Legislator Case Law & Legislation
I ACa 12/10 AI generated

Appeal dismissed; plaintiff failed to prove procedural delay caused health damage in civil proceedings against the State.

Case Number I ACa 12/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The plaintiff appealed a first-instance judgment dismissing his claim for compensation against the State for health damage allegedly caused by procedural delays. The court found that the plaintiff failed to demonstrate either the existence of unjustified delay in the underlying proceedings or a causal link between such delay and his health deterioration. Consequently, the appellate court rejected the appeal, upholding the lower court's decision that the claim lacked merit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Art. 233 k.p.c.; Art. 417 k.c.: A claim for damages based on procedural delay requires proof of both the delay and a causal link to the harm, which was not established here.

Keywords

AI generated
procedural delay causal link health damage State liability appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Sąd Apelacyjny, po przeanalizowaniu czynności podejmowanych w sprawie (...), nie dopatrzył się przewlekłości postępowania w tej sprawie, w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r.
Art. 233 k.p.c.
Nie doszło do naruszenia przez Sąd I instancji art. 233 kpc, ani art.
Art. 417 k.c.
233 kpc, ani art. 417 kc w zw.
Art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
z art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U.
Art. 385 k.p.c.
Nie znajdując uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zarzutów i wniosków skarżącego należało apelację oddalić, w oparciu o art. 385 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACa 12/10

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2010 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący-Sędzia SA Barbara Lewandowska Sędzia Sędzia SA Maria Sokołowska SA Maryla Domel-Jasińska (spr.) Protokolant stażysta Joanna Makarewicz po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa (...) przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w Gdańsku o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 12 października 2009 r. sygn. akt I C 722/09 oddala apelację. Na oryginale właściwe podpisy.

UZASADNIENIE

Powód (...) domagał się zasądzenia na swoją rzecz od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gdańsku kwoty 95.000 zł z ustawowymi odsetkami tytułem odszkodowania za doznany przez niego rozstrój zdrowia, spowodowany przewlekłością postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym w Gdańsku o sygn. akt (...) Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i podał, że w przebiegu postępowania w sprawie (...) nie doszło do przewlekłości, jak również powód nie wykazał istnienia związku przyczynowego pomiędzy tokiem postępowania w powołanej sprawie a ewentualnym pogorszeniem się jego stanu zdrowia.

Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 12 października 2009r. oddalił powództwo, czyniąc następujące ustalenia faktyczne i rozważania. Powód złożył w dniu 12 czerwca 2008r. pozew w sprawie o sygn. akt (...) Sądu Okręgowego w Gdańsku. W pozwie tym domagał się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Okręgowego w Gdańsku kwoty 100.000 zł z ustawowymi odsetkami. W dniu 14 kwietnia 2009r. powód złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie (...), która została oddalona przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 maja 2009r., sygn. akt I S (...).

Sąd Apelacyjny, po przeanalizowaniu czynności podejmowanych w sprawie (...), nie dopatrzył się przewlekłości postępowania w tej sprawie, w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. nr 179, poz. 1843 z późnym.zm.). Nadto postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku odrzucił skargi powoda na przewlekłość postępowania w sprawie (...) Sądu Okręgowego w Gdańsku, złożone w dniach 20 maja 2009r. i 23 maja 2009r.

Po wydaniu przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowienia z dnia 7 maja 2009r. i zwróceniu akt sprawy (...) Sąd Okręgowy w Gdańsku przesłuchał powoda na rozprawie w dniu 10 czerwca 1009r. w trybie art. 212 kpc i przeprowadził rozprawę w kolejnych terminach, tj. 10 sierpnia 2009r., 17 sierpnia 2009r. i 9 listopada 2009r. Kolejny termin rozprawy został wyznaczony na dzień 1 lutego 2010. W ocenie Sądu I instancji powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż powód nie zdołał wykazać, że w sprawie (...) Sądu Okręgowego w Gdańsku wystąpiła przewlekłość postępowania.

Przewlekłości tej nie stwierdził Sąd Apelacyjny w Gdańsku do dnia 7 maja 2009r., w którym wydał postanowienie o oddaleniu skargi powoda na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, jak również po tej dacie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się przewlekłości w dalszym toku postępowania w sprawie o sygn. (...). Nadto Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, iż z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. wynika, że strona, której skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki uwzględniono, może w odrębnym postępowaniu dochodzić naprawienia szkody wynikłej ze stwierdzonej przewlekłości m.in. od Skarbu Państwa, zaś stosownie do treści art. 15 ust. 2 cyt. ustawy postanowienie uwzględniające skargę wiąże sąd w postępowaniu cywilnym o odszkodowanie lub zadośćuczynienie, co do stwierdzenia przewlekłości postępowania.

Dodatkowo Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 16 cyt. ustawy strona, która nie wniosła skargi na przewlekłość postępowania zgodnie z art. 5 ust. 1 może dochodzić naprawienia szkody wynikłej z przewlekłości, po prawomocnym zakończeniu postępowania co do istoty sprawy. W kontekście tego uregulowania powództwo zgłoszone w rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy uznał za przedwczesne, w zakresie podstawy faktycznej obejmującej stan zaistniały po wydaniu przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowienia z dnia 7 maja 2009r. W konsekwencji powództwo, jako nieuzasadnione w zasadzie, podlegało oddaleniu, a co za tym idzie zbyteczne było w tej sytuacji czynienie ustaleń i rozważań kwestii ewentualnej szkody powoda i związku przyczynowego pomiędzy szkodą i prowadzonym postępowaniem cywilnym.

Powód złożył apelację od powyższego wyroku, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 47 kpc i art. 48 kpc przez odrzucenie wniosków powoda o wyłącznie sędziego prowadzącego sprawę. Nadto w ocenie powoda wniosek o wyłączenie sędziego winien zostać rozpoznany przez trzech sędziów zawodowych, a skoro zajął się nim inny skład, zachodziła nieważność postępowania. Oddalenie wniosku powoda o ustanowienie pełnomocnika z urzędu skutkowało, w ocenie skarżącego, naruszenie art. 117 § 4 kpc. Nadto powód zarzucił naruszenie art. 401 kpc przez niewłaściwe jego reprezentowanie wobec oddalenia wniosku o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu, a w konsekwencji nieważności postępowania.

Skarżący zarzucił również: - naruszenie art. 217 § 4 kpc oraz oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie świadków, dopuszczenie dowodu z opinii biegłych lekarzy i przeprowadzenie dowodu z dokumentacji „rewalentnej” powoda; - naruszenie art. 233 kpc „poprzez dokonanie swobodnej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie i swobodną ocenę wniosków dowodowych powoda”; - błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, „że działanie pozwanego nie stanowiło doznania u powoda uszczerbku na zdrowiu”; - naruszenie prawa materialnego, tj. art. 417 kc w zw. z art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r.

„o naruszenie prawa” przez uznanie, że w sprawie określonej w pozwie nie doszło do przewlekłości postępowania. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku w kierunki uwzględnienia powództwa, względnie uchylenia tego wyroku i przekazania sprawy innemu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył: Apelacja powoda nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zgłoszone w niej zarzuty nie były trafne. W pierwszej kolejności wypadało odnieść się do tych zarzutów, które w ocenie skarżącego, miały skutkować nieważnością postępowania w sprawie.

Wniosek powoda o wyłączenie sędziego referenta, tj. SSO P. K., nie mógł odnieść skutku w rozpoznawanej sprawie, gdyż sędzią referentem tej sprawy nie był sędzia, którego dotyczył wniosek o wyłączenie, lecz SSO P. D. o którego wyłączenie powód nie wnosił. Wniosek powoda o wyłączenie sędziego z dnia 30 września 2009r. (k.68) nie odnosił się zatem do sędziego referenta rozpoznawanej sprawy i jako bezprzedmiotowy został pozostawiony w aktach bez dalszego biegu (k.70). Naruszenie art. 401 kpc również w rozpoznawanej sprawie nie zachodziło, skoro postępowanie nie zostało wywołane skargą o wznowienie postępowania, lecz pozwem w postępowaniu procesowym.

Wskazany przepis określa przyczyny nieważności postępowania, stanowiące podstawę wznowienia postępowania, które nie było przedmiotem rozpoznania przez Sąd I instancji. Oddalenie wniosku powoda o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu przez Sąd I instancji było zasadne, co potwierdził Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalając zażalenie powoda kwestionujące oddalenie tego wniosku, postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2009r. Nie doszło do naruszenia przez Sąd I instancji art. 233 kpc, ani art. 417 kc w zw. z art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. nr 179, poz. 1843 z późn.zm.), skoro jedynymi dowodami w sprawie, wskazanymi przez Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku były orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, wydane w sprawie IS (...) i akta sprawy Sądu Okręgowego w Gdańsku sygn. akt (...).

Skarżący nie wskazał w apelacji, oprócz powołania treści art. 233 kpc, na to, jakie dowody zostały przez Sąd Okręgowy ocenione z naruszeniem dyspozycji powołanego przepisu. Z kolei nie sposób zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 417 kc w zw. z art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. w sytuacji, gdy nie została stwierdzona przewlekłość postępowania w sprawie (...), gdyż w sprawie IS (...) Sąd Apelacyjny skargę powoda na przewlekłość postępowania oddalił (oceniając stan sprawy do dnia 7 maja 2009r.), zaś po tej dacie powód również nie uzyskał postanowienia stwierdzającego przewlekłość, wydanego na podstawie art. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r., niezależnie od tego, iż Sąd Okręgowy, rozpoznając niniejszą sprawę, nie dopatrzył się przewlekłości postępowania w sprawie (...) do dnia 12 października 2009r., tj. do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie.

Sąd Okręgowy podał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że powództwo nie było usprawiedliwione co do zasady, stąd nie zachodziła potrzeba prowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność związku przyczynowego pomiędzy przewlekłością postępowania a szkodą powoda, na którą wskazywał on w pozwie. Stanowisko to podlega akceptacji przez Sąd Apelacyjny. Nadto Sąd Okręgowy wskazał na możliwość dochodzenia przez stronę odszkodowania, po prawomocnym zakończeniu sprawy co do istoty, zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r.

Nie znajdując uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zarzutów i wniosków skarżącego należało apelację oddalić, w oparciu o art. 385 kpc.