Legislator Case Law & Legislation
VI GC 297/16 AI generated

Court allows claim for unpaid water and heat services based on admitted contract and unchallenged invoices.

Case Number VI GC 297/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendant to pay the plaintiff 12,034.87 PLN for water and heat services plus legal costs. The plaintiff presented VAT invoices and the defendant did not contest the existence of the contract or the delivery of services. The court ruled that the defendant's silence regarding the heat supply constituted an admission of the facts under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 230 k.p.c.; Art. 6 k.c.: When a defendant remains silent regarding the plaintiff's assertions of facts, the court may deem those facts admitted, shifting the burden of proof to the defendant to disprove them.

Keywords

AI generated
admission of facts burden of proof unpaid services VAT invoices civil procedure code heat supply contract water delivery

Cited Legislation

AI generated
Art. 230 k.p.c.
Stosownie do art. 230 k.p.c. gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane.
Art. 6 k.c.
Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Art. 750 k.c.
z art. 750 K.c., przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
Art. 735 part.1 k.c.
Art. 481 k.c.
O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. zgodnie z żądaniem powoda.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
§ 6 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 750 K.c
z art. 750 K.c., przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
art. 734 § 1 K.c
Definicja ustawowa umowy zlecenia (art. 734 § 1 K.c.) zakłada dążenie do osiągnięcia określonego rezultatu.
art. 355 § 1 K.c
Jego odpowiedzialność za właściwe wykonanie umowy oparta jest na zasadzie starannego działania (art. 355 § 1 K.c.) (Por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2012 r.

Cited Case Law

AI generated
OSNP 1998/18/537
Do przeciwnika natomiast należy wykazanie okoliczności niweczących to prawo lub uniemożliwiających jego powstanie (OSNP 1998/18/537).
OSNC 1997/6-7/76 Przegląd Sądowy 2001/4/81
6 k.c.)(OSNC 1997/6-7/76 Przegląd Sądowy 2001/4/81).
II UK 70/12
Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue, as Supreme Court already resolved the material law question.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI GC 297/16/3

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jolanta Brzęk Protokolant: st. sekr. sądowy Aleksandra Nyga po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. w Tychach na rozprawie sprawy z powództwa: Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w P. przeciwko: (...) Spółka Akcyjna w (...) w P. o zapłatę 1) zasądza od pozwanego (...) Spółka Akcyjna w (...) w P. na rzecz powoda Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. w P. kwotę 12 034,87 zł (dwanaście tysięcy trzydzieści cztery złote osiemdziesiąt siedem groszy) z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwot: - 98,28 zł (dziewięćdziesiąt osiem złotych dwadzieścia osiem groszy) od dnia 9 kwietnia 2015 r. do dnia zapłaty, - 5 075,34 zł (pięć tysięcy siedemdziesiąt pięć złotych trzydzieści cztery grosze) od dnia 18 kwietnia 2015r. do dnia zapłaty, - 115,90 zł (sto piętnaście złotych dziewięćdziesiąt groszy ) od dnia 13 maja 2015r. do dnia zapłaty, - 3 662,23 zł (trzy tysiące sześćset sześćdziesiąt dwa złote dwadzieścia trzy grosze) od dnia 21 maja 2015r. do dnia zapłaty, - 70,99 zł (siedemdziesiąt złotych dziewięćdziesiąt dziewięć groszy) od dnia 11 czerwca 2015r. do dnia zapłaty, - 1 571,71 zł (jeden tysiąc pięćset siedemdziesiąt jeden złotych siedemdziesiąt jeden groszy) od dnia 16 czerwca 2015r. do dnia zapłaty, - 14,39 zł (czternaście złotych trzydzieści dziewięć groszy) od dnia 10 lipca 2015r. do dnia zapłaty, - 1 426,03 zł (jeden tysiąc czterysta dwadzieścia sześć złotych trzy grosze) od dnia 18 lipca 2015r. do dnia zapłaty, 2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3 019 zł (trzy tysiące dziewiętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSR Jolanta Brzęk Sygn. akt VI GC 297/16/3

UZASADNIENIE

Powód Przedsiębiorstwo (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej w (...) z siedzibą w P. kwoty 12 034,87 zł z odsetkami ustawowymi od kwot cząstkowych do dnia zapłaty wraz z kosztami postępowania. Powód w uzasadnieniu wskazał, że zawarł z pozwanym umowę o dostawę wody i odprowadzania ścieków, a w ramach prowadzonej działalności zaopatrywał pozwaną spółkę również w energię cieplną. Pozwany nie uregulował należności za świadczone przez powoda usługi, w związku z czym powód wzywał pozwanego do zapłaty, jednakże bezskutecznie.

W dniu 25 stycznia 2016 r. w sprawie o sygn. VI GNc 3225/15/3 Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości, wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania oraz podnosząc zarzut bezzasadności powództwa. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że nie kwestionuje istnienia stosunku zobowiązaniowego pomiędzy stronami, na mocy którego powód miał świadczyć na rzecz pozwanego usługę zaopatrzenia w wodę i odprowadzanie ścieków.

Zdaniem pozwanego, powód nie wykazał, aby doszło do wykonania usługi, jak również nie wykazał, aby wykonał usługę w sposób prawidłowy. Sąd ustalił, co następuje: Bezspornym pomiędzy stronami było, że strony zawarły w dniu 30 października 2014 r. umowę o dostawę wody i odprowadzania ścieków, a w ramach prowadzonej działalności powód zaopatrywał pozwaną spółkę również w energię cieplną. Dowód: umowa (k. 10), faktury VAT (k. 11-18). Powód za wykonane na rzecz pozwanego usługi wystawił faktury VAT na łączną kwotę 12 034,87 zł, za okres od marca 2015 r. do czerwca 2015 r.

W fakturach podano datę dokonanego odczytu urządzenia ze wskazaniem wartości zużycia oraz wszelkich parametrów odczytu oraz podano wartość poprzedniego odczytu. Powód wezwał pozwanego do zapłaty należności jednakże bezskutecznie. Dowód: faktury VAT (k. 11-18),wezwanie do zapłaty (k. 19). Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne oparto o nie budzące wątpliwości, merytoryczne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo wytoczone w niniejszej sprawie przez Przedsiębiorstwo (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. przeciwko pozwanemu (...) Spółce Akcyjnej w (...) z siedzibą w P. zasługiwało na uwzględnienie w całości. Powód domagał się zasądzenia kwoty 12 034,87 zł z odsetkami ustawowymi od kwot cząstkowych do dnia zapłaty, wskazując że pozwany nie uregulował należności za świadczone przez powoda usługi. Pozwany podniósł zarzut bezzasadności powództwa. Jak wynika z treści pozwu oraz umowy stron i faktur, łączyła strony umowa o usługi.

Poza sporem w niniejszej sprawie było to, iż strony łączyła umowa, w której zamawiający zleca wykonawcy cykliczne wykonywanie usług dostarczania wody, energii cieplej oraz odprowadzania ścieków. Umowa podlegała przepisom kodeksu cywilnego (art. 734 – 751 K.c.). Bezspornym w niniejszej sprawie było to, że przedmiotowa umowa zawierała wszystkie elementy istotne umowy (essentialia negotii), i tym samym należy stwierdzić, że umowa była ważna i wiązała strony (pacta sunt servanda – umów należy dotrzymywać). Zgodnie z Art. 734.

§ 1 K.c. w zw. z art. 750 K.c., przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania czynności w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie pełnomocnictwa. Do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Wykonanie określonej czynności (szeregu powtarzających się czynności), bez względu na to, jaki rezultat czynność ta przyniesie, jest cechą charakterystyczną tak dla umów zlecenia (gdy chodzi o czynności prawne ‑ art. 734 § 1 K.c.), jak i dla umów o świadczenie usług nieuregulowanych innymi przepisami (gdy chodzi o czynności faktyczne ‑ art. 750 K.c.).

Przyjmujący zamówienie w umowie zlecenia (umowie o świadczenie usług) nie bierze na siebie ryzyka pomyślnego wyniku spełnianej czynności. Jego odpowiedzialność za właściwe wykonanie umowy oparta jest na zasadzie starannego działania (art. 355 § 1 K.c.) (Por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2012 r. sygn. akt: II UK 70/12). Definicja ustawowa umowy zlecenia (art. 734 § 1 K.c.) zakłada dążenie do osiągnięcia określonego rezultatu. Zobowiązanie uznać należy jednak za wykonane pomimo nieosiągnięcia zakładanego rezultatu, w przypadku dochowania przez przyjmującego zlecenie należytej staranności.

