych, w wysokości po 10 zł każda.

Kara w tej wysokości spełni zamierzone cele kary w zakresie jej ogólnospołecznego oddziaływania, a jednocześnie uzmysłowi oskarżonemu naganność jego postępowania oraz nieuchronność odpowiedzialności karnej za czyny przestępne. Ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny Sąd kierował się wskazaniami z art. 33 § 3 kk, by wysokość grzywny nie wpłynęła w sposób znaczący na pogorszenie się sytuacji jego, a jednocześnie spełniła swoją rolę dotkliwości i dokuczliwości. Z uwagi na obecność obrońcy w postępowaniu, zasądzono na rzecz obrońcy koszty nieopłaconej pomocy udzielonej oskarżonemu z urzędu – minimalne powiększone o podatek VAT (zgodnie z § 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800).

Biorąc pod uwagę sytuację materialną oskarżonego Sąd zasądził od niego jedynie częściowy zwrot wydatków w wysokości 500 złotych, zwalniając go w pozostałej części od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie.