Legislator Case Law & Legislation
II W 88/15 AI generated

Court dismissed theft and public order charges against a mentally ill defendant due to significant capacity limitations.

Case Number II W 88/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed charges of theft and public disorder against the defendant, M. Z., who was found to have significant mental impairments limiting his capacity. Although the defendant committed the acts on the spot and had a prior record, the psychiatric expert opinion established he lacked the full ability to understand or control his behavior at the time. Consequently, the court applied the mitigating provision regarding diminished capacity, resulting in the dismissal of the criminal liability.

Legislator headnote

AI generated

Art. 119 § 1 k.k. w zw. z art. 17 § 2 k.k.; Art. 141 § 1 k.k. w zw. z art. 17 § 2 k.k.: Where a person commits an offense while suffering from a mental disorder significantly limiting their capacity to understand the act or control their behavior, the offense is not punishable under the standard provisions.

Keywords

AI generated
diminished criminal capacity mental disorder defense theft of alcohol public disorder offense psychiatric expert opinion criminal liability dismissal significant capacity limitation

Cited Legislation

AI generated
Art. 119 § 1 k.k. w zw. z art. 17 § 2 k.k.
Art. 141 § 1 k.k. w zw. z art. 17 § 2 k.k.
Art. 119 kpow w zw. z art. 624 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II W 88/15

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2015 roku około godz. 16:50w W. przy ulicy 1000 – lecia 11 w sklepie(...) M. Z.dokonał kradzieży 0,5 l wódki ,K.” o wartości 19,89 złotych na szkodę sklepu (...). Zauważył to pracownik ochrony, który zatrzymał M. Z. bezpośrednio po przejściu obwinionego linii kas (dowód: zeznania świadków: J. S. – k.6, D. G. – k.85v i 9). W dniu 15 lipca 2015 roku o godz. 20:40 w W. przy skrzyżowaniu ulicy (...) z ulicą(...) M. Z. głośno krzyczał i używał słów nieprzyzwoitych. Przeszkadzało to przypadkowym przechodniom.

Dokonano anonimowego zgłoszenia do KPP w W.. Po dojechaniu na miejsce patrolu interwencyjnego znany funkcjonariuszomM. Z. nadal wykrzykiwał słowa nieprzyzwoite (dowód: zeznania świadków: P. G. – k.85v, D. G. – k.85v i 24). M. Z.został poddany jednorazowemu badaniu psychiatrycznemu, w wyniku którego rozpoznano u niego chorobę psychiczną pod postacią organicznych zaburzeń urojeniowych i osobowości podobnych do schizofrenii oraz stwierdzono, że w chwili popełniania czynów miał ograniczoną w stopniu znacznym zarówno zdolność rozumienia ich znaczenia, jak i zdolność do kierowania swoim postępowaniem (dowód: opinia biegłej – k. 62-63).

Obwiniony nie stawił się na rozprawę, a w postępowaniu przygotowawczym nie został przesłuchany w charakterze obwinionego. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków, osób obcych dla obwinionego, nie stwierdzając żadnej okoliczności, która mogłaby skłonić świadków do złożenia fałszywych zeznań. W obu przypadkach obwiniony został złapany na gorącym uczynku popełnienia wykroczenia. Sąd podzielił wnioski biegłego lekarza psychiatry zawarte w opinii, gdyż biegły miał wystarczająco dużo materiału do wydania opinii, która jawi się jako jasna i pełna.

M. Z. czynami swymi wyczerpał znamiona wykroczeń z art.119§1 w zw. z art.17§2 kw oraz z art.141 w zw. z art.17§2 kw. Wskutek oczywistego przeoczenia, znając przecież opinię biegłej psychiatry, Sąd pominął w kwalifikacji prawnej czynów przypisanych obwinionemu art.17§2 kw. Wymierzając obwinionemu karę za popełnione czyny Sąd nie stwierdził okoliczności łagodzących. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył uprzednią wielokrotną karalność za podobne wykroczenia (k. 10 i 25, fakty znane Sądowi z urzędu). W opinii Sądu kara 200 zł grzywny mieści się w możliwościach płatniczych obwinionego, który nie ma nikogo na utrzymaniu, a ma stałe źródło dochodu w postaci renty w kwocie 1.600 zł netto miesięcznie (k.11).

Sąd obciążył obwinionego jedynie opłatą od wymierzonej kary, uznając, że poniesienie całości kosztów wydatkowanych w niniejszym postępowaniu przekracza możliwości obwinionego (art.119 kpow w zw. z art.624§1 kpk) O wynagrodzeniu obrońcy orzeczono na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 z późn. zm.) Sędzia: Hanna Woźniak