Social Security Court dismissed appeal against pension calculation based on statutory base and contribution periods.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the applicant's appeal against a decision granting a partial pension of 702.06 zł. The applicant argued the amount was too low compared to their 16 years of contributions and requested recalculation using specific employment years from 1971-1981. The court ruled that the law strictly limits the calculation base to specific periods and prohibits raising the pension to the minimum level.
Legislator headnote
AI generatedArt. 53 ust. 1 pkt 1, 2; art. 54, 56 ust. 1 ustawy emerytalnej; A partial pension calculated based on statutory contribution periods cannot be increased to the minimum pension level, and the calculation base is strictly limited to legally defined timeframes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 764/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień Protokolant: star. sekr. sądowy Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2016 r. w Legnicy sprawy z wniosku Z. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o wysokość emerytury na skutek odwołania Z. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 10 czerwca 2016 r. znak (...) oddala odwołanie SSO Regina Stępień Sygn. akt V U 764/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 10 czerwca 2016 r., znak: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. przyznał wnioskodawcy Z. K. emeryturę od dnia 1 czerwca 2016 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek i obliczył wysokość świadczenia na kwotę 702,06 zł. W odwołaniu od tej decyzji wnioskodawca Z. K. domagał się zmiany wysokości ustalonej emerytury. Ubezpieczony podniósł przy tym, że wysokość emerytury ustalona w zaskarżonej decyzji jest rażąco zaniżona i nieadekwatna do opłaconych przez niego składek oraz 16-letnich okresów składkowych, w ciągu których ma ciągłość zatrudnienia przez 10 lat.
Stąd za niesłuszne uznał obliczenie wysokość świadczenia jedynie w oparciu o kwotę bazową. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując, że przyznana wnioskodawcy emerytura niepełna z art. 28 ustawy emerytalnej nie mogła w myśl art. 54 tej ustawy być podwyższona do kwoty najniższej emerytury. Nadto organ wyjaśnił, że brak było możliwości wyliczenia podstawy wymiaru świadczenia w oparciu o art. 15 ustawy emerytalnej, gdyż wnioskodawcy nie udokumentował wynagrodzenia w okresach w skazanych w tym przepisie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca Z. K. urodził się (...) W dniu 3 czerwca 2016 r. wnioskodawca złożył kolejny wniosek o emeryturę. W załatwieniu ww. wniosku organ rentowy decyzją z 10 czerwca 2016 r. przyznał wnioskodawcy Z. K. emeryturę od dnia 1 czerwca 2016 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek i obliczył wysokość świadczenia na kwotę 702,06 zł. Na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku organ rentowy ustalił 16 lata, 3 miesiące i 19 dni, tj. 195 miesięcy okresów składkowych oraz 3 lata, 8miesięcy i 11 dni, tj. 44 miesiące okresów uzupełniających – pracy w gospodarstwie rolnym.
Przy ustalaniu okresów składkowych organ rentowy uwzględnił wszystkie wskazane przez wnioskodawcę okresy zatrudnienia pracowniczego, poza okresem urlopu bezpłatnego, z którego korzystał w okresie od 15 maja 1981 r. do 15 sierpnia 1981 r. Okresy składkowe przypadały na lata: 1964-1967 i 1970-1981. Wysokość emerytury organ rentowy obliczył w następujący sposób: przemnożył kwotę bazową obowiązującą w dacie wydania decyzji 3408,62 zł przez 24 %, co dało kwotę 818,07 zł. Następnie udowodnione okresy składkowe wynoszące 195 miesięcy podzielił przez 239, czyli okres wymagany do ustalenia prawa wyrażony w miesiącach, co następnie przemnożył przez kwotę ustalonej części socjalnej świadczenia. dało to kwotę 667,46 zł.
Została do niej dodana kwota zwiększenia rolniczego z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników od dnia 1 lipca 2012 r. w kwocie 34,60 zł. Łącznie wysokość świadczenia określono na kwotę 702,06 zł. D owód: akta ubezpieczeniowe ZUS, w tym : wniosek z dn. 03.06.2016 r. z załącznikami – k. 1-6 ; zaświadczenie KRUS - k. 7-8 ; decyzja z dn. 10.06.2016r . – k. 11 .
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie jest niezasadne. Wyliczenie wysokości świadczenia w zaskarżonej decyzji nie narusza przepisów ustawy emerytalnej. Należy przypomnieć, że wnioskodawca jest uprawniony do tzw. emerytury niepełnej, określonej w art. 28 ustawy emerytalnej, który stanowi, że ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., którzy nie osiągnęli okresu składkowego i nieskładkowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2, przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki:1) osiągnęli wiek emerytalny, o którym mowa w art. 27 ust. 2 i 3;
2) mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 15 lat dla kobiet i co najmniej 20 lat dla mężczyzn. Przy ustalaniu prawa do emerytury okresy składkowe i nieskładkowe uzupełniane są tzw. okresami uzupełniającymi, czyli okresami pracy na roli, wymienionymi w art. 10 ust. 1 tej ustawy w zakresie niezbędnym do uzupełnienia okresu wymaganego do przyznania emerytury. Przepis ten pozwala uzupełnić okresy składkowe i nieskładkowe okresami pracy w gospodarstwie rolnym do rozmiaru najbliższego (kolejnego) stażu okresów składkowych i nieskładkowych w zakresie wymaganym i koniecznym do nabycia określonych uprawnień emerytalnych.
Oznacza to, że jeżeli okresy składkowe lub nieskładkowe nie przekraczają w przypadku mężczyzny 20 lat, to możliwe jest ich uzupełnienie okresami wskazanymi w art. 10 ust. 1 ustawy jedynie w celu nabycia prawa do tzw. niepełnej emerytury na podstawie art. 28 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Dopiero w przypadku, gdy okresy składkowe i nieskładkowe przekraczają 20 lat, to możliwe jest ich uzupełnienie okresami, o jakich mowa w art. 10 ust. 1 ustawy, dla nabycia pełnych uprawnień emerytalnych w oparciu o art. 27 ustawy emerytalnej (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 3 grudnia 2004 r., II UK 59/04 – OSNP 2005, nr 13, poz. 195; z dnia 5 września 2008 r., II UK 364/07 – OSNP 2010, nr 1-2, poz. 23; z dnia 24 września 2009 r., II UK 19/09 – OSNP 2011, nr 9-10, poz. 135 oraz z dnia 20 stycznia 2011 r., I UK 246/10 - Legalis).
Wysokość emerytury niepełnej ustala się z na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy emerytalnej. Emerytura taka w myśl art. 54 nie podlegała podwyższeniu do najniższej emerytury. Art. 53 ustawy emerytalnej stanowi, że emerytura wynosi: 1) 24% kwoty bazowej, o której mowa w art. 19, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, oraz 2) po 1,3% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych, 3) po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych - z uwzględnieniem art. 55, który do wnioskodawcy nie ma zastosowania.
Przy obliczaniu emerytury okresy, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, ustala się z uwzględnieniem pełnych miesięcy (ust. 2). W myśl art. 15 ustawy emerytalnej podstawę wymiaru emerytury stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 tego samego przepisu przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym złożono wniosek o emeryturę lub rentę.
Z kolei ust 6 art. 15 ustawy emerytalnej stanowi, że na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu. Zgodnie zaś z art. 56 ust. 1 ustawy emerytalnej osobie, której przy ustalaniu prawa do emerytury uwzględniono okresy pracy w gospodarstwie rolnym określone w art. 10, oblicza się wysokość przysługującego świadczenia jako część świadczenia obliczonego w myśl art. 53, z uwzględnieniem okresów pracy w gospodarstwie rolnym, proporcjonalnie do udziału okresów składkowych i nieskładkowych w okresie stanowiącym sumę okresów składkowych, nieskładkowych i uwzględnionych okresów pracy w gospodarstwie rolnym.
Jak wynika wprost z brzmienia powyższych przepisów, nie jest możliwe ustalenie podstawy wymiaru emerytury z jakichkolwiek, dowolnie wybranych okresów ubezpieczenia przypadających przez rokiem złożenia wniosku o świadczenie, jak żądał tego wnioskodawca, powołując się na zatrudnienia w latach 1971-1981. Podstawę wymiaru można ustalić jedynie na zasadach określonych w art. 15 ustawy emerytalnej, a tam ramy czasowe, do których można odnieść się przy obliczaniu podstawy wymiaru świadczeń są określone jednoznacznie i w przypadku wnioskodawcy koniecznym byłoby wykazanie 10 lat nieprzerwanego zatrudnienia w latach 1996-2015.
Możliwe było też wskazanie dowolnie wybranych 20 lat składkowych z całego okresu ubezpieczenia, jednak wnioskodawca okresami w tym wymiarze nie dysponuje. Wobec tego słusznie organ rentowy wskazywał, iż nie było możliwości wyliczenia podstawy wymiaru świadczenia. Ponadto wyliczenia dokonane przez ZUS uwzględniają w sposób prawidłowy regulację z art. 56 oraz 54 ustawy emerytalnej, czego zresztą wnioskodawca nie kwestionował w toku procesu. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia i rozważania, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie jako niezasadne.