Z tego też względu w nauce prawa umowę zlecenia i umowę o świadczenie usług określa się mianem umów starannego działania. Nie oznacza to jednak, że umowa zlecenia, czy też inna umowa o świadczenie usług, do której stosuje się odpowiednio regulacje art. 734-751 K.c. nie ma na celu doprowadzenie do powstania rezultatu. W innym przypadku dający zlecenie nie miałby interesu w zawieraniu takiej umowy. Dający zlecenie również dąży do osiągnięcia istotnego dla siebie celu. Cel dającego zlecenie nie jest elementem przedmiotowo istotnym dla umowy zlecenia, czy też umowy o świadczenie usług.

Występuje natomiast jako zasada obowiązek osobistego spełnienia świadczenia przez zleceniobiorcę, z uwagi na osobiste zaufanie między stronami. Dodatkowo należy wskazać, że dołożenie przez zleceniobiorcę należytej staranności i mimo tego nieosiągnięcie przezeń zamierzonego skutku nie może stanowić przypadku niewykonania zobowiązania. Bezspornym w sprawie jest fakt, że powód – wykonawca wykonywał usługi zlecone mu przez pozwanego – zamawiającego zgodnie z postanowieniami zawartej umowy. Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Uwzględniając treść art. 6 k.c. trzeba stwierdzić, że do osoby występującej z pozwem należy udowodnienie faktów pozytywnych, które stanowią podstawę powództwa, gdyż z faktów tych wywodzi ona swoje prawo. Do przeciwnika natomiast należy wykazanie okoliczności niweczących to prawo lub uniemożliwiających jego powstanie (OSNP 1998/18/537). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.)(OSNC 1997/6-7/76 Przegląd Sądowy 2001/4/81).

Innymi słowy na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a na stronie pozwanej obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jej wniosek o oddalenie powództwa. W niniejszej sprawie strona powodowa na poparcie swojego roszczenia przedłożyła szereg faktur VAT wystawionych na rzecz pozwanego za świadczone usługi w okresie od marca 2015 r. do czerwca 2015 r. Bezspornym pomiędzy stronami było, że strony zawarły w dniu 30 października 2014 r. umowę o dostawę wody i odprowadzania ścieków.

Pozwany nie kwestionował istnienia stosunku zobowiązaniowego pomiędzy nim, a powodem, na mocy którego powód miał świadczyć usługę zaopatrzenia w wodę i odprowadzanie ścieków od pozwanego. Powód podniósł, że w ramach prowadzonej działalności zaopatrywał pozwaną spółkę również w energię cieplną. Stosownie do art. 230 k.p.c. gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane. Pozwany nie odniósł się w żaden sposób do twierdzeń powoda w zakresie dostarczania pozwanemu przez powoda mocy cieplnej oraz kosztów stałych opłat, dlatego też stosownie do ww. przepisu Sąd uznał, iż strony łączył stosunek zobowiązaniowy w tym zakresie.

Zdaniem pozwanego, powód nie wykazał, aby doszło do wykonania usługi, jak również nie wykazał, aby wykonał usługę w sposób prawidłowy. Z powyższym w ocenie Sądu nie sposób jest się zgodzić, albowiem w fakturach dołączonych do pozwu wskazano datę dokonanego odczytu urządzenia ze wskazaniem wartości zużycia oraz podano wartość poprzedniego odczytu, jak również podano wszelkie parametry odczytu i dlatego też zdaniem Sądu powód wykazał, iż wykonał umówione usługi na rzecz pozwanego. Zatem biorąc pod uwagę wyżej poczynione rozważania, Sąd uznał dochodzone przez powoda roszczenie za zasadne i w związku z tym w punkcie 1 wyroku na podstawie art. 750 k.c. w zw. z art. 735 part .1 k.c. zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 12 034,87 zł.

O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. zgodnie z żądaniem powoda. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na łączną kwotę kosztów postępowania złożyły się kwoty: 17,00 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa; 602 zł tytułem opłaty od pozwu; 2 400,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona zgodnie z § 6 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. z dnia 3 października 2002 r. ze zm.). SSR Jolanta Brzęk