Legislator Case Law & Legislation
IV P 88/16 AI generated

Labor court dismisses employer's disciplinary fine for employee due to lack of individual hearing and disproportionate penalty.

Case Number IV P 88/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court granted the employee's request to revoke a disciplinary fine imposed by the employer. The employer had punished three workers simultaneously without conducting individual hearings, leading to an unfair comparison of their respective violations. The court found the penalty disproportionate because the employee did not leave machines unattended while others did, and the lack of a proper hearing violated procedural fairness.

Legislator headnote

AI generated

Art. 109 ust. 1 k.p.c.; Art. 143 k.p.c.: An employer must conduct an individual hearing before imposing disciplinary sanctions, and the severity of the penalty must be proportionate to the specific violation committed by the employee.

Keywords

AI generated
disciplinary sanction individual hearing proportionality principle labor law procedural fairness dismissal of fine employer liability

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 k.p.c.
O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 102 kpc.
Art. 97 w zw. z art. 113 ust 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Przejęcie na rzecz Skarbu Państwa kosztów związanych z poniesionymi tymczasowo przez Skarb Państwa wydatkami związanymi z przesłuchaniem świadków uzasadnia przepis art. 97 w zw. z art. 113 ust 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( Dz.U.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV P 88/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Puławach IV Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Magdalena Gałkowska Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Rzepkowska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. w Puławach sprawy z powództwa W. C. przeciwko (...) Spółka z o.o. w P. o uchylenie kary nagany I. uchyla nałożoną na powoda W. C. przez pozwaną (...) Spółka z o.o. w P. karę nagany; II. nie obciąża pozwanego kosztami procesu; III. koszty procesy w wysokości 100,29 zł przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 19 maja 2016r. powód W. C. wnosił o uchylenie nałożonej na niego przez pozwaną (...) Spółka z o.o. w P. kary nagany. Pozwany (...) Spółka z o.o. w P. powództwa nie uznawała i wnosiła o jego oddalenie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Powód W. C. zatrudniony jest w pozwanej spółce (...) Spółka z o.o. w P. od 2010r., jako pracownik produkcyjny ( k.22). W dniu 19 kwietnia 2016r. powód wraz z dwoma pracownikami tj. K. K. i M. D. rozpoczął wykonywanie swojej pracy na hali mielenia i reglanulacji, a konkretnie razem K.

K. zakładali worki na młyny, a M.D. pracował przy regranulacji ( zeznania powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc k.159v, zeznania świadka K. K. k.158v-159). Po założeniu przez powoda 2 czy 3 worków na młyny, poczuł on że w oczach ma pył i postanowił przemyć sobie oczy, wyszedł z pomieszczenia i udał się do pomieszczenia przy Linii Produkcyjnej D znajdującym się w sąsiadującym z halą mielenia Działem Produkcji Folii, przemył sobie oczy, a następnie zalał sobie kawę (zeznania powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc, zeznania świadka K.

K.). Zaraz po nim do tego pomieszczenia przyszedł K. K., także zalał sobie napój, a następnie po ok. 10 min. przyszedł M.D. (zeznania powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc, zeznania świadka K. K.). Ok. godz. 7.25 Dyrektor ds. Produkcji M. I., wykonując rutynowy obchód zakładu, zauważył, że w dziale regranulacji są włączone i pozostawione bez nadzoru maszyny, nie ma tam żadnego pracownika i następnie M. I. stwierdził, że w sąsiadującym budynku Działu Produkcji Folii w pomieszczeniu przy Linii Produkcyjnej D przebywa powód, M.D. i K.K. a więc M.

I. sporządził notatkę służbową i powiadomił przełożonego tych pracowników S. B. ( notatka służbowa- k.40, zeznania świadków: M. I. k.77v-78, S. B. k.78-78v). Następnie S. B. sporządził do zarządu spółki wniosek o ukaranie powoda, M.D. i K. K. karą nagany ( k.41, zeznania świadka S. B.). Prezes Zarządu pozwanej spółki (...), po zapoznaniu się z treścią notatki służbowej i wniosku S. B., postanowił ukarać wszystkich 3 pracowników karą nagany (zeznania Prezesa Zarządu pozwanej spółki (...).S. słuchanego w trybie art. 299 kpc k.159v-160).

Następnie M. S. polecił A. P. przygotowanie projektów pism nakładających na tych 3 pracowników kary nagany (zeznania Prezesa Zarządu pozwanej spółki (...).S. słuchanego w trybie art. 299 kpc, zeznania świadka A. P. k.132v-133). Następnie A. P. powiadomiła powoda, M.D. i K. K., aby stawili się u Prezesa na 5 minut przed zakończeniem pracy (zeznania świadków: K. K., A. P.). A. P. przyniosła do biura Prezesa w którym miała odbywać się rozmowa z pracownikami niepodpisane projekty pism nakładających na wszystkich kary nagany ( zeznania świadka A.

P., zeznania M. S. słuchanego w trybie art. 299 kpc). Do Biura zgłosili się najpierw K. K. i M.D., toczyła się rozmowa pomiędzy Prezesem M. S. a tymi pracownikami, M. S. mówił im że dla niego najważniejsze jest to że we trzech wyszli i zostawili maszyny w trakcie pracy, M.D. i K. K. tłumaczyli, zgłaszali pretensje o warunki pracy i w trakcie tej rozmowy wszedł powód, on nic nie wyjaśniał, nie tłumaczył, ale też Prezes wprost nie poprosił go o wytłumaczenie sytuacji ( zeznania stron słuchanych w trybie art. 299 kpc k.159v-160, zeznania świadka K.

K.). W trakcie tej rozmowy Prezes podpisał przygotowane pisma nakładające kary nagany (zeznania świadka A. P., zeznania M. S. słuchanego w trybie art. 299 kpc). Następnie Prezes wręczył każdemu z pracowników pisma nakładające na nich karę nagany o takiej samej treści tj.- W związku z naruszeniem obowiązków pracowniczych, polegających na nieprzestrzeganiu przepisów organizacyjnych - opuszczenie stanowiska pracy i pozostawienie maszyn pracujących bez nadzoru w dniu 19 kwietnia 2014r.- przebywanie w pomieszczeniu znajdującym się przy linii D- treść pisma- k.5, zeznania Prezesa Zarządu słuchanego w trybie art. 299 kpc.

Powód złożył sprzeciw od ukarania go karą nagany, a Prezes Zarządu, pismem z dnia 6 maja 2016r, odrzucił ten sprzeciw (k.6-7, 8).

Sąd Rejonowy zważył co następuje:

Roszczenie powoda o uchylenie nałożonej na niego kary nagany zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 108 § 1 kp za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować karę upomnienia lub karę nagany. Zgodnie zaś z art. 109 § 2 kp kara ta może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika.

Instytucja wysłuchania pracownika przed podjęciem decyzji o wymierzeniu kary porządkowej ma na celu umożliwienie pracownikowi przedstawienia swoich racji, złożenie wyjaśnień. Wysłuchanie pracownika musi poprzedzać zastosowanie wobec niego kary porządkowej. W wyroku z 4 marca1999 r. w sprawie I PKN 605/98 Sąd Najwyższy orzekł, że zastosowanie kary porządkowej następuje w chwili podpisania pisma o ukaraniu, gdyż wtedy wewnętrzna wola przełożonego otrzymuje swój zewnętrzny, formalny wyraz. Natomiast z punktu widzenia skutków takiej decyzji dla pracownika, istotne znaczenie ma chwila zawiadomienia go na piśmie o zastosowanej karze.

Pracodawca powinien więc wysłuchać pracownika przed podpisaniem pisma o wymierzeniu kary porządkowej. Jeżeli pracownik udowodni w postępowaniu przed sądem pracy o uchylenie zastosowanej kary porządkowej, że pracodawca wysłuchał go, a następnie wręczył mu uprzednio podpisane przez siebie pismo o nałożeniu kary porządkowej, ma miejsce przypadek zastosowania kary porządkowej z naruszeniem przepisów prawa, które uzasadnia wydanie orzeczenia o uchyleniu nałożonej kary. Wyjaśnienia złożone przez pracownika mają ułatwić pracodawcy podjęcie decyzji o nałożeniu kary porządkowej lub o odstąpieniu od zamiaru ukarania pracownika.

W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że Prezes Zarządu pozwanej spółki (...).S. podjął decyzję o zamiarze wymierzenia trzem pracownikom, w tym i powodowi, którzy jego zdaniem, a to zdanie wypracował po przeczytaniu notatki urzędowej sporządzonej przez M. I. i po wniosku S. B. o ukaranie, w jednakowy sposób naruszyli organizację pracy i polecił A. P. przygotować te pisma i poprosić wszystkich 3 pracowników do biura na tę samą godzinę. Bezspornym jest, że powód, K. K. i M.D. stawili się w biurze o umówionej godzinie, z tym, że K.

K. i M.D. przyszli wcześniej, a powód później, jak też bezspornym jest, że M. D. i K. K. rozmawiali z Prezesem na temat zaistniałej rano sytuacji, zgłaszali pretensje co do warunków pracy, podczas gdy powód niczego nie wyjaśniał. Prezes M. S. zeznał, że wprawdzie przed spotkaniem z pracownikami pisma o nałożeniu na nich kary nagany były przygotowane, lecz on podpisał je w trakcie rozmowy z pracownikami, a jego zaznania potwierdza świadek A. P., która zeznała, że jest pewna iż przyniosła ona do biura Prezesa w którym miała odbywać się rozmowa z pracownikami niepodpisane projekty pism nakładających na wszystkich kary nagany i Prezes podpisał te dokumenty w trakcie rozmowy z pracownikami.

Powód zaś twierdzi, że gdy on przyszedł do biura, to pisma nakładające kary nagany były już, jego zdaniem, podpisane, ale w tym zakresie jego twierdzenia pozostają gołosłowne. Zatem faktycznie mogło być tak, że w momencie rozpoczęcia rozmowy z pracownikami te pisma nakładające na nich kary nagany nie były jeszcze podpisane przez M. S., nastąpiło to w trakcie rozmowy. Jednakże zdaniem sądu, sposób przeprowadzenia tego wysłuchania, jeżeli chodzi o osobę powoda, był wadliwy. Oczywiście powód – co sam potwierdza, gdyby sam chciał się w trakcie tej rozmowy wypowiadać, to mógł to zrobić swobodnie ale sam z własnej inicjatywy tego nie zrobił.

Jak wynika ze zgodnych zeznań powoda i M. S. słuchanych w trybie art. 299 kpc oraz świadków: K. K. i A. P., powód wszedł do biura w momencie, gdy K. K. i M.D. podniesionym głosem dyskutowali z M. S. i faktycznie należy dać wiarę zeznaniom powoda, że w tym momencie nie widział on potrzeby, aby samemu przedstawiać swoje racje. Przebieg tego spotkania, zdaniem sądu, był nerwowy i chaotyczny, uniemożlwiający spokojne wysłuchanie pracownika. Prezes M. S. rozmawiając ze wszystkim pracownikami naraz doprowadził do tego, że żaden z pracowników, a w szczególności powód, nie mieli odpowiednich tj. swobodnych warunków, aby złożyć wyjaśnienia indywidualnie odnosząc się do stawianego każdemu z pracowników zarzutu.

Zresztą i sam zarzut postawiony wszystkim 3 pracownikom taki sam, zdaniem sądu, został postawiony pochopnie przez Prezesa, bez indywidualnego podejścia do sytuacji każdego z tych pracowników. Jak bowiem wynika z zeznań powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc, jak też i zeznań świadka K. K., powód istotnie opuścił swoje stanowisko pracy i poszedł do pomieszczenia znajdującego się w sąsiednim budynku, a tam zalał sobie kawę, którą zamierzał wypić, ale nie można postawić mu zarzutu, że pozostawił pracujące maszyny bez nadzoru, bo jak wynika ze zgodnych zeznań powoda i K.

K., w momencie gdy powód wychodził z pomieszczenia hali mielenia i reglanulacji, pozostał na tej hali jeszcze przez chwilę K. K., a także jeszcze dłużej M.D., który jako ostatni opuścił halę mielenia i reglanulacji. Wobec tego to M.D. a nie powód pozostawił maszyny bez nadzoru. Jak już wyżej podniesiono, zdaniem sądu, Prezes M. S. zbyt pochopnie, bez indywidualnego zbadania sprawy każdego z tych trzech pracowników, uznał że wszyscy są odpowiedzialni w takim samym stopniu, podczas gdy, jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, było inaczej.

Oczywiście opuszczenie przez powoda miejsca pracy, nie tylko – jak się okazało, w celu przemycia oczu, ale też spożycia kawy, było naganne i to należy podkreślić. Jednakże, wobec ustalonego stanu faktycznego, to stwierdzić należy, że stopień winy każdego z tych trzech pracowników był inny, bo powód faktycznie nie pozostawił maszyn na hali bez dozoru, a zrobił to M.D.. Przy zastosowaniu kary, zgodnie z art. 111 kp, bierze się zaś pod uwagę w szczególności rodzaj naruszenia obowiązków pracowniczych, stopień winy pracownika i jego dotychczasowy stosunek do pracy, a więc przepis ten określa, jakimi przesłankami pracodawca powinien się kierować zarówno przy decydowaniu o zastosowaniu kary porządkowej, jak i przy wyborze rodzaju kary porządkowej, którą zastosuje.

