Legislator Case Law & Legislation
XVIII C 1879/16 AI generated

Civil court dismisses plaintiff's claim for debt recovery due to statute of limitations and lack of evidence.

Case Number XVIII C 1879/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The civil court dismissed the plaintiff's lawsuit seeking payment of over 1,200 PLN against the defendant. The plaintiff relied on a 2009 settlement agreement to establish the debt, but the court found the claim barred by the statute of limitations which expired in 2013. Furthermore, the plaintiff failed to prove the specific costs claimed in the settlement and ignored partial payments made by the defendant.

Legislator headnote

AI generated

Art. 115 k.c.; Art. 116 k.c.; Art. 58 § 1 k.c.; Art. 6 k.c.: A settlement agreement does not interrupt the statute of limitations if the claimant fails to prove the debt's existence or validity, and consumer protection clauses cannot be used to hide excessive interest.

Keywords

AI generated
statute of limitations consumer protection settlement agreement burden of proof partial payment consumer contract unfair terms

Cited Legislation

AI generated
Art. 115 k.c.
Art. 116 k.c.
Art. 58 § 1 k.c.
Za niedopuszczalny w obrocie konsumenckim należy uznać zabieg polegający za uczynieniu z ugody instrumentu uchylającego przepisy ochronne wobec konsumenta: niedozwolone klauzule umowne oraz zakaz zastrzegania w sposób ukryty nadmiernego oprocentowania, sprzecznego z ustawą (art. 58 § 1 k.c.).
Art. 6 k.c.
W ocenie Sądu powód nie sprostał wynikającemu z art. 6 k.c.
art. 58 § 1 k.c
Za niedopuszczalny w obrocie konsumenckim należy uznać zabieg polegający za uczynieniu z ugody instrumentu uchylającego przepisy ochronne wobec konsumenta: niedozwolone klauzule umowne oraz zakaz zastrzegania w sposób ukryty nadmiernego oprocentowania, sprzecznego z ustawą (art. 58 § 1 k.c.).
art. 6 k.c
W ocenie Sądu powód nie sprostał wynikającemu z art. 6 k.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt XVIII C 1879/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ (...), dnia 7 września 2016 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi XVIII Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Krzysztof Kurosz Protokolant:Magdalena Skonieczka po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa B. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w G. przeciwko E. Z. - o zapłatę 1 243,95 zł oddala powództwo.

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 11 czerwca 2015 roku powód B. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w G. wniósł o zasądzenie od pozwanej E. L. kwoty 1.243,95 zł z umownymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dochodzona wierzytelność wynika z zawartej w dniu 27.11.2009 r. ugody, aneksowanej 30.11.2010 r. /pozew k. 3 -4 / Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Elblągu stwierdził swoją niewłaściwość a sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi. / postanowienie k. 36 / Pismem z dnia 9 maja 2016 r. pozwana zakwestionowała prowadzenie przeciwko niej postępowania cywilnego. / pismo k. 40/ Pismem wniesionym w dniu wydania wyroku pozwana podniosła zarzut przedawnienia. / pismo z 7.9.2016 r./ Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

Pierwotnym źródłem wierzytelności dochodzonej w niniejszej sprawie była umowa kredytu zawarta w dniu 24.2.1999 r. przez pozwaną z (...) Bankiem S.A. Oddział w B.. /umowa k. 53/ Wierzytelność wynikająca z umowy kredytu była przedmiotem cesji na rzecz (...) S.A. w dniu 5 czerwca 2002 r. /oświadczenie k. 54/ (...) S.A. dokonał przelewu wierzytelności przysługującej wobec pozwanej na rzecz powoda w dniu 9 czerwca 2006 r. /umowa k. 55 – 57, załącznik do umowy k. 63/ Po dokonaniu przelewu a przed zawarciem ugody pozwana wpłaciła na rzecz powoda kwotę 1.261 zł. /okoliczność przyznana przez powoda w piśmie procesowym z dnia28.6.2016 r., k.51/ 27 listopada 2009 r. została zawarta między pozwaną E. L. a powodem ugoda, której przedmiotem było ustalenie wysokości zobowiązania pozwanej, wynikającego z umowy kredytu z 24.2.1999 r.

Ugoda ta została zmodyfikowana aneksem z dnia 30 listopada 2010 r. Ugoda z dnia 27.11.2009 r. przewidywała, iż na pozwanej spoczywają koszty zastępstwa procesowego w wysokości 360 zł, koszty monitoringu i obsługi w wysokości 125,25 zł, koszty sądowe 30 zł. Ugoda nie wyjaśniała co to za koszty, nie zawierała również wyjaśnienia od jakich kwot były liczone odsetki karne i odsetki ustawowe a w szczególności nie wyjaśniała, czy ta sama kwota nie była podstawą naliczania odsetek ustawowych i umownych (karnych). Ugoda z 27.11.2009 r. wskazywała, że wysokość odsetek ustawowych wynosi 230,23 zł a odsetek karnych 479,71 zł.

Przede wszystkim jednak ugoda precyzowała, że zadłużenie pozwanej z tytułu brakującej spłaty kapitału wynosi 152,55 zł. /ugody k.67, 68/ Sąd dokonał ustaleń faktycznych opierając się na złożonych do akt sprawy dokumentach, a także uwzględniając okoliczności bezsporne.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jako niezasadne podlega oddaleniu w całości. Konieczność oddalenia powództwa jest w ocenie Sądu oczywista. Rzuca się w oczy już po samej lekturze załączonych przez powoda dokumentów a nadto opiera się na trzech niezależnych podstawach, z których każda i tak prowadziłaby do oddalenia powództwa. Po pierwsze, powód przeczy załączonym przez siebie dokumentom. Pierwotnym źródłem zobowiązania pozwanej była umowa kredytu z 1999 r. w 2009 r. pozwana zawarła z powodem ugodę (aneksowaną rok później – co jednak nie miało żadnego znaczenia, gdyż aneks odzwierciedlał po prostu dokonanie częściowej spłaty przez pozwaną).

W ugodzie wskazano, że zadłużenie pozwanej z tytułu kapitału wynosiło 152,55 zł (a w aneksie 128,37 zł). Tym niemniej powód zaczął twierdzić w piśmie procesowym z dnia 28.6.2016 r., iż pozwana zalega z płatnością 627,55 zł tytułem kapitału. Nawet jeżeli ugoda została wypowiedziana – to przecież nie mogło to wpłynąć na „rozmnożenie” kapitału. Już zatem na wstępie należało uznać za niezasadne żądanie w zakresie kwoty 499,18 zł (627,55 – 128,37 zł). Po drugie, co najistotniejsze dla niniejszej sprawy – żądanie pozostaje w sprzeczności z treścią ugody.

Choć została ona według twierdzeń powoda wypowiedziana – to nie uchyla to okoliczności faktycznych, które w treści ugody zostały zawarte. Chodzi mianowicie o wskazanie poszczególnych tytułów do żądania kwot cząstkowych. Ugoda z dnia 27.11.2009 r. wskazywała, że na pozwanej spoczywają koszty zastępstwa procesowego w wysokości 360 zł, koszty monitoringu i obsługi w wysokości 125,25 zł, koszty sądowe 30 zł. Ugoda nie wyjaśniała co to za koszty. Powód w toku dalszych czynności dowodowych nie udowodnił istnienia zobowiązania z tego tytułu.

Zawarcie ugody z tego go nie zwalniało, albowiem pierwotnym źródłem zobowiązania była umowa konsumencka. Za niedopuszczalny w obrocie konsumenckim należy uznać zabieg polegający za uczynieniu z ugody instrumentu uchylającego przepisy ochronne wobec konsumenta: niedozwolone klauzule umowne oraz zakaz zastrzegania w sposób ukryty nadmiernego oprocentowania, sprzecznego z ustawą (art. 58 § 1 k.c.). W ocenie Sądu powód nie sprostał wynikającemu z art. 6 k.c. wymogowi udowodnienia istniejącego zobowiązania w zakresie 360 zł (koszty zastępstwa procesowego z innych niż to postępowanie), monitoringu i obsługi zadłużenia (125,25 zł – zresztą zastrzeżenie tych kosztów jest niedozwoloną klauzulą umowną a powód nie wykazał zasadności ich zastrzeżenia) oraz kosztów sądowych w wysokości 30 zł – łącznie 515,25 zł.

To należy połączyć z informacją wskazaną przez powoda w piśmie z 28.6.2016 r., iż już po zawarciu ugody pozwana wpłaciła 786 zł. Okoliczność ta została jednak pominięta przez powoda przy formułowaniu wysokości żądania z pozwu – to jest 1.243,95 zł. Od tej kwoty należy zatem odjąć 786 zł, co daje wynik 457,95 zł (potencjalnego zadłużenia). Skoro zaś niewykazana została kwota 512,25 zł – a zatem wyższa od 457,95 zł, to powództwo należało oddalić w całości. Po trzecie wreszcie, pozwana zgłosiła zarzut przedawnienia.

To, że w piśmie procesowym z dnia wydania wyroku jest bez znaczenia. Zarzut przedawnienia może być zgłoszony również w toku postępowania przed Sądem II instancji. Ugoda została zawarta w dniu 27.11.2009 r. i aneksowana 30.11.2010 r. W dniu 30.11.2010 r. doszło zatem do przerwania biegu przedawnienia. Od tego początku liczony był od początku. Wynosi trzy lata. Roszczenie przedawniło się zatem 30.11.2013 r. a pozew wniesiono w dniu 11.6.2015 r. Brak jest jakichkolwiek podstaw by przypisywać pozwanej wolę zrzeczenia się zarzutu przedawnienia w zawartej ugodzie.

Biorąc powyższe pod uwagę – powództwo należało w całości oddalić.