Court convicted driver for drunk driving and sentenced to prison, fine, and driving ban.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of intentional drunk driving and sentenced him to eight months of restricted freedom. The prosecution argued that the defendant, with a blood alcohol level of 1.05 mg/l, intentionally violated road safety rules while driving a vehicle. The court upheld the conviction, finding no mitigating circumstances and imposing a mandatory three-year driving ban alongside the prison term and fine.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178a § 1 kk; Art. 45 ust. 1 pkt 1 Prawo o ruchu drogowym: Driving a vehicle while intoxicated constitutes a criminal offense punishable by imprisonment, a fine, and a mandatory driving ban when no mitigating circumstances are present.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 17 czerwca 2016 roku w miejscowości Z. Z. P. w miejscowości Z. kierował samochodem osobowym marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Zatrzymany został do kontroli drogowej. W trakcie jazdy pojazdem mechanicznym znajdował się w stanie nietrzeźwości. Stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiło 1,05 mg/l. W dniu zdarzenia zatrzymano oskarżonemu prawo jazdy kategorii B o numerze (...). (dowód: wyjaśnienie oskarżonego Z. P. k.34, protokół użycia A. A..0 k.2-2v., postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy k.6;) Badanie stanu trzeźwości oskarżonego wykazało, że stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu w godzinach: 9:05 i 9:08 wynosiło odpowiednio 1,05 mg/l i 1,02 mg/l. (dowód: protokół użycia A.
A..0 k.2-2v.) Oskarżony w postępowaniu przygotowawczym, przyznał się do zarzucanego mu czynu – vide: k.34. Wyjaśnił, iż w dniu zatrzymania przejeżdżał z działki do najbliższego domu celem dokonania naprawy samochodu. Zatrzymany został przy skręcie z drogi publicznej na prywatną posesję. Nie zamierzał niegdzie dalej jechać. W tej sytuacji na podstawie dowodów, którymi Sąd na rozprawie dysponował, nie budzi najmniejszych wątpliwości, że oskarżony Z. P. w dniu 17 czerwca 2016 roku w Z. prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki O. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości – 1,05 mg/l co stanowi około 2,21 promila alkoholu w wydychanym powietrzu.
Tak więc umyślnie naruszając podstawową zasadę bezpieczeństwa w ruchu drogowym – art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 roku poz. 1137 z późn. zm.), popełnił przestępstwo określone dyspozycją art. 178a § 1 kk. Za przypisane oskarżonemu przestępstwo Sąd - kierując się dyrektywami wymiaru kar wymienionymi w art. 53 kk - wymierzył mu na mocy art. 178a § 1 kk karę 8 miesięcy ograniczenia wolności. Orzekając taką karę Sąd uwzględnił jako okoliczności obciążające uprzednią karalność za przestępstwa przeciwko mieniu – vide: karta karna 11, niewątpliwie popełnienie występku o znacznej szkodliwości społecznej, stanowiącego praktycznie plagę na polskich drogach, wysokie stężenie alkoholu – 1,05 mg/l.
Kara w ocenie Sądu jest współmierna do zawinienia oskarżonego, stopnia szkodliwości społecznej oraz spełnia wymogi prewencji ogólnej i szczególnej. Będzie też właściwą nauczką dla oskarżonego. Sąd nie dostrzegł po stronie oskarżonego okoliczności łagodzących. O obligatoryjnym świadczeniu pieniężnym Sąd orzekł w myśl art. 43a § 2 kk. Wysokość tego świadczenia orzeczona została w najniższej możliwej wysokości oraz pozostaje z jednej strony w zasięgu możliwości majątkowych oskarżonego, z drugiej zaś strony stanowi istotną dolegliwość przypominającą o popełnionym przestępstwie.
Stosownie do treści art. 42 § 2 kk Sąd orzekł też obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, biorąc pod uwagę przede wszystkim stopień nietrzeźwości oskarżonego. Na rozmiar tego środka rzutuje też uprzednia niekaralności oskarżonego za występki przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym – vide: pismo Urzędu Miejskiego w Ł. k.15. W tych okolicznościach jedynie tak ustalony okres eliminacji oskarżonego z grona kierowców będzie wystarczającą nauczką na przyszłość umożliwiającą osiągniecie celu wychowawczego.
Za takim wymiarem tego środka karnego przemawiają także względy społecznego oddziaływania kary na innych potencjalnych sprawców przestępstw z art. 178a § 1 kk. W związku z orzeczeniem powyższego środka karnego Sąd na jego poczet zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy – zgodnie z treścią art. 63 § 4 kk. Środki karne w takiej postaci, w połączeniu z karą ograniczenia wolności oceniane całościowo w realiach niniejszej sprawy, nie mogą być uznane za karę ani rażąco niewspółmiernie łagodną ani surową, bowiem tylko w takim rozmiarze – w ocenie Sądu – mogą one spełnić swoją rolę wychowawczą wobec samego oskarżonego oraz rolę prewencyjną w stosunku do innych potencjalnych sprawców przestępstw.
O kosztach postępowania i opłacie sądowej Sąd orzekł w myśl powołanych w sentencji wyroku przepisów – punkt V. – uznając, że ich poniesienie przez oskarżonego nie będzie dla niego zbyt uciążliwe bowiem ma możliwości oraz odpowiednie warunki majątkowe i finansowe do pozyskania dochodów umożliwiających opłacenie kosztów sądowych. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) (...) 3. (...) (...)