Przesłankami odpowiedzialności porządkowej jest więc zachowanie pracownika bezprawne i naganne – niezgodne z ustalonym porządkiem, regulaminem pracy, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisami przeciwpożarowymi, z powodu którego pracodawca ma prawo uczynić pracownikowi zarzut. Bezprawność i zawiniona przez pracownika naganność postępowania są przesłankami odpowiedzialności porządkowej pracowników. Wina jako przesłanka odpowiedzialności porządkowej wyraża się w świadomym wyborze przez pracownika określonego zachowania, niezgodnego z postanowieniami regulaminu pracy, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisami przeciwpożarowymi, zasadami współżycia społecznego.

Wina jest konieczną przesłanką odpowiedzialności porządkowej pracownika. Gdyby więc Prezes pozwanej spółki, zamiast stosować odpowiedzialność zbiorową, porozmawiał z każdym z tych pracowników indywidualnie, wysłuchał każdego z pracowników oddzielnie, to wtedy miałby prawdziwy obraz jak faktycznie było, jaki jest rozmiar winy każdego z pracowników i jakie ewentualnie można każdemu z tych pracowników postawić zarzuty. Zatem gdyby M. S. we właściwej formie tj. w trakcie indywidualnej rozmowy z każdym z pracowników, poprowadził wysłuchanie w trybie art. 109 kp, to wtedy miałby obraz w jakim stopniu każdy z tych pracowników ponosi odpowiedzialność.

Natomiast zdaniem sądu, sposób wysłuchania przeprowadzony w niniejszej sprawie tj. próba rozmowy ze wszystkimi trzema pracownikami naraz, doprowadziła do sytuacji, że dwaj pracownicy podniesionym głosem dyskutowali z Prezesem, wyrzucając Prezesowi swoje żale, a powód, który przyszedł w trakcie rozmowy, nic nie mówił, ale też wprost Prezes Zarządu nie pytał go o nic. Reasumując, uznać należy, że Prezes Zarządu pozwanej spółki nałożył na powoda karę nagany bez uprzedniego wysłuchania go we właściwej formie, czyli w formie indywidualnej rozmowy umożliwiającej powodowi na indywidulane ustosunkowanie się do stawianych zarzutów.

Także, zdaniem sądu, nałożenie na powoda kary nagany było – w kontekście porównania rozmiaru naruszenia przez niego obowiązku pracowniczego i przepisów dotyczących organizacji procesu pracy i rozmiaru tego naruszenia przez pozostałych dwóch pracowników, a w szczególności M.D., było niesprawiedliwe i nieuzasadnione. Jak już wyżej podniesiono, powód wprawdzie, podobnie jak M.D. i K. K. opuścił stanowisko pracy, ale w przeciwieństwie do M. D., nie pozostawił maszyn bez nadzoru, bo w momencie opuszczania przez niego hali, pozostał tam K.

K. i M. D.. Tymczasem, jak sam zeznał M. S., dla niego najważniejszym był fakt, że wszyscy trzej pracownicy wyszli i pozostawili maszyny w trakcie pracy. Powód wyszedł jako pierwszy i jak wynika z zeznań powoda, jak i K. K., nie umawiali się oni, że wszyscy wyjdą w tym samym czasie z hali. Zatem oczywistym jest, że nie można powodowi postawić zarzutu, iż pozostawił on maszyny bez nadzoru. Zeznania powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc sąd obdarzył walorem wiarygodności, poza jego twierdzeniami, że w trakcie rozmowy M. S. z pracownikami, pisma nakładające na nich kary nagany były już przez Prezesa podpisane, bo w tym zakresie sąd dał wiarę – jak wyżej podniesiono, zgodnym zeznaniom Prezesa M.

S. słuchanego w trybie art. 299 kpc i świadka A. P.. Zeznania Prezesa Zarządu pozwanej spółki (...).S. zasługują na obdarzenie ich wiarą, są one zgodne z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy, których prawdziwość nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Także i zeznania świadków: A. P., K. K., M.I. i S. B. sąd obdarzył wiarą w całości, bo nie zawierają żadnych sprzeczności miedzy sobą. Zeznania świadka R. M. (k.131v- 132v ) nie wniosły nic istotnego do sprawy i nie zostały poddane analizie przez sąd. Wobec tego, zdaniem sądu, w ustalonym stanie faktycznym zaistniałym w przedmiotowej sprawie, ukaranie powoda karą nagany, było zbyt dotkliwą karą.

Wobec powyższego sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 102 kpc. Przejęcie na rzecz Skarbu Państwa kosztów związanych z poniesionymi tymczasowo przez Skarb Państwa wydatkami związanymi z przesłuchaniem świadków uzasadnia przepis art. 97 w zw. z art. 113 ust 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( Dz.U. 90/2010 oz. 594 ze zm.).