Appeal dismissed; plaintiff failed to prove damages under Civil Code liability rules regarding social housing eviction.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the first-instance judgment, which rejected her claim for damages. The plaintiff argued that the defendant's failure to provide social housing caused her financial loss, but the court found she failed to substantiate the existence and amount of the alleged damage. Consequently, the appeal was rejected as baseless under procedural rules, and the plaintiff was ordered to pay the defendant's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 417 k.c.; Art. 385 k.p.c.: A plaintiff claiming damages for failure to provide social housing must prove the specific loss incurred; failure to do so renders the claim baseless and the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 911/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.) Sędzia SO Marcin Rak Sędzia SR (del.) Łukasz Malinowski Protokolant Monika Piasecka po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Państwowych Spółki Akcyjnej w W. przeciwko Gminie P. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt I C 1533/14 1. oddala apelację;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 600 zł (sześćset złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. SSR (del.) Łukasz Malinowski SSO Leszek Dąbek SSO Marcin Rak Sygn. akt III Ca 911/16
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Gliwicach w wyroku z dnia 3 10 2013r. oddalił powództwo oraz orzekł o kosztach procesu. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacje: art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 06 2001r. o ochronie praw lokatorów mieszkaniowych zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266) i art. 417 § 1 k.c., dokonał oceny ustalonego stanu faktycznego i w konkluzji uznał, że powódka wbrew dyrektywie zawartej w art. 6 k.c. nie wykazała ani zasady odpowiedzialności pozwanej (zaistnienia u powódki szkody spowodowanej brakiem możliwość wynajęcia spornego lokalu) oraz wysokości szkody.
O kosztach procesu orzekał w oparciu o regulacje art. 98 § 1 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyła powódka (...) Państwowe Spółka Akcyjna w W. , która wnosiła o jego zmianę przez uwzględnienie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz od pozwanej zwrotu kosztów procesu za obie instancje, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zarzuciła, że przy ferowaniu wyroku naruszono przywołane w apelacji regulacje prawa procesowego i materialnego w sposób w niej podany. Pozwana Gmina G. wnosiła o oddalenie apelacji i zasądzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenie powódki przyjmując, że ma ono źródło w regulacji art. 417 k.c., a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę. Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną rozstrzygnięcia w części dotyczą faktów bezspornych pomiędzy stronami, a w pozostałym zakresie mają swoją podstawę w zgromadzonym w sprawie materiale, którego ocena jest logiczna i mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest również prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. C III 473/34, Zb. U.z 1935r. poz. 496). Powódka dochodząc w niniejszej sprawie odszkodowania powinna była stosownie do regulacji art. 6 k.c. w związku z art. 417 k.c. wykazać, że w nastę-pstwie niedostarczenia przez pozwaną lokalu socjalnego w celu zrealizowania wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 18 08 2011r. w jej majątku powstała szkoda w rozumieniu regulacji 361 § 2 k.c. Z tego obowiązku się ona w pełni nie wywiązała.
Jak słusznie bowiem wskazał Sąd Rejonowy z materiału sprawy wynika, iż J. O. spłaca zadłużenie powstałe na skutek nieuiszczania przez niego opłat za zajmowany przez niego sporny lokal. Pomimo zobowiązania Sądu powódka w żaden sposób nie ustosun-kowała się do tego zagadnienia, co rodzi uzasadnione domniemanie faktyczne, iż co najmniej w części należności te zostały przez niego uiszczone. W konsekwencji tego szkoda powstała w wyniku nieuiszczania przez niego opłat za zajmowany lokal została co najmniej w części powódce skompensowana i jak trafnie zauważył Sąd Rejonowy w materiale sprawy nie sposób ustalić w jaka ewentualnie część tych należności nie została dotychczas zapłacona.
W następstwie tego w materiale sprawy brak jest informacji pozwalających ustalić istnienie w majątku powódki szkody oraz jej wysokości, co czyni powództwo – jako niewykazane – bezzasadnym. Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku i dlatego apelację powódki jako bezzasadną w rozumieniu regulacji art. 385 k.p.c. należało z mocy tej regulacji oddalić. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego apelację pozwanej jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulację art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację § 10 ust. 1 pkt 1 i § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 10 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015r. poz. 1804) biorąc pod uwagę, że powódka uległa w całości w postępowaniu odwoławczym, wobec czego powinna zwrócić pozwanej poniesione przez nią w tym postępowaniu koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika.