Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 260/16 AI generated

Court reduced probation period from two to one year due to prosecutor's appeal on procedural error.

Case Number IV Ka 260/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the first-instance judgment by reducing the probation period for the suspended sentence from two years to one year. The prosecutor appealed, arguing that the lower court failed to hold a trial before sentencing and incorrectly set the probation term despite an agreed-upon one-year duration. The court ruled that the appeal was valid because the initial sentence violated the agreed probation term, necessitating the reduction to one year.

Legislator headnote

AI generated

Art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 69 § 1 k.k.; Art. 70 § 1 k.k.; Art. 72 § 1 pkt 2 k.k.; Art. 72 § 2 k.k.: When a public prosecutor appeals a suspended sentence, the appellate court must correct the probation period if the first-instance ruling deviates from the agreed-upon term or violates procedural requirements regarding the trial.

Keywords

AI generated
suspended sentence probation period prosecutor appeal procedural error customary term customary sentence customary law

Cited Legislation

AI generated
Art. 231 § 2 k.k.
z art. 231 § 2 kk i art.
Art. 284 § 2 k.k.
231 § 2 kk i art. 284 § 2 kk w zw.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 25 lutego 2016 roku, sygnatura akt II K 864/15 I.
Art. 335 § 1 k.p.k.
Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając: obrazę przepisów prawa karnego procesowego, a to art. 335§1 kpk, 343§6 i 7 kpk poprzez uwzględnienie wniosku prokuratora o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy oskarżonej J.
Art. 343 § 6 k.p.k.
Art. 343 § 7 k.p.k.
Art. 69 § 1 k.k.
11§3 kk wymierzono oskarżonej karę 1 roku pozbawienia wolności, a jej wykonanie, w oparciu o art. 69§1 kk oraz art.
Art. 70 § 1 k.k.
69§1 kk oraz art. 70§1 kk zawieszono warunkowo na okres lat 2.
Art. 72 § 1 pkt 2 k.k.
Nadto, zważywszy na treść art. 72§1 pkt 2 kk zobowiązano oskarżoną do przeproszenia pokrzywdzonego Urzędu Celnego w W.
Art. 72 § 2 k.k.
Nadto, zważywszy na treść art. 72§1 pkt 2 kk zobowiązano oskarżoną do przeproszenia pokrzywdzonego Urzędu Celnego w W.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 260/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski (spr.) Sędziowie: SSO Agnieszka Połyniak SSO Tomasz Wysocki Protokolant: Ewa Ślemp przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. sprawy J. B. córki M. i B. z domu F. (...) roku w B. z art. 231 § 2 kk i art. 284 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 25 lutego 2016 roku, sygnatura akt II K 864/15 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że okres próby związanej z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności obniża do 1 (jednego) roku; II. wydatki związane z postępowaniem odwoławczym zalicza na rachunek Skarbu Państwa. Sygn.akt IV Ka 260/16

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem J. B.uznana została za winną, że: w dniu 15 lipca 2015r. w W. woj. (...), działając jako funkcjonariusz publiczny, funkcjonariusz Służby Celnej w W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wykonując czynności służbowe związane z zabezpieczeniem środków pieniężnych przekroczyła uprawnienia służbowe w ten sposób, że wbrew obowiązkom służbowym nie zdeponowała w kasie Urzędu Celnego w W. powierzonych jej pieniędzy pochodzących z automatów do gier hazardowych w kwocie 2030 zł i je przywłaszczyła, czym działała na szkodę Urzędu Celnego w W. oraz na szkodę interesu publicznego, tj. za winną popełnienia czynu z art. 231§2 kk i art. 284§2 kk w zw. z art. 11§2 kk.

Za to, na mocy art. 231§2 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierzono oskarżonej karę 1 roku pozbawienia wolności, a jej wykonanie, w oparciu o art. 69§1 kk oraz art. 70§1 kk zawieszono warunkowo na okres lat 2. Nadto, zważywszy na treść art. 72§1 pkt 2 kk zobowiązano oskarżoną do przeproszenia pokrzywdzonego Urzędu Celnego w W. na piśmie w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku. Poza tym, na mocy art. 72§2 kk zobowiązano oskarżoną do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego 610 zł w terminie 6 miesięcy od prawomocności wyroku.

Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając: obrazę przepisów prawa karnego procesowego, a to art. 335§1 kpk, 343§6 i 7 kpk poprzez uwzględnienie wniosku prokuratora o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy oskarżonej J. B.i wydanie wyroku skazującego, którym wbrew uzgodnionej pomiędzy stronami karze w postaci kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres roku próby, orzeczono karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby. Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie obok orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowego zawieszenia jej wykonania na okres próby roku.

Sąd Okręgowy zważył: Apelacja jest oczywiście trafna. Jak wynika z treści wniosku oskarżyciela publicznego (k-142), a uzgodnionego z J. B.(k-124) termin na jaki miało być warunkowo zawieszone wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności to 1 rok, zaś Sąd I instancji termin ten określił na 2 lata. W tej sytuacji, Sądowi II instancji nie pozostawało nic innego niż uwzględnienie apelacji wniesionej na korzyść J. B.i określenie okresu próby związanej z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na 1 rok i dlatego orzeczono jak w wyroku.

Jedynie na marginesie należy zwrócić uwagę na nader nietrafnie sformułowaną treść punktu III części dyspozytywnej wyroku (nie zaskarżonej przez którąkolwiek ze stron postępowania), a to zobowiązanie do przeproszenia pokrzywdzonego Urzędu Celnego w W., choć jak się wydaje takie przeproszenie winno tyczyć pracowników tego urzędu, nie zaś samej instytucji.